Ο Πόλεμος είναι Ειρήνη, η Ελευθερία είναι Σκλαβιά, Η Άγνοια είναι Δύναμη
George Orwell, 1984

«Στηρίζουμε την υλοποιούμενη πολιτική, στην ενημέρωση και την επικοινωνία»

Ανακοίνωση ΣΥΤΑ Νο 134/2010

Επειδή έχει γίνει πια κουραστική η κατ’ εξακολούθηση διαστρέβλωση του νοήματος των λέξεων, ας μας επιτρέψετε να παραθέσουμε μια ακολουθία γεγονότων σχετικών με τη νέα πολιτική ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της Τράπεζας.

-Το πρωί της Δευτέρας 25/01, εφαρμόζεται απροειδοποίητα περιορισμός στη χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με θέσπιση ορίου αποστολής έως 50 μηνυμάτων ημερησίως ανά ηλεκτρονική διεύθυνση. Για αρκετές μέρες δεν υπήρχε δυνατότητα αποστολής συνδικαλιστικών ανακοινώσεων ενώ δημιουργήθηκαν και προβλήματα σε ζητήματα καθημερινής λειτουργίας της Τράπεζας (ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η αποστολή του δελτίου επιτοκίων EURIBOR που διακόπηκε εκείνη την ημέρα αποκαταστάθηκε μόλις την Τετάρτη 03/02).

- Το βράδυ (18:10) της Τετάρτης 27/01 η Διοίκηση σπεύδει να καλύψει τα κανονιστικό κενό, με μια μάλλον πρόχειρη εγκύκλιο (χαρακτηριστικό ότι δημοσιεύτηκε με ημερομηνία 27/01/2009), σε αρκετά σημεία συρραφή κάποιων παλαιότερων σχετικών εγκυκλίων και υπηρεσιακών σημειωμάτων με κάποιες επίμαχες προσθήκες. Με τη συνήθη αιτιολογία της «εύρυθμης λειτουργίας» (όπως παλιότερα με τη διακοπή αποστολής μηνυμάτων από τη Δ/νση Ανθρώπινου Δυναμικού) γνωστοποιήθηκε ο περιορισμός των ηλεκτρονικών μηνυμάτων ανά χρήστη και η δημιουργία ειδικού χώρου στο ίντρανετ για τις ανακοινώσεις του Συλλόγου και των παρατάξεων.

- Ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ , στη συνεδρίαση του Δ.Σ. την Παρασκευή 29/01, ανέλαβε ως συνήθως το ρόλο να υπερασπιστεί τη νέα πολιτική, μιλώντας ούτε λίγο ούτε πολύ για «κατάκτηση», κάτι μάλλον οξύμωρο εφόσον μιλάμε για μία μονομερή απόφαση της Διοίκησης. Προτάσεις μας για πιθανές βελτιώσεις (όπως προσθήκη πεδίου για τους/τις μη ανήκοντες σε παρατάξεις) καταψηφίστηκαν, όπως αναμενόταν, από την πλειοψηφία του Δ.Σ. Τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της νέας πρακτικής ήταν η «ιστορικότητα» (δηλαδή η διατήρηση των ανακοινώσεων σε ένα φάκελο για τρία χρόνια) αλλά και η δυνατότητα μέτρησης της επισκεψιμότητας. Δε γνωρίζουμε αν οι μετρήσεις θα δημοσιεύονται όπως οι αντίστοιχες της AGB για την τηλεθέαση, αναδεικνύοντας ανακοινώσεις σε μπεστ σέλερ. Προβληματιζόμαστε, ωστόσο, για το τι είδους άλλες «μετρήσεις» μπορεί να λαμβάνουν χώρα

Η περικοπή στη χρήση της υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για το σύνολο των συναδέλφων με αντάλλαγμα τη δημιουργία ενός πίνακα ανακοινώσεων σε μια γωνία του ίντρανετ αποκλειστικά για τις παρατάξεις, λειτουργεί περιοριστικά ως προς τη δυνατότητα έκφρασης των μελών του Συλλόγου. Η νέα διαδικασία είναι πιο δύσχρηστη, χρονοβόρα και ελεγχόμενη καθώς και λιγότερο ασφαλής.

Συνδικαλισμός που περιχαρακώνεται μέσα στα πλαίσια που του ορίζει η εργοδοσία γίνεται, αναπόφευκτα, εργοδοτικός συνδικαλισμός, όσο αγωνιστική κι αν είναι η φρασεολογία του. Συνδικάτο που περιμένει από την εργοδοσία να του διαμορφώσει το πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργεί, δύσκολα θα αντιπαρατεθεί μαζί της όταν αυτό θα απαιτείται.

Σε κάθε περίπτωση, εμείς πιστεύουμε ότι η συνδικαλιστική δράση για να είναι αποτελεσματική, οφείλει να είναι πολύμορφη και να συνδιαμορφώνεται με την  ουσιαστική συμμετοχή των συναδέλφων.

Ως εκ τούτου, δεν έχουμε κανένα λόγο να απεμπολήσουμε κανένα νόμιμο δικαίωμα στην έκφραση συνδικαλιστικής άποψης και την επικοινωνία με τους/τις συναδέλφους. Ή για να το θέσουμε, όπως κι  ο πρόεδρος του Σ.Υ.Τ.Α., «κανείς δε θα στερήσει την επικοινωνία των μελών του Συλλόγου με τη διοίκησή του.»., υπερασπιζόμενος τη χρέωση των λογαριασμών των κινητών τηλεφώνων των μελών του προεδρείου στα έξοδα του Σ.Υ.Τ.Α. Εμείς δεν κάνουμε συνδικαλισμό του SMS και τέτοιου είδους αξιώσεις δεν έχουμε. Η απεύθυνσή μας είναι δημόσια, ανοιχτή και συλλογική και για το σκοπό αυτό το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το οποίο προσφέρει δυνατότητες για άμεση, μαζική και αμφίδρομη επικοινωνία είναι ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο.

Όσο για την ιστορικότητα, δεν νομίζουμε ότι υπάρχουν και πολλοί/ές που δεν θυμούνται το πώς κάποιοι, ακριβώς ένα χρόνο πριν, εκθείαζαν «ομόφωνα και ομόθυμα» το νέο (τότε) οργανόγραμμα ως «κλειδί γεγονότων και εξελίξεων». Τώρα που το δίκτυο μαραζώνει και καταστήματα μέχρι πρότινος ζωντανά, ανερχόμενα και κερδοφόρα πρόκειται να μετατραπούν σε θυρίδες έρχονται πλέον να ομολογήσουν ότι τελικά το οργανόγραμμα ήταν «άριστο μεν, μη βατό δε». Τις συνέπειες όμως τις βιώνουν οι υπόλοιποι.

Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής καλεί εργατικά σωματεία, εργατικές συλλογικότητες και εργαζόμενους σε σύσκεψη, για να συζητήσουμε την παραπέρα δράση μας για την ανάκληση της απόλυσης του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.

Η σύσκεψη θα γίνει την Τρίτη 9/2 στις 7.00 μ.μ. στα γραφεία του συλλόγου μας (Λόντου 6 β’ όροφος Εξάρχεια).

Πώς συνεχίζουμε; πώς κλιμακώνουμε; πώς μπορούμε να πιέσουμε και να πετύχουμε ανάκληση της απόλυσης…

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Ο αγώνας κόντρα στην εργοδοτική αυθαιρεσία και αδιαλαξία συνεχίζεται, μέχρι να γυρίσει στη δουλειά ο απολυμένος συνάδελφος..

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ.

Βομβαρδίστε με μηνύματα διαμαρτυρίας το μέιλ (info@agra.gr) και το ΦΑΞ (210-7018649)

των εκδόσεων ΑΓΡΑ

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ

ΒΙΒΛΙΟΫΠΑΛΛΗΛΟΙ

http://www.petitiononline.com/Agra/petition.html

ΑΛΛΟΙ

http://www.petitiononline.com/Agra2/petition.htm

Η νέα κυβέρνηση έχει ανοίξει όλη την αντεργατική ατζέντα: Λιτότητα, περικοπές στο δηµόσιο τοµέα, ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση έμμεσων φόρων, άνοιγµα του ασφαλιστικού, Στο πλαίσιο της κρίσης, των οδηγιών της Ε.Ε και του Συµφώνου Σταθερότητας, στο όνοµα του δηµόσιου χρέους προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόµενους για τον «µονόδροµο» µιας τέτοιας πολιτικής. Η κυβέρνηση συνεχίζοντας το έργο της προηγούµενης, βάζει στο στόχαστρο την σταθερή και µόνιµη εργασία, τα σταθερά ωράρια, τις αξιοπρεπείς αµοιβές, την πλήρη ασφάλιση και περίθαλψη.

Για άλλη µια φορά καλούνται όλοι οι εργαζόµενοι του δηµόσιου και ιδιωτικού τοµέα να πληρώσουν τα βάρη της κρίσης που δηµιούργησαν κεφάλαιο και κυβερνήσεις. Απέναντι σε µια τέτοια επίθεση καµιά ανακωχή – καµιά αναµονή δεν µπορεί να υπάρξει.

Σε αυτή την συγκυρία, και ενώ γίνεται µεθοδευµένη πίεση για ακόµη σκληρότερα μέτρα, η άµεση και συντονισµένη αντίδραση των εργαζοµένων είναι επιβεβληµένη. Αντίθετα η άρνηση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) να προκηρύξει πανεργατική απεργία μαζί µε την ΑΔΕΔΥ είναι απαράδεκτη. Με την στάση τους όχι µόνο αδυνατίζουν τον αγώνα αλλά και νοµιµοποιούν όσους προσπαθούν να στρέψουν τον ένα εργαζόµενο απέναντι στον άλλο, δηλαδή τον ιδιωτικό τοµέα ενάντια στους «βολεµένους» του δηµόσιου, τους ανέργους απέναντι στους συµβασιούχους και πάει λέγοντας… Την ίδια στάση κρατάει και η ΟΤΟΕ, που διέλυσε ακόμη και το τελευταίο Γ.Σ. προκειμένου να μην παρθεί απόφαση για απεργία στις 10 Φλεβάρη. Η αντίδραση πρέπει να είναι άµεση καθώς τις επόµενες μέρες θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθµό η τελική «ατζέντα» των μέτρων και θα συζητείται στην Ε.Ε το προταθέν «πρόγραμμα σταθερότητας». Η μετάθεση λοιπόν κινητοποιήσεων για τα τέλη Φεβρουαρίου είναι διασπαστική και ανεπίκαιρη.

Ήδη η ΑΔΕΔΥ και άλλες οµοσπονδίες, εργατικά κέντρα και πρωτοβάθµια σωµατεία προκήρυξαν απεργία στις 10 Φλεβάρη, κι άρα μπορεί να δηµιουργηθεί ένα απεργιακό μέτωπο σε δηµόσιο και ιδιωτικό τοµέα, ως µια πρώτη απάντηση του εργατικού κινήµατος στα αντεργατικά σχέδια.

Προτείνουμε επίσης να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο διεκδικήσεων με αιχμή τις ουσιαστικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων, την καταπολέμηση της ανεργίας και την αύξηση του επιδόματος των ανέργων, την υπεράσπιση της σταθερής εργασίας χωρίς επισφάλεια και ελαστικότητες, την υπεράσπιση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, την απόκρουση της φορολογικής επιδρομής.

ΚΑΛΟΥΜΕ την ΟΤΟΕ και τους Συλλόγους του τραπεζικού χώρου:

Α. Να µπουν σε αγωνιστική τροχιά και να κινηθούν στην κατεύθυνση προκήρυξης απεργίας στις 10/2 (άμεση σύγκλιση ΓΣ ΟΤΟΕ, συνεδριάσεις ΔΣ σωματείων), και να ενεργοποιηθούν διαδικασίες βάσης των συναδέλφων (Γεν. Συνελεύσεις, µάζεµα υπογραφών κλπ)

Β. Να ζητήσουν ανάκληση της αρχικής πρόθεσης της ΓΣΕΕ να μεταθέσει την απεργιακή κινητοποίηση, και  προκήρυξη πανεργατικής απεργίας για 10 Φλεβάρη.

Δ.Α.Σ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ – ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ (ΕΘΝΙΚΗ) – ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ALPHA BANK – ΟΔΟΣ ΕΥΠΟΛΙΔΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ – Π.Α.Σ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ – ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

Καταγγέλλουμε την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Η απόλυσή του είναι άδικη και προκλητική. Έχει εκδικητικό χαρακτήρα και αποτελεί επίθεση στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και στο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να διεκδικεί τα δικαιώματά του.

Ο συνάδελφος είχε προσληφθεί το Μάη του 2004 ως υπάλληλος γραφείο (και για εξωτερικές εργασίες). Όμως με τη μεταφορά των εκδόσεων ΑΓΡΑ στο κτίριο της Ζωοδόχου Πηγής (Ιούλης 2007) και την έναρξη λειτουργίας του βιβλιοπωλείου (Οκτώβρης 2007), ο συνάδελφος τοποθετείται στο βιβλιοπωλείο και τα καθήκοντά του αλλάζουν. Μαζί με τα καθήκοντα στο βιβλιοπωλείο, ο εργαζόμενος εκτελούσε και άλλα καθήκοντα σχετικά με τη λειτουργία του εκδοτικού οίκου, τα οποία εκπλήρωνε με συνέπεια, παρ’ ότι του είχε ανατεθεί μεγάλος φόρτος εργασίας.

