Ενάντια στο αντεργατικό έκτρωμα: 10/6 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

8 Ιουνίου, 2021 at 7:58 μμ (Εργατικά)

Οι ανάγκες μας πάνω από τα συμφέροντά τους.

Συναδέλφισσες/φοι,

Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέθεσε για ψήφιση ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που το παρουσιάζει, με κραυγαλέα  στήριξη από τα καλοταϊσμένα ΜΜΕ, ως εκσυγχρονισμό που προστατεύει δήθεν τους εργαζόμενους, «εναρμονίζοντας» τη νομοθεσία στα νέα δεδομένα.

Κυνικά διαφημίζουν ότι θεσπίζουν κανόνες που θα βάλουν τάξη σε ό,τι ήδη συμβαίνει, πρόκειται επομένως για νομιμοποίηση και επέκταση της εργασιακής ζούγκλας με  κατάργηση του 8ώρου, ένταση της εκμετάλλευσης, ξεχείλωμα του χρόνου εργασίας, διεύρυνση της ελαστικής απασχόλησης και κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων. Είναι θράσος να ονομάζεται νομοσχέδιο «για την Προστασία της Εργασίας».

Ο νόμος είναι κομμένος και ραμμένος στα συμφέροντα της εργοδοσίας. Χαντακώνει τους εργαζόμενους που θα δουλεύουν περισσότερο και θα αμείβονται λιγότερο, ενώ υψώνει εμπόδια για τη συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζόμενων.

Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο δημιουργείται ένας νέος τύπος εργαζομένου. Πρόκειται για αυτόν  που ζει για να δουλεύει και μάλιστα αποκλειστικά για τις ανάγκες του κέρδους των αφεντικών και όχι για την κάλυψη των άμεσα βιοτικών αναγκών του σε τροφή, στέγη, υγεία, μετακίνηση, ψυχαγωγία. Για πρώτη φορά συνδέεται τόσο άμεσα η παροχή της εργασίας με τις ανάγκες της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ο μισθός αποδεσμεύεται από την παροχή της εργασίας και ο χρόνος εργασίας από ουσιώδη όρο συλλογικής ή ατομικής διαπραγμάτευσης γίνεται μέρος και περιεχόμενο του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη. Η υπέρβαση του ημερήσιου χρόνου εργασίας με την τροποποίηση του ΠΔ 88/1999 σε καθεστώς μάλιστα ευέλικτης μορφής εργασίας έχει ανυπολόγιστες οικονομικές σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες στους εργαζομένους.

Σε μια εποχή που οι άνεργοι στην χώρα ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο, που θα έπρεπε όλοι να έχουμε δουλειά με σταθερή σχέση εργασίας και θα μπορούσε με την ανάπτυξη των τεχνολογιών και την αύξηση της παραγωγικότητας, να δουλεύουμε λιγότερες ώρες και με αμοιβές που θα εξασφάλιζαν ένα βιοτικό επίπεδο αντάξιο του πλούτου που παράγουμε, μας οδηγούν σε εργασιακό μεσαίωνα. Γκρεμίζουν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα.

Στο νέο τύπο εργαζομένου που οραματίζονται, το συλλογικό δικαίωμα της απεργίας και η δυνατότητα θέσπισης κανόνων συλλογικού δικαίου με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι συνθήκη ασύμβατη. Με το νομοσχέδιο, η κυβέρνηση ΝΔ δημιουργεί καρικατούρες σωματείων χωρίς αποφασιστική και διαπραγματευτική ικανότητα, απόλυτα ελεγμένα και κατευθυνόμενα για την εξυπηρέτηση των εργοδοτικών συμφερόντων.

Οι ρυθμίσεις περί ελέγχου και περιορισμού των μορφών συνδικαλιστικής δράσης συνιστά κατάργηση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και του εργατικού αγώνα για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων, ενώ ο καθορισμός του τρόπου ψηφοφορίας συνιστά αθέμιτη παρέμβαση στα εσωτερικά του σωματείου και, δια του νομοσχεδίου, παράνομη και εξόφθαλμααντισυνταγματική κατάργηση της συλλογικής αυτονομίας των σωματείων.

Τι προβλέπει το νομοσχέδιο Χατζηδάκη-Μητσοτάκη-Σ.Ε.Β.-Ε.Ε.-Κεφαλαίου:

  • Καταργεί το 8ωρο με επέκταση στις 10 ώρες δουλειά την ημέρα. Με τη λεγόμενη διευθέτηση και τον όρο της ευελιξίας ρυθμίζεται με διευθυντικό δικαίωμα «ευέλικτα» το καθημερινό ωράριο, ώστε όταν η επιχείρηση έχει δουλειά, να δουλεύουμε και με το «νόμο» 10 ώρες την ημέρα και να «γυρνάει» τις πρόσθετες ώρες πίσω όταν… «δεν έχει δουλειά». Τα περί συναίνεσης του εργαζόμενου είναι κίβδηλα. Η συμφωνία θα είναι ατομική με ό,τι αυτό σημαίνει. Η κατάκτηση για 8 ώρες δουλειά καταργείται και ο χρόνος εργασίας υπολογίζεται συνολικά στο 6μηνο από μια «τράπεζα χρόνου». Προβλέπει ακόμα και για όσους εργάζονται 4ωρα να χρησιμοποιούνται με σπαστό ωράριο μέσα στη μέρα (ως χρόνο υπερωρίας), αρκεί να μεσολαβεί ένα 11ωρο ελεύθερο μέσα στο 24ωρο. Ίσα για να φας και να κοιμηθείς.
  • Προβλέπει επί πλέον ώρες υπερωρίας ετησίως που αυξάνονται από 120 σε 150 για όλους τους κλάδους, ενώ διατηρεί και τον όρο «υπερεργασία», ο οποίος αποτελεί ελληνική πατέντα και πρωτοτυπία. Ειδικά στους κλάδους με έντονη εποχικότητα (τουρισμός, συγκοινωνίες, κ.α.) ή περιοδικότητα (κατασκευές), που οι εργαζόμενοι λιώνουν στη δουλειά,θα εργάζονται 50ωρο τη βδομάδα χωρίς υπερωρίες και η «επιστροφή των ωρών» θα είναι φούμαρα, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς είτε δουλεύουν μεροκάματο, είτε απολύονται!
  • Η πληρωμή του επιπλέον ημερήσιου χρόνου εργασίας δεν θα κοστίζει επιπλέον στον εργοδότη. Το προσαυξημένο ωρομίσθιο, που η αποζημίωσή του πέφτει στο 40%, θα αφορά μόνο τις «κατ’ εξαίρεση» επιπλέον 150 ώρες.  Οι εργοδότες μπορούν να εξασφαλίζουν περισσότερα κέρδη με φτηνή εργασία-λάστιχο και οι εργαζόμενοι να εξοντώνονται «για ένα κομμάτι ψωμί».
  • Επεκτείνει ακόμα και το διάστημα που θα μπορεί ο εργαζόμενος να πάρει μέρος της κανονικήςάδειάς του από το Μάη ως το τέλος Σεπτέμβρη και να την εξαντλεί μέχρι και το πρώτο 3μηνο του επόμενου έτους. Έτσι, οι εργοδότες απαλλάσσονται από την υποχρέωση να πληρώσουν τις μέρες άδειας που περισσεύουν στις 31/12, ενώ χάνεται και το δικαίωμά μας στο να λαμβάνουμε την άδειά μας για αναψυχή στο έτος.
  • Η κάρτα εργασίας, που θα είναι είτε εφαρμογή στο κινητό είτε ηλεκτρονική,  προβάλλεται πανηγυρικά ως εξασφάλιση του εργαζόμενου, στην πράξη όμως θα λειτουργεί σαν μηχανισμός ελέγχου, σαν «βραχιολάκι» και θα ξεκλειδώνει τις ευέλικτες μορφές εργασίας. Παράλληλα ο ΣΕΒ διατυπώνει ήδη ενστάσεις για «την ορθολογική εφαρμογή της», ομολογώντας εμμέσως ότι η τήρηση κανόνων στο ωράριο δεν συμβαδίζει με την επιχειρηματική λογική των κερδών τους. Το δε διάλειμμα δεν θεωρείται χρόνος εργασίας, κάτι που σημαίνει επέκταση περισσότερο του ωραρίου.
  • Καταργεί επί της ουσίας τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθώς η «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» θα γίνεται με ατομικές συμβάσεις εργασίας. Έτσι ο κάθε εργαζόμενος θα είναι μόνος απέναντι στον εργοδότη. Χτυπιέται η συλλογικότητα και η μαζική διεκδίκηση αιτημάτων, αφού κάθε ένας θα προσλαμβάνεται με  διαφορετική προσωπική σύμβαση.
  • Ροκανίζει και άλλο την Κυριακάτικη αργία, με την επέκταση του ανοίγματος τις Κυριακές εκτός από το εμπόριο σε  νέους κλάδους (πληροφορική, datacenters, αποθήκες και logistics, έτοιμο σκυρόδεμα κλπ.). Αυτό στον κλάδο των τραπεζών αφορά άμεσα τις διευθύνσεις στα κέντρα μηχανογράφησης και πληροφορικής, τις διευθύνσεις προσωπικού,κανονιστικής συμμόρφωσης,τις αποθήκεςκα,όπου οι συνάδελφοι θα κληθούν νόμιμα να δουλέψουν Κυριακές σαν κάθε μέρα!
  • Οι απολύσεις γίνονται πιο εύκολες για την εργοδοσία. Καταργείται ουσιαστικά η δυνατότητα νομικής διεκδίκησης επαναπρόσληψης (ακόμα και στην περίπτωση της καταχρηστικότητας). Δίνεται το δικαίωμα στον εργοδότη να απαγορεύει την προσέλευση του εργαζομένου στη δουλειά μετά την προειδοποίηση της απόλυσής του και έως την επίσημη λύση της σχέσης εργασίας (αν και το κερασάκι είναι ότι θα αμείβεται κανονικά).
  • Χτυπιέται βάναυσα η δυνατότητα οργάνωσης και αντίστασης και καταργείται το δικαίωμα στην απεργία. Η λήψη απόφασης για απεργία απαιτεί το 50 + 1 των εγγεγραμμένων μελών του σωματείου  και όχι των παρευρισκομένων στη Γενική συνέλευση. Για «διευκόλυνση των εργαζομένων» μάλιστα  η ψηφοφορία μπορεί να γίνεται και ηλεκτρονικά. Επιπλέον για κήρυξη στάσεων εργασίας ή απεργίας επιβάλλει την προειδοποίηση του εργοδότη 24 ώρες πριν. Ποινικοποιεί την περιφρούρηση της απεργίας που θα οδηγεί και στη διακοπή της απεργίας με δικαστική απόφαση. Δημιουργεί έναν νόμιμο και μόνιμο απεργοσπαστικό μηχανισμό καθώς υποχρεώνει τα συνδικάτα να καθορίζουν «προσωπικό ασφαλείας» με 33% των εργαζόμενων που πρακτικά κάνουν την απεργία αδύναμη έως άχρηστη για όπλο των εργαζόμενων .
  • Παρεμβαίνει στη λειτουργία των σωματείων. Το νομοσχέδιο εισάγει την εγγραφή των σωματείων σε κρατικό μητρώο και υποχρεωτικά τις «ηλεκτρονικές ψηφοφορίες» για τα σοβαρά ζητήματα του σωματείου και για την κήρυξη απεργίας φακελώνοντας τους εργαζόμενους.

Το νομοσχέδιο χαντακώνει τη νεολαία και όλους τους εργαζόμενους!

Ο χρόνος εργασίας και η αμοιβή είναι το κλειδί της εκμετάλλευσης. Και τα δύο κτυπιούνται από τις κυβερνήσεις για όφελος των κερδών της οικονομικής ολιγαρχίας. Δεν ξεχνάμε ότι και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με τη σύμφωνη γνώμη απλώς μιας ένωσης προσώπων. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. το πάει παραπέρα και το τραβά στα άκρα με την προσωπική συναίνεση (βλέπε εργοδοτικό εκβιασμό) και την πλήρη διάλυση του 8ωρου που κατακτήθηκε με αίμα.

Με το νομοσχέδιο αυτό φαίνεται να κλείνει ένας κύκλος αντιδραστικών αλλαγών που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια,κύριο χαρακτηριστικό του οποίου ήταν η μείωση του βασικού μισθού και η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και ανοίγει ένας νέος γύρος με σκοπό την πλήρη υποταγή του χρόνου και του αντικειμένου της εργασίας στις κερδοσκοπικές ορέξεις του εργοδότη.

Ντρέπεται και η ντροπή

Οι παρατάξεις του εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού, που με τις μεθοδεύσεις τους αρνούνται την μετωπική αντιπαράθεση συνολικά με το νομό και επιλέγουν αντ’ αυτού να διεκδικήσουν “βελτιώσεις” στο νομοσχέδιο “ώστε να μην ενταθούν οι συνθήκες εργασιακής ζούγκλας” (δελτίο τύπου Γ.Σ.Ε.Ε). βοηθούν την κυβέρνηση να κερδίσει χρόνο και να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, μετατρέπουν τις απεργίες σε “κινητές γιορτές” υπονομεύοντας ακόμη περισσότερο την αξιοπιστία των συνδικάτων, και δεν απαντούν στην επίθεση Κυβέρνησης-κεφαλαίου-Ε.Ε. Με μια απεργοσπαστική -για άλλη μια φορά- απόφαση η ΓΣΕΕ, όπως με τη μη συμμετοχή στην απεργία 6 Μάη,  “έδωσε γραμμή” ακύρωσης της απεργίας στις 3 Ιουνίου ενάντια στο αντεργατικό τερατούργημα Χατζηδάκη, που ήταν ήδη αποφασισμένη από την ΑΔΕΔΥ, δεκάδες εργατικά κέντρα και εκατοντάδες σωματεία και ομοσπονδίες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Και έτρεξαν αμέσως ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΝΟΤΗΤΑ-ΕΑΚ (Σύριζα) και το ΠΑΜΕ να ακυρώσουν την απεργία 3/6 σε ΕΚΑ-ΑΔΕΔΥ και άλλα εργατικά κέντρα και σωματεία για να συμπλεύσουν με τη ΓΣΕΕ.

Για άλλη μια φορά αφήνουν τον κόσμο της εργασίας αβοήθητο στα χέρια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, ξεφτιλίζουν το ρόλο των σωματείων, τα απονομιμοποιούν ακόμη περισσότερο στη συνείδηση των εργαζόμενων και της νεολαίας, καλλιεργούν την αίσθηση της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.Υιοθετούν την ηττοπαθή λογική του μικρότερου κακού, λένε πως η αλλαγή και ενός μόνο άρθρου θα είναι κατάκτηση για τους εργαζόμενους!

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ συμμετέχουν σε αυτή την αθλιότητα και έχουν ιστορικές πολιτικές  ευθύνες. Συμπορεύονται στο αγωνιστικό σχέδιο χαμηλών πτήσεων, ήττας και υποταγής με τη ΓΣΕΕ και γενικά τις ηγεσίες του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού. Αρνούνται να διατυπώσουν ένα διαφορετικό σχέδιο αγώνα που θα συμβάλει σε ένα πολιτικό εργατικό κίνημα ανατροπής και όχι διαβούλευσης των όρων εξαθλίωσης και έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Με την αχαρακτήριστη επιλογή τους να αναστείλουν σε μια σειρά σωματεία και στο ΕΚΑ την απεργία 3/6, που οι ίδιοι συνυπόγραψαν και ψήφισαν σε μια σειρά γενικών συνελεύσεων σωματείων, το αποδεικνύουν.Οι εξαγγελίες για απεργιακή κλιμάκωση ήταν προγραμματισμένο να μείνουν στα λόγια. Καλούμε τον κόσμο που τους ακολουθεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Να κοιτάξει προς την πλευρά των αγωνιζόμενων σωματείων που παρόλα αυτά έκαναν απεργία στις 3 Ιούνη και εδώ και μήνες συντονίζονται οριζόντια, αγωνιστικά, προσπαθώντας να φτιάξουν ένα άλλο κέντρο αγώνα που να εμπνεύσει τους εργαζόμενους.

Απέναντι στην βαθιά πολιτική επίθεση της κυβέρνησης η απάντηση του εργατικού κινήματος πρέπει να είναι αποφασιστική, ταξική και πολιτική.Με πάλη για να μην περάσει το αντεργατικό νομοσχέδιο, για την υπεράσπιση του σταθερού 8ωρου, σε σύνδεση με το στόχο για μείωση σε 6ωρο-30ωρο, με αύξηση των αποδοχών και πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους.

Η πολιτική απάντηση πρέπει να δοθεί με πανεργατικό ξεσηκωμό και κίνημα ανατροπής, με ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με αντικαπιταλιστική οπτική στο εργατικό κίνημα και όχι με ξέπνοες ηττοπαθείς λογικές που διευκολύνουν την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής. Ο αγώνας πρέπει να περάσει στα χέρια των εργαζομένων και των μαχόμενων σωματείων, όχι στα παζάρια και τα απεργοσπαστικά πραξικοπήματα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Με σχέδιο κλιμάκωση και αγώνα διαρκείας, συνελεύσεις σε κάθε νομό και εκλογή επιτροπών αγώνα, 48ωρη απεργία, καταλήψεις στις τράπεζες, διαδηλώσεις καθημερινές, και νέα απεργία αν πάνε να ψηφίσουν το νομοσχέδιο. Αυτή ήταν η πρότασή μας στο ΓΣ της ΟΤΟΕ στις 4/6, κόντρα στην πλειοψηφία που αποφάσισε μόνο την 24ωρη απεργία 10/6 χωρίς να δεσμευτεί για τη συνέχεια.

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή

Πάρτε πίσω το κατάπτυστο νομοσχέδιο!

  • Κάτω τα χέρια από το 8ωρο. Ούτε λεπτό παραπάνω για τα κέρδη τους. Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, 6ωρο, 5ήμερο για όλους. Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους.
  • Όχι στην «ευέλικτη απασχόληση», στην κατάργηση του 5θήμερου, του συνεχόμενου ωραρίου, της Κυριακάτικης αργίας.
  • Σταθερή και ασφαλισμένη δουλειά για όλους, κατοχυρωμένη από γενική συλλογική σύμβαση. Όχι στις ατομικές συμβάσεις. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και ειδικά της ενοικιαζόμενης εργασίας μέσω εργολαβικών δουλεμπορικών εταιρειών.
  • Αυξήσεις στους μισθούς. Προσλήψεις στις τράπεζες, όχι στις «εθελούσιες» περικοπές προσωπικού.
  • Κάτω τα χέρια από τους αγώνες και τα σωματεία. Καμιά κυβερνητική/κρατική παρέμβαση. Όχι στον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό. Συνδικάτα ταξικά.
  • Προστασία των ανέργων. Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με τον βασικό μισθό. Πλήρης κάλυψη των απωλειών της πανδημίας για όλους τους εργαζόμενους.
  • Προσλήψεις για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, των κοινωνικών υπηρεσιών και όλων υπηρεσιών που καλύπτουν την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος.

Στις 10Ιούνη όλοι στην προειδοποιητική απεργία και στους δρόμους!

Κανείς στη δουλειά – κλειστά laptops

Απεργιακή συγκέντρωση 11 π.μ.. Χαυτεία 

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051, 6980925499 

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Πέμπτη 6 Μάη απεργούμε!

4 Μαΐου, 2021 at 4:12 μμ (Εργατικά, Συνδικάτα)

Πρωτομαγιά 2021: Όλα είναι δρόμος…

Όταν η εξουσία αποτυγχάνει να επιβληθεί στα κοινωνικά κινήματα με την καταστολή και μόνο, καταφεύγει, εναλλακτικά ή και συμπληρωματικά, στη μέθοδο της ενσωμάτωσης. Υιοθετεί δηλαδή τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τα σύμβολα του αντιπάλου, δίνοντάς τους θεσμική διάσταση, διαγράφοντας ή και παραποιώντας το νόημά τους κι εντάσσοντάς τα στο δικό της αφήγημα. Αυτό που απομένει είναι μια αποστειρωμένη επέτειος μουσειακού χαρακτήρα χωρίς καμία σύνδεση με τους αγώνες και τα διακυβεύματα του σήμερα και συνεπώς παντελώς ανώδυνη για την πολιτική και οικονομική εξουσία. Όταν μπουν στο κάδρο και οι πομπώδεις “αγωνιστικές” κορόνες, εκπορευόμενες συνήθως από τους ίδιους που έχουν ξεπουλήσει με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, τότε η επέτειος καταντά μια καρικατούρα της ιστορίας. 

Χάρη στην κυβέρνηση ΝΔ και το συνεταιράκι της τη ΓΣΕΕ, η φετινή εργατική Πρωτομαγιά δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Η μεν κυβέρνηση φρόντισε να την καταστήσει επίκαιρη καταθέτοντας ένα αντεργατικό νομοσχέδιο που μας γυρνά κι άλλους αιώνες πίσω, στην εποχή πριν από το 1886 και τους αγώνες για το 8ωρο. Η ΓΣΕΕ, από την πλευρά της, μερίμνησε ώστε δια του αυτοεξευτελισμού της να «αποσαφηνίσει» το χαρακτήρα της πρωτομαγιάς, δηλαδή το γνωστό “δεν είναι αργία, είναι απεργία”. ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ με μια φωνή χειροκροτούν πια τον Κ. Μητσοτάκη.