Για την εργασιακή του συνθήκη, το φόρτο εργασίας και την παράλογη απαίτηση να κάνει ενίοτε εξωτερικές εργασίες (μάλιστα με το δικό του μηχανάκι) ζήτησε, από τον Ιούλη του 2008, συνάντηση με τον εργοδότη. Όμως, αυτός αδιαφόρησε και ουσιαστικά απαξίωσε το συνάδελφο και το αίτημά του. Ο συνάδελφος για να περιφρουρήσει την εργασιακή του συνθήκη ζήτησε να αλλαχτεί η ειδικότητά του σε πωλητή. Με δύο επιστολές του (Ιούλης 2009 και Νοέμβρης 2009) έθεσε και πάλι τα ζητήματα που τον απασχολούσαν καθώς και το ζήτημα για αλλαγή ειδικότητας. Εισέπραξε και πάλι αδιαφορία.

Στις 2/12/2009 ο εργαζόμενος στέλνει εξώδικο στην εταιρεία και λέει πως αν μέχρι τις 8/12/2009 δεν αντιμετωπιστούν  τα ζητήματα που τον απασχολούν, θα προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας. Η εταιρεία «απαντά» με εξώδικο γεμάτο ανακρίβειες και ψεύδη. Την Παρασκευή 8/1/2010 γίνεται η 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση. Η Επιθεωρήτρια Εργασίας γνωμοδοτεί ότι, «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζόμενου με προοπτική επίλυσης».

Στις 13/1 η εταιρεία προχωρά σε απόλυση του συναδέλφου για «αντισυμβατική συμπεριφορά» (!!!). Ο εργοδότης, κύριος Πετσόπουλος εκτός του ότι θεωρεί πως στην εταιρεία όλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα, θεωρεί επίσης και πως το να ζητάς τα δικαιώματά σου είναι αντισυμβατική συμπεριφορά.

Οι συνάδελφοι στις εκδόσεις ΑΓΡΑ αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή. Έθεσαν στον εργοδότη το ζήτημα της ανάκλησης της απόλυσης. Αυτός άφησε αρχικά να εννοηθεί πως μπορεί να επανεξετάσει την απόφασή του. Επί δεκαπέντε μέρες «το σκεφτόταν».  Όπως αποδείχτηκε αυτό ήταν απλά στάχτη στα μάτια, ήταν μια ταχτική αποπροσανατολισμού και κωλυσιεργίας. Στις 28/1 καλεί τον απολυμένο και αφού του λέει πως, και μόνο η παρουσία του στο χώρο τού είναι δυσάρεστη, του προτείνει να αποδεχτεί την απόλυση και να επαναπροσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ουσιαστικά δηλαδή, να αποδεχτεί ο συνάδελφος το πέταγμά του από τη δουλειά, όταν λήξει η σύμβαση ορισμένου χρόνου. Τότε δε θα μιλάμε για απόλυση, αλλά για λήξη της σύμβασης. Ο απολυμένος τότε δε θα μπορεί να απαιτήσει ανάκληση της παράνομης και καταχρηστικής απόλυσης με συνδικαλιστικά και νομικά μέσα. .

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Μας εξοργίζει η απόλυση, μας εξοργίζει και η κοροϊδία.

Να ανακληθεί η εκδικητική απόλυση. Να γίνονται σεβαστά τα εργατικά δικαιώματα.

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ.

Βομβαρδίστε με μηνύματα διαμαρτυρίας το μέιλ (info@agra.gr) και το ΦΑΞ (210-7018649) των εκδόσεων ΑΓΡΑ

Να στηρίξουμε τις ΑΠΕΡΓΙΕΣ στις οποίες προχωρούν οι εργαζόμενοι στην «ΑΓΡΑ»: Τετάρτη 3/2 και Παρασκευή 5/2. Συγκέντρωση έξω από την «ΑΓΡΑ» (Ζωοδ. Πηγής 99 Εξάρχεια) στις 9.00 π.μ.

Ο Σύλλογός μας συγκροτεί ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη των ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ: Αριθμός Λογ/σμού Εθνικής Τράπεζας 137/769971-92

(οι περιοχές του πλανήτη όπου είναι θεσμοθετημένη η λογοκρισία

της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας)

Επανερχόμαστε στέλνοντας την ανακοίνωση που διαβάζετε αυτή τη στιγμή από την εξωτερική διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Πρωτοβουλίας. Αυτό συμβαίνει καθώς, η Διοίκηση, με μια απόφαση που ακόμα περιμένουμε να δούμε κάπου γραμμένη, τη Δευτέρα 25-01-2010 προχώρησε στον περιορισμό της χρήσης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε ό,τι αφορά στους εργαζόμενους, επιτρέποντας την αποστολή έως 50 μηνυμάτων ημερησίως από κάθε ηλεκτρονική διεύθυνση. Η διακοπή της λειτουργίας της υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο σύνολο της Τράπεζας το πρωί της Δευτέρας είχε προφανώς να κάνει με τις εργασίες για τη ρύθμιση αυτή από τη μηχανογράφηση. Ενώ λοιπόν στο δίκτυο και σε πολλές διευθύνσεις της διοίκησης, οι συνάδελφοι/ισες «τρέχουν και δε φτάνουν» να τα βγάλουν πέρα, υπάρχει φαίνεται ταυτόχρονα η πολυτέλεια κάποιοι να απασχολούνται με τη λογοκρισία ή την παρακολούθηση της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

Η αναζήτηση, από πλευράς μας και όχι μόνο, των λόγων και των όρων της ρύθμισης αυτής φυσικά δεν απέδωσε και πολλά. Κάποιοι δυστυχείς πληροφορικάριοι προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, επικαλούμενοι κάποιες άγνωστες παλιότερες αποφάσεις, άνωθεν εντολές και κανόνες ασφαλείας. Η μελέτη του δημοσιευμένου πλαισίου ασφαλείας πληροφοριών του ομίλου δεν μας διαφώτισε περαιτέρω καθώς πρόβλεψη για μέγιστο επιτρεπόμενο αριθμό μηνυμάτων δεν υφίσταται στην Πολιτική Χρήσης Υπηρεσιών Διαδικτύου & Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου. Αν δεν θέλουμε να κοροϊδευόμαστε, είναι εξόφθαλμο ότι αυτή η εσπευσμένη κίνηση από πλευράς Διοίκησης είχε μια πολύ συγκεκριμένη σκοπιμότητα, τον περιορισμό της δυνατότητας αποστολής συνδικαλιστικών ανακοινώσεων, με κόστος, σε πρώτη φάση, ακόμα και προβλήματα στο επίπεδο της λειτουργίας της Τράπεζας, μέχρι να γίνουν οι απαιτούμενες ενέργειες για την εξαίρεση κάποιων ηλεκτρονικών διευθύνσεων από τον κανόνα. Η χρονική στιγμή αυτής της κίνησης φαίνεται πως είχε να κάνει με την προαναγγελία έκδοσης ανακοίνωσης για τις 26-01-2010 από την παράταξη «Συναδελφική Αλληλεγγύη». Σε κάθε περίπτωση, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ευθεία παραβίαση του κανονισμού εργασίας και πιο συγκεκριμένα του άρθρου 21 που κατοχυρώνει πλήρως τα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

«Η συνδικαλιστική δραστηριότητα δεν επηρεάζει ούτε παρακωλύει την υπηρεσιακή εξέλιξη του εργαζόμενου και δεν επιτρέπεται πράξη ή παράλειψη της Τράπεζας και των εκπροσώπων της που να εμποδίζει ή να τιμωρεί, άμεσα ή έμμεσα, τη νόμιμη συνδικαλιστική έκφραση, συμμετοχή και δράση.

Το δικαίωμα συνδικαλιστικής πληροφόρησης και συμμετοχής, το δικαίωμα ελεύθερης συλλογικής διαπραγμάτευσης, η δυνατότητα συνδικαλιστικών ενημερωτικών συναντήσεων ή συσκέψεων στο χώρο εργασίας, η διανομή εντύπων, η απρόσκοπτη συμμετοχή σε δραστηριότητες του σωματείου; παρακράτηση και απόδοση της συνδικαλιστικής εισφοράς και οι συνδικαλιστικές άδειες αποτελούν κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζομένων στην Τράπεζα Αττικής και ασκούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, τις συλλογικές και επιχειρησιακές ρυθμίσεις, τα οικεία άρθρα του παρόντος Κανονισμού και από  την κρατούσα επιχειρησιακή πρακτική».

Όπως γνωρίζει κι ένας πρωτοετής φοιτητής της νομικής, ο Κανονισμός Εργασίας έχει ισχύ νόμου και καμία διοικητική πράξη (εγκύκλιος, υπηρεσιακό σημείωμα ή απόφαση) δεν μπορεί να τον αναιρεί, πόσο μάλλον μία προφορική εντολή υπαγορευμένη από προσωπικές σκοπιμότητες του εντολέα. Η Διοίκηση στην περίπτωση αυτή παρανομεί και οφείλει να ανακαλέσει άμεσα την απόφασή της.

Η επαναφορά της Διοίκησης στη νομιμότητα δεν μπορεί, φυσικά, να αφεθεί στην καλή διάθεση της ίδιας. Εδώ είναι που οφείλει να παρέμβει, να τη διεκδικήσει και τελικά να την επιβάλλει ο Σύλλογος. Τα πρώτα μηνύματα, ωστόσο, από το προεδρείο του δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντικά. Την αναμενόμενη αρχική έκφραση υποτιθέμενης έκπληξης και άγνοιας ακολούθησαν παρατηρήσεις του τύπου «είχε παραγίνει με τις ανακοινώσεις», η δε τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Δ.Σ.- για πρώτη φορά από τον Ιούνιο του 2008 που λειτουργεί με τη σημερινή του σύνθεση- ορίστηκε με χαρακτηριστική καθυστέρηση για την τελευταία ημέρα του μήνα.

Στην συνεδρίαση αυτή πρόκειται να συζητηθεί, ως πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη, η «Πολιτική ηλεκτρονικής αλληλογραφίας Συλλόγου και παρατάξεων». Ήδη από τον τρόπο με τον οποίο τίθεται και ανεξάρτητα από τη ρύθμιση που μπορεί να προταθεί, εμείς δηλώνουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση στο διαχωρισμό των συναδέλφων ανάμεσα σε ανήκοντες σε παρατάξεις και μη. Η διατύπωση λόγου, η έκφραση άποψης δεν είναι προνόμιο κανενός. Είναι δικαίωμα κάθε συνάδελφου ατομικά και κάθε συλλογικότητας εργαζομένων, χωρίς περιορισμούς και ποσοστώσεις και ασχέτως του αν αυτή αποτελεί «αναγνωρισμένη» (από ποιον άραγε;) παράταξη,.

Δημοκρατία είναι η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου για όλους/ες και προπάντων για εκείνους/ες των οποίων οι απόψεις διαφωνούν με τις δικές σου. «Ολίγη από» δημοκρατία δεν νοείται. Είτε αυτή είναι πλήρης είτε δεν υφίσταται.

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΡΙΑΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Η ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ «DEMO» ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΚΡΙΝΕ ΩΣ  ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ

- ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

- ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΣΤΟΥΣ  ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ, ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ & ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Μετά από πολλές αναβολές της τριμερής συνάντησης στην επιθεώρηση για το θέμα της αλλαγής ειδικότητας του μέλους και προέδρου του σωματείου μας Ηρακλή Ποζαπαλίδη, το Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α  σας ανακοινώνει, πως η τριμερή έχει οριστεί για της 29/01/2010 και ώρα 10:00 π.μ στην Επιθεώρηση Εργασίας της ΣΟΥΡΜΕΛΗ 2 ΚΑΙ ΑΧΑΡΝΩΝ. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, εργατικά σχήματα, πρωτοβάθμια σωματεία και τα δευτεροβάθμια (Ε.Κ.Α, Ο.Ι.Υ.Ε) να δώσουν ακόμα μια φορά το βροντερό παρών και την  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τους.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ
ΚΑΙ ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λυσάνδρου 7 Πλ. Αττικής
Τ.Κ 10446 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ/ΝΟ FAX 2110113757
e – mail: mailtosettea@yahoo.gr

Στάσου ΟΡΘΙΟΣ για τα δικαιώματά σου

και όχι για τα αφεντικά σου

Σχετικά με την ορθοστασία στο χώρο εργασίας

Σε πολλές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε εμπορικά καταστήματα συνηθίζεται κατά παράβαση της νομοθεσίας να επιβάλλεται πολύωρη ορθοστασία στους εργαζόμενους. Η κατάσταση αυτή συνήθως εκλαμβάνεται ως απλό «καπρίτσιο» του εργοδότη, εγκυμονεί όμως πολύ σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των εργαζομένων.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

ΣΩΜΑΤΕΙΟ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ &  ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΝ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  ΑΤΤΙΚΗΣ

( Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α)

ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ  6295/2008                                              ΑΘΗΝΑ 14/12/09

ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ 7 ΠΛ. ΑΤΤΙΚΗ  Τ.Κ 10446 – ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ/ΝΟ – ΦΑΞ 2110113757

e – mail:mailtosettea@yahoo.gr

Συνάδελφοι-ισσες η προκλητικότητα των εργοδοτών το τελευταίο διάστημα έχει φέρει τα πράγματα στο απροχώρητο. Φτάσαμε στο σημείο οι εργοδότες να καταπατούν πλέον κάθε εργατικό δίκαιο και να δηλώνουν ότι δεν έχουν να πληρώσουν μισθούς ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Ή ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ είτε δεν θα πληρώσουν δώρο Χριστουγέννων.

Έχουμε την περίπτωση του franchise της acs Αγ. Παρασκευής να αλλάζει ιδιοκτήτη και να πετά στον δρόμο τους εργαζόμενους, έχουμε τις περιπτώσεις των franchise της σπηντεξ όπου μονίμως οι συνάδελφοι αργούν να πληρωθούν. Ανάλογα προβλήματα και στη Γεν. Ταχυδρομική.