Αν και τυπικά το νομοσχέδιο Χατζηδάκη δεν έχει τεθεί επίσημα ακόμα προς διαβούλευση, παρότι από τον Οκτώβρη το «κλωθογυρίζουν» αλλά δεν τόλμησαν εν μέσω λοκντάουν να το καταθέσουν, κυβερνητικοί παράγοντες και πρόθυμα παπαγαλάκια φροντίζουν να παρουσιάζουν τις βασικές πλευρές του εξωραΐζοντάς τις ώστε να παρουσιάζονται μάλιστα και ως φιλεργατικές. Η συζήτηση κυρίως αφορά την ελαστικοποίηση του ωραρίου, όπου πλέον η εργοδοσία έχει το ελεύθερο να το ρυθμίζει όπως αυτή επιθυμεί, με 10ωρη καθημερινή εργασία, σπαστό ωράριο, 7 μέρες την εβδομάδα και προπάντων απαλλασσόμενη από κάθε υποχρέωση καταβολής υπερωριών .Έχει δουλέψει κανείς από αυτούς 10 ώρες να δει πώς είναι; Ο ευπατρίδης υπουργός, που δεν έχει κολλήσει ένα ένσημο στη ζωή του, αγωνιά για το μάζεμα της ελιάς και διαβεβαιώνει ότι τον πρώτο λόγο θα έχει ο εργαζόμενος.

Οι τραπεζοϋπάλληλοι έχουμε υποστεί τα τελευταία χρόνια μεγάλες απώλειες σε πολλά επίπεδα: κατάργηση των προστατευτικών διατάξεων κανονισμών και συμβάσεων απέναντι σε απολύσεις, μεγάλες μισθολογικές περικοπές, απώλεια ασφαλιστικών δικαιωμάτων, επιδείνωση εργασιακών συνθηκών και επέλαση ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Το τελευταίο ίσως οχυρό, η σταθερά που μας επιτρέπει ακόμα να μπορούμε να εξυπηρετήσουμε στοιχειωδώς κάποιες από τις προσωπικές, οικογενειακές και κοινωνικές μας ανάγκες είναι το ωράριο, αν και υπάρχει ήδη τεράστια παραβίαση και απλήρωτες υπερωρίες εδώ και χρόνια.  Με το νέο νόμο -αν ψηφιστεί- το τοπίο θα αλλάξει ριζικά για όλους, καθώς η ρύθμιση του χρόνου εργασίας εναπόκειται σε ατομική διευθέτηση μεταξύ εργοδότη κι εργαζόμενου, η οποία θα υπερτερεί έναντι των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, παρακάμπτοντας έτσι τις όποιες σχετικές προβλέψεις είχαν αυτές και αναπόφευκτα συμπαρασύροντας όλες τις υπόλοιπες, όπως π.χ. τις μισθολογικές.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει ατομική διαπραγμάτευση, με ποιους όρους γίνεται και πώς, με όπλο τον εκβιασμό της απόλυσης, αποσπάται η “συμφωνία” του εργαζόμενου. Αν στο κάδρο μπει και η περαιτέρω περικοπή της κυριακάτικης αργίας σε μια σειρά κλάδους, με τελικό στόχο την πλήρη κατάργησή της, η ζοφερή εικόνα του εργασιακού μας μέλλοντος προδιαγράφεται με αρκετή σαφήνεια. Μισθωτοί σκλάβοι που θα είναι διαρκώς στη διάθεση του εργοδότη, με ζωές λάστιχο που θα συστέλλονται και θα διαστέλλονται ανάλογα με τις προτεραιότητες της επιχείρησης, με σταθερό γνώμονα τη μείωση του περιβόητου “μισθολογικού κόστους”. Αντί το 2021 να διεκδικούμε 6ωρη εργασία καθημερινά, αφού σήμερα με τις νέες τεχνολογίες πραγματικά η παραγωγικότητα έχει αυξηθεί τρομακτικά κι αυτό θα συνιστούσε πρόοδο για την ανθρωπότητα και θα έβρισκαν όλοι δουλειά, μας πάνε και στα προ Σικάγο επίπεδα, σε όρους δουλείας. Ενώ δεν ξεχνάμε τους νεκρούς εργαζόμενους, καθώς τους τελευταίους μήνες τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα μας έχουν συγκλονίσει.

Λιγότερη προσοχή στο δημόσιο διάλογο έχει δοθεί στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που αφορούν τον έλεγχο της συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης. Το φακέλωμα των σωματείων και των μελών τους μέσα από το ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων, η περαιτέρω αποδυνάμωση του δικαιώματος της απεργίας με ρυθμίσεις που ανεβάζουν το ποσοστό του προσωπικού ασφαλείας μέχρι και το 40% του συνολικού εργατικού δυναμικού μιας επιχείρησης, η ποινικοποίηση ακόμα και καθαρά συμβολικών μορφών κινητοποίησης, όπως μια παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την έδρα του εργοδότη, ίσως σε κάποιους να φαίνονται δευτερεύοντα ζητήματα, που αφορούν μόνο τους “συνδικαλιστές” (σε αντιδιαστολή με τους “απλούς εργαζόμενους”). 

Στην πραγματικότητα αυτές οι ρυθμίσεις είναι μακροπρόθεσμα και οι πιο σημαντικές, καθώς εδώ δε μιλάμε για την κατάργηση ή περιστολή ενός εργασιακού κεκτημένου αλλά για τον ενταφιασμό συνολικά της δυνατότητας των εργαζομένων να υπερασπίζονται αγωνιστικά, πόσο μάλλον να διεκδικούν τα δικαιώματά τους στο μέλλον. Το κράτος δεν αρκείται στο να παρεμβαίνει στα εργατικά σωματεία, θέλει να τα ελέγχει και να τα ποδηγετεί ολοκληρωτικά. Θέλει να απαγορέψει την απεργία.

Μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν, μια τέτοια κίνηση από πλευράς κυβέρνησης θα προκαλούσε και αντιδράσεις από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, έστω μόνο φραστικές και για το θεαθήναι ή στην καλύτερη των περιπτώσεων με την κήρυξη μιας “εθιμοτυπικής” 24ωρης απεργίας. Εδώ και καιρό όμως η ΓΣΕΕ και οι συν αυτή δεν ενδιαφέρονται ούτε να κρατούν τα προσχήματα. Ενώ ήδη πληθώρα πρωτοβάθμιων συλλόγων, εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών προσανατολιζόταν στο γιορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς με απεργία στις 6 Μάη και συντονιζόταν ανάλογα, ήρθε η εκτελεστική επιτροπή της ΓΣΕΕ να λειτουργήσει ξεκάθαρα απεργοσπαστικά μεταθέτοντας το γιορτασμό για την Τρίτη του Πάσχα, όλως τυχαίως δηλαδή την ημέρα που είχε επιλέξει η κυβέρνηση για να μεταφέρει την υποχρεωτική αργία, εφαρμόζοντας το νόμο του ΣΥΡΙΖΑ που είναι επαγγελματίες στην «ενσωμάτωση» των κινημάτων, δημιουργώντας έτσι ένα τετραήμερο αργιών και “πουλώντας” στους εργαζόμενους την Πρωτομαγιά ως μια ημέρα επιπλέον άδειας.

Το ίδιο κατάπτυστη στάση έσπευσε αμέσως να υιοθετήσει η ΟΤΟΕ, που δεν θέλει ούτε κατά διάνοια απεργία και να «ενοχληθούν» οι τραπεζίτες, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ κρύβουν την απεργία των εργατικών κέντρων.

Όμως η πρωτομαγιάτικη απεργία αποτελεί κατάκτηση της εργατικής τάξης κι όχι αντικείμενο κρατικών ρυθμίσεων. Δεν ήταν ποτέ και δεν είναι ούτε τώρα στο χέρι αυτής ή οποιασδήποτε κυβέρνησης το αν, πότε και πώς θα γιορταστεί από τους εργαζόμενους. Η αντίθεση δεν αφορά μόνο μια διαφορετική επιλογή ημερομηνίας για τεχνικούς λόγους, αλλά το νόημα που θέλουμε να δώσουμε και το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε. Αν η Πρωτομαγιά δεν είναι παρά η γιορτή των λουλουδιών, η Τρίτη του Πάσχα είναι μια εξαιρετική επιλογή για παράταση των διακοπών. Για όσους όμως η Πρωτομαγιά αποτελεί ένα σταθμό στο διαρκή αγώνα για ψωμί, παιδεία, υγεία, ελευθερία, για το μέλλον που μας αρμόζει, δεν υφίσταται κανένα δίλημμα.

Στις 6 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε, λαμβάνοντας όλα τα μέτρα προστασίας. Συγκέντρωση 11 π.μ. Προπύλαια.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για την απόλυση συναδέλφισσας στη Eurobank

15 Μαρτίου, 2021 at 7:13 μμ (Τράπεζες)

Να μη γίνουν οι απολύσεις στις τράπεζες η νέα κανονικότητα!

Στις 8/3/2021 συναδέλφισσα που εργάζεται 33 χρόνια στην Eurobankπροερχόμενη από το τέως Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο έλαβε θυροκολλημένη την καταγγελία της σύμβασής της για «ελλιπή υπηρεσιακή απόδοση και επαγγελματική ανεπάρκεια».Πρόκειται για την πρώτη απόλυση στον κλάδο που επιχειρείται με βάση το κριτήριο της απόδοσης, δηλαδή την περίφημη Αξιολόγηση.

Η άκρως επιθετική αυτή κίνηση δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει μετά και τα όσα ζήσαμε με τους συναδέλφους της Τράπεζας Πειραιώς, 24 από τους οποίους ούτε δέχτηκαν την τότε «εθελούσια αποχώρηση» ούτε την «εθελοντική» μετάβαση στην Intrum αλλά βρέθηκαν απολυμένοι.

Από ό,τι φαίνεται, οι τράπεζες δεν έχουν πλέον ανάγκη να επικαλεστούν κάποιο πλάνο αναδιάρθρωσης τύπου διαχείρισης κόκκινων δανείων για να ξεφορτωθούν προσωπικό, ενοικιαζόμενους ή τακτικούς, όπως η συνάδελφος που είναι ταμίας σε Κατάστημα του Πειραιά.Αρκεί να μην πιάνει κανείς τους στόχους για να θεωρηθεί ακατάλληλος για εργασία…

Αν θέλουν  να γλιτώσουν  κόστος, να απολύσουν τους γιάπηδες και τα χρυσοπληρωμένα στελέχη των τραπεζών που λαμβάνουν μισθούς πρόκληση και είναι υπεύθυνοι για την απαράδεκτη εικόνα των τραπεζών τόσα χρόνια εις βάρος της κοινωνίας και των τραπεζοϋπαλλήλων!

Είναι η στιγμή που πρέπει να αφυπνιστούμε και να δράσουμε συλλογικά σαν κλάδος. Δεν μπορεί να εθελοτυφλούμε ότι η Αξιολόγηση είναι εργαλείο υπηρεσιακής εξέλιξης και επιβράβευσης των προσπαθειών μας. Η πραγματικότητα στις τράπεζες και πριν την πανδημία, κυρίως λόγω συρρίκνωσης του Προσωπικού,αποδεικνύει ότι η δουλειά καθημερινά απαιτεί να αποδίδουμε πολύ πάνω από το «μέσο», το «φυσιολογικό». Η επίκληση της απόδοσης ως αιτίας απόλυσης είναι casusbelli.Αν περάσει κι αυτή η απόλυση θα έρθει η σειρά του  καθένα μας.

Αυτή τη φορά, δεδομένου ότι ο κανονισμός Εργασίας που έχει υπογράψει και συμφωνήσει το αντιπροσωπευτικό σωματείο στη Eurobank προβλέπει τον συγκεκριμένο ως λόγο απόλυσης, δεν υπάρχουν περιθώρια για «νομικές» ενέργειες. Η δε κλαδική σύμβαση της ΟΤΟΕ πάλι αποδείχτηκε ότι δεν προστατεύει από τις απολύσεις, όπως καταγγέλλαμε.Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει στους συναδέλφους.

Δεν χρειάζεται να βρούμε νέους τρόπους και καινοτόμες ιδέες για να αποκρούσουμε την επίθεση της Eurobank. Οι κινητοποιήσεις και ο απεργιακός αγώνας μέχρι την ανάκληση της απόλυσης, με μαζική συμμετοχή όλου του κλάδου, με τους εργαζόμενους να αποφασίζουν και να πάρουν πάνω τους την υπόθεση του αγώνα, είναι η παλιά κλασική συνταγή που αποδίδει πάντα. Αυτήν άλλωστε τη συνταγή του εργατικού κινήματος είναι που θέλουν να «χαλάσουν» με το νομοσχέδιο για τα εργασιακά που ετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ.

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στις τράπεζες να ορθώσουν το ανάστημά τους, να σκεφτούν και να δράσουν συλλογικά. Η δική μας απάντηση δεν έχει δοθεί ακόμα.

  • Να γίνουν άμεσα γενικές συνελεύσεις με μέτρα προστασίας. Να ενημερωθούν και κινητοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε τηλεργασία.
  • Να συντονιστούν τα πρωτοβάθμια σωματεία στη Eurobank για άμεση προκήρυξη απεργιακού αγώνα. Με επιτροπές αγώνα, μπλοκάρισμα ηλεκτρονικών συναλλαγών, κλείσιμο κάθε καταστήματος. Να προκηρυχθεί άμεσα προειδοποιητική απεργία πανελλαδική σε όλο τον κλάδο από την ΟΤΟΕ. Καθένας τίθεται προ των ευθυνών του και όλοι θα κριθούν από τους εργαζόμενους.

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051, 6980925499

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Κάλεσμα για 8 Μάρτη

8 Μαρτίου, 2021 at 12:50 πμ (Εργατικά)

8 Mάρτη 2021: Η παγκόσμια μέρα της Γυναίκας πιο επίκαιρη από ποτέ

Στις 8 Μάρτη του 1857 οι εργάτριες στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ιματισμού στη Νέα Υόρκη κινητοποιήθηκαν ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους, απαιτώντας ίση αμοιβή για ίση δουλειά. Η αστυνομία, διαχρονική στις αξίες της, επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των γυναικών.

164 χρόνια μετά, σε όλο τον κόσμο οι γυναίκες εξακολουθούν να έχουν δυσμενή κοινωνική μεταχείριση, να κακοποιούνται, να φορτώνονται τα βάρη της οικογένειας, να υποτιμώνται. Ειδικά οι εργαζόμενες γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με χαμηλότερους μισθούς, ανεργία, ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Η μητρότητα θεωρείται ανεπιθύμητη στους χώρους δουλειάς και αντιμετωπίζεται αρνητικά από τους εργοδότες.  Η σεξουαλική και ψυχική κακοποίηση όπου υπάρχουν σχέσεις εξουσίας αποκαλύπτεται και όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει, αλλά ειδικά στη χώρα μας φέτος «έχει την τιμητική της», αφού μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου βγήκαν στο φως μια σειρά σεξουαλικές επιθέσεις και κακοποιητικές συμπεριφορές εναντίον γυναικών στο χώρο του θεάματος και του αθλητισμού.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όπου υπάρχουν σχέσεις εκμετάλλευσης, ειδικά στους χώρους δουλειάς, διευθυντάδες και αφεντικά «βάζουν στο μάτι» γυναίκες και τις απειλούν να μην μιλήσουν αν δεν θέλουν να απολυθούν, να υποβιβαστούν, να «μπλέξουν». Επιπλέον, είναι αντιμέτωπες με πατριαρχικέςαντιλήψειςπου επικρατούν στην κοινωνία. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι γυναίκες που έζησαν και ζουν πόλεμο και προσφυγιά είναι σε ακόμα χειρότερη θέση, ειδικά οι μετανάστριες που διασχίζουν πελάγη και ηπείρους για να γλιτώσουν οι ίδιες και τα παιδιά τους από τον πόλεμο, την πείνα και τη δυστυχία. Στη δε καραντίνα εδώ και ένα χρόνο, η ενδοοικογενειακή βία αυξήθηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία.

Στις τράπεζες, οι συναδέλφισσες βιώνουμε την απάνθρωπη πρακτική των εξαντλητικών ωραρίων μέχρι και 12ωρων, τη δυσκολία για τις άδειες ειδικά για τις εργαζόμενες μητέρες (κανονική, γονικές, φροντίδα παιδιών κλπ), τη συνεχή απειλή των στόχων. Σε ακόμη χειρότερη μοίρα είναι οι εργαζόμενες με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, που δεν έχουν ίδια δικαιώματα ούτε καν στη μητρότητα (ενοικιαζόμενες, με ατομικές συμβάσεις κλπ). Ειδικά σήμερα με την τηλεργασία οι συναδέλφισσες με παιδιά καλούνται να δουλέψουν στο σπίτι ταυτόχρονα με τηλεκπαίδευση και μεγάλωμα μικρών παιδιών.

Δίνουμε το χέρι σε κάθε μία από αυτές τις γυναίκες, τα κορίτσια στην Αφρική και τη Νότια Αμερική που δουλεύουν σε φυτείες και ανθρακωρυχεία, τις φοιτήτριες που αγωνίζονται για μόρφωση και αξιοπρεπή παιδεία στα πανεπιστήμια, τις γυναίκες σε Πολωνία και Αργεντινή που έρχονται αντιμέτωπες με τον σκοταδισμό που εναντιώνεται στην έκτρωση ακόμα και σε περίπτωση βιασμού, τις αγωνίστριες και συνδικαλίστριες στον ιδιωτικό τομέα που συνδυάζουν οικογένεια, δουλειά και αγώνες σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Και μέσα στην πανδημία αποδείχτηκε πως οι γυναίκες έχουν φωνή.

Δίνουμε το χέρι να υψώσουμε όλοι μαζί τις γροθιές μας σε έναν αγώνα που αφορά όλους και όλες μας: τον αγώνα για πραγματική ισότητα ενάντια στην έμφυλη βία και την ταξική εκμετάλλευση.

Δεν είναι κοινοτοπία αν πούμε ότι όλες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες κράτησαν την ίδια στάση απάθειας και αδιαφορίας απέναντι στην καθιέρωση της γυναίκας ως ανθρώπου 2ης κατηγορίας. Ότι η ΕΕ συχνά με τις αποφάσεις της κρατάει την ίδια στάση.

Ομοσπονδίες και σωματεία έχουν προκηρύξει στάση εργασίας για τη Δευτέρα. Συμμετέχουμε και καλούμε όλους τους εργαζόμενους των τραπεζών στη 3ωρη παναττική στάση εργασίας που προκήρυξε το ΕΚΑ στην Αττική (12.15-15.15 για εμάς) καθώς και στη συγκέντρωση σωματείων του ιδιωτικού τομέα 1.00 Υπουργείο Εργασίας (Σταδίου) με όλα τα μέτρα προστασίας.Ήδη πρωτοβάθμια σωματεία στις τράπεζες προκήρυξαν αντίστοιχα κινητοποιήσεις. Η ΟΤΟΕ, αν και μπορούσε να προκηρύξει στάση ή απεργία για πανελλαδική κάλυψη, εμφανίστηκε πάλι κατώτερη των περιστάσεων.

Μάρτης 2021

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051, 6980925499

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για την τηλεεργασία

22 Φεβρουαρίου, 2021 at 10:19 μμ (Εργατικά)

Τηλεργασία: Ποιος ωφελείται από αυτή ;

Σε ένα τεύχος ΚΟΜΙΞ με κιτρινισμένες σελίδες τα παπιά της Λιμνούπολης έχουν ανακαλύψει την ελευθερία της τηλεργασίας. Κάνουν τα πάντα από τους υπολογιστές τους. Σιγά σιγά αρχίζουν να μην κυκλοφορούν ούτε για ψώνια ούτε για βόλτα. Όλη η πόλη δικτυώνεται. Όσο περνά ο καιρός, όμως, συνειδητοποιούν πως τα θετικά της «απομακρυσμένης» ζωής είναι τελικά λιγότερα από τα αρνητικά. Έτσι, βγαίνουν έξω, κόβουν τα καλώδια που έχουν κατακλύσει τους δρόμους κι επιστρέφουν στις παλιές τους εργασιακές συνήθειες. Όταν οι δημιουργοί του Ντόναλντ Ντακ και του ΣκρουτζΜακΝτακ έγραφαν αυτή την ιστορία, η ψηφιακή εποχή ήταν ακόμη το μέλλον. Κι όμως, είχαν προβλέψει τους κινδύνους μιας απόλυτης επικράτησης του προθέματος «τηλε-» μπροστά από κάθε δραστηριότητα της καθημερινότητας. Η δικτυωμένη Λιμνούπολη θα μπορούσε να κρύβει πολλές χρήσιμες αλήθειες, αλλά και να αναδεικνύει αρκετούς, εξίσου επωφελείς μύθους για την τηλεργασία τώρα που στις πραγματικές πόλεις συζητούν για τη μορφή που θα αποκτήσει η αγορά εργασίας στη μετά COVID-19 περίοδο.[1]

Εμπνευστής της τηλεργασίας θεωρείται ο JackNilles, ένας ερευνητής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ο οποίος, ενώ εργαζόταν πάνω στον σχεδιασμό συστημάτων επικοινωνίας για τη NASA και την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, ξεκίνησε ένα έργο τηλεργασίας με την συμμετοχή 30 εργαζομένων. Το έργο είχε ως στόχο την επίτευξη των εργασιών με την όσο το δυνατόν λιγότερη μετακίνηση των εργαζομένων. Οι Σουηδοί το 1985 ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν την μέθοδο σε ευρεία κλίμακα. Έτσιεμφανίζεται ο όρος telecottage, ο οποίος στην ουσία περιέγραφε τα πρώιμα κέντρα τηλεργασίας. Επρόκειτο για μικρές ξύλινες καλύβες ή άλλα παλιά, συχνά εγκαταλελειμμένα κτίρια, τα οποία βρίσκονταν διάσπαρτα σε απομακρυσμένες περιοχές της υπαίθρου και ήταν εξοπλισμένα κατάλληλα για τηλεργασία. Σκοπός των telecottage ήταν η οικονομική αναγέννηση των άγονων περιοχών.

Το 1989, εμφανίστηκαν και στη Βρετανία τα πρώτα κέντρα τηλεργασίας. Σε αυτούς τους χώρους, οι οποίοι διέθεταν  τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό, ελεύθεροι επαγγελματίες και υπάλληλοι εταιρειών είχαν την δυνατότητα να εργαστούν όποτε ήθελαν.

Πριν από το 2020 γύρω στο 5% των εργαζομένων στην Ε.Ε δούλευε σε μόνιμη βάση από το σπίτι του. Σήμερα υπολογίζεται ότι το 40% των Ευρωπαίων τηλεργάζεται.

Μορφές τηλεργασίας

Η τηλεργασία ή εξ αποστάσεως εργασία ή απομακρυσμένη εργασία, συναντάται και με τους όρους Teleworking, Telecommuting, RemoteWork, Virtualjob και άλλους .Οι όροι αυτοί έχουν μεταξύ τους κάποιες διαφοροποιήσεις στην σημασία τους καθώς η τηλεργασία έχει αρκετές μορφές.

  • Κινητή Τηλεργασία (MobileTelework) ή νομαδική εργασία όταν η εργασία απαιτεί την μετακίνηση σε διάφορους χώρους και τοποθεσίες όπως ξενοδοχεία, εγκαταστάσεις των πελατών ή και εξωτερικούς χώρους.
  • Κατ’ οίκον εργασία, όταν η διεκπεραίωση των εργασιών γίνεται από το σπίτι.
  • On-line και off-line τηλεργασία, όταν η εργασία απαιτεί ο εργαζόμενος να είναι μονίμως συνδεδεμένος με το ίντερνετ και να αλληλεπιδρά σε πραγματικό χρόνο με τους εργοδότες, συναδέλφους ή πελάτες, στην πρώτη περίπτωση, ή όταν μπορεί να εργάζεται χωρίς να απαιτείται η μόνιμη σύνδεση στο διαδίκτυο,στη δεύτερη περίπτωση. Για παράδειγμα όταν γράφει κείμενα, αναφορές, πίνακες δεδομένων κλπ.
  • Τηλεκέντρα (Telecentres), τα οποία είναι συγκεκριμένοι χώροι, μακριά από τα κεντρικά γραφεία των εταιρειών αλλά συνήθως κοντά στις οικίες των εργαζομένων. Εκεί υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός για εργασία.
  • Τηλεκατοικίες (Telecottages) είναι μικρά συνήθως τηλεκέντρα που ανήκουν σε τοπικές κοινότητες και όχι σε εταιρείες. Έχουν ως στόχο την εκπαίδευση των κατοίκων απομακρυσμένων περιοχών.
  • Networking όταν ο εργαζόμενος  βρίσκεται δικτυωμένος με άλλους εργαζόμενους που επικοινωνούν μεταξύ τους ηλεκτρονικά και είναι μέλη μιας ομάδας ειδικά σχηματισμένης γύρω από συγκεκριμένα προγράμματα. Τέτοιες είναι επί παραδείγματι οι ομάδες επιστημόνων.
  • Τηλεργασία μερικής ή πλήρους απασχόλησης λέγεται αναλόγως των ωρών εργασίας και του είδους συμφωνίας του εργαζομένου με τον εργοδότη του.
  • Μικτή τηλεργασία, η οποία μπορεί να είναι ένας συνδυασμός κατ’ οίκον εργασίας και κινητής εργασίας ή οτιδήποτε άλλο.
  • Ατομική ή ομαδική τηλεργασία, αναλόγωςαν ο εργαζόμενος εργάζεται μόνος ή αν ανήκει ηλεκτρονικά σε άλλη ομάδα.

Με άρθρο της στη βρετανική εφημερίδα Guardian, η δημοσιογράφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν εξέφραζε τη ανησυχία της για το όραμα των «έξυπνων πόλεων με λιγότερους καθηγητές, λιγότερους γιατρούς, λιγότερους οδηγούς», όπου σχεδόν τα πάντα θα διευθετούνται χωρίς φυσική επαφή των ανθρώπων, μέσα από το διαδίκτυο. Η συγγραφέας γνωστή από το βιβλίο « Το Δόγμα του Σοκ» κάνει λόγο για «ένα καινούργιο δόγμα σοκ της πανδημίας» που οδηγεί σε ένα «NewDeal της Οθόνης» καθώς η έκτακτη συνθήκη του εγκλεισμού αξιοποιείται ως ένα τεράστιο κοινωνικό εργαστήριο για ένα παντοτινό και εξαιρετικά κερδοφόρο «ανέπαφο» μέλλον. «Πρόκειται για ένα μέλλον στο οποίο τα σπίτια μας δεν θα είναι ποτέ ξανά αποκλειστικά προσωπικοί χώροι, αλλά θα λειτουργούν παράλληλα, μέσω της ψηφιακής διασύνδεσης υψηλής ταχύτητας, ως χώροι εργασίας, σχολεία, ιατρεία, γυμναστήρια, ενδεχομένως και φυλακές… Ένα μέλλον όπου κάθε μας κίνηση, κάθε μας λέξη και κάθε μας σχέση θα είναι ανιχνεύσιμη και εκμεταλλεύσιμη ως πληροφορία από ένα σύστημα που θα έχει προκύψει από μια άνευ προηγουμένου διαπλοκή ανάμεσα στο κράτος και στους γίγαντες της ψηφιακής τεχνολογίας».

 Οι παγίδες της τηλεργασίας

Ο εκτελεστικός διευθυντής της Twitter Τζακ Ντόρσι ανακοίνωσε στους υπαλλήλους της εταιρείας ότι θα μπορούν, στο σύνολό τους, να δουλεύουν από το σπίτι και μετά την πλήρη άρση των περιοριστικών μέτρων.Στις 21 Μαΐου 2020, ο δημιουργός της Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ανακοίνωσε το σταδιακό πέρασμα του ψηφιακού μεγαθηρίου στο καθεστώς της τηλεργασίας: στο εξής, οι προσλήψεις θα γίνονται κυρίως για κατ’ οίκον εργαζομένους, οι οποίοι προβλέπεται να αποτελούν την πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί πραγματική ανατροπή για τις εταιρείες της Κοιλάδας του Πυριτίου, πουείχαν χτίσει την εργασιακή τους φιλοσοφία πάνω στο καθημερινό brainstorming εργαζομένων υψηλής ειδίκευσης, που αναπνέουν στο ίδιο περιβάλλον, ανταλλάσσουν ιδέες και σχέδια, ανεβάζοντας τη δημιουργικότητά τους και την παραγωγικότητα της εταιρείας, προσφέροντας καινοτομίες υψηλής ποιότητας. Κάθε φορά λοιπόν μπορεί εύκολα να χτιστεί ένα καινούριο «στόρυ» από τους εργοδότες.

Αλλά η τάση δεν περιορίζεται εκεί. Ο εγκλεισμός στη διάρκεια της πανδημίας έδωσε τεράστια ώθηση στην τηλεργασία, σε όλους τους κλάδους που στηρίζονται στο χειρισμό δεδομένων — μέσα ενημέρωσης, τράπεζες, υπηρεσίες του δημοσίου κ.α. [2]

Η πανδημία δεν είναι η αιτία, αλλά η αφορμή για την περαιτέρω εφαρμογή της τηλεργασίας. Από αυτή πάλι θα θησαυρίσουν οι τράπεζες και όλες οι επιχειρήσεις στον κλάδο και οι μόνοι χαμένοι θα είμαστε εμείς.

Δουλεύουμε  περισσότερες ώρες, πιο εντατικά, με μικρότερα διαλείμματα, με απλήρωτες υπερωρίες. Στην ουσία, περισσότερες ώρες απλήρωτης δουλειάς, που σημαίνει φθηνότεροι εργαζόμενοι – μεγαλύτερα κέρδη. 

Δεχόμαστε τηλεφωνήματα, e-mail εκτός ωραρίου, ακόμα και βραδινές ώρες ή Σαββατοκύριακα. Καταπατούνται έτσι σε πολλές περιπτώσεις επιχειρησιακές ή κλαδικές συμβάσεις.

Τα όρια ανάμεσα στον εργάσιμο και μη εργάσιμο χρόνο γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα. Το σπίτι έχει μετατραπεί  σε χώρο δουλειάς,με εργασία δίπλα στα παιδιά μας (τα οποία τηλεκπαιδεύονται), εκεί που κανονικά θα έπρεπε να ξεκουραζόμαστε, να έχουμε  προσωπική και ιδιωτική ζωή, να είναι ο γόνιμος χρόνος που θα περνάμε και έχουν ανάγκη τα παιδιά.

Βρισκόμαστε πιο εκτεθειμένοι σε προβλήματα υγείας, όπως μυοσκελετικά, νοητική και οπτική κόπωση, που δεν αναγνωρίζονται πλέον ως επαγγελματικές ασθένειες. Οι τραπεζίτες αποποιούνται την υποχρέωση να εξασφαλίζουν  όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας μας (π.χ. γραφεία, ανατομική καρέκλα, οθόνες κατάλληλες κ.τ.λ.). Οι υποδομές που αφορούν την ασφάλεια των χώρων δουλειάς γίνονται ατομική ευθύνη καθενός μας στο σπίτι του.

Φορτωνόμαστε το λεγόμενο λειτουργικό κόστος που γλυτώνουν οι Τράπεζες. Πληρώνουμε την σύνδεση internet, το ρεύμα, πολλές φορές τον εξοπλισμό, τη θέρμανση ή τον κλιματισμό.

Είμαστε μακριά από τους συναδέλφους μας ,χάνουμε την επιλογή για δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης, συμμετοχή σε κινηματικές διαδικασίες και διεκδικήσεις.Δυσκολεύεται η συνεργασία μας μαζί τους.Μπορεί να μην έχουμε τον προϊστάμενο πάνω από το κεφάλι μας αλλά έχουμε τις κάμερες και τα ατελείωτα meetings. Βάζουμε το αφεντικό μέσα στο σπίτι μας, αλλά και τον πελάτη πλέον αφού υπάρχει προγραμματισμός για τηλεδιασκέψεις -ραντεβού με πελάτες όσο είμαστε σε τηλεργασία (το κάνουν ήδη σχεδόν όλες οι τράπεζες).

Τα αστικά κόμματα ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις τους τόσο στην ΟΤΟΕ όσο και στα πρωτοβάθμια σωματεία είτε στηρίζουν και προωθούν την τηλεργασία, είτε βλέπουν τις αρνητικές επιπτώσεις αλλά ταυτόχρονα προωθούν δήθεν «ευνοϊκές ρυθμίσεις» στις επιχειρησιακές συμβάσεις (Σύλλογος πρ. Κύπρου-Πειραιώς).Είναι η χιλιοφόρετη λογική του μικρότερου κακού που μας έχει φτάσει να χάνουμε σειρά εργασιακών δικαιωμάτων μας, να μειώνονται οι μισθοί μας,να θεωρούν τις απολύσεις ευγενικώς «εθελούσιες», νά΄ναι η μόνιμη αντίδραση των εργατοπατέρων το «τι να κάνουμε δεν βλέπεις τι γίνεται παραέξω», ό,τι πιο επικίνδυνο για τις διεκδικήσεις μας ,ό,τι πιο αποτελεσματικό για την εργοδοσία.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Για τα σημερινά δεινά της τηλεργασίας ευθύνεται η βασική αντίθεση κεφαλαίου-εργασίας, η αποξένωση του εργαζόμενου από τα μέσα παραγωγής και το προϊόν του (και άρα συντήρησής του). Σε έναν κόσμο όπου οι ανάγκες επιβάλλονται και εξαϋλώνουν την ελευθερία, τα οφέλη αυτής της διαδικασίας δεν τα δρέπει η πλειοψηφία, αλλά αντίθετα τα εκμεταλλεύεται και τα τεντώνει το κεφάλαιο για το δικό του όφελος σε βάρος της.

Σε μια κοινωνία των ελεύθερα συνεταιρισμένων ανθρώπων, η τηλεργασία θα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό στοιχείο της ελευθερίας της εργασίας. Στα πλαίσια αυτά, στο βαθμό που του επιτρέπει η τεχνολογία, κάποιος θα μπορεί να συνεισφέρει στην παραγωγή από όπου θέλει, θα μπορεί να απολαμβάνει διαστήματα μακριά από το χώρο εργασίας του, να μειώνει τις μετακινήσεις του, να εργάζεται από όπου θέλει, χωρίς όμως να χάνει τη σύνδεσή του από τον εργασιακό χώρο και τους συναδέλφους του, χωρίς να του επιβάλλεται αυτή η σχέση, να εξωθείται σε απομόνωση ή να καταλήγει ανέστιος εργαζόμενος. Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει η κοινωνία να απαιτήσει την κάλυψη των αναγκών της και πάνω τους να οικοδομήσει την ελευθερία της. [3]

Διεκδικούμε:

  • Η τηλεργασία να μην μετατραπεί σε μόνιμη συνθήκη μετά το πέρας της πανδημίας. Να καταργηθούν οι αντεργατικές διατάξεις και οι ΠΝΠ, που περιλαμβάνουνκαιτην υποχρεωτική τηλεργασία.
  • Να προστατευτεί το καθορισμένο ωράριο εργασίας και να πληρώνονται οι υπερωρίες.
  • Να μειωθεί ο χρόνος εργασίας.
  • Να διασφαλιστεί η επιστροφή όλων μας στους  χώρους δουλειάς μας με όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς μας.

[1] Καρολίνα Παπακώστα -Εφημερίδα Τα νέα

[2] Πέτρος Παπακωνσταντίνου –Ημεροδρόμος

[3] Έκδοση Attack στην ανεργία και την επισφάλεια

Φεβρουάριος 2021

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051, 6980925499

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Η αγωνιστική απεργοσπασία του Σ.Υ.Τ.Α.

27 Νοεμβρίου, 2020 at 1:03 πμ (Αττικής)

Όταν πέφτουν οι μάσκες

Τα μεγάλα λόγια είναι εύκολα αλλά είναι η δράση που δηλώνει τις προτεραιότητες. Το προεδρείο του ΣΥΤΑ, λοιπόν, που στην επετειακή ανακοίνωση για το Πολυτεχνείο δήλωνε ετοιμότητα για …καταλήψεις, οδοφράγματα κι εξεγέρσεις (καθώς αυτοί δεν είναι «επαναστάτες του γλυκού νερού» κι απεχθάνονται τις ηχηρές κορόνες…) στη πράξη δεν έκανε ούτε αυτό που θα έπρεπε να θεωρείται το αυτονόητο: να δηλώσει συμμετοχή και στήριξη σε μια 24ωρη απεργία που προκήρυξε το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο στο οποίο ανήκει. Μια απεργία που αποφασίστηκε ομόφωνα, τουτέστιν με τις ψήφους και της δικής τους παράταξης (αυτής που πρόσκειται στο ΚΙΝΑΛ ή ΠΑΣΟΚ ή Δημοκρατική Συμπαράταξη ή Ελιά ή όποιο άλλο όνομα παίρνει κατά καιρούς αυτό το μόρφωμα).

Το προεδρείο του ΣΥΤΑ λοιπόν που σε κάθε (μα κάθε) ανακοίνωση ομνύει στους συνδικαλιστικούς θεσμούς, τους οποίους αυτοί και μόνο αυτοί εκφράζουν ενώ όλοι οι άλλοι είμαστε λίγο-πολύ παρείσακτοι, εδώ βάζει στην άκρη τη θεσμολαγνεία του και υπονομεύει τη δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση στην οποία ανήκει, μόνο και μόνο επειδή οι συσχετισμοί εκεί είναι λίγο διαφορετικοί και ο εργοδοτικός/κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν έχει την απόλυτη κυριαρχία, όπως π.χ. στην ΟΤΟΕ.

Επί της ουσίας όμως η στάση του ΣΥΤΑ ήταν αναμενόμενη. Γιατί να αγωνιστούν ενάντια στο ξεχείλωμα του ωραρίου εργασίας κάποιοι που έχουν απαλλαγή από εργασία εδώ και δεκαετίες; Γιατί να αγωνιστούν ενάντια στην ποινικοποίηση των απεργιακών κινητοποιήσεων όταν αυτή τους δίνει ένα πολύ καλό άλλοθι για να (εξακολουθούν να) κάνουν εργοδοτικό συνδικαλισμό; Γιατί να αγωνιστούν για ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους όταν είναι μέσα στα ιδιωτικά ασφαλιστήρια για λίγους; Γιατί να αγωνιστούν για το δημόσιο αγαθό της υγείας όταν αυτό αποδίδει καλύτερα ως εμπόρευμα μέσω των deal με ιδιωτικά ιατρεία και διαγνωστικά;

Μία στοιχειωδώς έντιμη στάση με την οποία θα μπορούσε να γίνει μια συνδικαλιστική αντιπαράθεση θα ήταν αν το προεδρείο έπαιρνε απόφαση μη συμμετοχής στην απεργία την οποία θα ανακοίνωνε εξηγώντας και τους λόγους. Δεν μπορεί, ωστόσο, να αναμένει κανείς μια στοιχειωδώς έντιμη στάση από κάποιους που έχουν χτίσει τη συνδικαλιστική τους καριέρα στη διπροσωπία. Στο πληκτρολόγιο Βελουχιώτηδες και στην πραγματική ζωή Μπογδάνοι.

Όχι παιχνιδάκια με το απεργιακό ταμείο

Αν η πολιτική εξαπάτηση επισύρει ηθική, κυρίως, απαξία δεν συμβαίνει το ίδιο κι όταν μπαίνουν ζητήματα οικονομικής διαχείρισης, όπου υπάρχουν πολύ συγκεκριμένες ευθύνες. Η αποζημίωση των απεργών σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον κανονισμό λειτουργίας του απεργιακού ταμείου θα έπρεπε να είναι αυτονόητη, όμως στο ΣΥΤΑ το προεδρείο πιστεύει ότι μπορεί να γράφει τους κανονισμούς στα παλαιότερα των υποδημάτων του επειδή έτσι γουστάρει. Καθώς λοιπόν την ίδια λίγο-πολύ πρακτική είχε ακολουθήσει και στην απεργία που είχε οργανώσει και πάλι το ΕΚΑ στις 18 του περασμένου Φεβρουαρίου, εννιά και πλέον μήνες μετά εξακολουθεί με το «έτσι θέλω» να μην καταβάλλει την προβλεπόμενη αποζημίωση στους απεργούς με προσχηματικές δικαιολογίες που προσβάλλουν τη νοημοσύνη.

Η επιλογή μας να μην επικεντρώνουμε την κριτική μας στα ζητήματα ταμιακής διαχείρισης του ΣΥΤΑ- κακώς ίσως, καθώς οι αφορμές δεν λείπουν- δεν σημαίνει ότι οι διαχειριστές του είναι ανεξέλεγκτοι. Οφείλουν να συμμορφωθούν στον κανονισμό και να καταβάλλουν στους συναδέλφους τα χρωστούμενα της προηγούμενης απεργίας τώρα καθώς και της χθεσινής άμεσα μόλις αυτή παρακρατηθεί. Η καλή μας πίστη έχει εξαντληθεί.

Τα καλύτερα έρχονται…

Αφού λούφαξε στην απεργιακή κινητοποίηση, το προεδρείο του ΣΥΤΑ συγκαλεί σήμερα τη μηνιαία συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, ίσα-ίσα για να βγάλει τη σχετική υποχρέωση βάσει καταστατικού. Ενδιαφέρον παρουσιάζει μόνο το πρώτο θέμα «Αναλογιστική Μελέτη Βιωσιμότητας του Κεφαλαίου Εφάπαξ του ΛΑΚ (ΛΑΚ ΙΙ) και συμπεράσματα αυτής». Με αγωνία περιμένουμε να μάθουμε τα προαποφασισμένα συμπεράσματα για το αναλογιστικό έλλειμμα του κεφαλαίου που το καθιστά μη βιώσιμο απειλώντας την επιβίωση της Τράπεζας στον ανταγωνισμό οπότε εμείς ως υπεύθυνοι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποδεχτούμε το πετσόκομμά του… Θα μπορούσαν και να τα ηχογραφήσουν για να μην κουράζονται.