Όπως και να έχει αυτό που δείχνει να συμβαίνει είναι ότι σε όλες τις εταιρείες ταχυμεταφοράς  και ταχυδρόμησης που έχουν franchise, το κουμάντο το κάνουν οι μητρικές εταιρείες. Συνεπώς έχουν και την μέγιστη ευθύνη για την καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων,

Για όλους αυτούς τους λόγους και μετά από απόφαση του Δ.Σ. του σωματείου μας θα πραγματοποιηθεί

4ωρη στάση εργασίας την Πέμπτη 17/ 12/ 09

07:00π.μ – 11:00 π.μ

με τα εξής αιτήματα στον κλάδο ταχυδρόμησης – ταχυμεταφορας .

• Άμεση  καταβολή μισθοδοσίας των εργαζομένων για τον μήνα Νοέμβρη.
• Υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στα πρακτορεία “franchise”.
• Όχι στην  καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
• 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο.
• Βαρέα Ανθυγιεινά Ένσημα  στον κλάδο
• Αναγνώριση ειδικοτήτων

Όχι στον αντεργατικό προϋπολογισμό άγριας λιτότητας

Δεν πέρασε μήνας από τις προγραμματικές δηλώσεις και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες νέους της ελαστικής και μαύρης εργασίας, τους ανέργους και τους απολυμένους, σε όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.  Προϋπολογισμός λιτότητας, νέα σκληρή επίθεση στο Ασφαλιστικό, αντιδραστικές τομές στην εκπαίδευση, μπαράζ νέων ιδιωτικοποιήσεων και αποδοχή των παλιότερων, γενίκευση της «ελαστασφάλειας», σκληρή φορολογία για τους φτωχούς. Στο πλαίσιο της κρίσης, των οδηγιών της Ε.Ε. και του Συμφώνου Σταθερότητας (Σταθερότητας των υπερκερδών των τραπεζιτών, των βιομήχανων και των χρηματιστηρίων), στο όνομα του δημόσιου χρέους  προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους για το «μονόδρομο» μιας τέτοιας σκληρής και αντιλαϊκής πολιτικής. Για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι θα κληθούν να πληρώσουν τα βάρη της κρίσης και τα ελλείμματα που δημιούργησαν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις τους. Την ίδια ώρα που δισεκατομμύρια χαρίζονται στις τράπεζες, στους εργαζομένους προσφέρονται απολύσεις και ανεργία!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε συμφωνία με τη ΝΔ προωθεί χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, με αρχή τους εργαζόμενους των προγραμμάτων STAGE, τους συμβασιούχους, τους ωρομίσθιους, γενικά τους ελαστικά εργαζόμενους. Αφού τους προσέλαβε τόσα χρόνια για να δουλεύουν χωρίς κανένα δικαίωμα, τώρα με άλλοθι την «αξιοκρατία» και το «χτύπημα του ρουσφετιού» τους πετάει στο δρόμο. Η επίθεση που μεθοδεύει η κυβέρνηση είναι συνολική: ετοιμάζει δραματική μείωση του δημόσιου τομέα, ιδιωτικοποίηση και επιχειρηματική λειτουργία, ένταση της ανταποδοτικότητας

Η πολιτική της λιτότητας και της συρρίκνωσης του λαϊκού εισοδήματος συνεχίζεται. Οι αποφάσεις για ουσιαστικό πάγωμα των μισθών στον δημόσιο  και ιδιωτικό τομέα και η επιδίωξη των βιομηχάνων για μηδενικές αυξήσεις στη νέα ΕΓΣΣΕ δείχνουν το δρόμο. Την ίδια στιγμή το «επίδομα αλληλεγγύης» μόνο «αναδιανομή» δεν αποτελεί, εάν αναλογιστούμε την τεράστια ενίσχυση των τραπεζών που προηγήθηκε.

Φέρνουν νέο αντιασφαλιστικό νόμο, για να ολοκληρώσουν ότι άφησαν πίσω τους οι  νόμοι Σιούφα, Ρέπα, Πετραλιά. Χαρίζουν τις εργοδοτικές εισφορές και τα ασφαλιστικά χρέη των βιομηχάνων, παρατείνουν το χρόνο για τη σύνταξη, εξισώνουν προς τα πάνω τα όρια συνταξιοδότησης στις γυναίκες, καρατομούν περισσότερο τη λίστα των ΒΑΕ για τους νεοεισερχόμενους.

Στον προϋπολογισμό που κατατέθηκε προβλέπεται τρομακτική μείωση των κοινωνικών δαπανών, η μείωση της επιχορήγησης των ταμείων ενώ μένουν άθικτοι ο σύγχρονος κεφαλικός φόρος των 12 δις € τον χρόνο τόκων του χρέους, οι επιχορηγήσεις στους επιχειρηματίες, οι στρατιωτικές δαπάνες.

Στην εκπαίδευση προωθεί ένα άνισο, ταξικό, σχολείο της «αγοράς», με υποταγμένους εκπαιδευτικούς και ελαστικά εργαζόμενους εκπαιδευτικούς χωρίς δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή δουλειά, με διατήρηση των κολλεγίων και όλης της εκπαιδευτικής πολιτικής της Ν.Δ..

Οι απολύσεις και η ανεργία θα ενταθούν με εφιαλτικούς ρυθμούς, οι ΣΣΕ θα ποδοπατηθούν. Αν τους αφήσουμε …

Απέναντι σε έναν τέτοιο προϋπολογισμό και μια τέτοια επίθεση, καμιά ανακωχή – καμιά αναμονή δεν μπορεί να υπάρξει. Την κρίση να πληρώσουν οι τράπεζες, οι χρηματιστές και οι βιομήχανοι που την δημιούργησαν, όχι οι εργαζόμενοι και η νεολαία!

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, το μαζικό λαϊκό κίνημα να ανατρέψει τη νέα επίθεση μέσα από τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις τους.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αντί να καλέσουν Πανεργατική Απεργία, προχωράνε σε «κοινωνικό διάλογο» με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση ενώ αποδέχονται τη λογική του κεφαλαίου και της Ε.Ε. για τα ελλείμματα και την πολιτική των «θυσιών για να βγούμε από την κρίση». Δεν στηρίζουν τους αγώνες που ξεσπούν (λιμενεργάτες, συμβασιούχοι), δεν παίρνουν πρωτοβουλίες αγωνιστικής απάντησης, αρνούνται να εντάξουν στα σωματεία την ελαστική εργασία.

Καλούμε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα να προχωρήσει σε απεργίες ενάντια στις απολύσεις, τη λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις, για μόνιμη και σταθερή δουλειά και κατάργηση της ελαστικής εργασίας, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και για να επιστρέψουν στο δημόσιο όσες επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για μείωση των ωρών εργασίας, για την υπεράσπιση των σύγχρονων ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.

Η ελπίδα  βρίσκεται στους αγώνες! Το απέδειξαν οι αγώνες των εργαζόμενων σε χώρους που μπόρεσαν να ακυρώσουν έστω προσωρινά αντεργατικά μέτρα, να  ανακαλέσουν απολύσεις, να αποτρέψουν ιδιωτικοποιήσεις. Σε αυτόν το δρόμο χρειάζεται να συνεχίσουμε  το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, της αγωνιστικής ενότητας των εργαζομένων, της ενιαίας συνδικαλιστικής έκφρασης των εργαζομένων κάθε χώρου (υπερβαίνοντας τους διαχωρισμούς με βάση την τυπική εργασιακή σχέση) του αγωνιστικού συντονισμού των σωματείων, συνολικά της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος.

Ένα πρώτο βήμα πρέπει να είναι η προκήρυξη από όσο το δυνατόν περισσότερα σωματεία και ομοσπονδίες πανεργατικής απεργίας στις 17/12. Καλούμε τις ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ να προκηρύξουν απεργία ενάντια στον αντιλαϊκό προϋπολογισμό. Είναι πρόκληση να ψηφιστεί προϋπολογισμός λιτότητας και αντεργατικής επίθεσης χωρίς απάντηση με εργατική κινητοποίηση.

Καλούμε να συνεδριάσουν τώρα τα ΔΣ των σωματείων, να καλέσουμε συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, ώστε να κάνουμε υπόθεση της ίδιας της βάσης τηn οργάνωση του αγώνα και την μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια.

Οι συνδικαλιστές που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θα πάρουμε άμεσα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σε αυτήν την κατεύθυνση.