Έπειτα θα μπορέσουν να ασχοληθούν απερίσπαστοι με τα ζητήματα που απασχολούν το δικό τους συνδικαλισμό: την Black Friday και τις χριστουγεννιάτικες εορταστικές εκδηλώσεις, εκεί δηλαδή που γίνονται κουβαρντάδες με τις εισφορές μας.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

BLACK THURSDAY στις τράπεζες στις 26/11/2020

24 Νοεμβρίου, 2020 at 1:25 πμ (Εργατικά, Συνδικάτα, Τράπεζες)

Μιας και ανήκουμε στην πολυπληθή κατηγορία των ανθρώπων που ζούμε από τον μισθό μας, όπως ανακάλυψε πρόσφατα κι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιας και δεν αναλάβαμε το «επιχειρηματικό ρίσκο» να κατέχουμε επιχειρήσεις, όπως τράπεζες, των οποίων τα κέρδη είναι δικά μας οι ζημιές όμως του κοινωνικού συνόλου (ανακεφαλαιοποιήσεις, απώλεια θέσεων εργασίας, φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές κ.α.), η απεργία στις 26/11 δεν είναι και δεν πρέπει να γίνει ούτε για τους τραπεζοϋπάλληλους «άλλο ένα χαμένο μεροκάματο». Μην ξεχνάμε τη νέα απόπειρα απόλυσης συναδέλφων από την Τράπεζα Πειραιώς.

Για την κυβέρνηση της ΝΔ ούτε η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει πάνω από τα κέρδη των ταξικών της συμμάχων. Οι θλιβερές στατιστικές της πανδημίας έχουν την σφραγίδα των επιλογών της: δεν βρήκε χρήματα για να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα υγείας 8 μήνες τώρα, αρνείται πεισματικά να προσλάβει μόνιμους γιατρούς και νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά είναι έτοιμη να αποζημιώσει ξανά με υπέρογκα ποσά κλινικάρχες και ιδιώτες γιατρούς για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη μάχη κατά του ιού. Τα παραμύθια για τον «υγιή» ιδιωτικό τομέα κατέρρευσαν πανηγυρικά: οι ιδιωτικές κλινικές δεν παίρνουν μέτρα γιατί κοστίζουν, (δεν ξεχνάμε τα δεκάδες κρούσματα και θανάτους σε αυτές ούτε ότι επιλέγουν να νοσηλεύσουν non-covid περιστατικά κατά την επίταξη), αρνούνται με προσχήματα να δώσουν κλίνες για να παζαρέψουν περισσότερα λεφτά. Αντίστοιχα, η κυβέρνηση της ΝΔ επιβάλλει λοκντάουν με τη μορφή απαγορεύσεων κυκλοφορίας πανελλαδικά, κλείνει τους ανοιχτούς δημόσιους χώρους, κόβει πρόστιμα 300 ευρώ σε απλό κόσμο χωρίς λόγο, με τα παπαγαλάκια της δαιμονοποιεί τη νεολαία, και παρουσιάζει πριν καν βγει το εμβόλιο «εθνικό σχέδιο εμβολιασμού» σα να θέλει να μεταφέρει την προσοχή από τους ανατριχιαστικούς αριθμούς θανάτων καθημερινά.

Στην Επιτροπή της Βουλής ο Υπουργός Εργασίας επέπληξε τους εκπροσώπους της ΓΣΕΕ για τις αντιρρήσεις που ψέλλισαν επί του νομοσχεδίου λέγοντας ότι «τα ψηφαλάκια (έρχονται) σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο καλό της πατρίδας». Πατριωτικές θυσίες για μας, πακτωλός χρημάτων και παραχωρήσεις για το κεφάλαιο.

Οι προβλέψεις του νόμου Βρούτση για τα εργασιακά, που υπαγορεύονται από τις ενώσεις των εργοδοτών (οικονομικά επιμελητήρια, ΣΕΒ, κλπ), πλήττουν κάθε εργαζόμενο αλλά και κάθε άνεργο αυτής της χώρας, αφοπλίζουν το συνδικαλιστικό κίνημα και ποινικοποιούν τα μέσα αντίδρασης που διαθέτει. Πλήττουν συγκεκριμένα και τον κλάδο των τραπεζών, καταρχήν με την πρόβλεψη για ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας.

Οι συνάδελφοι που ως τώρα πληρώνονταν κάποιες υπερωρίες θα τις χάσουν ενώ θα επισημοποιηθεί το καθεστώς απλήρωτων υπερωριών που κάνει ήδη η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων.  Με τη δε τηλεργασία, χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλοι έχουν γίνει μόνιμα διαθέσιμοι, δουλεύουν όλη μέρα κι όλη νύχτα. Για να «βγει η δουλειά» που ποτέ δεν τελειώνει, μιας και η Τράπεζα φρόντισε να πρέπει καθένας να παράγει έργο που αντιστοιχεί σε 2 και 3 θέσεις εργασίας. Τώρα «και με το νόμο» θα πρέπει να καθόμαστε 10ωρο, και αν οι ανάγκες της επιχείρησης το επιτρέψουν, ενδέχεται να πάρουμε ρεπό ή 6ωρο εργασία (πιθανότατα μόνο «στα χαρτιά»). Πάλι καλά, θα λέμε, που δεν εργαζόμαστε στα βαριά και ανθυγιεινά της βιομηχανίας, όπου οι υπερωρίες διπλασιάζονται και όπου η εντατικοποίηση πληρώνεται με εργατικά ατυχήματα και απώλειες ανθρώπινων ζωών. Έτσι εννοεί η κυβέρνηση τη «δημιουργία νέων θέσεων εργασίας»; Κάποιοι να εργάζονται 10ωρα και 12ωρα με πετσοκομμένους μισθούς, και κανένας νέος να μη βρίσκει δουλειά; Με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που, όπως είχαμε αναδείξει και στην ανακοίνωσή μας τον Σεπτέμβρη, θα πλήξει τα ασφαλιστικά ταμεία και αυτά του ΟΑΕΔ, και την αύξηση των υπερωριών όχι μόνο δεν θα μειωθεί η ανεργία αλλά θα γίνει κανονικότητα η ευελιξία και η ανασφάλεια.

Η επέλαση των τραπεζιτών με διωγμούς και απολύσεις πρέπει να βρει αντίσταση!

Ο κλάδος μας θα είναι παράδειγμα για το ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων, αφού αυτή τη στιγμή η επίθεση εξελίσσεται ενιαία και ραγδαία. Από τη μια μέρα στην άλλη εκατοντάδες συνάδελφοι στην AlphaBank, την Πειραιώς, τη Eurobank, την Αττικής βρέθηκαν σε άλλο εργοδότη, στα funds ή θυγατρικές, μαζί όσοι δεν απολύθηκαν με τα δήθεν προνομιακά προγράμματα των εθελουσιών. Κάθε μέρα βγαίνουν στοιχεία για απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στις τράπεζες κάθε χρόνο, και οι τραπεζίτες δεν σταματούν το πογκρόμ εναντίον μας, με εκβιασμούς, κλείσιμο καταστημάτων, αναγκαστικές άδειες. Κι ακόμα τις βαφτίζουν εθελούσιες και πληρώνουν οικονομικά ΜΜΕ να τις διαφημίζουν. Θέλουν να διώξουν τραπεζοϋπαλλήλους με κεκτημένα και ρυθμισμένα συλλογικά δικαιώματα, για να τους αντικαταστήσουν με ελαστικά εργαζόμενους εκτός συμβάσεων (ενοικιαζόμενους, μερικής απασχόλησης, ΙΚΥ κλπ), είτε με καλοπληρωμένους γιάπηδες, μεταγραφές από ελεγκτικές εταιρείες, άλλες τράπεζες και κυβερνητικά ρουσφέτια.

Παράλληλα, μεγάλο κομμάτι του νέου νόμου που θέλουν να περάσουν εν μέσω καραντίνας και λοκντάουν, αφορά την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου.

Ο Νόμος Βρούτση εκμεταλλεύεται την είσοδο στην ψηφιακή εποχή για να καθιερώσει πλήρη έλεγχο στα σωματεία (ηλεκτρονικό μητρώο, ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, αλλαγή στον τρόπο λήψης απόφασης για απεργία). Καθιστά εκ προοιμίου αδύνατη την επιτυχία μιας απεργίας εισάγοντας το εξωφρενικό ποσοστό του 40% ως προσωπικό ασφαλείας ενώ ποινικοποιεί πτυχές της συλλογικής δράσης που σχετίζονται με την περιφρούρηση μιας απεργίας, όπως οι αποκλεισμοί κτιρίων. Τα παραπάνω είναι η επισφράγιση και θεσμοθέτηση μεθόδων καταστολής που μια γεύση τους πήραμε και πρόσφατα, στις 17/11. Μας το αποδεικνύουν: τρέμουν την απεργία και θέλουν να την απαγορέψουν, τρέμουν τη συλλογική δράση, τους δυναμικούς αγώνες, τις καταλήψεις. Αυτά δηλαδή που μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδιά τους.

Η κυβέρνηση φρόντισε πρόσφατα να «στολίσει» το κτίριο της Βουλής με εικόνες από την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση και τον πολεμικό μηχανισμό του κράτους ( 21/11) την ώρα που επιτίθεται με νομοσχέδια και απαγορεύσεις. Για την παταγώδη αποτυχία της στην Υγεία, την Παιδεία, την ίδια την προστασία της ανθρώπινης ζωής ξέρει ότι είναι θέμα χρόνου η κοινωνική έκρηξη. Τα αυθαίρετα και εξοντωτικά πρόστιμα που έχει επιβάλει, ο πλήρης έλεγχος στη ζωή μας προκειμένου να συνεχίζεται απρόσκοπτα η οικονομική ζωή για τη διαφύλαξη και ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου παρά το lockdown, οι προσαγωγές και οι συλλήψεις για όσους τολμάνε να υψώσουν φωνή, πρέπει να αποδοκιμαστούν από ΟΛΟΥΣ μας συλλογικά και ενωτικά. Μόνο ένα αποφασισμένο συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να τους χαλάσει τα σχέδια.

Στις 26/11 έχει προκηρύξει ομόφωνα απεργία το ΕΚΑ και εργατικά κέντρα σε όλη την Ελλάδα, καθώς και η ΑΔΕΔΥ και ετοιμάζεται μεγάλη πανεργατική απάντηση. Το ίδιο οφείλει να κάνει και η ΟΤΟΕ και όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία των τραπεζών για να καλύψει με όλα τα μέσα τους τραπεζοϋπάλληλους πανελλαδικά. Πρέπει ο κλάδος να απαντήσει στην επίθεση κυβέρνησης και τραπεζιτών, δεν μπορεί να αφήνουμε χιλιάδες συναδέλφους μας άνεργους. Να αλλάξει στρατόπεδο ο φόβος!

Στις 26/11 κάνουμε logout!

Απεργούμε ενάντια στην κυβέρνηση που μας αφήνει να πεθάνουμε!

Απεργούμε ενάντια στους εργοδότες που μας διώχνουν από τη δουλειά!

Απεργούμε για τη ζωή μας, για τα παιδιά μας, για να είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, για να έχουμε αξιοπρεπή δημόσια υγεία και παιδεία!

Απαιτούμε εδώ και τώρα ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ του αγώνα και όχι μόνο μια 24ωρη, με τη μαζική μας συμμετοχή και την περιφρούρηση της απεργίας να απαιτήσουμε συνέχεια, οι συνάδελφοι να έχουν λόγο με συνελεύσεις και συγκεντρώσεις, αγώνας διαρκείας μέχρι να επιβάλουμε νίκη!

Κανένας τραπεζοϋπάλληλος στη δουλειά, ΚΑΝΕΝΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΟΣ, ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΕΡΓΑΣΙΑ! Να είναι ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ για τους εργοδότες!

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051


 

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Οι μέρες της εξουσίας τους είναι μετρημένες.

20 Νοεμβρίου, 2020 at 12:57 πμ (Εργατικά)

Στις 17 Νοέμβρη μία σημαντική μερίδα του ταξικού κινήματος, συμπεριλαμβανομένων και πολλών τραπεζοϋπαλλήλων, αψηφήσαμε την προσπάθεια της κυβέρνησης ΝΔ και του υπουργού ΠροΠο να φιμώσει τις φωνές αντίστασης στην ανθρωποκτόνα πολιτική τους και κατεβήκαμε στο δρόμο.

Γνωρίζαμε ότι θα επιστρατευόταν κατά χιλιάδες το μόνο εργατικό δυναμικό της χώρας που δεν πάσχει από ελλείψεις προσωπικού και που έκανε προσαγωγές αναίτια, σαν να υπάκουε σε εντολές ατομικής στοχοθεσίας.

Βιώσαμε μαζί με άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες τη χαρά να περνάμε ένα ένα τα μπλόκα που είχαν στηθεί σχεδόν σε κάθε γωνία της πόλης για να προσεγγίσουμε τα ελάχιστα σημεία που δεν είχαν (ακόμα) χτυπηθεί από τις αύρες και τα ΜΑΤ του Χουντοχοϊδη.

Νιώσαμε στο πετσί μας ότι η Χούντα δεν τελείωσε το ΄73.

Η απαγόρευση της πορείας αποδείχτηκε ότι δεν βασίστηκε σε κανένα υγειονομικό κριτήριο, αφού οι δυνάμεις καταστολής ήταν οι μόνες υπεύθυνες για τον συνωστισμό διαδηλωτών, για το στοίβαγμα προσαχθέντων σε κλούβες και κρατητήρια.

Εκεί που το κράτος θα έπρεπε να προστατεύει την υγεία μας, με προσλήψεις σε νοσοκομεία, σχολεία, ΜΜΜ, επέλεξε να στραφεί ενάντια σε όσους επιμένουμε να διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Ακόμα κι αν έρθουν να μας συλλάβουν κάτω απ΄ το σπίτι μας, όπως έγινε στα Σεπόλια, ακόμα κι αν προσλάβουν έναν μπάτσο για κάθε πολίτη, δεν πρόκειται να μας πτοήσουν.

Στις 26/11 θα κατέβουμε στην απεργία που έχει προκηρυχθεί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα για να υπερασπιστούμε τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και να αντιταχθούμε σε κράτος και κεφάλαιο που μας κλέβουν τη ζωή.

Απαιτούμε την απελευθέρωση και την απαλλαγή των συλληφθέντων από τις κατασκευασμένες εναντίον τους κατηγορίες. Απαιτούμε τη διαγραφή των εξοντωτικών προστίμων  των 300 ευρώ που επιβλήθηκαν σε δεκάδες αγωνιστές πανελλαδικά.

Στις 17/11 δεν μας έδειξαν το σκληρό αλλά το πραγματικό τους πρόσωπο. Οι μέρες της εξουσίας τους είναι μετρημένες.

18/11/2020

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για την απόσχιση στην Alpha Bank και το ξεπούλημα της ΟΤΟΕ

2 Νοεμβρίου, 2020 at 10:38 μμ (Uncategorized)

Στις 20/10/2020 συνεδρίασε το Γενικό Συμβούλιο της ΟΤΟΕ με θέμα τις εξελίξεις στην AlphaBank «κατόπιν εορτής», όταν 370 περίπου εργαζόμενοι της τράπεζας είχαν ήδη υπογράψει ατομικές συμβάσεις μεταφοράς στην εταιρεία CEPAL. Η πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – ΕΝΟΤΗΤΑ όχι μόνο υπερασπίστηκε την επιλογή του Συλλόγου Εργαζομένων της AlphaBank να μεσιτεύσει τη μεταφορά αυτή, αλλά εγκάλεσε και τους 15 συμβούλους που ζήτησαν με υπογραφές τη διενέργεια του Συμβουλίου. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΟΤΟΕ ομολόγησε ότι πληροφορήθηκε τους κατάπτυστους όρους των ατομικών συμβάσεων αφότου είχαν υπογραφεί από τους μισούς περίπου συναδέλφους αλλά και πάλι τα βέλη του στράφηκαν σε μας, που αντιταχθήκαμε στην επαίσχυντη συμφωνία.

Μας καταλογίσανε ανευθυνότητα επειδή οι αγώνες που επιδιώκουμε, όπως στην περίπτωση της συμφωνίας Τράπεζας Πειραιώς για την Intrum, βάζουν δήθεν σε περιπέτειες τις διαπραγματεύσεις που γίνονται για το μέλλον των εργαζομένων στον κλάδο. Τη συμφωνία αυτή χαρακτήρισαν «κέντημα» όταν 24 συνάδελφοι απολύθηκαν και όσοι πήγαν στην Intrumδεν καλύπτονται από την κλαδική σύμβαση.Η ΟΤΟΕ έχει ήδη στρώσει το δρόμο στους εργοδότες για την παραβίαση των συμβάσεων χωρίς συνέπειες και τους ανοίγει την όρεξη για ακόμα περισσότερα. Μια τέτοια υποταγμένη λογική της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας οδηγεί την ομοσπονδία να χειραγωγείται από τις επιδιώξεις κυβέρνησης και τραπεζιτών. Επικαλείται μια θλιβερή νομική πραγματικότητα για να αποποιηθεί τις ευθύνες που έχει για τη διασφάλιση και βελτίωση των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο αλλά και ευρύτερα. Καλλιεργεί τη μοιρολατρία και ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική». Έτσι μόνο, με τη λογική του λιγότερο κακού, καταφέρνει να κερδίζει τη συναίνεση των εργαζομένων που τους επανεκλέγουν.

Ωστόσο, οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από τη βελτίωση επιμέρουςόρων των ατομικών συμβάσεων κι οποιαδήποτε επαγγελία για ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον στη CEPAL, στο οποίο εξαντλήθηκαν οι τοποθετήσεις της ηγεσίας, συσκοτίζει τη συζήτηση για την ευρύτερη εικόνα, που είναι η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο, όπως συμβαίνει ήδη με τους χιλιάδες ενοικιαζόμενους υπαλλήλους. Και παράλληλα, η επίρρωση του τραπεζικού κεφαλαίου και συστήματος, υπέρ του οποίου λαμβάνονται σκανδαλώδεις αποφάσεις σε βάρος κάθε εργαζόμενου και κάτοικου αυτής της χώρας. Ο πτωχευτικός Νόμος που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες είναι εξόφθαλμα υπέρ των τραπεζών και οι εργατοπατέρες μας λένε ότι πρέπει να γίνουμε Ιφιγένειες!

Η παρουσία και του νομικού συμβούλου του Συλλόγου AlphaBank, αλλά και ανθρώπου της αγοράς, όπως μας πληροφόρησε, ήταν ό,τι έπρεπε για να δοθεί και  ένας αέρας τεχνοκρατικής αυθεντίας στην υπόθεση. Προεδρικό Διάταγμα 178/2002 και Ν.4601/2019 περί αποσχίσεων και μεταφοράς εργαζόμενων παρουσιάζονταν ιδιαίτερα από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων AlphaBank σαν τα άθραυστα βράχια πάνω στα οποία θα προσέκρουε μια αντίδραση που όχι μόνο δεν φρόντισαν να οργανώσουν, αλλά αντίθετα αμαυρώνουν και συκοφαντούν οποιαδήποτε διάθεση για την οργάνωσή της. Τι να περιμένει όμως κανείς από τους νεναίκους;

Είναι σίγουρο πως με τις πλάτες της κυβέρνησης ΝΔ, που περνάει συνεχώς νόμους υπέρ του κεφαλαίου , όπως για τα εργασιακά, τον πτωχευτικό κώδικα, τον συνδικαλιστικό, οι τράπεζες και οι servicers (όπως πρέπει κατά ΟΤΟΕ να αποκαλούμε πλέον τα κοράκια) θα πλουτήσουν στις πλάτες μας ως εργαζόμενων, ως πολιτών και ως πελατών τους.

Με αυτούς τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς και το άθλιο φιλοεργοδοτικό κλίμα μέσα στο ΓΣ, η κατάθεση κάποιας αγωνιστικής πρότασης δεν έχει σχεδόν κανένα νόημα παρά τυπικό και μόνο. Εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι το αίτημα που αγκαλιάζουν όλοι οι εργαζομενοι που θέλουν να παραμείνουν τραπεζοϋπάλληλοι είναι το «Όχι στην απόσχιση και ακύρωση της συμφωνίας συνολικά». Εξακολουθούμε να  επιμένουμε ότι τέτοια κρίσιμα ζητήματα απαιτούν γενικές συνελεύσεις και συμμετοχή και αποφάσεις των ίδιων εργαζόμενων ντε φάκτο. Επιμέρους θέματα όπως τροποποίηση των συμβάσεων, έλεγχος των παραρτημάτων όπως πρότειναν η ΕΑΚ και το Αγωνιστικό Μέτωποαποδέχονται ουσιαστικά την απόσχιση.

Η πρότασή μας απευθύνεται στους εργαζόμενους. Ευθύνη όλων μας είναι να αντιδράσουμε και να ξεπεράσουμε τον συμβιβασμένο συνδικαλισμό. Οι συμβάσεις που υπογράφτηκαν πρέπει να παρθούν πίσω και να μην υπογράψουν τίποτα άλλο μέχρι οι ίδιοι, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι γενικές συνελεύσεις, να αποφασίσουν τα βήματά τους από δω και πέρα. Είναι σίγουρο πως σε περίπτωση που αρνηθούν να ακολουθήσουν το δρόμο που έστρωσαν οι εργοδοτικοί θα βρουν συμμάχους και στήριξη από τις ταξικές δυνάμεις στον κλάδο. Σίγουρο επίσης είναι ότι χωρίς συλλογικό αγώνα, απεργίες και δυναμική αντίδραση, δεν πρόκειται να κερδίσουμε το παραμικρό και θα έλθουμε πιο κοντά στο καθεστώς δουλείας που θέλουν  να μας επιβάλουν.

YΓ. Σε νέα ανακοίνωση η ΟΤΟΕ μας πληροφόρησε ότι σε συνάντηση με τη CEPAL, της εξέθεσε «τις θέσεις της» για διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταφερόμενων τον Δεκέμβριο εργαζόμενων, για τους οποίους πανηγυρίζει ότι έχουν πλειοψηφικά υπογράψει τις άθλιες ατομικές συμβάσεις κάτω από τους εκβιασμούς, και η εταιρεία απάντησε να ξανασυναντηθούν τον Ιανουάριο του …2021!

Noέμβριος 2020

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Υπηρέτες δύο αφεντάδων; Όχι εμείς!

2 Νοεμβρίου, 2020 at 12:34 πμ (Αττικής)

Την εβδομάδα που πέρασε συνέβησαν κάποια γεγονότα που μπορούν να χαρακτηριστούν καινοφανή όχι μόνο για την Τράπεζα αλλά για τη μισθωτή εργασία γενικότερα. Οι εννέα συνάδελφοί μας της πρώην Δ/νσης Διαχείρισης Καθυστερήσεων που είναι πλέον τοποθετημένοι στη Δ/νση Μετασχηματισμού, ενημερώθηκαν προφορικά  (αρχικά τηλεφωνικά και στη συνέχεια δια ζώσης) από στέλεχος της Qquant ότι, αρχής γενομένης από σήμερα, θα προσέρχονται για εργασία στην έδρα της εν λόγω εταιρείας. Από όσες διευκρινιστικές ερωτήσεις έθεσαν οι συνάδελφοι, έγινε σαφές ότι οι όροι και οι συνθήκες που διέπουν το εργασιακό καθεστώς στη συγκεκριμένη εταιρεία είναι πολύ διαφορετικοί από αυτούς των τραπεζοϋπαλλήλων.

Στην περίπτωση αυτή είναι τόσες οι παρατυπίες που έχουν γίνει ώστε πραγματικά δεν ξέρει κανείς από πού να αρχίσει. Επιγραμματικά θα θέσουμε τα εξής:

  • Η μετάβαση των εργαζομένων της πρώην ΔΔΚ που ακολούθησε τη μεταβίβαση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, έγινε μέσα από μια διαδικασία η οποία συμφωνήθηκε εγγράφως ανάμεσα στα τρία μέρη (τράπεζα, σύλλογος εργαζομένων, εταιρεία διαχείρισης). Οριζόταν με σαφήνεια ότι το πρόγραμμα μετάβασης είχε εθελοντικό χαρακτήρα κι έτσι κάποιοι επέλεξαν να παραμείνουν στην Τράπεζα, ενώ κάποιοι άλλοι να λάβουν τις προβλεπόμενες πρόσθετες παροχές και να αποχωρήσουν. Γενικά μιλώντας, δε συνηθίζεται να δίνονται κίνητρα για να πάει κανείς κάπου καλύτερα από εκεί που είναι αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η διάρκεια αυτού του προγράμματος έχει παρέλθει εδώ και πολλούς μήνες. Όσοι επέλεξαν να μην κάνουν χρήση του προγράμματος και παρέμειναν στην Τράπεζα, είναι τραπεζοϋπάλληλοι με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με όλους τους υπόλοιπους.
  • Το διευθυντικό δικαίωμα, η δυνατότητα δηλαδή του εργοδότη να ορίζει τη θέση και τη φύση της εργασίας που θα παρέχει ο υπάλληλός του σε μια οργανογραμματική δομή που διαμορφώνει η επιχείρηση σύμφωνα με τους στόχους και τις προτεραιότητες της, δεν είναι απεριόριστο. Υπόκειται σε και δεσμεύεται από την εκάστοτε υφιστάμενη νομοθεσία, μέρος της οποίας αποτελούν και οι συλλογικές συμβάσεις, και η οποία σαφώς και υπερισχύει όταν έρχεται σε αντίθεση με αυτή. Στην περίπτωση της Τράπεζας λοιπόν, η διοίκηση έχει δικαίωμα να ανοίγει και να κλείνει καταστήματα, να συστήνει και να καταργεί διευθύνσεις, να συγκροτεί και να διαλύει επιτροπές και ομάδες έργου κτλ. Δεν μπορεί όμως να ορίζει για τους εργαζόμενους σε αυτές το ωράριο, τις άδειες και όποια άλλα ζητήματα ρυθμίζονται από τις συλλογικές συμβάσεις. Στην περίπτωση αυτή θα είχαμε υπέρβαση του διευθυντικού δικαιώματος και κάθε αποτέλεσμα που θα παρήγαγε αυτό θα ήταν άκυρο.
  • Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια το λεγόμενο διευθυντικό δικαίωμα δεν υφίσταται καν. Οι συνάδελφοι της πρώην ΔΔΚ είναι υπάλληλοι της Τράπεζας, αναφέρονται αποκλειστικά και μόνο σε αυτή και καμία τρίτη εταιρεία δεν δικαιούται να τους δίνει εντολές. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με υπέρβαση αρμοδιοτήτων αλλά με κάτι που στο ποινικό δίκαιο θα ονομαζόταν “αντιποίηση αρχής”.
  • Καθώς “στην προκείμενη περίπτωση δεν τηρήθηκαν οι νομοκανονιστικές διατάξεις” αυτή η διαδικασία μετακίνησης των συναδέλφων δεν είχε καμία νομική βάση, οπότε η Τράπεζα και η Qquant υποχρεώθηκαν σε προσωρινή αναδίπλωση. Όπως, δε, συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις όταν κάποια παρατυπία έρχεται στο φως, άρχισε ένα γαϊτανάκι αποποίησης ευθυνών από τους διοικούντες από τους οποίους κανείς δεν είχε ιδέα για το τι έχει συμβεί. Δεν έχουμε ούτε τα μέσα αλλά ούτε και τη διάθεση να υποκαταστήσουμε τη Δ/νση Εσωτερικού Ελέγχου στη διερεύνηση των ευθυνών, αλλά στην περίπτωση αυτή έχει διαπραχθεί μεταξύ άλλων και μια καραμπινάτη παρανομία μπροστά στην οποία δεν μπορεί κανείς να κλείσει τα μάτια. Οι αριθμοί τηλεφώνου των συναδέλφων, οι διευθύνσεις κατοικίας τους και η προϋπηρεσία τους στην Τράπεζα, κάποια δηλαδή από τα κατεξοχήν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, χωρίς καμία συναίνεση ή εξουσιοδότηση δόθηκαν σε κάποιον τρίτο. Τα στοιχεία αυτά τηρούνται στη Δ/νση Ανθρώπινου Δυναμικού και υπεύθυνος για την ορθή φύλαξη και διαχείρισή τους είναι εκ των πραγμάτων ο επικεφαλής της. Στην περίπτωση αυτή είχαμε παράδοση αυτών των δεδομένων και ο αρμόδιος για την τήρησή τους φέρει σοβαρές πειθαρχικές (κι ενδεχομένως όχι μόνο) ευθύνες. Άλλωστε και ο ίδιος ο όρος “θέση ευθύνης” υποδηλώνει ότι αυτός που την κατέχει εκτός από προνόμια έχει και κάποιες αυξημένες υποχρεώσεις.
  • Τέλος, όσον αφορά τη στάση του προεδρείου του Συλλόγου, ήταν η απολύτως αναμενόμενη. Προτροπή στους συναδέλφους να κινηθούν αν θέλουν από μόνοι τους δικαστικά και αυτοί θα τους συνδράμουν με θετικές σκέψεις και προσευχές, συστήνοντας παράλληλα να πάει ο καθένας με το δικό του δικηγόρο. Άλλωστε το -αδρά αμειβόμενο από τις συνδρομές μας – συνεργαζόμενο νομικό γραφείο ενίοτε κάνει μπίζνες και με την Τράπεζα και δεν θα ‘θελε να τις χαλάσει για χάρη μερικών εργαζόμενων. Όσο για το Σ.Υ.Τ.Α., ο ρόλος του εξαντλήθηκε στο να εξασφαλίσει έγκαιρα τη μετάθεση των “πουλέν” του. Από εκεί και πέρα, όταν κάποιον τον κρατάει η εργοδοσία στο χέρι, λογικό είναι να στέκεται σούζα μπροστά της και να παριστάνει διαρκώς ότι ψιχαλίζει.

Εν ολίγοις, εφόσον η Τράπεζα επιθυμεί να ασκήσει το διευθυντικό της δικαίωμα και να στήσει μια ομάδα έργου με τους συγκεκριμένους εργαζόμενους για να συνεργαστεί με την εταιρεία διαχείρισης, καλείται να το κάνει με νόμιμο τρόπο. Ως τότε καμιά μετακίνηση δε γίνεται δεκτή.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για το διωγμό 800 συναδέλφων από την Alpha Bank

14 Οκτωβρίου, 2020 at 6:28 μμ (Εργατικά, Τράπεζες)

H Alpha Bank διώχνει 800 εργαζόμενους σε «κοράκι κόκκινων δανείων»

Με τις ευλογίες του εργοδοτικού συνδικαλισμού ΟΤΟΕ- Συλλόγων

Με μια πρωτοφανή, απαράδεκτη και συνταγμένη από διαστροφικά μυαλά σύμβαση  που θυμίζει  μεσαιωνικούς όρους εργασίας  καλούνται να εκδιωχθούν 800 εργαζόμενοι από την Alpha Bank στο πλαίσιο της απόσχισης των διευθύνσεων που απασχολούνται στα κόκκινα δάνεια και να πάνε υποχρεωτικά μέσα σε 1 μήνα στην CEPAL.

Είναι το λιγότερο αποκρουστική, μιας και την εν λόγω σύμβαση την διαπραγματεύτηκε ο Σύλλογος Προσωπικού της Αlpha Βank με τους εργοδότες και συναίνεσε στο περιεχόμενό της, με την πλήρη συμφωνία της ΟΤΟΕ. Τα χαρακτηριστικά της συμφωνίας αποκαλύφθηκαν όχι με ανακοίνωση της Τράπεζας , αλλά του Συλλόγου (!) που ως φερέφωνο της Διοίκησης λίγο ως πολύ πανηγύριζε για τις 800 απολύσεις των συναδέλφων μας, ενώ προκλητικοί ήταν οι διθύραμβοι για την εταιρεία CEPAL, και όλες τις εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων, τα γνωστά «κοράκια» που αγόρασαν κοψοχρονιά τα δάνεια φτωχών, άνεργων και εργαζόμενων!

Είναι σαφές ότι οι συνάδελφοι τίθενται εκτός κλάδου χάνοντας όλα τα δικαιώματα της κλαδικής σύμβασης: άδειες, ωράριο, επιδόματα, τα πάντα! Δεν θα είναι πια τραπεζοϋπάλληλοι! Η συμφωνία προβλέπει ατομικές συμβάσεις και μας το λένε σαν κάτι φυσιολογικό! Η ανακοίνωση αναφέρει «ωράριο σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία», δηλαδή 40ωρο-8ωρο, κι όχι 37ωρο σύμφωνα με την κλαδική σύμβαση.

Ό,τι και να λέει η Διοίκηση της Alpha και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, αν οι συνάδελφοι διατηρούσαν όλα τα «προνόμιά τους» και διασφαλίζονταν τα πάντα όπως μας «πουλάνε παραμύθια», τότε γιατί να κάνει απόσχιση η Τράπεζα;; Και η CEPALδεν θα είχε κανένα συμφέρον να τους προσλάβει με όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Αν είναι τόσο καλή η συμφωνία, γιατί δεν τη βγάζουν στη δημοσιότητα και την κρατούν κρυφή; Οι εργαζόμενοι τους οποίους αφορά είναι ήδη σε αναβρασμό αλλά με τη δημοσίευσή της θα αναδεικνυόταν ακόμα πιο έντονα ο βρώμικος ρόλος τους.

Αν είναι τόσο καλή η συμφωνία, γιατί δεν αφήνουν τους εργαζόμενους να διαλέξουν αν θέλουν να πάνε ή όχι; Γιατί τους πάνε όλους υποχρεωτικά; Αν κάποιος δεν θέλει να υπογράψει την ατομική σύμβαση, τι θα συμβεί;

Αν είναι τόσο καλή η συμφωνία, γιατί δεν πάνε με αυτούς τους όρους στην εταιρεία οι συνδικαλιστές των δύο Συλλόγων που πανηγυρίζουν, με πρώτους τους δύο Προέδρους;

Το σχέδιο σύμβασης πάντως που έδωσαν στους εργαζόμενους την Παρασκευή, ήταν εκτρωματικό! Μεταξύ άλλων, προβλέπει «κλειδωμένο μισθό» χωρίς καμία αύξηση για 1 χρόνο (πχ λόγω γάμου, απόκτησης παιδιών κλπ), υποχρεωτική παραμονή για 12 μήνες, κι αν κάποιος φύγει νωρίτερα να πληρώσει στην εταιρεία αποζημίωση(!), μετά από 12 μήνες όμως η εταιρεία μπορεί να απολύσει κανονικά! Όσο κι αν εξωραΐσουν κάποια σημεία λόγω της κατακραυγής, οι όροι εργασίας είναι όχι απλώς τρεις φορές χειρότεροι από τους σημερινούς, αλλά θυμίζουν σκλαβοπάζαρο και επιστρέφονται ως απαράδεκτοι!

Μετά την ανακοίνωση του Συλλόγου της Alpha (ΕΝΟΤΗΤΑ), ακολούθησε κι άλλη καθησυχαστική ανακοίνωση από το Σύλλογο ΕΝΑΣ (πρ. Εμπορικής – ΠΑΣΚΕ), η οποία επίσης υποστήριζε ότι όλοι διασφαλίζονται και η συμφωνία είναι καταπληκτική. ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΝΟΤΗΤΑ που ελέγχουν τους Συλλόγους και την ΟΤΟΕ, αποδεικνύουν πόσο σκέφτονται και υπερασπίζονται τα συμφέροντα των συναδέλφων που ευαγγελίζονται ότι υπηρετούν. Έτσι εξηγείται η «αφωνία της ΟΤΟΕ», όταν χάνονται άλλες 800 θέσεις εργασίας τραπεζοϋπαλλήλων και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι

  • Η συνδιαλλαγή πίσω από κλειστές πόρτες με όρους όχι διαφάνειας και αγωνιστικής διεκδίκησης αλλά υποταγής και «κολαούζου», στέλνει ανθρώπους που μέχρι χθες δούλευαν με όρους κατάκτησης του εργατικού κινήματος, έστω προηγούμενων χρόνων, στον εργασιακό μεσαίωνα χωρίς δικαιώματα, με διαλυμένους όρους, έρμαια του διευθυντικού δικαιώματος, όπως αυτό ορίζεται στη σύμβαση, και απολαβές παγωμένες στον «αιώνα τον άπαντα».
  • Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις, κάτω από τη λεζάντα του «ακομμάτιστου» και «του ρεαλισμού» δεν είναι παρά νεοφιλελέδες κι εντελώς κομματικοί με τα συστημικά κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Προσπαθούν να κρύψουν την απόλυτη εναρμόνισή τους με τις επιδιώξεις των τραπεζιτών για νέα κέρδη «από μας χωρίς εμάς», αλλά και την ευθυγράμμιση με τις επιδιώξεις της κυβέρνησης της Ν.Δ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, ώστε την κρίση τους για άλλη μια φορά να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, οι νέοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και οι άνεργοι που αυτοί και το σύστημά τους δημιούργησαν.
  • Το εργασιακό μέλλον που σχεδιάζουν στο σύνολο του τραπεζικού κλάδου οι διοικήσεις των τραπεζών θα είναι «κατάμαυρο» για μας, και αν τώρα τη νύφη την πληρώνουν οι συνάδελφοι των Καθυστερήσεων, αύριο το ίδιο έργο επιφυλάσσεται για όλους μας.
  • Η ίδια η ΟΤΟΕ από το ξεκίνημα της επίθεσης στους τραπεζοϋπάλληλους έχει δεχτεί τις ανάλογου τύπου μεθοδεύσεις στην τράπεζα Πειραιώς, στη Eurobank και τώρα στην Alpha Bank, κι έτσι θα ανοίγει η όρεξη της εργοδοσίας για ακόμα πιο εξευτελιστικές κινήσεις σε βάρος μας.

Σαν Αγωνιστική Συνεργασία στην ΟΤΟΕ απαιτούμε επιτέλους να συγκληθεί το Γενικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας. Η ΟΤΟΕ έχει μπει σε καραντίνα πριν τον κορονοϊό, το ΓΣ δεν έχει συγκληθεί εδώ και 1 χρόνο σχεδόν, προφανώς μήπως εμφανιστούν οι συνάδελφοι να τους κράξουν.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μην αποδεχθούν μοιρολατρικά την απόσχιση, να οργανωθούν με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς άμεσα και να αντισταθούν αγωνιστικά και συλλογικά στην επίθεση που μας εξαπολύουν, να μην υπογράψουν τις κατάπτυστες  ατομικές συμβάσεις. Απεργία τώρα και αγώνας διαρκείας στηνAlphaBank και στον κλάδο, και συντονισμό με άλλα σωματεία, η απομόνωση οδηγεί σε ήττα, η ενότητα φέρνει νίκη!

ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΧΙΣΗ

ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΚΑΝΕΙΣ –

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ

Οκτώβριος 2020

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

7 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Π.ΦΥΣΣΑ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΕΟΝΑΖΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ

28 Σεπτεμβρίου, 2020 at 11:29 μμ (Εργατικά)

Η Χρυσή Αυγή είναι η γνωστή εγκληματική οργάνωση που για πολλά χρόνια εξαπέλυε δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες, πρόσφυγες, αντιφασίστες και συνδικαλιστές. Τα πορίσματα που βγήκαν καθόλη τη διάρκεια της δίκης άλλωστε αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι πρόκειται για παραστρατιωτική νεοναζιστική οργάνωση που έσπερνε τον τρόμο στις γειτονιές και σχεδίαζε στρατηγικά τις επιθέσεις της. Από τις επιθέσεις στους Αιγύπτιους ψαράδες στο Πέραμα, στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ μέχρι και τις δολοφονίες των Σαχζάτ Λουκμάν και Παύλου Φύσσα, η Χρυσή Αυγή έχει δείξει ξεκάθαρα το πρόσωπό της.

Η εκμετάλλευση, η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, η εργοδοτική τρομοκρατία, είναι το σάπιο έδαφος που καλλιεργεί το φασισμό, το ρατσισμό, την ξενοφοβία. Η ναζιστική Χρυσή Αυγή, όπως και τα νέα φασιστικά μορφώματα που δημιουργήθηκαν, έχουν ως στόχο την υπεράσπιση του κεφαλαίου και το χτύπημα του εργατικού κινήματος. Πάντα θα αναλαμβάνουν την πιο βρώμικη δουλειά, ενάντια στο εργατικό λαϊκό κίνημα, ενάντια στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, ορθώνοντας τείχος προστασίας στα κέρδη των εργοδοτών. Δεν ξεχνάμε τις ψήφους τους στο κοινοβούλιο υπέρ των εφοπλιστών, όπου αποκαλύπτονταν η πραγματική τους στόχευση.

Επτά χρόνια από τη στυγνή και οργανωμένη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και η δίκη των δολοφόνων του, φυσικών και ηθικών αυτουργών, φτάνει επιτέλους στην ολοκλήρωσή της. Στις 7 Οκτώβρη θα ανακοινωθεί η απόφαση για την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή.

Θα καταδικαστούν, επιτέλους, οι νεοναζί, κάτω από το βάρος του συντριπτικού αποδεικτικού υλικού, ως εγκληματική οργάνωση ή θα πάρουν συγχωροχάρτι με μια απόφαση που θα τους ρίχνει στα μαλακά, όπως προκλητικά εισηγήθηκε η εισαγγελέας της έδρας; Θα πάνε φυλακή όλοι οι νεοναζί για τα απεχθή εγκλήματα που σχεδίασαν κεντρικά και εκτέλεσαν με εντολές του ιεραρχικού παραστρατιωτικού μηχανισμού τους ή θα τους δοθεί μια νέα περίοδος ασυλίας από τους μηχανισμούς του κράτους για να συνεχίσουν την δολοφονική δράση τους; Θα διαλυθεί επιτέλους η ναζιστική εγκληματική οργάνωση που παρίστανε το πολιτικό κόμμα ή θα της αποδοθεί επιπλέον και η κρατική χρηματοδότηση που αποφάσισε να παρακρατήσει η Βουλή, δίνοντας ξανά στη φασιστική συμμορία την δυνατότητα να ανασυγκροτηθεί και ν’ ανοίξει νέα γραφεία-ορμητήρια;

Το αντιφασιστικό κίνημα, οι εργαζόμενοι, λαός και νεολαία, το κοινό περί δικαίου αίσθημα, όπως διαμορφώθηκε και στη πολύχρονη δικαστική διαδικασία όπου αποδείχθηκε πλήρως το δολοφονικό έργο της Χ.Α. με την καθοδήγηση της ηγεσίας της, δεν θα δεχτεί παρά μόνο την παραδειγματική καταδίκη όλων των στελεχών της εγκληματικής οργάνωσης.