1. Αβραμίδης Κώστας, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας
2. Αγαπητός Θανάσης, ΔΣ εκπ. ΠΕ Β΄ συλλόγου Θεσ/νικης
3. Αδαμόπουλος Νίκος,  Γ.Σ. ΠΟΕ-ΟΤΑ  – Πρόεδρος Σωματείου Εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας
4. Αθανασίου Μανόλης, γραμματέας Σωματείου εργαζόμενων στην ΑΣΠΡΟΦΩΣ Α.Ε
5. Αλεξανδρής Τάσος ΔΣ Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας
6. Αλεξίου Θόδωρος Α΄ ΕΛΜΕ Δ. Αττ. – Άνω Λιοσίων
7. Αλεξίου Μαρία, Δ.Σ. Σωματείου προσωπικού ιδιωτικών κλινικών Πειραιά
8. Αλεξίου Παύλος Δ.Σ συλλόγου εργαζομένων νομαρχίας Θεσπρωτίας
9. Αλχατζίδου Μάχη, ΕΛΜΕ Λέσβου
10. Αναγνωσταράς Γιάννης μέλος ΔΣ εκπ.ΠΕ Γλυφάδας
11. Αναστασιάδης Τάσος, εκπρόσωπος συντακτών ΤΟ ΒΗΜΑ στο Μικτό ΕΣΗΕΑ
12. Αναστούλης Παύλος, μέλος Σωματείου Βιβλίου-Χάρτου Ν. Αττικής
13. Ανδρούτσος Γιώργος, Πρωτοβουλία Ωρομίσθιων αναπληρωτών Θεσ/κης
14. Αντζέλ Αλβέρτος, 5μελής ΕΙΝΑΠ Νοσ. Ερυθρός Σταυρός
15. Αντωναροπούλου Χρυσάνθη, μέλος σωματείου Γενικής Τράπεζας
16. Αντωνίου Αγγελική, αντιπρόσωπος από Σύλλογο Υπαλλήλων Αγροτικής Τράπεζας σε συνέδριο ΟΤΟΕ
17. Αντωνόπουλος Παύλος Μέλος ΔΣ Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
18. Αποστολόπουλος Ανδρέας ΕΛΜΕ Ηλείας
19. Αργυρός Δημήτριος,  Δ.Σ Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Ιωαννίνων
20. Βαϊνάς Παντελής πρόεδρος συλ εκπ. ΠΕ Αιγάλεω
21. Βαμβακάς Κώστας ΔΣ Α ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής
22. Βαρτζέλη Νάγια, 5-μελής ΕΙΝΑΠ Νοσ. Ερυθρός Σταυρός
23. Βάσιλα Αγγελική μέλος Συλλόγου Εργαζομένων ΤΕΕ
24. Βασιλειάδης Βασίλης ΔΣ ΕΛΜΕ Ηλείας
25. Βασιλειάδης Τάσος, μέλος αντιπροσωπείας ΤΕΕ
26. Βελισσαράτος Στέλιος, ΔΣ Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων Αθλητικών Σωματείων ΠΣΥΑΣ
27. Βελονάκης Γιώργος, ΔΣ Σωματείου εργαζόμενων Αττικού Νοσοκομείου
28. Βουγέλης Στρατής  πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων νοσοκομείου Πρέβεζας
29. Βουραζέρης Στράτος, μέλος Γενικής Συνέλευσης ΓΕΩΤΕΕ
30. Βουρεκάς Θοδωρής  Α΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
31. Βουρεκάς Κώστας, ΔΣ ΣΜΤ
32. Βουρτσακάκη Άννα Δ.Σ.εκπ. ΠΕ  Γ’  συλλόγου Θεσ/νικης
33. Γαλάνη Λίτσα, Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Νοσ. Ερυθρός Σταυρός
34. Γαλάνης Γιώργος πρόεδρος συλ. Εκπ. ΠΕ «Πρόοδος»
35. Γαλατάς Ζώης Δ.Σ συλλόγου εργαζομένων ΟΤΑ ν. Ιωαννίνων,
36. Γανιάρη Έφη μέλος ΔΣ Β΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
37. Γεωργακόπουλου Σούλα, Αντιπρόεδρος Σωματείου Εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας
38. Γεωργίου Ζωή, μέλος Διοίκησης Εργατικού Κέντρου Δυτικής Αττικής
39. Γιαννόπουλος Γιάννης ΔΣ ΕΛΜΕ Ηλείας
40. Γιασουρίδου Στέλλα ΕΛΜΕ Περιστερίου
41. Γιωργάκης Δημήτρης, ΔΣ Σωματείο εργαζόμενων στο Ολυμπιακό στάδιο
42. Γκαρανέ Ντίνα μέλος ΔΣ Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
43. Γκίκα Εφη  μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λέσβου
44. Γκόβας Δημήτρης, Δ.Σ. Συλλόγου Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
45. Γκούβας Γεώργιος Δ΄ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής
46. Γκουλιούμης Νίκος  ΕΛΜΕ Κέρκυρας
47. Γρηγοριάδου Ελισάβετ, Ε ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής
48. Γρύσπος Γιώργος, μέλος ΔΣ σωματείου εκτάκτου προσωπικού ΥΠΠΟ
49. Δαμασκηνός Δημήτρης, Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας
50. Δανιήλ Μαρία ΔΣ Ε ΕΛΜΕ Αθήνας
51. Δαφέρμου Ειρήνη μέλος Συλλόγου Εργαζόμενων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
52. Δαφνής Γρηγόρης Γ΄ ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ
53. Δεμερδεσλής Γιώργος Μέλος ΔΣ Β ΕΛΜΕ Έβρου – αιρετός ΠΥΣΔΕ Ν. Έβρου
54. Δημητούλης Δημήτρης Α΄ΕΛΜΕ Αθήνας
55. Δημουλά Κατερίνα, Δ.Σ. Σωματείου εργαζόμενων Αττικού Νοσοκομείου
56. Διαβολάκης Θανάσης ΔΣ ΟΙΕΛΕ
57. Διαμαντίδης Τάκης Δ.Σ. ΕΛΜΕ Σάμου, αιρετός ΠΥΣΔΕ Σάμου
58. Διονυσόπουλος Θοδωρής, πρόεδρος συλλόγου έμμισθων ιατρών ιδιωτικών νοσηλευτηρίων Αθήνας Πειραιά
59. Δραγανίγος Αντώνης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων ΜΟΔ
60. Δρόσου Βούλα μέλος Δ.Σ συλλόγου διοικητικών ΑΕΙ Ιωαννίνων
61. Ελαφρός Γιάννης, εκπρόσωπος συντακών Καθημερινής στο Μικτό ΕΣΗΕΑ
62. Ευθυμίου Χρήστος Δ.Σ συλλόγου εργαζομένων νομαρχίας Θεσπρωτίας
63. Ευσταθίου Γεωργία, Δ.Σ. Σωματείου προσωπικού ιδιωτικών κλινικών Πειραιά
64. Ζαβιτσάνου Άννα, πρώην μέλος ΔΣ Σωματείου εργαζόμενων στην ΑΣΠΡΟΦΩΣ Α.Ε
65. Ζαγανίδης Χρήστος ΕΛΜΕ Ηλείας
66. Ζαρίδας Παναγιώτης, Μέλος Συλλόγου Μονίμων Διοικητικών Υπαλλήλων Σιβιτανιδείου
67. Ζέρβα Κανελλίνα, συντονιστικό ειδικευομένων γιατρών
68. Ζερβοπούλου Μαριάννα ΕΛΜΕ Κέρκυρας
69. Ζήκος Νίκος αντιπρόεδρος συλλόγου διοικητικών ΑΕΙ Ιωαννίνων
70. Ζούπα Στέλλα, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
71. Ζωγραφάκη Ειρήνη, Δ.Σ. Κλαδικού Σωματείου Προσ/κου Ιδιωτικών Κλινικών & Συναφών   χώρων Αθήνας
72. Ηλίας Νίκος Δ.Σ σωματείου μετάλλου Ιωαννίνων
73. Θεοδωρόπουλος Θοδωρής μέλος ΔΣ συλ εκπ ΠΕ Αθηνα
74. Θεριανός Κώστας
75. Ιντζιρτζής Γιώργος, μέλος Συλλόγου Εργαζομένων Γενικό Χημείο
76. Ιωαννίδου Γιώτα μέλος ΔΣ Α ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής
77. Καβακλής Λουκάς συλ. Αριστοτέλης,
78. Καββαδάς Νίκος, Δ.Σ. Σωματείου προσωπικού ιδιωτικών κλινικών Πειραιά
79. Καββαδία Φωτεινή μέλος ΔΣ συλ εκπ ΠΕ Αμαρουσίου
80. Κάκος Νεοκλής, μέλος Γενικής Συνέλευσης ΓΕΩΤΕΕ
81. Καλημερίδης Γιώργος μέλος ΔΣ συλλ. Εκπ. ΠΕ Σύρου-Τήνου-Μυκόνου
82. Καλιαμπάκος Σωτήρης, ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας
83. Καμπουρίδης Γιώργος , ταμίας Σωματείου Εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας
84. Καπακτσής Αλέκος  Δ.Σ.συλ εκπ ΠΕ Υπαίθρου Θεσ/νικης
85. Καραγκούνη Βάσω  Δ.Σ. συλλόγου μετεκπαιδευόμενων Θεσ/νικης
86. Καραδάκης Γιώργος, μέλος Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων Σιβιτανιδείου
87. Καρακώστας Κώστας Δ.Σ Α! ΕΛΜΕ Αιτ/νίας
88. Κάργας Γιώργος, μέλος Γενικής Συνέλευσης ΓΕΩΤΕΕ
89. Κατιντζάρος Τάσος, Δ.Σ.  Συλλόγου Προσωπικού Σωματείων μελών ΟΤΟΕ
90. Κατσάρας Αστέριος, Μέλος ΔΣ εργαζομένων Βιβεχρώμ
91. Κάτσαρης Παναγιώτης, μέλος Γενικής Συνέλευσης ΓΕΩΤΕΕ
92. Κατσαρού Ιωάννα, αντιπρόεδρος Συλλόγου Π.Ε. Λαγκαδά Θεσ/κης
93. Κατσορίδας Ανδρέας, αντιπρόεδρος Σωματείου Εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας
94. Κατσούλας Στάθης, μέλος Συντονιστικού Ωρομισθίων και ΔΣ συλ εκπ. ΠΕ «Γληνός»
95. Κερεστετζή Σύλβια, Σύλλογος Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδος
96. Κεφαλληνός Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ. Ένωσης Τεχνικών Δήμου Αθήνας
97. Κιτσάτης Βαγγέλης, Σύλλογος Ταχυδρόμων ΕΛΤΑ
98. Κλωνιζάκης Μάρκος, συντονιστικό ειδικευομένων γιατρών
99. Κοιλάκου Σύλβια, ΔΣ ΣΜΤ
100. Κοκκινοβασίλης Πολυδεύκης Δ.Σ συνδικάτου οικοδόμων Αιτ/νίας
101. Κοκκόλης Λεωνίδας ΕΛΜΕ Κέρκυρας
102. Κόκλας Μπάμπης Πρόεδρος Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
103. Κοντομήτρος Βασίλης, γραμματέας Σωματείου εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας
104. Κοσμοπούλου Όλγα, ΓΣ ΟΕΝΓΕ
105. Κοτίνης Χρήστος  Δ.Σ. εκπ ΠΕ Β΄ συλλόγου Θεσ/νικης
106. Κοτρίκλα Βίκυ Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
107. Κοτρότσιος Νίκος μέλος ΔΣ συλ εκπ ΠΕ Αιγάλεω
108. Κουμπούρας Γιώργος, Δ.Σ. Συλλόγου Σπουδαστών Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης
109. Κουρμπέλης Γιώργος μέλος ΔΣ εκπ.ΠΕ Γλυφάδας
110. Κουρούκλης Διονύσης πρόεδρος συλ. Εκπ. ΠΕ Νάουσας
111. Κουσίνης Χάρης ΕΛΜΕ Έβρου
112. Κουτάντος Γιώργος μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ Αμαρουσίου
113. Κουτσούμπα Δέσποινα. μέλος ΓΣ ΑΔΕΔΥ
114. Κρεασίδης Γιώργος ΕΛΜΕ Λέσβου
115. Κυζηράκου Σταυρούλα, συντονιστικό ειδικευομένων γιατρών
116. Κυράνα Νικολέτα, ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες Ιδιωτικών Φορέων
117. Κυριακάκης Γιάννης ΔΣ ΕΛΜΕ Χανίων
118. Κωνσταντάρας Σπύρος, Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΤΣΜΕΔΕ
119. Κωνσταντινίδης Βασίλης, πρώην μέλος ΔΣ Σωματείου εργαζόμενων στην ΑΣΠΡΟΦΟΣ Α.Ε
120. Λαδά Χριστίνα μέλος ΔΣ σύλλογος «Αριστοτέλης»
121. Λαδικός Ηλίας, μέλος Συλλόγου Εργαζομένων Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (πρώην μέλος ΔΣ)
122. Λαθήρας Γιάννης  Γ.Σ. Ν/Τ ΑΔΕΔΥ ΕΔΟΘ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
123. Λάττας Σπύρος, ΔΣ Σωματείου, ΑΣΠΡΟΦΟΣ Α.Ε, αντιπρόσωπος στην Ομοσπονδία ΠΟΕΔΧΒ
124. Λεκάκη Άννα, πρώην γραμματέας Δ.Σ. ΣΕΦΚ
125. Λιάγκος Γιώργος, μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
126. Λιαμπώτης Σωτήρης Δ.Σ συνδικάτου οικοδόμων Θεσπρωτίας
127. Λιανός Νίκος, Σωματείο εργαζομένων στην   Forthnet
128. Λοϊζος Ηλίας, γραμματέας σωματείου εργαζομένων δήμου Ν. Ηρακλείου
129. Λυσσίκατος Νίκος γραμματέας συλ εκπ ΠΕ Αμαρουσίου
130. Μαγαλιού Μάτα μέλος ΔΣ ΣΤ’ συλ εκπ ΠΕ Θεσσαλονίκης
131. Μακρής Βασίλης μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ «Γληνός»
132. Μακρυγιάννης Στέφανος ΓΣ ΑΔΕΔΥ
133. Μάλλη Μαρία, αντιπρόεδρος συλ. Εκπ ΠΕ Δράμας
134. Μάλλης Γιώργος, Δ.Σ. Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων
135. Μάνος Δημήτρης, Δ.Σ. Στ’ Συλλόγου Π.Ε. Θεσ/κης
136. Μαρίνης Στέλιος ΕΛΜΕ Πειραιά
137. Μαριόλης Δημήτρης μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ Α΄ Αθήνας
138. Μαρκάκης Γιάννης μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ «Σωκράτης»
139. Μάρκος Δασκαλάκης, ΔΣ ΣΜΤ
140. Μαρούτας Γιάννης αντιπρόεδρος συλ. Εκπ. ΠΕ Ανω Λιοσίων
141. Ματσούκας Χρήστος Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής
142. Μαυροζούμης Σπύρος ΕΛΜΕ Κέρκυρας
143. Μαχά Μαρία μέλος ΔΣ Α΄ ΕΛΜΕ Δ. Αθήνας
144. Μελαμπιανάκη Ζέττα μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ Ν. Σμύρνης
145. Μέλιος Γιάννης, μέλος Γενικής Συνέλευσης ΓΕΩΤΕΕ
146. Μιλτσακάκης Μιχάλης Σύλλογος εκπ. ΠΕ. Ρόζα Ιμβριώτη
147. Μιχαηλίδης Μάριος σύλλογος «Αριστοτέλης»
148. Μιχαλόπουλος Δημήτρης, μέλος σωματείου ΟΤΑ
149. Μιχαλόπουλος Πάνος ΔΣ Ε ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής
150. Μονιάκη Χρυσούλα, Σύλλογος Υπαλλήλων ΕΣΥΕ
151. Μπακόλας Δημήτρης Δ.Σ σωματείου γεωπόνων ιδ. Υπαλλήλων
152. Μπάλλας  Αντρέας  ΕΛΜΕ Λέσβου
153. Μπαρούτας Γιώργος, μέλος Συντονιστικού Ωρομισθίων
154. Μπάτρης Άγγελος Ε ΕΛΜΕ ανατ. Αττικής
155. Μπαχούρου Βάσω, Δ.Σ. Συλλόγου Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
156. Μπαχτή Άννα Ε ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής
157. Μπελεζώνης Θόδωρος, μέλος Δ.Σ. Τεχνικών ΓΕΣ/ΥΕΘΑ
158. Μπινιώρης Νίκος Μέλος σωματείου ΟΤΑ
159. Μπογδάνου Μαρίνα ΔΣ ΕΛΜΕ Κέρκυρας
160. Μποζίκης Σίμος ΕΛΜΕ Κέρκυρας
161. Μποτσώλης Φώτης Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
162. Μπούρδαλας Παναγιώτης, πρώην πρόεδρος Α ΕΛΜΕ Αχαΐας
163. Μπούτζας Γιώργος Δ.Σ Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων
164. Νάνος Βαγγέλης Δ.Σ Ε.Κ Πρέβεζας,
165. Νικολάου Σταμάτης ΔΣ Ε ΕΛΜΕ Αθήνας
166. Ντούλας Παναγιώτης ΔΣ Β ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου
167. Ξιφαρά Μαρία, Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εθνικής Τράπεζας
168. Ξοπλίδης Γιώργος, Πρωτοβουλία Ωρομίσθιων Αναπληρωτών Θεσ/κης
169. Ξυδάς Αποστόλης ΔΣ Α ΕΛΜΕ ΔΥΤ. Αττικής
170. Πάνης Χαρ/μπος Δ.Σ σωματείου γεωπόνων ιδ. Υπαλλήλων
171. Πανοπούλου Φωτεινή ΚΕΜΕΤΕ ΟΛΜΕ
172. Πάνου Λένα, μέλος Ε.Ε. Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ιδιωτικού Δικαίου στο Δημόσιο
173. Παντελίδης Ντίνος μέλος ΔΣ Η’ συλ εκπ ΠΕ Θεσσαλονίκης
174. Παπαγεωργίου Πάνος, Κλαδικό Νοσηλευτών Αθήνας
175. Παπαδόπουλος Γιάννης ΔΣ ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων
176. Παπαμακάριος Μιχάλης, πρώην μέλος Δ.Σ. ΕΕΛΠ
177. Παπαμιχαήλ Παναγιώτης, Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων
178. Παπανικολάου Πάνος, ΔΣ ΕΙΝΑΠ
179. Παπαχατζής Ηλίας ΔΣ ΕΛΜΕ Ηλείας
180. Παπαχριστούδη Ματίνα, εκπρόσωπος απολυμένων συντακών Ελεύθερου Τύπου στο Μικτό ΕΣΗΕΑ
181. Παππά Ιωάννα μέλος ΔΣ συλ. Εκπ. ΠΕ «Έλλη Αλεξίου»
182. Παυλόπουλος Γιώργος, εκπρόσωπος συντακτών Ημερησίας στο Μικτό ΕΣΗΕΑ
183. Παυλόπουλος Γιώργος, μέλος ΔΣ συλλόγου εργαζομένων Alpha Bank
184. Πορτελάνου Μαρία, 1^ο ΓΕΛ Παπάγου
185. Ποταμιάνος Γιάννης, Β’ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής (Αιγάλεω, Χαϊδάρι, Αγ. Βαρβάρα)
186. Πουλικάκος Παναγιώτης 5μελής ΕΙΝΑΠ Νοσ. Ερυθρός Σταυρός
187. Πραμαντιώτης Χρήστος, μέλος ΔΣ ΕΣΠΗΤ
188. Πρεκατές Χρήστος, συντονιστικό ειδικευόμενων γιατρών
189. Ράπτη Μαρίνα ΔΣ ΕΛΜΕ Κέρκυρας
190. Ράπτης Κώστας, εκπρόσωπος συντακών Ρ/Σ Αθήνα 9,84 στο Μικτό ΕΣΗΕΑ
191. Ράπτης Σταύρος μέλος Γ.Σ αντιπροσώπων Ε.Κ Πρέβεζας
192. Ρέππα Βέτα, Α’  ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής
193. Ρέππα Ντίνα μέλος ΔΣ ΔΟΕ
194. Ρέππας Χρήστος αντιπρόεδρος συλ. Εκπ. ΠΕ Αργοσαρωνικού
195. Ρίζος Μιχάλης,  ΔΣ Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν
196. Ρίζου Ντορέτα πρόεδρος συλλόγου διοικητικών ΑΕΙ Ιωαννίνων
197. Ροντογιάννης Άρης Δ.Σ συλλόγου δασκάλων ν. Λευκάδος,
198. Σάμιος Παναγιώτης μέλος ΔΣ συλ εκπ ΠΕ Αιγάλεω
199. Σαράκη Άρτεμις μέλος Συλλόγου Ένωσης Απολ. Τύπου
200. Σιούτης Σπύρος Δ.Σ συλλόγου εργαζομένων νομαρχίας Πρέβεζας
201. Σμήλιος Ηλίας  Δ.Σ. εκπ ΠΕ Ζ΄ συλλόγου Θεσ/νίκης
202. Σόφης Γιώργος μέλος Γ.Σ αντιπροσώπων Ε.Κ Πρέβεζας,
203. Στάθης Ηλίας πρόεδρος σωματείου μετάλλου Ιωαννίνων
204. Σταμούλης Δημήτρης, εργαζόμενος στον περιοδικό Τύπο
205. Στεφανίδου Σοφία, Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/κης
206. Στριλυγκάς Βασίλης, Δ.Σ. Παν/νιου Συλλόγου Διπλ/χων Μηχ/κων Τμήμα Ανατ. Κρήτης
207. Σφαιροπούλου Αθηνά Β ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής
208. Τζελέπης Παναγιώτης, γραμματέας Σωματείου Εργ. Δήμου Ρέντη
209. Τζέρπος Νίκος Δ.Σ ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας
210. Τζιορτζιώτης Σταύρος ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας
211. Τουλγαρίδης Κώστας μέλος ΔΣ συλλ. Εκπ. «Κ. Σωτηρίου»
212. Τουμπέλης Βασίλης, ΔΣ Σωματείου Προσωπικού Ιδιωτ. Κλινικών Αθήνας, πρώην  πρόεδρος  ΟΣΝΙΕ
213. Τσαγκαράτου Αιμιλία ΔΣ συλ εκπ Παρθενώνας
214. Τσακίρης Βίκτωρας, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Αττικής
215. Τσανάκας Νίκος μέλος ΔΣ συλλόγου “Κ. Σωτηρίου”
216. Τσατούρας Βαγγέλης, Δ.Σ. Β΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
217. Τσάφου Μαρία, Δ.Σ. ΣΕΚΥΙΦ (Σωματείο εργαζομένων στις κοινωνικές υπηρεσίες ιδιωτικών φορέων)
218. Τσιγκούνης Γιάννης μέλος ΔΣ εκπ.ΠΕ Γλυφάδας
219. Τσιλιμπάρη Όλγα ΕΛΜΕ Κέρκυρας
220. Τσιλιούκας Στέλιος ΕΛΜΕ Κέρκυρας
221. Τσιρεπλής Τάκης ΕΛΜΕ Λέσβου
222. Τσιριγώτης Θανάσης Γ΄ ΕΛΜΕ Δ. Αττικής
223. Τσολακίδης Χρήστος, Γραμματέας Συλλόγου Π.Ε. Λαγκαδά Θεσ/κης
224. Φατούρου Αγγελική μέλος ΔΣ ΟΛΜΕ
225. Φύτρος Πέτρος, Ζ΄ ΕΛΜΕ
226. Φώτης Θανάσης, μέλος Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ
227. Φωτοπούλου Βασιλική Β ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής
228. Χασαπάκης Παναγιώτης Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Νοσ. Ερυθρός Σταυρός
229. Χεκίμογλου Άκης Δ.Σ συνδικάτου οικοδόμων Θεσπρωτίας
230. Χρηστίδου Χριστίνα μέλος ΔΣ Συλλόγου εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ
231. Χρήστου Γιάννης ΔΣ Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
232. Χριστοφόρου Νίκος ΔΣ Λαγκαδά Θεσ/νικης
233. Χρονόπουλος Παναγιώτης, Σύλλογος Ταχυδρόμων ΕΛΤΑ
234. Χρυσικού Γιάννα, Σύλλογος Υπαλλήλων Αγροτικής Τράπεζας, μέλος Γ.Σ. Αντιπροσώπων Ε.Κ. Λευκάδας
235. Ψαθάς Παναγιώτης, Δ.Σ. Συλλόγου Σπουδαστών Εθνικής Σχολής Τοπικής Αυτοδιοίκησης

ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΤΟΕ και ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ  ΓΣΕΕ 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΤΟΕ 2009 ΚΑΙ 2006

Την Παρασκευή 13-11-09 συγκλήθηκε η τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου. Η σύγκληση έγινε με όρους έκτακτου Δ.Σ.- με αποστολή πρόσκλησης αποκλειστικά στα μέλη του Δ.Σ. το μεσημέρι της προηγούμενης μέρας- ενώ ο χρόνος διεξαγωγής ήταν και πάλι στις 8 το πρωί – ώρα απαγορευτική για τους/τις συνάδελφους/ισσες που θα επιθυμούσαν να παραβρεθούν. Το σύντομο διάλειμμα δημοκρατίας που έλαβε χώρα στη συνεδρίαση του Οκτωβρίου – με κοινοποίηση της πρόσκλησης στο σύνολο των εργαζομένων και διεξαγωγή της σε ώρα που, αν και εντός ωραρίου, διευκόλυνε την παρουσία τους ελαφρώς- έλαβε τέλος. Αυτή τη φορά δε χρειαζόταν κοινό για την παράσταση. Φαίνεται πως, για κάποιους, ο ανοιχτός χαρακτήρας του ΔΣ επιβάλλεται μόνο όταν «θίγεται» το προεδρείο του Συλλόγου ή η διοίκηση της Τράπεζας.

Μόνο που το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Τράπεζας είναι προφανώς ένα ζήτημα πολύ σημαντικότερο για το παρόν και το μέλλον των εργαζομένων σε αυτήν από ότι το περιεχόμενο μιας παραταξιακής ανακοίνωσης κι η διασπορά ειδήσεων σε ό,τι αφορά πιθανές συγχωνεύσεις μας αφορά όλους κι όλες. Παρόλα αυτά η επιλογή είχε γίνει: μετά από μια ανακοίνωση την προηγούμενη μέρα η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία, δε συνέτρεχε κανένας λόγος ενημέρωσης όλων των συναδέλφων για το ότι το ΔΣ θα συνεδρίαζε για το ζήτημα αυτό και, κατά συνέπεια, η δυνατότητα συμμετοχής τους στη διαδικασία προκειμένου να ενημερωθούν άμεσα για τις πληροφορίες που τυχόν υπήρχαν ή να εκφράσουν τη γνώμη τους για τις πρωτοβουλίες που τυχόν θα παίρνονταν αποκλείστηκε.

Κρίνοντας ότι το βασικό ζήτημα της ατζέντας ήταν ζωτικής σημασίας για το σύνολο των εργαζομένων, αποφασίσαμε ότι, σε αυτήν τουλάχιστον τη συνεδρίαση, έπρεπε να μπουν στην άκρη επίδικα θέματα (δημοκρατίας, π.χ.) που θα προκαλούσαν αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του ΔΣ και να συμβάλλουμε στην τήρηση μιας κοινής στάσης απέναντι στα γεγονότα. Καθώς το τοπίο ήταν ιδιαίτερα θολό και επειδή δεν μπορεί να ασκηθεί συνδικαλιστική δράση βάσει δημοσιευμάτων, προτείναμε το ΔΣ του Συλλόγου να απαιτήσει να παραστεί στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας που επρόκειτο να λάβει χώρα την ίδια ημέρα στις 14:00 προκειμένου να λάβουμε τις απαραίτητες διευκρινίσεις στα πολλά και εύλογα ερωτηματικά που είχαν δημιουργηθεί. Όπως το ποιοι αιρετοί, διορισμένοι ή υπό παραίτηση εκπρόσωποι των βασικών μετόχων είχαν την πρωτοβουλία της συγκεκριμένης επιχειρηματικής κίνησης, βάσει ποιων εξουσιοδοτήσεων από τα αρμόδια όργανα των φορέων που εκπροσωπούν και πολλά ακόμα. Οι γενικόλογες και αυτονόητες διακηρύξεις περί πλήρους ενημέρωσης, υπεράσπισης θέσεων εργασίας και κεκτημένων συμφερόντων, αυστηρών ρητρών, κυβερνητικών δεσμεύσεων κτλ έχουν ουσιαστικό νόημα μόνο όταν υπάρχει και γνώση των πραγματικών γεγονότων ούτως ώστε  να μπορεί να χαραχτεί μια συγκεκριμένη στρατηγική αντιμετώπισης των όποιων εξελίξεων. Για εμάς λοιπόν η παρουσία μας στη συγκεκριμένη συνεδρίαση ήταν αυτοδίκαιη.

Για τον πρόεδρο του ΣΥΤΑ ωστόσο, που απεχθάνεται κάθε δυναμική κίνηση, ήταν επιβεβλημένο να ζητηθεί άδεια από τη διοίκηση για την παρουσία μας στη συνεδρίαση του ΔΣ της Τράπεζας, αίτημα στο οποίο, όπως μας διαβεβαίωσε, η θετική απάντηση έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Δεδομένου ότι το σημαντικότερο ήταν το να είμαστε εκεί και όχι το πώς θα μπαίναμε, τα ζητήματα επί του διαδικαστικού μπήκαν και πάλι στην άκρη. Μας δόθηκε η διαβεβαίωση ότι θα ενημερωνόμασταν εγκαίρως από το προεδρείο του Συλλόγου, δεδομένου ότι εντωμεταξύ ορισμένοι εξ ημών θα επέστρεφαν στις θέσεις εργασίας τους που απέχουν αρκετά από το κέντρο της Αθήνας, για να επιστρέψουμε σ’ αυτό. Μείναμε σύμφωνοι/ες λοιπόν να αναμένουμε ειδοποίηση για να βρεθούμε πριν την έναρξη του Δ.Σ. της Τράπεζας και «θεσμικά και συντεταγμένα» να συμμετάσχουμε σε αυτό.

Εννοείται, φυσικά, πως καμία σχετική ειδοποίηση δεν ήλθε. Μετά από επίμονες προσπάθειές μας να επικοινωνήσουμε με το προεδρείο του ΣΥΤΑ για να διευκρινιστεί το τι μέλλει γενέσθαι, η ιδιαίτερα αγαπητή αντιπρόεδρος του Συλλόγου (η οποία συχνά αναλαμβάνει το άχαρο έργο της πληροφόρησής μας όταν τα υπόλοιπα μέλη του προεδρείου παίζουν κρυφτούλι) μας ενημέρωσε –μία ώρα πριν την επίμαχη συνεδρίαση- ότι τελικά δεν τίθεται θέμα συγχώνευσης και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε λόγος να παραστούμε στο ΔΣ της Τράπεζας. Τελεία και παύλα. Αρκούσε η εισαγωγή μιας παραγράφου στο τέλος της ανακοίνωσης Νο 121 “η παρουσία του Δ.Σ. του Συλλόγου σε κάθε συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας, αρχής γινομένης από σήμερα, εξεταστεί δυνητικό ενδιαφέρον για συγχωνεύσεις, απορροφήσεις και συμμετοχές, κρίνεται επιβεβλημένη”, προορισμένης αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Κι αυτό γιατί η ανεδαφικότητά της είναι απολύτως δεδομένη. Ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ συμμετέχει μεν στο ΔΣ της Τράπεζας αφού όμως έχει προηγηθεί εκ μέρους του η υπογραφή «πρωτόκολλου εχεμύθειας» [ρύθμιση για την οποία προφανώς δεν ευθύνεται ο ίδιος], γι’ αυτό και το όφελος από την παρουσία του σ’ αυτό σε ό,τι αφορά την ενημέρωση των εργαζομένων είναι εξαιρετικά συζητήσιμο. Έτσι επιλέχθηκε μια διακριτική διατύπωση στην ανακοίνωση Νο 121: «η παρουσία του ΔΣ του Συλλόγου […] κρίνεται επιβεβλημένη». Δεν επιβάλλεται, ούτε απαιτείται.

Έτσι λοιπόν, ο πρόεδρος του Συλλόγου παραβρέθηκε κανονικά στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας, κάποιοι σύμβουλοι του προεδρείου –εμφανώς καταπονημένοι από το γλέντι της προηγούμενης νύχτας στο «Άσπρο Πιάτο»- πήγαν να αναπληρώσουν τον ύπνο που τους έλειπε και οι υπόλοιποι παραμείναμε κανονικά στις θέσεις εργασίας μας. Ματαιώθηκε επίσης και συνάντηση του Δ.Σ. του Συλλόγου με τον πρόεδρο της Τράπεζας που είχε προγραμματισθεί για το πρωί της Τρίτης καθώς «δεν συνέτρεχε πλέον λόγος». Το «πρωτόκολλο εχεμύθειας» που έχει υπογράψει ο πρόεδρος του Συλλόγου τηρήθηκε κανονικά, η ομερτά δεν κινδυνεύει.

Πέρα από την πολλοστή επανάληψη πολιτικάντικων πρακτικών υπεκφυγής και παραπλάνησης, δεν μπορούμε παρά να απορούμε με το γεγονός ότι ο πρόεδρος του Συλλόγου για την προοπτική συγχώνευσης με την Aspis έλαβε γνώση από τα σχετικά δημοσιεύματα σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ενώ για τη ματαίωση της συγχώνευσης ήταν ενήμερος μια ώρα πριν συνεδριάσει το αρμόδιο όργανο.

Ως προς αυτό καθαυτό το επιχειρησιακό μέρος της συγκεκριμένης κίνησης και τη σκοπιμότητα συγχώνευσης με μια τράπεζα με ελάχιστα μερίδια αγοράς και ισάριθμο δίκτυο καταστημάτων, κατά κανόνα γειτονικών με τα αντίστοιχα δικά μας, ίσως δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε μετά το ναυάγιο της συμφωνίας. Ωστόσο, αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία πρόθεση της Τράπεζας ήταν να απορροφήσει μόνο το ένα τρίτο των εργαζομένων στην Aspis (βλ. και http://www.kerdos.gr/Default.aspx?id=1126928&nt=103 ),  το γεγονός αυτό και μόνο επιβάλλει την κάθετη αντίθεσή μας. Για να μη βρεθούμε αύριο στη θέση τους.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι οποιαδήποτε –καλή ή κακή- επιχειρηματική πρωτοβουλία παρόμοιου τύπου θα ήταν καλό να γίνει από μια διοίκηση που θα υφίσταται και την επόμενη ημέρα για να διαχειριστεί τα δεδομένα που θα προκύψουν.

Υ.Γ. Το due diligence αποδίδεται στα ελληνικά «έλεγχος δέουσας επιμέλειας» ή «νομικο-οικονομικός έλεγχος». Αν για τον αμερικανοσπουδαγμένο πρόεδρο της Τράπεζας με τα ιδιόρρυθμα ελληνικά είναι λογικό να προτιμά να χρησιμοποιεί αγγλικούς όρους, για τον πρόεδρο ενός συλλόγου εργαζομένων θα ήταν προτιμότερο να εκφράζεται με γλώσσα κατανοητή σε κάθε εργαζόμενο/η, εφόσον βέβαια ο σκοπός είναι η ενημέρωση των εργαζομένων και όχι η επίδειξη της ευρυμάθειάς του.

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗ «ΝΙΚΗ – ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε»

ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ, ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Συνάδελφοι –ες

Η οικονομική κρίση, αφορμή και πρόσχημα, ζητάει από εμάς και τα ρέστα. Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση είναι οι ίδιοι, που τον καιρό των κερδών τους, μας ζητούσαν λιτότητα και μικρούς μισθούς, για να είναι ανταγωνιστική η οικονομία τους. Σήμερα έρχονται ξανά να μας επιβάλουν απολύσεις, ακόμα μικρότερους μισθούς, ακόμα πιο ανασφαλείς και επισφαλείς θέσεις δουλειάς. Το σκηνικό ολοκληρώνεται με απλήρωτες υπερωρίες, ανασφάλιστη εργασία, αυταρχικές συμπεριφορές, εικονικές μειώσεις ωρών εργασίας και καθόλου εικονικές μειώσεις αποδοχών…

Σε αυτό το κλίμα, ο Κυριακού, ιδιοκτήτης της εταιρείας «ΝΙΚΗ – ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε», με τις πλάτες των ομοίων του (κυβέρνησης προηγούμενης και σημερινής, ΣΕΒ, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, Ευρωπαϊκής Ένωσης) είναι ασύδοτος σε βάρος των εργαζομένων.

Από τον Ιούνιο έχει ξεκινήσει απανωτές απολύσεις. Σχεδόν κάθε εβδομάδα και τέσσερις απολυμένοι. Οι απολυμένοι στο χώρο παραγωγής ξεπερνούν τους είκοσι.

Την ίδια στιγμή που από τις τρεις βάρδιες κράταγε μόνο την μία, εκβίαζε τους εναπομείναντες εργαζόμενους να δουλέψουν δωδεκάωρα έως και δεκαεξάωρα γιατί αλλιώς θα τους απολύσει.

Η εταιρεία ανάγκαζε τους εργαζόμενους να δουλεύουν απλήρωτες υπερωρίες για να διορθωθούν υποτιθέμενα ή πραγματικά λάθη των εργατών. Όταν, μετά από εξαντλητικές συνθήκες εργαζόμενοι με οικογενειακές υποχρεώσεις αρνήθηκαν να δουλέψουν υπερωριακά, βρέθηκαν απολυμένοι.

Κατά την περίοδο των εορτών 2008-2009, οι εργαζόμενοι ζήτησαν δύο ημέρες ως αργία, έτσι ώστε μαζί με τις αργίες των εορτών να καθίσουν συνεχόμενες. Η εταιρεία, για να κάνει αυτή τη χάρη, απαίτησε να δουλέψουν απλήρωτες υπερωρίες για να βγει η δουλειά. Τελικά και οι απλήρωτες υπερωρίες έγιναν και οι δύο ημέρες κρατήθηκαν από την κανονική άδεια των εργαζομένων.

Στην εποχή των ελαστικών σχέσεων εργασίας, με κυρίαρχες πολιτικές: μισή δουλειά, μισός μισθός, μηδέν δικαιώματα, το μόνο που μπορεί να ανακόψει την επίθεση της εργοδοσίας, του κεφάλαιου και του κράτους είναι η δική μας οργάνωση και αλληλεγγύη.

Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να αδιαφορήσει, όταν συνάδελφοί του φεύγουν από τη δουλειά με απόλυση. Αν η εργοδοσία μπορεί να αυθαιρετεί ανενόχλητη σε βάρος του διπλανού σου, αύριο θα έρθει και η δική σου σειρά.

Η εργοδοσία, όταν προχωρά σε απολύσεις, ισχυρίζεται πως έδιωξε κάποιους «ανίκανους», «κακούς» ή «πλεονάζοντες» εργαζόμενους. Όμως όλοι ξέρουμε πως οι απολύσεις φέρνουν εντατικοποίηση για τους υπόλοιπους. Απολύσεις και εξαντλητικές υπερωρίες πάνε μαζί. Οι υπερωρίες μικραίνουν τη ζωή, με τις υπερωρίες δεν υπάρχει χρόνος για να ζήσουμε. Η λύση για να ανταπεξέλθουμε στο αυξημένο κόστος ζωής δεν είναι οι υπερωρίες, είναι να αγωνιστούμε για αυξήσεις στους μισθούς.

- Να καταγγείλουμε τις απολύσεις, να απαιτήσουμε να ανακληθούν.

- Να υπερασπίσουμε κάθε συνάδελφο που παραβιάζονται τα δικαιώματά

του στην δουλειά και την ζωή.

- Με την αντίσταση και τη συναδελφική αλληλεγγύη μπορούμε να νικήσουμε.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ έξω από το κτίριο της «ΝΙΚΗ – ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε.»

(Γ. Αβέρωφ 26-28 κοντά στο σταθμό Περισσού του ΗΣΑΠ)

Πέμπτη 19/11 στις 5.30 μ.μ.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

*Σε εκδικητική αλλαγή ειδικότητας του εργαζόμενου και συνδικαλιστή (προέδρου του Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α) Ηρακλή Ποζαπαλίδη προχώρησε η εταιρεία ”Σπήντεξ”,  η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κλάδο ταχυμεταφοράς – ταχυδρόμησης, προτείνοντας του μετά από 13 χρόνια στην ειδικότητα Οδηγού Δικύκλου Ταχυμεταφοράς (curier) να γίνει εισπράκτορας. Την ίδια στιγμή η εταιρεία μέσω αγγελιών αναζητεί οδηγούς δικύκλων για ταχυμεταφορές! Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι η Σπηντεξ, ακολουθεί το ίδιο έργο με την μητρική εταιρεία A.C.S που επέβαλε αλλαγή ειδικότητας σε 18 εργαζόμενους. “Είναι πρόκληση η εκδικητική δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης του συναδέλφου είναι ευθεία επίθεση στο Σ.Ε.Τ.Τ.Ε.Α και ευρύτερα στο εργατικό κίνημα”, σημειώνεται σε ανακοίνωσή του το κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων Ταχυμεταφορικών Ταχυδρομικών Επιχειρήσεων Αττικής και καλεί, πρωτοβάθμια σωματεία, την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος την ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ σε ευρεία σύσκεψη την Πέμπτη (6.00 το απόγευμα) στο ΕΚΑ, με στόχο τη δημιουργία επιτροπής αλληλεγγύης για τη στήριξη του εργαζόμενου και συνδικαλιστή.

Το τελευταίο διάστημα η συζήτηση που διεξάγεται στο σύλλογο έχει να κάνει με αμοιβές, προνόμια, κ.α., κάποιων μελών του ΔΣ. Επειδή θεωρούμε ότι κάποια στιγμή αυτό το θέμα θα πρέπει να κλείσει και να ασχοληθούμε όλοι και όλες με κάτι ουσιαστικότερο ως προς το ρόλο μας, κάτι που δε θα επιτρέπει στην εργοδοσία να γελάει, παραθέτουμε εδώ μερικές επισημάνσεις για όσα έχουν γραφτεί και κάποιες προτάσεις για [αυτό που ο νέος πρωθυπουργός -στον οποίο οι αναφορές, από διάφορες πλευρές, περισσεύουν- θα αποκαλούσε] το «νοικοκύρεμα» του ΣΥΤΑ.

Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ (;)

Η εκλογή με δημοκρατικές διαδικασίες από τη βάση των συναδέλφων

νομιμοποιεί οποιαδήποτε συμπεριφορά των εκπροσώπων μετά τη «νωπή» εντολή;

Αναφορικά με την επιστολή του προέδρου του Σ.Υ.Τ.Α. της 14-10, και πέρα από τα πολλά σχόλια που προκάλεσε για το αν και κατά πόσο τα € 77.000 ετησίως είναι «μισθοί ίσοι ή και μικρότεροι» από αυτούς εκατοντάδων στελεχών της Τράπεζας, καθώς και για το αν οι Κλαδικές και Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις «αποκλειστικά και μόνο» είναι που έδωσαν αυξήσεις της τάξης του 22% στις αποδοχές ορισμένων, καθώς δε θέλουμε να μείνουμε σε αυτά:

Με τη (μη) απάντησή του ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ μπορεί να αποφεύγει να αναφερθεί συγκεκριμένα σε όσα του καταμαρτυρούνται, δίνει όμως ένα δείγμα γραφής ενδεικτικό της φιλοσοφίας του για το συνδικαλισμό η οποία ταυτίζεται με λογικές που έχουν απαξιώσει το συνδικαλιστικό κίνημα.

Κατά τα γραφόμενα του, λοιπόν, η δικαίωση των αγώνων των εργαζομένων έρχεται μέσα από ένα Υ.Σ. στο οποίο χορηγούνται ή ανανεώνονται μερικές υπογραφές. Δε σημειώνεται ασφαλώς ότι η χορήγηση υπογραφής αποτελεί εδώ και καιρό το μοναδικό εργαλείο μισθολογικής πολιτικής της Τράπεζας, υποκαθιστώντας τόσο τις αυξήσεις στο Ενιαίο Μισθολόγιο μέσω Συλλογικών Συμβάσεων (τις οποίες άλλωστε η Διοίκηση επιμένει να μην αναγνωρίζει), όσο και τις απλήρωτες υπερωρίες. Η σύμπλευση του προεδρείου του Σ.Υ.Τ.Α. με την τακτική αυτή σημαίνει εγκατάλειψη των συλλογικών διεκδικήσεων για το σύνολο των εργαζομένων και υποκατάστασή τους με τη θεσιθηρία και την εξυπηρέτηση ατομικών αιτημάτων, χωρίς καμία αξιοκρατία και διαφάνεια.

Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στην Τράπεζα κάνει υπερωρίες για τις οποίες δεν πληρώνεται εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο. Από έναν πρόεδρο Συλλόγου Εργαζομένων θα αναμέναμε να διεκδικεί την πληρωμή τους για λογαριασμό των συναδέλφων και όχι να τους προτρέπει να εργάζονται «οικειοθελώς και πέραν του ωραρίου», μήπως και γίνουν μια μέρα διευθυντές για να λαμβάνουν όσα κι εκείνος. Η συναίνεση στις ελάχιστες αναγκαστικές αυξήσεις-κοροϊδία  για τους πολλούς και την ταυτόχρονη πλουσιοπάροχη ανταμοιβή λίγων μεγαλοστελεχών, η καλλιέργεια του άκρατου ανταγωνισμού και της «ατομικής λύσης», είναι ακριβώς αυτό που επιζητεί η (κάθε) εργοδοσία και ο πρόεδρος του Σ.Υ.Τ.Α., για τον οποίο σε ό,τι αφορά τα «πραγματικά ατομικά, συλλογικά, κλαδικά και ταξικά μας συμφέροντα», η έμφαση είναι αναμφισβήτητα στα ατομικά, τα προσφέρει απλόχερα.