Η ρατσιστική εκστρατεία της κυβέρνησης της ΝΔ, με τις επιχειρήσεις σκούπα και τις παράνομες απελάσεις – «επαναπροωθήσεις» μεταναστών και προσφύγων στα σύνορα, ανοίγουν το δρόμο για επιθέσεις φασιστικών συμμοριών, συχνά με την κάλυψη της ίδιας της αστυνομίας και του λιμενικού, από τη Λέσβο και τον Έβρο μέχρι την Πλατεία Βικτωρίας και το Τυμπάκι στη Κρήτη. Θέλουν να αναδειχθούν σε «σιδερένια χείρα» του συστήματος για το κτύπημα του εργατικού-λαϊκού κινήματος, της Αριστεράς, της νεολαίας, των προσφύγων και μεταναστών. Το έδαφος είναι στρωμένο από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων που σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση μετέτρεψαν τη χώρα μας σε ένα τεράστιο δεσμωτήριο για χιλιάδες πρόσφυγες. Την ίδια ώρα ποντάρουν στον πολεμοκάπηλο ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας για τις ΑΟΖ των πολυεθνικών και του κεφαλαίου για να χύσουν εθνικιστικό δηλητήριο. Φοράνε την μάσκα του «αγανακτισμένου πολίτη ή γονιού», μιλώντας για τη «συνωμοσία του κορονοϊού», διαδίδοντας σκοταδιστικές αντιλήψεις που τελικά βγάζουν λάδι την κυβέρνηση και το σύστημα που έχουν ξεθεμελιώσει τη δημόσια υγεία.

Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων έδειξε ότι η αναμέτρηση με το φασισμό, την δολοφονική του “ιδεολογία” και πρακτική γίνεται στο δρόμο των αγώνων που υπερασπίζονται τις ανάγκες και τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Δεν γίνεται ούτε με συμβολικές δράσεις, ούτε με σπόνσορες και χορηγούς, ούτε με προστάτες κόμματα και μηχανισμούς του κράτους. Και σίγουρα ευθύνες υπάρχουν και στους χιλιάδες συμπολίτες μας που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στη βουλή, και τον Κασιδιάρη στο Δημοτικό Συμβούλιο της  Αθήνας. Η ευθύνη για την εξαφάνιση των φασιστών είναι επομένως συλλογική υπόθεση.

Για αυτό ο αγώνας ενάντια στις αντιλήψεις του φασισμού πρέπει να είναι διαρκής και   καθημερινός στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς μας και στις γειτονιές μας.Είναι προκλητικό να συλλαμβάνονται αυτές τις ημέρες αγωνιστές που σβήνουν τις σβάστικες! Η καταδίκη της ΧΑ θα είναι χτύπημα σε αυτή την νέα επιχείρηση ανασυγκρότησης των φασιστικών μηχανισμών, τους οποίους αξιοποιεί η κυβέρνηση παίζοντας το χαρτί του ρατσισμού και του εθνικισμού για να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία από τις ευθύνες της για το άπλωμα της πανδημίας, της φτώχειας, της ανεργίας.

Ξέρουμε καλά ότι για να μη θρηνήσουμε ξανά απώλειες από το φασισμό, χρειάζεται να ακολουθήσουμε τα αποτυπώματα της ασυμβίβαστης πάλης που χάραξαν σε δρόμους, τοίχους, πλατείες και σοκάκια της πόλης οι αγωνιστές της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όταν αναμετρήθηκαν στα ίσα με το θηρίο, για να διεκδικήσουν μία ελεύθερη ζωή.

Απαιτούμε την παραδειγματική καταδίκη των δολοφόνων νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η θέση των φασιστών δολοφόνων είναι μόνο στη φυλακή!

Η ημέρα αυτή πρέπει να βρει την εργατική τάξη , ειδικά στην Αττική, στους δρόμους και στα δικαστήρια. Να σταλεί ένα αποφασιστικό μήνυμα στο κράτος και την αστική δικαιοσύνη, αλλά και στους νοσταλγούς του Χίτλερ ότι είναι ανεπιθύμητοι. Καλούμε την ΟΤΟΕ αλλά και τα πρωτοβάθμια σωματεία των τραπεζών να προκηρύξουν στις 7/10 24ωρη απεργία και να καλέσουν σε συγκέντρωση στην κινητοποίηση έξω από το Εφετείο στις 9:30 π.μ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 7/10/2020 9.30 ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Η κυβέρνηση τσιράκι των εργοδοτών Στέλνει και τα εργασιακά δικαιώματα στην εντατική

22 Σεπτεμβρίου, 2020 at 8:46 μμ (Εργατικά, Τράπεζες)

Το ότι ζούμε σε ζοφερές εποχές δεν περιμέναμε την πανδημία για να το επιβεβαιώσουμε. Αλλά στις συνθήκες της πανδημίας αναδεικνύεται ακόμα πιο ξεκάθαρα ποιες είναι οι προτεραιότητες του πολιτικού συστήματος, με στυλοβάτη την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ, ποιοι είναι οι σύμμαχοί του και τι μέλλον προδιαγράφεται για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας και όσους εναποθέτουν στο κράτος και τους θεσμούς του τις προσδοκίες για «μια φυσιολογική ζωή».

Είναι δεδομένο πως επειδή σε συνθήκες γενικού lockdown υπέστησαν οικονομικό πλήγμα και μεγάλα κομμάτια του κεφαλαίου,όποια μέτρα πάρθηκαν με ΠΝΠ ως έκτακτα και παροδικά, καθώς και οι ρυθμίσεις που προβλέπονται στανομοσχέδιαπου ψηφίζονται φαστ τρακ,μεροληπτούν εξόφθαλμα υπέρ του.  Άλλωστε το άνοιγμα των συνόρων και της οικονομίας ήταν μια συνειδητή πολιτική επιλογή για να σωθεί η παρτίδα για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα κέρδη τους, ειδικά στον τομέα των μεταφορών, της ναυτιλίας, του τουρισμού. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο:αύξηση των κρουσμάτων και έξαρση της πανδημίας εν μέσω θέρους.

Το μενού των μέτρων λοιπόν εμπλουτίζεται ενόψει χειμώνα. Από το 2010, διαρθρωτικά αντεργατικά μέτρα λαμβάνονται ως δήθεν έκτακτα με πρόσχημα την κρίση και παραμένουν μόνιμα, ξηλώνοντας κατακτήσεις δεκαετιών και φέρνοντάς μας πιο κοντά στο καθεστώς δουλείας.

1) Απλήρωτες υπερωρίες (από 20 ως 40 ώρες) για όσους δεν είναι εφικτό να κάνουν τηλεργασία, αλλά πρέπει να μπουν σε προληπτική καραντίνα. Το να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να παραμείνουμε σε απομόνωση είτε επειδή νοσήσαμε οι ίδιοι, το παιδί μας, οι άνθρωποι με τους οποίους συνοικούμε είτε ακόμη και κάποιος συνάδελφος από τον χώρο εργασίας μας είναι ένα ενδεχόμενο πολύ πιθανό. Κι αυτό επιτάσσει η κοινωνική ευθύνη και η προστασία της δημόσιας υγείας. Γιατί επομένως πρέπει να αναπληρώσουμε τις μισές ή έστω και μία από τις ώρες που δεν εργαστήκαμε;H μήπως πρέπει να ανακουφιστούμε με τη μερική αναδίπλωση της κυβέρνησης στο ζήτημα αυτό περιορίζοντας τις ημερήσιες ώρες υπέρβασης του ωραρίου από 3 σε 1 ή/και δίνοντας ένα ρεπό ή πρόσθετη άδεια; Στον κλάδο μαςη πρακτική των απλήρωτων υπερωριών είναι ο κανόνας εδώ και χρόνια. Λίγο η συναίνεση των ίδιων των εργαζόμενων, λίγο οι πλάτες του συμβιβασμένου συνδικαλισμού, λίγο η απουσία συστηματικού ελέγχου από το κράτος, έχουν νομιμοποιήσει κατ΄έθιμο το να δουλεύουμε τζάμπα τις επιπλέον ώρες. Στην περίπτωση όμως της ρύθμισης αυτής, ξεκάθαρα μετακυλίεται στους εργαζόμενους ένα βάρος που δεν μας αντιστοιχεί.

2) Συνέχιση του μέτρου της αναστολής συμβάσεων. Για όσους φυσικά εργαζόμενους καλύπτονται από οποιαδήποτε σύμβαση και δεν δουλεύουν μαύρα ή με εργόσημο (με στοιχεία του 2018 καλύπτεται λίγο πάνω από 20% του συνόλου). Αν μάλιστα συμμεριστούμε τις ιλαροτραγικές δηλώσεις του Υπουργού Ανάπτυξης Άδωνη Γεωργιάδη ότι μπορούμε να ζήσουμε με 400€/μήνα σε συνθήκες lockdown, ισχύει το ίδιο και με τα 534€ σε περιβάλλον πλήρους λειτουργίας της οικονομίας; Έχει τάχα την εντύπωση ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι τρώμε τον μισθό μας στα μπαρ και στα εστιατόρια που κλείνουν πλέον στις 12 και δεν θα προλαβαίνουμε να παραγγείλουμε 3ο ποτό; Έχει νομοθετήσει η κυβέρνηση αναστολή πληρωμών σε νοίκια, λογαριασμούς, φόρους; Τις διευκολύνσεις για υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά και δημόσια ταμεία τις φυλάει βέβαια για τους εργοδότες. Τους ενισχύει προκειμένου να μη χρειαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Και τα δώρα συνεχίζονται αφού νομοθετικά θα τους δώσει τη δυνατότητα ως «ύστατο μέτρο» να θέσουν σε αναστολή όσους ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες,εφόσον δεν είναι εφικτό πάλι (ουδέν σχετικότερον του εφικτού) με αίτημά τους να παράσχουν εργασία εξ αποστάσεως για να μην έρχονται σε επαφή με κοινό. Να σημειωθεί δε ότι σε αυτές περιλαμβάνονται και οι έγκυες γυναίκες. Τι να περιμένουν οι υπάλληλοι στο δίκτυο Καταστημάτων των Τραπεζών; Ότι θα κάνουν οι Διοικήσεις ψηφιακό μετασχηματισμό σε χρόνο dt ή ότι θα μας παράσχουν λάπτοπ και ό,τι προβλέπει η νομοθεσία (προ Covid) για εργασία από το σπίτι; Σε περίπτωση που καταστήσουν την τηλεργασία ανέφικτη, που στις παρούσες συνθήκες στο Δίκτυο είναι, τότε η πόρτα για μισθό φιλοδώρημα είναι ανοιχτή για αυτή την κατηγορία εργαζόμενων. Η κλαδική σύμβαση, αν μιλήσουμε μόνο για τις τράπεζες, δεν περιλαμβάνει τέτοιες προβλέψεις και ή πρέπει να αναθεωρηθεί ή πρέπει να βασιστούμε στην καλή θέληση των τραπεζιτών να μην εφαρμόσουν τις διευκολύνσεις που τους χαρίζει ο νόμος.

3) Επέκταση τηλεργασίας πέραν των έκτακτων και ειδικών συνθηκών της πανδημίας. Μπορεί κανείς να οραματίζεται ειδυλλιακές εικόνες, όπως την ελευθερία  να δουλεύει από την παραλία ή την εξοχή, από την ασφάλεια ενός σπιτιού με κλιματισμό/θέρμανση, ένα τζάκι να σιγοκαίει, με ησυχία και χωρίς κανέναν περισπασμό, αλλά η βιωμένη πραγματικότητα του θεσμού λέει άλλα: διαρκή διαθεσιμότητα του εργαζόμενου, καταστρατήγηση ωραρίου, δύσκολο συνδυασμό προσωπικής/οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής αλλά κι ένα βήμα παραπέρα, δουλειά με το κομμάτι, κατάλυση της σχέσης μισθωτής εργασίας σε βάρος του εργαζόμενου.Μια διαρκής μέτρηση αποτελεσματικότητας στην επίτευξη στόχων ποσοτικών και ποιοτικών. Μέχρι να βγει η δουλειά, μέχρι να ολοκληρωθεί το πρότζεκτ… Ένα νέο δώρο στους εργοδότες, που μεταφέρουν την ευθύνη και το κόστος στο σπίτι μας! Κατά τα άλλα «μεταρρυθμίσεις» του τύπου ψηφιακό ωράριο και ηλεκτρονική κάρτα εργασίας σερβίρονται εν είδει μαϊντανού στην εργασιακή ζούγκλα όπου καλούνται να εφαρμοστούν.

Τα ψηφιακά μέσα σίγουρα διευκολύνουν την επικοινωνία και μπορούν να συνεισφέρουν πολλά στην οργάνωση των εργαζόμενων, αλλά μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί αδύνατο να περιφρουρηθούν βασικά πράγματα, όπως το ωράριο, σε καθεστώς τηλεργασίας. Πάντως η κυβέρνηση προωθεί τον «ψηφιακό συνδικαλισμό» με τις αλλαγές που προετοιμάζει στον συνδικαλιστικό νόμο, πχ τη λήψη απόφασης για απεργία με ηλεκτρονική ψηφοφορία. Και σε αυτό το πεδίο εμπνέεται από «εκσυγχρονιστικά» κίνητρα, αλλά όχι για να θεσπίσει περισσότερες συνδικαλιστικές ελευθερίες όπως επιτάσσει η πρόοδος της κοινωνίας, αλλά για να εμποδίσει τη συνδικαλιστική δράση.

4) Μείωση ασφαλιστικών εισφορών από το 2021-αναστολή εφαρμογής εισφοράς αλληλεγγύης. Η μείωση κατά 3 μονάδες, 1,21% για τον εργαζόμενο 1,79% για τον εργοδότη, σημαίνει 800εκ ευρώ λιγότερα για τα ασφαλιστικά ταμεία και τον ΟΑΕΔ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών. Η διαφορά στην τσέπη ενός εργαζόμενου με τον κατώτατο μισθό των 650€ μεικτά είναι της τάξης των 8€/μήνα ενώ οι μεγαλοεργοδότες τρίβουν τα χέρια τους. Άλλωστε πρόκειται για πάγια διεκδίκηση των οργανώσεών τους. Όσον αφορά δε την εισφορά αλληλεγγύης, μιλάμε για αύξηση από το 2021 λιγότερη των 5€ στις αποδοχές ενός εργαζόμενου με 15.000€ εισόδημα εξαιρουμένων των δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων που παραπέμπονται να ελπίζουν για το 2022. Μεγάλη διαφορά στο μισθό θα δουν μόνο τα μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων, οι γιάπηδες που έχουν κατακλύσει τις τράπεζες, αλλά και οι εισοδηματίες, ενώ τα περισσότερα θα γλιτώσουνόσοι ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, έχουν εισόδημα από μερίσματα (οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας δηλαδή) και για τους οποίους θα ανασταλεί ήδη από το τρέχον φορολογικό έτος.

Ήδη εξαγγέλθηκε προσωρινά ελαστικοποίηση στο χρόνο εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, ευχέρεια δηλ. στους εργοδότες να τροποποιούν το ωράριο μέχρι και 2 ώρες στην προσέλευση και την αποχώρηση, αντί να αυξήσουν τα δρομολόγια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Λες και μπορούμε να προσαρμόσουμε την οικογενειακή και  προσωπική μας ζωή στις ανάγκες του εργοδότη.

Πολύ δε σοβαρή είναι και η εξέλιξη με τοννέο πτωχευτικό κώδικα, με την κατάργηση του ν. Κατσέλη, και το δώρο στις τράπεζες πλειστηριασμών χιλιάδων λαϊκών σπιτιών. Ο κίνδυνος πλέον να χάσει κάποιος το σπίτι του και να το πάρει κάποιος «ιδιωτικός φορέας», όταν θα έχει πληρώσει ήδη αρκετά για το δάνειο ή και για νοίκι έως και 12 χρόνια, είναι παραπάνω από ορατός.

            Μιλάμε προφανώς για ένα πλέγμα παρεμβάσεων που πατάνε πάνω σε ήδη στρωμένο έδαφος και εξυπηρετούν αποκλειστικά το κεφάλαιο και τις θεραπαινίδες του. Η πανδημία και η διαχείρισή της δεν είναι πολιτικά ουδέτερη, τα ταξικά συμφέροντα δεν μπήκαν στην άκρη μόνο και μόνο επειδή απειλήθηκε και απειλείται η ίδια η ζωή. Η Επιτροπή Πισσαρίδη, που συστήθηκε όχι μόνο για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά και για να χαράξει εθνική στρατηγική για την Ανάπτυξη, περιλαμβάνει πολλά «εξέχοντα» μέλη της κοινωνίας, οικονομολόγους του Yale και του LSE, πρώην τραπεζίτες (Ν.Καραμούζης), «καταξιωμένα» στελέχη της αγοράς.

Οι Φρανκεστάϊν της οικονομίας όμως και η κυβέρνηση Μητσοτάκη πειραματίζονται πάνω σε ανθρώπινες ζωές, ανθρώπων σαν κι εμάς που πρέπει να αγωνιστούμε όχι μόνο για την υγεία μας αλλά και για το πώς θέλουμε και μας αξίζει να ζούμε. Δεν έχουμε φυσικά τίποτα να περιμένουμε κι από τα κόμματα της αντιπολίτευσης (μείζονος κι ελάσσονος) που η κριτική τους – όταν δεν γίνεται από αντιδραστική κατεύθυνση όπως π.χ. από μορφώματα τύπου Ελληνική Λύση – είναι επιδερμική κι απολύτως επικοινωνιακή χωρίς ποτέ να φτάνει στον πυρήνα της αστικής πολιτικής. ΄Αλλωστε όλοι το ίδιο σύστημα εξυπηρετούν, απλά από διαφορετικό πόστο. Η απάντηση μένει να δοθεί από τη δική μας πλευρά με όσα μέσα και τρόπους οργάνωσης διαθέτουμε και όσα επιβάλλεται να εφεύρουμε: με απεργία, που την ξορκίζουν και τη φοβούνται, με συλλογική δράση, συντονισμό και ταξική ενότητα, με σύγκρουση και ανυποχώρητο αγώνα.

Σίγουρα έχουμε απέναντί μας και αυτούς που δήθεν εμφανίζονται ως εκπρόσωποί μας: τη ΓΣΕΕ, που δεν είναι απλά αδιάφορη ή ανύπαρκτη ή απούσα, αλλά ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ, ψελλίζοντας καμιά φορά για ξεκάρφωμα ότι «προβληματίζεται» για τα μέτρα που αποφασίζονται σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Την ΟΤΟΕ, που απλά επιβεβαιώνει τις πλάτες που έχει βάλει εδώ και χρόνια στους τραπεζίτες, στο σύστημα (ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ), στα κόμματά τους. Αφού δέχτηκαν κάθε επιλογή των τραπεζών, και τις απολύσεις, και τις αποσχίσεις, και τους εκβιασμούς, τα περιμένουμε όλα πια από αυτούς. Την ΟΤΟΕ που υπάρχει ως ολόγραμμα αφού το Γενικό Συμβούλιο που είναι το κεντρικό της όργανο έχει να συνεδριάσει από το 2019 (!),και είναι η μόνη που δεν ακούει τίποτα για τα σχέδια που μας ετοιμάζουν οι τράπεζες και τα κουστούμια της ανεργίας που μας ράβουν. Και δεν είναι μόνο η ΔΑΚΕ, όπως θα περίμενε κανείς από τον κλασσικό κομματικό συνδικαλισμό που αποκρύπτει τα κυβερνητικά μέτρα της ΝΔ, και η ΠΑΣΚΕ είναι στην ίδια γραμμή ανοχής και μηδενικής αντίδρασης στο Μητσοτάκη, συγκυβερνούν μαζί σε όλα τα σωματεία.

Έχουμε όμως δίπλα μας και το άλλο κομμάτι της κοινωνίας: τους μαχόμενους γιατρούς και εκπαιδευτικούς, τα ταξικά σωματεία που είναι λίγα αλλά κάνουν πολλά, τις εργατικές συσπειρώσεις που βρίσκονται σε δεκάδες χώρους δουλειάς, το αντιφασιστιστικό κίνημα που γέμισε το Κερατσίνι στις 18 Σεπτέμβρη και θα είναι παρόν στις 7 Οκτώβρη έξω από τα δικαστήρια για να καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή, τους μαθητές που διεκδικούν αγωνιστικά το δίκαιο αίτημα των 15 μαθητών ανά τάξη, κινήματα ενάντια στους πλειστηριασμούς που μπορεί να μη φαίνονται όμως θα δώσουν μάχη το επόμενο διάστημα. Αυτόν το δρόμο προτείνουμε στους συναδέλφους να βαδίσουμε όλοι μαζί. Στις 24 Σεπτέμβρη έχει προκηρυχθεί 24ωρη απεργία από την ομοσπονδία νοσοκομειακών γιατρών και την πανελλήνια ένωση ναυτικών στον Πειραιά, αποφασιστικά και πρωτοπόρα, και η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα πρότεινε απεργία και στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Γιατί μόνο αν δεν υποστείλουμε τη σημαία των αγώνων, μπορούμε να βγούμε νικητές στον πόλεμο που μας έχει κηρύξει το κεφάλαιο.

Σεπτέμβριος 2020

Να τους σταματήσουμε πριν μας κάνουν δούλους στον 21ο αιώνα!

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

22 Σεπτεμβρίου, 2020 at 8:43 μμ (Αττικής)

Πολύ συχνά, οι βαρύγδουποι τίτλοι και ονομασίες χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν κύρος και σοβαροφάνεια σε όργανα διακοσμητικού χαρακτήρα που απλώς διεκπεραιώνουν την υλοποίηση της γραμμής αυτού που τους πληρώνει. Έτσι, και στη δική μας περίπτωση, οι διαφορές «Επιτροπές Διαχείρισης Κρίσεων», «Συντονιστές Covid», «Εξειδικευμένοι Σύμβουλοι Υγείας» και δε συμμαζεύεται, αυτό που έχουν προσφέρει μέχρι τώρα στην αντιμετώπιση της πανδημίας είναι κατά βάση χαρτιά Α4 για να κολλιούνται στα τζάμια των καταστημάτων, σκιτσάκια με ανθρωπάκια που φοράνε μάσκα και οδηγίες για το πώς να πλένουμε καλά τα χεράκια. Τα δύσκολα ήρθαν όταν εμφανίστηκε το πρώτο –εξακριβωμένο- κρούσμα.

Εκεί η κεντρική επιλογή της διοίκησης ήταν η συγκάλυψη και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς που προαναφέρθηκαν συστρατεύθηκαν για το σκοπό αυτό. Μέχρι ένα σημείο και για μερικές μέρες κατάφεραν να το αποκρύψουν, ωστόσο σε έναν εργασιακό χώρο όπου όλοι λίγο-πολύ γνωριζόμαστε, αυτό δε θα μπορούσε να κρατήσει για πολύ. Η είδηση μεταδιδόταν από στόμα σε στόμα, μέχρι που το μεσημέρι της Πέμπτης το κτίριο Περιστερίου βοούσε.

Έχοντας πλέον απέναντί της την εύλογη αναστάτωση των εργαζόμενων, η διοίκηση έπρεπε να (δείξει τουλάχιστον ότι) κάνει κάτι. Όταν όμως η αλαζονεία συνδυάζεται με την ανικανότητα, έχουμε αποτελέσματα όπως η ανακοίνωση Νο 15/13-08-2020 της Δ.Α.Δ. που κατάφερε να είναι (ελαφρώς) ξεκαρδιστική και (κυρίως) εξοργιστική ταυτόχρονα.

Από τη μια, ήταν αναπόφευκτο να προκαλέσει γέλια καθώς δεν επρόκειτο παρά για ένα ποτ-πουρί στο οποίο «σουμάρισαν» προηγούμενες ανακοινώσεις για να παρουσιάσουν κάποιο έργο, με αποκορύφωμα την αναγγελία εγκατάστασης εξοπλισμού θερμομέτρησης στις εισόδους (ορισμένων) κτιρίων; η οποία είχε αναγγελθεί και πάλι ενάμιση μήνα νωρίτερα (Ανακοίνωση Δ.Α.Δ. Νο 12/03-07-2020) -όπως τα οδικά έργα που εγκαινιάζονται πέντε-έξι φορές από διαφορετικούς υπουργούς ώστε να βγουν οι αντίστοιχες φωτογραφίες με το ψαλίδι και την κορδέλα.

Από την άλλη όμως, ήταν αναπόφευκτο να προκαλέσει και θυμό καθώς, κινούμενο μέσα στα πλαίσια της κυβερνητικής γραμμής της «ατομικής ευθύνης», κουνούσε το δάχτυλο στους εργαζόμενους που ήταν «απρόσεκτοι» στις διακοπές τους. Λες και ήταν δική μας επιλογή το να ανοίξουν τα πάντα στο όνομα της επανεκκίνησης της οικονομίας, τουρισμός άνευ όρων στη δήθεν «covid free» χώρα με όλες τις συνεπαγόμενες ρυθμίσεις (π.χ. αύξηση του ποσοστού πληρότητας πλοίων και αεροπλάνων). Λες και ο ιός δε μεταδίδεται π.χ. στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που χρησιμοποιούμε για να έρθουμε στη δουλειά κι όπου παστωνόμαστε κατά εκατοντάδες, αλλά προφανώς, για τους κρατούντες, το να πυκνώσουν τα δρομολόγια είναι πολυτέλεια…

Καθώς λοιπόν η προσπάθεια κατευνασμού των εργαζομένων είχε ιλαροτραγικά αποτελέσματα, έσπευσε να συνδράμει το προεδρείο του ΣΥΤΑ, που όσο να’ ναι το επικοινωνιακό σκέλος το δουλεύει λίγο καλύτερα -εξ ου και λειτουργεί ως γραφείο τύπου της Τράπεζας. Έτσι στη σχετική ανακοίνωση Νο 228/14-08-2020, τη θέση της «αυστηρής σύστασης» παίρνει η «έκκληση», παρατίθενται οι σύνδεσμοι για τις ιστοσελίδες του ΕΟΔΥ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (που πιστεύουν φαίνεται ότι δε θα μπορούσαμε να τις βρούμε μόνοι μας) και φυσικά μοιράζονται αφειδώς συγχαρητήρια στην Τράπεζα για την αντιμετώπιση του περιστατικού. Συγχαρητήρια λοιπόν στη Διοίκηση η οποία:

  • Απέκρυπτε για μέρες την ύπαρξη κρούσματος, αφήνοντας τους εργαζόμενους στην άγνοια. Άλλωστε, ακόμα και σήμερα, δεν το έχει επιβεβαιώσει (ή διαψεύσει) επίσημα. Η επιβεβαίωση του κρούσματος έγινε από… την ανακοίνωση του ΣΥΤΑ.
  • Μετά από αυτό, δεν εγκρίνει παρά ελάχιστα (κυριολεκτικά μετρημένα στα δάχτυλα) τεστ για τους εργαζόμενους που καλούνται, στα πλαίσια της «ατομικής ευθύνης» προφανώς να αναλάβουν το οικονομικό κόστος μόνοι τους. Τα σχετικά αιτήματα των εργαζομένων παραπέμπονται στους εξωτερικούς συμβούλους υγείας και φυσικά απορρίπτονται, καθώς συνιστούν κόστος για την Τράπεζα. Ένα μπουκαλάκι αντισηπτικό ανά μονάδα και πολύ μας είναι…

Από ένα συνδικαλιστικό όργανο γενικά θα περίμενε κανείς να απευθυνθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας (εν προκειμένω, να απαιτήσει την παρουσία του ΕΟΔΥ) και αρμόδιο κλιμάκιο να πάρει μαζικά δείγματα βιολογικού υλικού από εργαζόμενους (τραπεζοϋπάλληλους αλλά και λοιπό προσωπικό, φύλακες, καθαρίστριες κτλ) για εργαστηριακό έλεγχο, ιχνηλατώντας παράλληλα τις επαφές του συναδέλφου στον οποίο ανιχνεύθηκε ο ιός.

Από αυτό το συνδικαλιστικό όργανο όμως ειδικά, δεν περιμένουμε κάτι τέτοιο. Καθώς η τήρηση της διαδικασίας θα είχε εκτός από κόστος και κάποιους δυνητικούς «κινδύνους» για την Τράπεζα (π.χ. να τεθεί ένας εργασιακός χώρος σε καραντίνα), το προεδρείο του ΣΥΤΑ έβαλε και πάλι τα συμφέροντα της εργοδοσίας πάνω από την υγεία των εργαζόμενων.

Εμείς από την άλλη, που δεν έχουμε και τα «βαρίδια» τους, δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι η υγεία μας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να τους την εμπιστευτούμε και να αφήσουμε την οποιαδήποτε επιχείρηση να λειτουργεί ως κράτος εν κράτει. Δεν είναι μια «ιδιωτική υπόθεση» αλλά ζήτημα δημόσιας υγείας που είναι πάνω από τα κέρδη τους.

Ευχόμαστε περαστικά στο συνάδελφο και τον περιμένουμε σύντομα κοντά μας κι ελπίζουμε ότι δεν θα πληρώσει κανείς την «αμέλεια» της Διοίκησης, oι ευθύνες της οποίας δεν εξαντλούνται στην επανάληψη των συστάσεων για προληπτικά μέτρα που –υποκριτικά- ανακοίνωνε όλο το καλοκαίρι η κυβέρνηση. Την καλούμε, έστω και τώρα, να βγάλει επίσημη ανακοίνωση για το συμβάν και τις ενέργειες που έχει δρομολογήσει για την αντιμετώπιση του και επιπλέον να ανακοινώσει τα μέτρα που έχει λαβει για την πρόληψη και την προστασία του προσωπικού και του κοινού αναφορικά με την αποτροπή του νέου κύματος COVID-19.

Υ.Γ. Επειδή την ίδια ημέρα που συνέβησαν όλα αυτά είχαμε και τις περικοπές στη μισθοδοσία από τα αυξημένα ασφάλιστρα (για τις πετσοκομμένες παροχές) του συμπληρωματικού προγράμματος, ίσως αξίζει να αναφερθεί ότι πρόταση που είχαμε καταθέσει στο Δ.Σ. του ΣΥΤΑ για να συμπεριληφθεί το μοριακό τεστ του κορονωιού στις καλύψεις του ασφαλιστικού προγράμματος πήγε, κατά το κοινώς λεγόμενο, άκλαυτη, καθώς θα συνιστούσε «κακή χρήση» του ασφαλιστηρίου συμβολαίου που θα το καθιστούσε «μη βιώσιμο».

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Η επίθεση της Τράπεζας Αττικής στους εργαζόμενους των κόκκινων δανείων κλιμακώνεται: στόχος να πάνε, με το ζόρι μεν «οικειοθελώς» δε, σε fund!

16 Ιουλίου, 2020 at 7:46 μμ (Αττικής, Τράπεζες)

Δεν κάνει πίσω η Τράπεζα Αττικής στην επιδίωξή της να ξεφορτωθεί τους συναδέλφους που εργάζονται στη Διεύθυνση Διαχείρισης Καθυστερήσεων και να τους στείλει “πακέτο” με τα πακέτα 400 εκ ευρώ κόκκινων δανείων που εκχώρησε στην εταιρεία QQuant.

Αφού δε δίστασε τo Μάρτη κι εν μέσω καραντίνας, όπως είχαμε καταγγείλει, να πιέσει τους 33 συναδέλφους να πάνε στην εταιρεία με πρόγραμμα “εθελούσιας”, αλλά δεν της βγήκε καθώς τελικά, παρά το καθεστώς τρομοκρατίας απόλυσης, συμμετείχε μόλις το 1/3, μετά από την αντίδραση των εργαζόμενων και με τη στήριξη των αγωνιστικών δυνάμεων του χώρου.

Αφού συνέχισε το Μάη με τις διαβόητες ατομικές συναντήσεις με τους υπόλοιπους 22 στις οποίες διευθυντικά στελέχη τους ασκούσαν προφορικές πιέσεις να πάνε στην εταιρεία γιατί σε λίγο δεν θα έχουν δουλειά.

Αφού δεν κατάφερε να κάμψει τους εργαζόμενους με την απόλυτη κάλυψη και σιωπή της ΟΤΟΕ, αλλά και την ανοχή της ηγεσίας (ΠΑΣΚΕ) του Συλλόγου Τράπεζας Αττικής απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις που όχι μόνο δεν αντέδρασε με κινητοποίηση ή Γενική Συνέλευση αλλά λειτούργησε με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον της εργοδοσίας προκειμένου να επιτύχει τις περισσότερες δυνατές αποχωρήσεις με τις λιγότερες δυνατές αναταράξεις.

Τώρα μες στο κατακαλόκαιρο, περίοδο που συχνά επιλέγουν κυβερνήσεις κι εργοδότες όταν είναι να “μας τη φέρουν”, επανήλθαν με το μοντέλο της διάσπασης και των γνωστών ελιγμών της εργοδοσίας ώστε να περάσουν αυτό που θέλουν πλαγίως: την προηγούμενη εβδομάδα πρότειναν στους 11 από τους 22 να πάνε με σύμβαση δανεισμού στην QQuant, πρόταση στην οποία έπρεπε να απαντήσουν την επόμενη! Μία σύμβαση που από τους όρους της γινόταν ξεκάθαρο πώς οι συνάδελφοι που θα την υπέγραφαν, θα έθεταν αυτόματα τους εαυτούς τους εκτός τραπεζικού κλάδου. Φυσικά όλοι οι εργαζόμενοι την απέρριψαν. Η Τράπεζα Αττικής μπορεί να έχει θέση για συγγενικά πρόσωπα του Μητσοτάκη στη Διοίκηση, αλλά μας λέει ότι δεν έχει θέση για 11 τραπεζοϋπαλλήλους που για πολλά χρόνια εργάζονται για αυτή!

Μήπως νομίζουν ότι έχουμε ξεχάσει τι έγινε στην Πειραιώς και την Intrum; Όπου έστειλαν εκατοντάδες συναδέλφους με σύμβαση δανεισμού για κάποιους μήνες, κι όταν έληξαν τους έλεγαν ότι δεν υπάρχει θέση στην τράπεζα και να μείνουν στην εταιρεία; Οι εργαζόμενοι καθόλου δεν το έχουν ξεχάσει, γι’ αυτό κι απορρίπτουν κατηγορηματικά την όποια μετακίνησή τους!

Η δε ιστορία με την Qquant είναι άλλο ένα νόμιμο σκάνδαλο: η θυγατρική εταιρεία της Qualco έλαβε άδεια από την ΤτΕ το 2017 σύμφωνα με το ν. 4354/2015 του ΣΥΡΙΖΑ και το 2018 ανέλαβε τη διαχείριση του τεράστιου πακέτου κόκκινων δανείων 5,2 δις ευρώ από την Εθνική Τράπεζα,το 2019 άλλο ένα πακέτο 1,2 δις από την ΕΤΕ, και τώρα ανέλαβε και το πακέτο κόκκινων δανείων από την Αττικής ύψους 435 εκ ευρώ. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Qualco Ορ. Τσακαλώτο, η Qualco είναι αυτή τη στιγμή βασικός εταίρος όλων των ελληνικών τραπεζών, των 16 υπό εκκαθάριση τραπεζών (ως μέτοχος με 33,3% στην PQH), εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (Cepal, Intrum, Hoist, Altamira, BainCapital κ.ά.) αλλά και, πανευρωπαϊκά, κάθε εταιρίας που παράγει, αγοράζει ή διαχειρίζεται χρέος (μεταξύ αυτών τραπεζικοί κολοσσοί…). Κάποιοι όχι μόνο δε χάνουν στην κρίση, αλλά κερδίζουν και μάλιστα πάρα πολύ…

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες.

Η ΟΤΟΕ εξοργίζει τους συναδέλφους σε όλες τις τράπεζες με την ανοιχτά φιλοεργοδοτική της στάση: δεν δίστασε να ξεπουλήσει εκατοντάδες εργαζόμενους στην Πειραιώς, μεταξύ αυτών και τους 24 απολυμένους, αφού έχει συμφωνήσει στις αποσχίσεις. Ζητήσαμε έκτακτη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου από το Μάη για το θέμα της Αττικής, κι όχι μόνο δε συγκάλεσαν το όργανο αλλά σιωπούν προκλητικά για το θέμα: για την ΟΤΟΕ και ειδικά τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ οι εργαζόμενοι της Αττικής απλά δεν υπάρχουν…

Οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα Αττικής, όπως και στις άλλες τράπεζες που έζησαν (Πειραιώς, Eurobank) ή θα ζήσουν άμεσα (Alpha Bank) την απόσχιση κόκκινων δανείων, έχουν καταλάβει ότι οι τράπεζες θέλουν να μας ξεφορτωθούν για να μειώσουν το εργατικό κόστος. Εμείς τους απαντάμενα διώξουν τους γιάπηδες που έχουν κατακλύσει τις τράπεζες σε παρασιτικές θέσεις και παίρνουν παχυλούς μισθούς και να κάνουν δημόσιες προσλήψεις υπαλλήλων για να πάψει η εντατικοποίηση και η παραβίαση ωραρίου και να εξυπηρετηθεί το κοινωνικό σύνολο!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες. Να οργανωθούμε με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, μόνο με αγωνιστικές κινητοποιήσεις μπορούμε να αποτρέψουμε αυτά τα σχέδια! Να μη μείνουμε με σταυρωμένα χέρια, μην περιμένουμε μοιρολατρικά πότε θα έρθει η σειρά του καθενός μας. Δικαιούμαστε, για αυτό και απαιτούμε, αξιοπρεπή εργασία με συλλογικές συμβάσεις και δικαιώματα ως τραπεζουπάλληλοι! Να κάνουμε πέρα τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, με μέτωπο με κάθε αγωνιζόμενο εργαζόμενο και σωματείο,με κάθε φτωχό που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του από πλειστηριασμό.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΟΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Ο πανωλεθρίαμβος της επιχειρησιακής και το μπούλινγκ στους εργαζόμενους

9 Ιουλίου, 2020 at 11:48 μμ (Αττικής)

Όσες φορές αποπειραθήκαμε εδώ και μήνες να θέσουμε το ζήτημα της κατάρτισης ενός διεκδικητικού πλαισίου για νέα επιχειρησιακή σύμβαση, λαμβάναμε την ίδια μονότονη απάντηση για το πρώιμο της συζήτησης που θα γινόταν «όταν έρθει η ώρα». Έπειτα, όταν πια η ώρα είχε περάσει κι έπρεπε να επιστρατευθεί κάτι άλλο, μας ανακοινώθηκε ότι υπήρξε «συμφωνία κυρίων» μεταξύ του προεδρείου του ΣΥΤΑ και της διοίκησης της Τράπεζας για επέκταση ισχύος της τελευταίας σύμβασης μέχρι το τέλος του χρόνου.

Όταν λοιπόν ήρθε αργά το μεσημέρι της Τρίτης πρόσκληση για συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΥΤΑ το πρωί της Τετάρτης προκειμένου να εγκρίνει νέα επιχειρησιακή σύμβαση τριετούς διάρκειας, αποδείχτηκε ότι η συμφωνία κυρίων ήταν τελικά συμφωνία της πλάκας. Μια τέτοια διαπίστωση θεωρητικά θα προκαλούσε έκπληξη αλλά δεδομένης της ιστορικής αξιοπιστίας της ηγεσίας του Συλλόγου μας, ήταν το απολύτως αναμενόμενο.

Αυτό από μόνο του δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Κι εμείς προτιμάμε μια γραπτή συμφωνία από το να επαφιόμαστε στην μπέσα των εκάστοτε διοικούντων, πόσο μάλλον όταν αυτοί έχουν αποδείξει ότι δεν διαθέτουν. Αλλά προφανώς το σημαντικό είναι το περιεχόμενο της συμφωνίας που υπογράφει κανείς κι ως προς αυτό τα πρώτα μηνύματα ήταν ανησυχητικά.

Καταρχήν ήταν η μεθόδευση για άλλη μια φαστ τρακ διαδικασία με σκοπό την αποφυγή κάθε διαλόγου πάνω σε αυτό το πλαίσιο -αποστολή της πρόσκλησης την παραμονή λίγο πριν το σχόλασμα, χωρίς να δοθεί γραπτώς το πλαίσιο στο οποίο καλούμασταν να τοποθετηθούμε, μια τροχάδην ανάγνωσή του στη συνεδρίαση, έξι σηκωμένα χέρια και μετάβαση στο επόμενο θέμα. Η ανησυχία έγινε βεβαιότητα με την εισαγωγική επίκληση του προέδρου του ΣΥΤΑ, σταθερό μοτίβο όποτε έχει να ανακοινώσει δυσάρεστα. «Για να υπάρχουν εργαζόμενοι πρέπει να υπάρχει Τράπεζα». Ανθρώπινο αίμα άρχισε να μυρίζει.

Αν κάποιες άλλες φορές ένα κανονιστικό κείμενο χρειάζεται ενδελεχή και συγκριτική μελέτη για να εντοπίσει κανείς πιθανά προβλήματα, η συγκεκριμένη δεν ήταν τέτοια περίπτωση. Οποιοσδήποτε μπει στον κόπο να κάνει έστω μια διαγώνια ανάγνωση μπορεί να διαπιστώσει την κατακρεούργηση της συμπληρωματικής περίθαλψης.