Όσο για το αν σήμερα «τα πράγματα είναι καλύτερα από χθες», η «μικρή αλλά σοφή κοινωνία της Τράπεζας», όταν της δόθηκε η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί της ουσίας επ’ αυτού μέσα από την αντίστροφη αξιολόγηση, απάντησε διαφορετικά  Άλλωστε σε σχέση με τους ανθηρούς δείκτες της Τράπεζας που αυτάρεσκα ο πρόεδρος παρουσιάζει οικειοποιούμενος τον κόπο χιλίων εκατό και πλέον εργαζομένων δεν αναφέρει το βασικότερο για εμάς: το πόσο εμείς αμειφθήκαμε για αυτά. Μία ματιά στους δημοσιευμένους ισολογισμούς της Τράπεζας αρκεί:

Η εκτίναξη των κερδών της Τράπεζας το 2007 συνοδεύτηκε από μείωση των συνολικών αμοιβών. Η συγκράτηση του 60% των κερδών στην περσινή χρήση, όπου μεγάλες και ιστορικές τράπεζες του ανταγωνισμού έγραψαν ζημιές, ανταμείφθηκε με την επαναφορά τους στα επίπεδα του 2006 ενώ οι οικονομικές συνθήκες για μας χειροτέρεψαν κατά πολύ από τότε.

Προτιμούμε, δε, να μην εφησυχάζουμε με την, εν είδη προφητείας, διαβεβαίωση ότι, υπό την ηγεσία του σημερινού προεδρείου, «αύριο νομοτελειακά θα είναι καλύτερα από σήμερα».  Ακριβώς επειδή «τίποτα δε χαρίζεται αλλά τα πάντα κατακτιούνται», νομοτέλειες τέτοιου τύπου δεν υπάρχουν.

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΑ ΤΟΥ Σ.Υ.Τ.Α.

Μία από τις βασικές διακηρύξεις της νέας κυβέρνησης, που δεν μπορεί παρά να μας βρίσκει σύμφωνους, είναι αυτή του νοικοκυρέματος της διοίκησης και του περιορισμού της κρατικής σπατάλης. Στην κατεύθυνση αυτή ήδη έχουν ληφθεί κάποια μέτρα, όπως οι περικοπές στη χρήση κρατικών οχημάτων. Καλό θα είναι το παράδειγμα αυτό να ακολουθηθεί σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής, για να μην φτάσουμε στο σημείο να έχουμε λιτούς υπουργούς και χλιδάτους συνδικαλιστές.

ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ SMS

Στο δικό μας αξιακό σύστημα η χρέωση προσωπικών εξόδων, όπως οι λογαριασμοί των κινητών τηλεφώνων των μελών του προεδρείου, στο ταμείο του Συλλόγου είναι κάτι το απαράδεκτο. Ακόμα κι αν θεωρηθεί, «επιστημονικά και τεχνοκρατικά», ρομαντική η αντίληψη αυτή, η κοινή λογική επιβάλλει να υπάρχει στα έξοδα αυτά κάποιο όριο, δεδομένου μάλιστα ότι τηλεφωνικές γραμμές που μπορούν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες διαθέτουν τα γραφεία [μας; τους; Του Συλλόγου σε κάθε περίπτωση]. Στο σύλλογο της Εθνικής π.χ. το σχετικό πλαφόν είναι 60 ευρώ το μήνα για κάθε σύμβουλο. Προς αποφυγή οποιασδήποτε παρανόησης, και για να το θέσουμε από την πλευρά μας όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, δηλώνουμε ότι ως Πρωτοβουλία είμαστε όχι μόνο αδιάφοροι/ες αλλά και διαμετρικά αντίθετοι/ες με την πρακτική αυτή και δηλώνουμε από τώρα ότι αν ποτέ κάποιος/α από εμάς συμβεί να δικαιούται σχετικής επιδότησης θα την αποποιηθεί και το προβλεπόμενο ποσό θα κατατίθεται απευθείας στο Απεργιακό Ταμείο.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ OUTSOURCING

Βάσει του καταστατικού του Συλλόγου μας τα καθήκοντα του Γραμματέα του Συλλόγου είναι αναλυτικά τα εξής:

1. Εκπροσωπεί, μαζί με τον Πρόεδρο, το Σύλλογο σε Δικαστήρια και τις άλλες αρχές
2. Φυλάει τη σφραγίδα και τα αρχεία του Συλλόγου
3. Ενημερώνει το μητρώο των μελών
4. Διεξάγει την αλληλογραφία και κρατά το πρωτόκολλο εισερχόμενων και εξερχόμενων εγγράφων
5. Τηρεί τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ.

Το τελευταίο από αυτά τα καθήκοντα (και το μοναδικό που απαιτεί ουσιαστικά κάποιες ώρες εργασίας) ανατέθηκε πέρυσι [βλ. σχετικό απόσπασμα πρακτικών Δ.Σ.] – χωρίς καμία ενημέρωση, πόσο μάλλον απόφαση, του [συνόλου του] Δ.Σ. [βλ. σχετικό απόσπασμα πρακτικών Δ.Σ.]- σε εξωτερικούς συνεργάτες. Έναντι ενός αρκετά αλμυρού αντίτιμου (€ 300 ανά μήνα) μια εργασία που θα έπρεπε να διεκπεραιώνεται από το Σύλλογο εκχωρείται σε τρίτους, χωρίς η ποιότητα του αποτελέσματος να δικαιολογεί την επιβάρυνση αυτή (με αρκετά σημεία είτε να λείπουν είτε να καταγράφονται εσφαλμένα, με λάθη στα πρόσωπα που έχουν το λόγο κάθε φορά κτλ.).

Σε περίπτωση που ο φόρτος εργασίας από τα υπόλοιπα παραπάνω καθήκοντα δεν αφήνει χρόνο στους αρμόδιους λειτουργούς του Συλλόγου για την απομαγνητοφώνηση των πρακτικών, εμείς από την πλευρά μας είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε «οικειοθελώς και [απολύτως σίγουρα] πέραν του ωραρίου μας».

ΕΞΟΔΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ

Πολλή συζήτηση σηκώνει και το ζήτημα της πληρωμής των εξόδων μετακίνησης των μελών του Προεδρείου από το ταμείο του Συλλόγου. Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά καιρούς χωρίς καμία σχετική ενημέρωση ή προέγκριση από το Δ.Σ. (και που, οφείλουμε να ομολογήσουμε, αρκετές φορές «καλή τη πίστη» εγκρίναμε έστω κι εκ των υστέρων –κακώς τελικά) αποδείχτηκε ότι δεν είχαν σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους υποτίθεται ότι έγιναν (όπως η έγκριση εξόδων μετάβασης σε Κρήτη και Ρόδο για εκλογή εκπροσώπων καταστημάτων). Δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν για περιορισμό των σχετικών εξόδων δεν τηρήθηκαν (όπως η μετάβαση του προέδρου και του γραμματέα στη Θεσσαλονίκη για τις εκδηλώσεις της Δ.Ε.Θ., που είχε αποφασιστεί πως δε θα επιβάρυνε το Σωματείο καθώς -κατά τον πρόεδρο- θα καλυπτόταν από τη ΓΣΕΕ και την ΟΤΟΕ -βλ. πρακτικά συνεδρίασης 04-09-2009-, αλλά στον οικονομικό απολογισμό του επόμενου μήνα εμφανίστηκε ένα κόστος € 1.000,00 [ακριβώς!] για αυτήν τη μετακίνηση). Σε κάθε περίπτωση, σαφώς και θεωρούμε απαραίτητες τις επισκέψεις στα εκτός Αθήνας καταστήματα, πιστεύουμε ωστόσο ότι η αποζημίωση για αυτές δε θα πρέπει να υπερβαίνει όσα θα έπαιρνε ένας κανονικός εργαζόμενος για παροχή εργασίας εκτός έδρας.

Για να μην αναφέρουμε άλλα παραδείγματα, η ορθολογική διαχείριση των παραπάνω και μόνο κονδυλίων εξοικονομεί ένα σεβαστό ποσό για τις άλλες ανάγκες του Συλλόγου που καθιστά αχρείαστη την άντληση χρημάτων από το Απεργιακό Ταμείο για σκοπούς άσχετους και οπωσδήποτε πολύ λιγότερο σημαντικούς από το σκοπό τον οποίο αυτό εξυπηρετεί.

Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε επίσης ότι είθισται οι προϋπολογισμοί να εγκρίνονται πριν την υλοποίησή τους κι όποτε εγκρίνονται εκ των υστέρων οι όποιες δαπάνες συνοδεύονται από λεπτομερείς αποδείξεις και εξηγήσεις για τον αναγκαστικό χαρακτήρα των επιλογών που έγιναν.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ «ΠΡΑΣΙΝΟ» ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

Η διαφύλαξη των φυσικών πόρων θα πρέπει να αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της συνδικαλιστικής πρακτικής. Έτσι, για παράδειγμα, θα ήταν μάλλον προτιμότερο οι ανακοινώσεις του ΔΣ και των παρατάξεων να αποστέλλονται ΜΙΑ μόνο φορά με φαξ, και για όσο ακόμα αυτό θα είναι αναγκαίο. Θα ήταν καλό κάποια στιγμή να διασφαλιστεί ότι η ενημέρωση των συναδέλφων θα γίνεται αποκλειστικά μέσω μέιλ, κάτι που σημαίνει ταυτόχρονα και παροχή δυνατότητας πρόσβασης στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για όλους και όλες τους/τις συναδέλφους ανεξαιρέτως,. Στο βαθμό που αυτό δεν είναι δυνατόν προς το παρόν, η χρήση του φαξ θα πρέπει να περιοριστεί στις πραγματικές ανάγκες, καθότι οποιαδήποτε άλλη πρακτική συνιστά κατασπατάληση χαρτιού [και οικονομικών πόρων της Τράπεζας ασφαλώς].

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Για τη συνεδρίαση του δ.σ. του σ.υ.τ.α. της 08-10-2009

και κυρίως για αυτές που θα ακολουθήσουν

Πέρα από τις ενδοπαραταξιακές διενέξεις, τα παιχνίδια εξουσίας, την προβοκατορολογία και τις κορώνες, ένα γεγονός που αξίζει να καταγραφεί ως ποιοτική εξέλιξη στη λειτουργία του Συλλόγου μας ήταν η μορφή που έλαβε η συνεδρίαση της 8 Οκτώβρη, ανοιχτή στους/στις συναδέλφους/ισσες και με προηγούμενη κοινοποίηση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, με αποτελέσματα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Παρά το γεγονός ότι το προεδρείο του Συλλόγου είχε αναλάβει να διεκπεραιώσει μια πειθαρχικού τύπου διαδικασία για λογαριασμό της Διοίκησης (που δεν έχει τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο, στη δεδομένη τουλάχιστον συγκυρία) κι άρα η συνεδρίαση είχε τις προδιαγραφές να μετατραπεί σε «αρένα», ο ανοιχτός της χαρακτήρας διασφάλισε την ομαλή διεξαγωγή της, με τους προβληματισμούς που κατατέθηκαν από τους εκτός Δ.Σ. συναδέλφους και συναδέλφισσες να προάγουν το επίπεδο της συζήτησης.

Θεωρούμε αυτονόητο ότι και όλες οι επόμενες συνεδριάσεις θα έχουν ανοιχτό χαρακτήρα. Σε διαφορετική περίπτωση, θα αναγκαστούμε να υποθέσουμε ότι η κίνηση αυτή έγινε αποκλειστικά και μόνο για λόγους εντυπώσεων, πόσο μάλλον αφού όταν συζητιούνταν ζητήματα πολύ σοβαρότερα για το παρόν και το μέλλον το δικό μας και της Τράπεζας από ό,τι μια παραταξιακή ανακοίνωση (κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, ασφαλιστικό, προαγωγές, υπερωρίες, κ.α.) οι πόρτες παρέμεναν ερμητικά κλειστές για τους/τις εργαζόμενους/ες.

Η δημοσιότητα των συνεδριάσεων (καθώς και η διεξαγωγή τους σε ώρα που να επιτρέπει την παρουσία εργαζομένων σ’ αυτές) είναι σημαντικό βήμα για τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας του Συλλόγου, προβλέπεται δε και από το καταστατικό [άρθρο 11], όπως είχαμε επισημάνει ήδη πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη του σημερινού ΔΣ. Τυχόν αναίρεσή της θα αποτελέσει σαφή οπισθοδρόμηση, αποκλείοντας [και πάλι] τους/τις εργαζόμενους/ες από διαδικασίες που, κατά τα λοιπά, γίνονται στο όνομά τους. Ας μη μείνουν η διαφάνεια και η λογοδοσία (την οποία άλλωστε συχνά-πυκνά επικαλείται και το προεδρείο του Συλλόγου μας, όπως στην τελευταία ανακοίνωση Νο 114) συνθήματα κενά περιεχομένου.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Η δημοκρατία των μετόχων

H συμμετοχή ή μη του/της κάθε εργαζόμενου/ης σε ατομικό επίπεδο στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας είναι, προφανώς, ιδιωτική υπόθεση και δεν επιδέχεται νουθεσίες.

Το πρόβλημα ξεκινά με την παρότρυνση, έως και πίεση, από πλευράς προεδρείου του ΣΥΤΑ προς τους συναδέλφους για αγορά – τόσο ατομικά όσο και σε επίπεδο Συλλόγου- όσο το δυνατό περισσότερων μετοχών με μια ηθικολογικού τύπου επιχειρηματολογία για το πώς, κατ’ αυτό τον τρόπο, αναβαθμίζεται ο ρόλος των εργαζομένων. Ανατριχιάζει κανείς όταν ακούει από εκπρόσωπο των εργαζομένων ως επιχείρημα  υπέρ της αναγκαιότητας απόκτησης μετοχών το «να ξεφύγουμε από το παρελθόν, το δημοσιοϋπαλληλίκι, τη γραφειοκρατία και την τεμπελιά» [αλήθεια, αυτή είναι η άποψη των εκπροσώπων μας για το βαθμό και τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε;]. Η διοίκηση του σωματείου μας που, κατά δήλωση, αυτοπροσδιορίζεται πολιτικά ως «κοινωνική αριστερά» υιοθετεί το ακραίο νεοφιλελεύθερο δόγμα του «λαϊκού καπιταλισμού» που έχει πλέον εγκαταλειφθεί από πολλούς από τους ένθερμους θιασώτες του [και βασικοί εκφραστές του αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα, όπως ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, Πέτρος Δούκας, -ο οποίος είχε προτείνει τη μετοχοποίηση και διανομή του συνόλου της δημόσιας περιουσίας- που δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά τελευταία].

Με την απόκτηση λίγων μετοχών δεν πρόκειται να αλλάξει η σχέση που μας συνδέει με την Τράπεζα. Η συλλογική δύναμη που μας δίνει το δικαίωμα να διαπραγματευόμαστε με ίσους όρους με την εκάστοτε Διοίκηση απορρέει από την ιδιότητά μας ως εργαζόμενοι και όχι ως μικρομέτοχοι. Αν ο σύλλογος εργαζομένων απεμπολεί το ρόλο του εργαζομένου, ενώ από αυτόν ακριβώς απορρέει το ότι αποτελεί θεσμικά [ισότιμο] συνομιλητή, αυτό είναι πρόβλημα. Κι η καλλιέργεια της αυταπάτης της «συνιδιοκτησίας» έχει στόχο ακριβώς να διαρρήξει αυτή τη συλλογικότητα,  υποκαθιστώντας την με την ψευδαίσθηση μιας άλλης, όπου δεν θα υπάρχουν πλέον εργοδότες και εργαζόμενοι αλλά μόνο «εταίροι» που συνεργάζονται για την επίτευξη των στόχων τους, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Κατά την ταπεινή μας άποψη, ο ιστορικός ανταγωνισμός κεφαλαίου και εργασίας συνεχίζει να υφίσταται και το σημείο ισορροπίας τους προκύπτει από τον εκάστοτε συσχετισμό δυνάμεων. Ο εκδημοκρατισμός της οικονομίας και η ενίσχυση της κοινωνίας της εργασίας περνούν από θεσμούς και πρακτικές εργατικού ελέγχου και όχι από την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο κατά λίγες μονάδες τοις χιλίοις. Όταν πριν λίγα χρόνια καταργήθηκε αυθαίρετα η μία από τις δύο θέσεις των δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων των εργαζομένων στο Δ.Σ. της Τράπεζας, το προεδρείο του Συλλόγου το αποδέχτηκε αδιαμαρτύρητα [εάν δεν συναίνεσε κιόλας], επειδή αυτό εξυπηρετούσε τις παραταξιακές σκοπιμότητες της περιόδου. Τώρα μοιάζει σαν να προσπαθεί να την ξαναποκτήσει εξαγοράζοντάς την.

Στην κατεύθυνση αυτή απευθύνεται στη βάση των συναδέλφων όχι για να συναποφασίσουν και να καταθέσουν θέσεις και προτάσεις [με το συμβούλιο καταστημάτων να έχει θαφτεί στα συντρίμμια του Καταστατικού] αλλά για να συνεισφέρουν οικονομικά στο να αποκτήσει ο ΣΥΤΑ μετοχές, αφού αγοράσουν οι ίδιοι τις δικές τους [τι απόθεμα υπάρχει πια;], επισημαίνοντας και υπογραμμίζοντας ότι οι «υψηλόβαθμοι» οφείλουν να δώσουν κάτι τις παραπάνω. Δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς ότι μια ανάλογου μήκους κύματος πρόταση της ΔΑΚΕ στο ξέσπασμα της κρίσης (παρακράτηση απολαβών υψηλόβαθμων στελεχών σε λογαριασμό αποθεματικού) είχε τότε, φυσικά, αντιμετωπιστεί ειρωνικά από το προεδρείο. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η διοίκηση του Συλλόγου εφαρμόζει τις πρακτικές που (υποτίθεται ότι) στηλιτεύει. Ούτε και παραβλέπεται η ομοιότητα της αντίληψης που προωθείται μέσα απ’ όλα αυτά με την άλλη που, πολιτικά, καταγγέλλεται, εκείνη που ισχυρίζεται ότι για να διασωθεί η ελληνική οικονομία θα πρέπει οι τεμπέληδες και χαραμοφάηδες εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες, να δουλέψουν, λες και μέχρι τώρα δε δούλευαν αρκετά, να συνεισφέρουν οικονομικά με το να μη ζητάνε αυξήσεις, λες και μέχρι τώρα πήραν πολλές. Θα ισχυριστούμε βάσιμα πως εμείς και η καθημερινή μας αφοσίωση στη δουλειά είναι αυτά που στηρίζουν την Τράπεζα, τουλάχιστον όσο και οι μέτοχοι με τις επενδύσεις τους, κι όποιος επιθυμεί ας το αμφισβητήσει..

Τα κεντρικό σύνθημα της ανακοίνωσης Νο 107 του ΣΥΤΑ ενόψει της Δ.Ε.Θ. ήταν «Αναδιανομή πλούτου τώρα!». Τελικά, φαίνεται πως εννοούσαν την αύξηση του χρηματικού κεφαλαίου της Τράπεζας από τους μισθούς των εργαζομένων.

Σύστημα αντικινητροδότησης

Για τα μπόνους συνολικά ως πρακτική έχουμε αναφερθεί και παλαιότερα, όμως η εξέλιξη της εφαρμογής τους από τη Διοίκηση φαίνεται πως τα αποδομεί αποτελεσματικότερα, ίσως, από την κριτική μας.

Σειρά έχουν τώρα, λοιπόν, τα «παρατραπεζικά» προϊόντα. Βαφτιστήκαμε σε μια νύχτα ασφαλιστές και χωρίς εφόδια και εκπαίδευση καλούμαστε να προωθήσουμε ασφαλιστικά με πρακτικές πώλησης που ξεκινούν από τον εκβιασμό και καταλήγουν (συνήθως) στην επαιτεία και που σε καμία περίπτωση δε συμβαδίζουν με την ποιότητα εξυπηρέτησης προς την πελατεία που κρατά ζωντανή την Τράπεζα όλα αυτά τα χρόνια στον ανταγωνισμό. Το γεγονός δε ότι η μη επίτευξη στόχων στα προϊόντα αυτά ακυρώνει την οποιαδήποτε επίδοση στις κλασικές τραπεζικές εργασίες, αμφιβάλλουμε κατά πόσο λειτουργεί ως κίνητρο.

Η συνέχεια του έργου είναι λίγο-πολύ γνωστή. Προϊόντα-στόχοι που αλλάζουν κάθε τόσο με τους/τις υπαλλήλους να αναγκάζονται πολλές φορές να τα πουλούν πρώτα στους εαυτούς τους προκειμένου να πιάσουν τους (κατά κανόνα εξωπραγματικούς) στόχους. Αν δε τυχόν αυτοί καλυφθούν, τότε αναθεωρούνται κιόλας για να μην επέρχεται και «εφησυχασμός».

Η σύνδεση μισθών-στόχων είναι ο τρόπος με τον οποίο οι εργοδότες εντατικοποιούν την εργασία μειώνοντας ταυτόχρονα τις συνολικές αμοιβές και παρακάμπτουν τις συλλογικές συμβάσεις προωθώντας την ατομική διαπραγμάτευση. Δεν αναζητούμε τα «δίκαια μπόνους», διεκδικούμε δίκαιες αμοιβές.

ΠΡΟΒΟΛΗ της ταινίας Wobblies στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος

WOBBLIES!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – IWW

Μια ταινία και ένα comics album για την άλλη Αμερική

Πριν από 1χρόνο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις ΚΨΜ το συλλεκτικό λεύκωμα με σκίτσα, κόμικς και χαρακτικά των γνωστότερων εναλλακτικών σκιτσογράφων της Αμερικής, αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την ίδρυση του θρυλικού συνδικάτου των ΗΠΑ, IWW (Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου).

Τώρα, προβάλλεται η ταινία αφιέρωμα στους Wobblies. Στην ταινία περιέχονται σπάνια ντοκουμέντα και αρχειακό υλικό που έρχονται στη δημοσιότητα για πρώτη φορά.

H ταινία των Stewart Bird και Deborah Shaffer, έχει επίσημη Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, και επίσημη Συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνο. Η NEW STAR σε πρώτη πανελλαδική προβολή την παρουσιάζει στον κινηματογράφο Μικρόσκοσμος από την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009.

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, στις 8.30 μ.μ., πριν από την προβολή της ταινίας, θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου και της ιστορίας των Wobblies, στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος.

Θα μιλήσει ο Μιχάλης Παπαμακάριος, συντάκτης του περιοδικού ΔΙΦΩΝΟ, για τον πολιτισμό και το κίνημα των Wobblies. Το βιβλίο-λεύκωμα θα παρουσιάσουν οι εκδόσεις ΚΨΜ. θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας.

Κινηματογράφος ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ: Λ. Συγγρού 106, Φιξ (ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ), τηλ. 210-9215305

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

Τα στοιχεία της έρευνας

Η αντίστροφη αξιολόγηση διενεργήθηκε από την Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής με στόχο την καταγραφή της καθημερινότητας στους χώρους εργασίας. Πραγματοποιήθηκε από την 1^η ως τη 12^η Ιουνίου, μέσω ερωτηματολογίων που απεστάλησαν σε 1.064 εργαζόμενους/ες στην Τράπεζα, στη βάση των στοιχείων του οργανογράμματος του Φεβρουαρίου 2009 (με τις μετέπειτα μετακινήσεις). Η συλλογή των στοιχείων έγινε μέσω απαντητικών επιστολών που οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ταχυδρομήσουν σε ειδική ταχυδρομική θυρίδα. Το μέγεθος του πληθυσμού που συμμετείχε ήταν 264 άτομα, δηλαδή 24,81% (συμπεριλαμβάνουμε εδώ και 7 ερωτηματολόγια που έφτασαν μετά την Τετάρτη, 17/6). Για τη σύνθεση εκείνων που απάντησαν δείτε εδώ.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι, με βάση τα στοιχεία που είχαμε στη διάθεσή μας, η μόνη στάθμιση που μπορούσε να γίνει ήταν ως προς το φύλο. Παρά το ότι η συμμετοχή των γυναικών στην αντίστροφη αξιολόγηση, αν και ισότιμη (49,4% άντρες / 50,6% γυναίκες), είναι αναλογικά μικρότερη του αριθμού τους στη σύνθεση του συνόλου του πληθυσμού (42,6% άντρες / 57,4% γυναίκες), η στάθμιση ως προς τη διάσταση αυτή δεν τροποποιεί σημαντικά τα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, δε συμπεριλαμβάνεται παρακάτω.

Στα διαγράμματα που παρατίθενται εδώ, τα ΔΑ [Δεν απαντώ] συμπεριλαμβάνονται στις λεπτομερείς παρουσιάσεις, όχι στις συνοπτικές (σε «πίτα»), γι’ αυτό υπάρχει και μια μικρή διαφοροποίηση στα ποσοστά. Επίσης, στην ανάλυση των στοιχείων δε γίνεται αναφορά σε ποσοστά μικρότερα του 3%, τα οποία αναλογούν σε πολύ μικρό αριθμό απαντήσεων, κι άρα συνεπάγονται μια αδυναμία εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων.

Στο σημείο αυτό, αφού ευχαριστήσουμε ξανά θερμά όσους κι όσες συμμετείχαν στην αντίστροφη αξιολόγηση, αποτιμώντας συνολικά τη διαδικασία, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι για μας ήταν ένα εξαιρετικής σημασίας εγχείρημα το οποίο έπρεπε να διεκπεραιωθεί. Αυτό δε σημαίνει ότι, εκ των υστέρων, με την πείρα που αποκτήσαμε και σε επίπεδο τεχνογνωσίας, δε διαπιστώνουμε πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει αλλιώς: για παράδειγμα, ο δισταγμός μας να συμπεριλάβουμε στις «κοινωνικο-δημογραφικές» ερωτήσεις μία που να αφορά τη θέση των συμμετεχόντων στην έρευνα σε δίκτυο ή διοίκηση, δε μας επέτρεψε να σταθμίσουμε ως προς αυτή τη διάσταση τα αποτελέσματα και να εξάγουμε πιο σαφή συμπεράσματα σε ό,τι αφορά κάποια ζητήματα, όπως π.χ. την αξιολόγηση του οργανόγραμματος και μια ενδεχόμενη διαφοροποίηση στη στάση των μεν και των δε απέναντί σ’ αυτό.

Τα στοιχεία που προέκυψαν από την αντίστροφη αξιολόγηση, τα οποία παρουσιάζονται και αναλύονται παρακάτω, αναδεικνύουν κάποιες σημαντικές τάσεις που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από την εργασιακή κοινότητά μας και τα θεσμικά της όργανα, κι αν μη τι άλλο, να αποτελέσουν τη βάση μιας συζήτησης γύρω από την πραγματικότητα που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς, αλλά και μετά το πέρας του ωραρίου [συν τις –πληρωμένες ή όχι- υπερωρίες]. Ούτως ή άλλως είναι τα μόνα στοιχεία που διαθέτουμε για να μπορέσουμε να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη ως σύνολο, κι όχι ως μεμονωμένα άτομα.

Για τα αποτελέσματα δείτε εδώ.

Με την ελπίδα να υπάρξουν κι άλλες παρόμοιες και μακάρι καλύτερα οργανωμένες αντίστοιχες πρωτοβουλίες,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310