Για πρώτη φορά εισάγονται πλαφόν και κόφτες, για κάθε εργαζόμενο ατομικά αλλά και σε επίπεδο συνολικού πληθυσμού, τόσο στη γενική ιατροφαρμακευτική δαπάνη, όσο και στις επιμέρους ειδικές. Τουτέστιν, αν είναι να αρρωστήσουμε ελαφρά έχει καλώς, αν όμως προκύψει σοβαρότερο νόσημα πρέπει να αποδεχθούμε ότι η υγεία μας αποτελεί κόστος για την Τράπεζα, το οποίο δεν πρόκειται να αναλάβει, έχει αποδείξει εξάλλου ότι δεν έχει πρόβλημα ακόμα και να απολύσει εργαζόμενους με προβλήματα υγείας ως «μη παραγωγικούς». Τα ποσά των αποζημιώσεων αναπροσαρμόζονται προς τα κάτω, σε κάποιες περιπτώσεις ίσως χάριν στρογγυλοποίησης, κάτι που δεν μπορεί να ισχύει βέβαια όταν αναφερόμαστε σε μείωση από τα 1.078 στα 900 ευρώ. Προληπτικές εξετάσεις και θεραπείες πετσοκόβονται κι από εξάμηνες γίνονται ετήσιες. Ειδικά στο οδοντιατρικό σκέλος δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Η περικοπή των προληπτικών θεραπειών αναπόφευκτα θα δημιουργήσει προβλήματα που θα απαιτούν επεμβατικές θεραπείες στις οποίες επίσης πέφτει μαχαίρι. Η στοματική υγιεινή είναι λοιπόν που απειλεί την επιβίωση της Τράπεζας…

Με τις περικοπές στις παροχές υγείας να συνιστούν και μείωση του έμμεσου μισθού, οι απολαβές μας υπολείπονται όλο και περισσότερο από τις ανάγκες μας. Το χάσμα δεν καλύπτεται ούτε με κουπόνια ούτε με εκπτωτικές προσφορές για διακοπές σε ξενοδοχεία των 300 ευρώ ανά διανυκτέρευση…

Η, αναπόφευκτα συγκρατημένη στους πανηγυρισμούς της, ανακοίνωση του ΣΥΤΑ χαρακτηρίζει τη νέα σύμβαση κατάκτηση, μόνο που για να υπάρξει κατάκτηση πρέπει πρώτα να υπάρξει διεκδίκηση κι ο ΣΥΤΑ όχι μόνο δε διεκδίκησε απολύτως τίποτα αλλά μας νουθετεί να εργαζόμαστε αγόγγυστα με την προοπτική ότι, «συν τω χρόνω» και «στο μέτρο που τα οικονομικά μεγέθη της επιχείρησης το επιτρέπουν» και αν η κερδοφορία είναι η επιθυμητή, μπορεί να δούμε «το καθεστώς κινητροδότησης και ανταμοιβής για την επίτευξη του προσδοκώμενου κερδοφόρου αποτελέσματος». Μίλησε κανείς για ατομικούς στόχους;

Εκεί όμως που δεν υπάρχει κανένα περιθώριο πια να παίζει κανείς με τις λέξεις είναι όταν διακυβεύονται οι θέσεις εργασίας. Η ρήτρα περί «βούλησης» της Τράπεζας για προστασία της απασχόλησης τελεί πάντα υπό την αίρεση του «προγράμματος αναδιοργάνωσης». Ο Διευθύνων βέβαια μας ανακοίνωσε προ εβδομάδων ότι η Τράπεζα «έχοντας επιτύχει πλέον την εξυγίανση του ισολογισμού της, υψηλά επίπεδα ρευστότητας και επαρκή κεφάλαια, θέτει σε πλήρη εφαρμογή το επιχειρηματικό σχέδιο ανάπτυξης…», αλλά αυτή η ανάπτυξη δεν αφορά ούτε χωρά τους εργαζόμενους, οι οποίοι είναι εσαεί υπό αναδιοργάνωση. Και πάνω που ο ΣΥΤΑ επιχαίρει για την εργασιακή ειρήνη έρχεται η εργοδοσία, με σαδιστικό σχεδόν τρόπο, να δείξει πώς την εννοεί.

Στο στόχαστρο και πάλι είναι εργαζόμενοι της ΔΔΚ, άγνωστο με ποια κριτήρια επιλεγμένοι, που καλούνται πάλι με εκφοβισμούς και πιέσεις να αποχωρήσουν «οικειοθελώς». Απέναντι σε αυτή τη νέα μετωπική επίθεση έχουμε να επιλέξουμε: θα κλαψουρίζουμε ότι «ο δανεισμός εργαζομένων στην Τράπεζα σε τρίτο δεν εξυπηρετεί ούτε την Τράπεζα ούτε τα συμφέροντά μας» σταυρώνοντας τα χέρια και αφήνοντας τους συναδέλφους (και μελλοντικά κι εμάς) να εκβιάζονται ή θα υπερασπιστούμε τις θέσεις εργασίας τους που είναι και θέσεις εργασίας ΜΑΣ;

Για εμάς δεν είναι επιλογή αλλά μονόδρομος.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 23 ΙΟΥΝΗ

11 Ιουνίου, 2020 at 5:45 μμ (Εργατικά)

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Δημόσιο αι σιχτίρ τραπεζοϋπαλλήλων στη Νέα Δημοκρατία

24 Μαΐου, 2020 at 9:26 μμ (Εργατικά, Τράπεζες)

Το δημόσιο ευχαριστώ της ΝΔ στους τραπεζοϋπαλλήλους πληροφορηθήκαμε από  Δελτίο Τύπου της ΟΤΟΕ στις 15/5/2020. Μετά από τόσες ανακοινώσεις  που απηχούν διαχρονικά τις απόψεις των διοικήσεων των τραπεζών, έφτασε η στιγμή η ΟΤΟΕ να δώσει βήμα και στην κυβέρνηση. Άλλωστε ο κλάδος μας περιέχει αρκετούς υποστηρικτές της. Την ευκαιρία έδωσε ένα πρωτοκλασάτο στέλεχος της ΝΔ, ο Υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης, που καταφέρθηκε εναντίον των τραπεζοϋπαλλήλων για τη διαχείριση του ΤΕΠΙΧ ΙΙ, που αφορά τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον Υπουργό, η αδιαφορία κι ο ωχαδερφισμός των υπαλλήλων υπονομεύουν το Πρόγραμμα αφού αποθαρρύνουν την ένταξη επιχειρήσεων σε αυτό.

Νιώθουμε την ανάγκη να επιστρέψουμε το ευχαριστώ ως απαράδεκτο από μια κυβέρνηση που δεν έχει σταματήσει να επιτίθεται στον κόσμο της εργασίας. Που βάζει το συμφέρον των εργοδοτών φίλων της πάνω από τις ζωές μας και νομοθετεί σε συνεννόηση μαζί τους. Που έπαιξε τον ντίλερ της Τράπεζας Πειραιώς στις απολύσεις των συναδέλφων μας πριν λίγους μήνες. Που την έπιασε τώρα ο πόνος για τους νεκρούς συναδέλφους μας της Marfin,  τους οποίους χαρακτηρίζει «θύματα του τυφλού μίσους που γεννά ο διχασμός». Σε ποιον διχασμό αναφέρεται ακριβώς? Είναι σαφής η προσπάθεια της κυβέρνησης, με την κάλυψη της ΟΤΟΕ, να αμαυρώσει τις διαδηλώσεις και κάθε εργατική αντίδραση στον νομοθετικό της οδοστρωτήρα. Μάλλον κυβέρνηση, αστικά κόμματα και ΟΤΟΕ ξεχνούν ότι υπεύθυνοι για το θάνατο των 3 συναδέλφων μας ήταν τα στελέχη της τράπεζας που τους είχαν κλειδωμένους, και καταδικάστηκαν μέχρι κι από την αστική δικαιοσύνη. Αν νομίζουν ότι με την επίκληση στην ενότητα θα φιμώσουν το εργατικό κίνημα που αντιδρά στον ταξικό τους πόλεμο είναι γελασμένοι.

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για τις εξελίξεις στη Διεύθυνση Καθυστερήσεων

10 Μαΐου, 2020 at 10:45 μμ (Αττικής)

Η προδοσία απλά φαίνεται ότι ποτέ δεν θριαμβεύει. Ο λόγος είναι ότι όταν θριαμβεύει, κανείς δεν την αποκαλεί προδοσία.

Sir John Harrington

Η περασμένη εβδομάδα σημαδεύτηκε από τις εξελίξεις στη Διεύθυνση Καθυστερήσεων. Οι συνάδελφοι που εργάζονται εκεί καλούνταν σε ατομικές συναντήσεις με το διευθυντή της εν λόγω μονάδας, ο οποίος εκτελώντας, περιέργως πώς, καθήκοντα Προσωπάρχη, τους ανακοίνωνε την απόφαση της Τράπεζας να τους δανείσει στην QQuant.

Η διαδικασία ήταν τόσο απροκάλυπτα παράτυπη που έκανε ακόμα και τους πλέον μειλίχιους να αγανακτήσουν. Με δικονομικούς όρους θα μιλούσαμε για υπερβάσεις αρμοδιοτήτων και διαδικασιών. Όμως το ζήτημα ήταν πολύ σοβαρότερο από το τυπικό του σκέλος. Είχαμε να κάνουμε με μια ευθεία επίθεση της διοίκησης απέναντι στους εργαζόμενους, με μια αναβάθμιση από πλευράς της των μεθόδων πίεσης προς αυτούς, στα πλαίσια μάλλον της «νέας εταιρικής κουλτούρας» που πλέον μας διέπει.

Χάρη όμως στην παρέμβαση του ΣΥΤΑ τελικά… αλήθεια, τι αποτέλεσμα είχε τελικά η παρέμβασή του;

Η Τράπεζα έχει ή δεν έχει σε πλήθος μονάδων της ελλείψεις προσωπικού; 10 15 αποδεδειγμένα άριστοι στη δουλειά και για το ήθος τους εργαζόμενοι που έχουν δώσει επί 10-ετίες στην Τράπεζα τον καλύτερο εαυτό τους δεν μπορούν να αξιοποιηθούν όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη; Διαπιστωμένα, ναι.            Ανακοίνωση ΣΥΤΑ No 208-30/04/2020         

Καθώς φαίνεται, στην τηλεδιάσκεψη του Προέδρου και της Γραμματέως του ΣΥΤΑ με το Διευθύνοντα Σύμβουλο της Τράπεζας, ο τελευταίος πρέπει να είχε ισχυρά επιχειρήματα και να τους έπεισε τελικά ότι δεν υπάρχει πουθενά κενό σε κάποια μονάδα και, άρα, το προσωπικό της ΔΔΚ περισσεύει. Οπότε το προεδρείο του ΣΥΤΑ κάνοντας μια (συνηθισμένη για αυτό) στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών, ανέλαβε πλέον να βοηθήσει την Τράπεζα να απαλλαγεί από τους υπαλλήλους της.

Έτσι στην επόμενη ανακοίνωσή του σπεύδει να καθησυχάσει τους συναδέλφους, βασιζόμενο στις προφορικές διαβεβαιώσεις του διευθύνοντος ότι οι εργαζόμενοι της ΔΔΚ δεν έχουν να φοβηθούν το παραμικρό και πως ο δανεισμός τους είναι προς το συμφέρον τους, απλά οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν. Σε κάθε περίπτωση, για «οικονομοτεχνικούς λόγους» επιβάλλεται τώρα να φύγουν και, αν εκεί τα πράγματα δεν είναι όπως θα περίμεναν, έχουν όλο το χρόνο στη διάθεσή τους για να το μετανιώσουν και να ζητήσουν να επιστρέψουν σε ενάμιση χρόνο -αν και βέβαια, στον κόσμο των επιχειρήσεων συνηθίζεται να λέγεται ότι μετά από την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Οι συνάδελφοι λοιπόν θα κληθούν και πάλι να συμμετέχουν οικειοθελώς στο νέο πρόγραμμα, καθώς, στο προηγούμενο που μόλις έληξε και είχαν οικειοθελώς και πάλι κληθεί, δεν έδωσαν την απάντηση που έπρεπε οικειοθελώς να δώσουν. Και θα καλούνται μέχρι να αποδεχτούν οικειοθελώς μια «προσφορά που δε θα μπορούν να αρνηθούν». Κι ενώ φυσικά, όπως ανέκαθεν έτσι και τώρα, σεβόμαστε την ατομική απόφαση του καθενός, από την άλλη δε μας αρέσει να παίζουμε με τις λέξεις. Όταν τα συλλογικά ζητήματα, όπως είναι αυτό της διασφάλισης των θέσεων εργασίας, μετατρέπονται σε ατομικά, είναι η εργοδοσία που βγαίνει κερδισμένη και όχι εμείς. Με τρόπο ανάλογο με αυτόν που η κυβέρνηση μετέθεσε τις ευθύνες της για την αντιμετώπιση της επιδημικής κρίσης στις πλάτες μας στο όνομα της «ατομικής ευθύνης» μας, η ηγεσία του ΣΥΤΑ κρύβεται πολύ βολικά πίσω από την «ατομική επιλογή». Που στην περίπτωσή μας θυμίζει άσκηση τηλεκατάρτισης:

Είναι ωραίο να έχεις δικαίωμα επιλογής.

 

 

 

 

 

 

Από την άλλη, «εξασφαλίστηκε» ότι η σύμβαση δανεισμού δε θα είναι λευκή σελίδα. Πρώτα θα καταρτιστεί κι έπειτα θα κληθούν οι συνάδελφοι να την υπογράψουν, ενώ μάλιστα θα τους επιτραπεί και να τη διαβάσουν. Για το περιεχόμενό της γίνεται… «προτροπή προς τους δικηγόρους των δύο πλευρών να ανταλλάξουν απόψεις επί του νομικού κειμένου». Αφού αυτό παρουσιάζεται ως επιτυχία, εμείς οφείλουμε να χειροκροτήσουμε.

Δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει και τη συνήθη αντίφαση που διέπει το προεδρείο: από τη μια, καταγγέλλει φραστικά τις ρυθμίσεις της ΠΝΠ για το δανεισμό εργαζομένων μεταξύ επιχειρήσεων κι, από την άλλη, επικροτεί όταν αυτό συμβαίνει στο δικό του χώρο –κάτι αναμενόμενο αφού στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να κάνει κάτι κι επί της ουσίας κι αυτό ήταν σίγουρο από την αρχή ότι δεν επρόκειτο να γίνει. Ο ΣΥΤΑ έχει πάψει εδώ και πολλά χρόνια να διεκδικεί το οτιδήποτε. Παίρνει ό,τι προαιρείται να δώσει η εκάστοτε διοίκηση κι έπειτα αναλαμβάνει να μας το σερβίρει με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να αποφευχθούν οι κραδασμοί από τη δυσαρέσκεια. Αυτό βέβαια έχει δυσκολέψει αρκετά, καθώς πλέον η εργοδοσία έχει σταματήσει να δίνει και μόνο απαιτεί, όμως οι επικοινωνιακές ικανότητες του προεδρείου είναι δεδομένες και γίνονται ακόμα πιο αποτελεσματικές όταν εφαρμόζονται μέσα σε ένα διάχυτο κλίμα φόβου και ανασφάλειας.

Με τις ευλογίες του ΣΥΤΑ λοιπόν οι εργαζόμενοι εξομοιωνόμαστε με εξαρτήματα παραγωγής που δανείζονται κατά το δοκούν, με την προοπτική, από εργαζόμενοι με σταθερές θέσεις και ρυθμισμένες σχέσεις εργασίας, να μετατραπούμε σε περιφερόμενους ενοικιαζόμενους. Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. μάλιστα άρχισαν να ακούγονται και οι πρώτες φωνές υπεράσπισης της «αναγκαιότητας» του outsourcing, προκειμένου η Τράπεζα να ακολουθεί τον ανταγωνισμό, προετοιμάζοντας το έδαφος για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν.

Γιατί ξέρουμε βέβαια πως οι επιθέσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν εδώ, πόσο μάλλον τώρα με το πρόσχημα της νέας οικονομικής κρίσης. Ήδη οι τραπεζίτες διαρρέουν δημοσιεύματα για την ανάγκη περαιτέρω μείωσης του προσωπικού των τραπεζών και του εργατικού κόστους. Και την ανάγκη τους αυτή τελικά συμμερίζονται και στηρίζουν και οι εκπρόσωποί μας γιατί πάνω στη συμπόρευση αυτή στηρίζουν και την αναπαραγωγή των (μειωμένων μεν, υπαρκτών δε) προνομίων τους.

 Όταν έρχεται η σειρά του καθενός από μας, δεν υπερασπίζονται τις δουλειές μας, παρά μόνο, στην καλύτερη των περιπτώσεων, διαπραγματεύονται τους όρους αποχώρησής μας: ένα πριμ αποχώρησης για μαξιλαράκι και δυο καλά λόγια για την προσφορά μας στην ανακοίνωση που μας ξεπροβοδίζει. Μέχρι τότε καλούμαστε να εργαζόμαστε, υπό διαρκώς αυξανόμενη πίεση κι εντατικοποίηση, για ένα μισθό που δεν καλύπτει τις ανάγκες μας και, κατά προτίμηση, αγόγγυστα κι αδιαμαρτύρητα, μην τυχόν και κατηγορηθούμε για «μονομανία αντιπαλότητας»(sic).

 Όσο δυσβάσταχτη κι αν είναι μια τέτοια μομφή και πάλι δε δεχόμαστε έτσι απλά να γίνουμε θυσία. Δεν είμαστε αναλώσιμοι.

 

 

 

 

Υ.Γ. Σε ότι αφορά τον «αναλώσιμο» χαρακτήρα των εργαζόμενων αυτό δεν είναι πλέον μόνο μεταφορικό. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος υπουργός ανάπτυξης μιλώντας[1] αναφορικά με το «απαράδεκτο φαινόμενο» να υπάρχουν ουρές στις τράπεζες (όπου κατά τα άλλα περισσεύουν εργαζόμενοι), επισήμανε ότι έχει ζητήσει από τους CEO των τραπεζών να επιληφθούν και είναι σίγουρος ότι «από βδομάδα» θα λυθεί το θέμα. Πώς; Προφανώς, με την προσέλευση όλου του προσωπικού, χωρίς τις δικλείδες ασφαλείας που υπάρχουν ως τώρα για τη μη μετάδοση του COVID-19. Οι, απόλυτα κατασταλτικές τελευταία, «συστάσεις» για κοινωνική αποστασιοποίηση εδώ πάνε περίπατο. Το δήθεν ενδιαφέρον για το κοινό που εξυπηρετούμε, εξαντλείται ως συνήθως στο επικοινωνιακό ζήτημα: Να μη φαίνεται ότι υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Καθώς, η ακύρωση των συνθηκών προστασίας από τον ιό δεν αφορά μόνο εμάς αλλά και το κοινό, γι αυτό και υπάρχουν ως τώρα, για να αποφευχθεί η αύξηση των κρουσμάτων. Οποιαδήποτε ανατροπή του υφιστάμενου πλαισίου που θέτει σε κίνδυνο εργαζόμενους και κοινό θα μας βρει απέναντι. Κανένας υπουργός και κανένας CEO δε δικαιούται να θεωρεί ΚΑΝΕΝΑΝ αναλώσιμο.

 

[1] Συνέντευξή στην εκπομπή της ΕΡΤ1 «Από τις έξι», Πέμπτη 7 Μαΐου

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Οι τράπεζες συνεχίζουν την επίθεση στους τραπεζοϋπαλλήλους!

28 Απριλίου, 2020 at 7:54 μμ (Τράπεζες)

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Οι διαθέσεις των τραπεζιτών για το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο της νέας κρίσης ξεπρόβαλαν ήδη. Τώρα διακυβεύεται και η κανονική μας άδεια, από τα τελευταία που μας έχουν απομείνει, τη στιγμή που οι τραπεζοϋπάλληλοι βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου.

Με περίσσιο θράσος, σχεδόν όλες οι Διοικήσεις των Τραπεζών απαιτούν με μηνύματα προς το προσωπικό μέσα σε 1 μήνα να πάρουν υποχρεωτικά ένα μεγάλο ποσοστό της άδειας! Κατά παράβαση των συλλογικών συμβάσεων, κλαδικής και επιχειρησιακών σε κάθε τράπεζα, θέλουν να πάρουμε άδεια όποτε αυτοί βολεύονται και όχι όποτε τη χρειαζόμαστε οι εργαζόμενοι.

Στην Alpha Bank ζητούν με το ζόρι να έχουν ληφθεί 10 μέρες (πάνω από το 35%) ως 31/5, στην Eurobank 8 μέρες, στην Πειραιώς ανακάλεσαν συναδέλφους από άδεια αποσυμφόρησης και τους είπαν αν θέλουν να προστατευθούν, να πάρουν κανονική άδεια! Στην Εθνική ενημέρωσαν σε κάποιες διευθύνσεις ότι τους υποχρεώνουν να εξαντλήσουν το 20%. Σε άλλες βέβαια που σχετίζονται με ψηφιακές υπηρεσίες και δίκτυα τους λένε να τις ξεχάσουν! Ή μέχρι και σε γονείς με νεογέννητα αρνήθηκαν άδεια λόγω υπηρεσιακών αναγκών.

Με την άδεια ειδικού σκοπού και το απαράδεκτο μέτρο της κυβέρνησης να τρώμε 1 μέρα κανονική άδεια για κάθε 3, ήδη πολλοί συνάδελφοι με μικρά παιδιά έχουν ξοδέψει σχεδόν 10 μέρες, όσο μένουν κλειστά τα σχολεία. Τώρα, λίγο πριν το καλοκαίρι οπότε και οι συνάδελφοι θα θελήσουν να ξεκουραστούν από την υπερφόρτωση λόγω κορονοϊού, θέλουν να δουλεύουμε Ιούλιο και Αύγουστο και να μην μπορούμε να απολαύσουμε έστω την κανονική μας άδεια για αναψυχή και προσωπική ζωή. Τι να την κάνει κάποιος την άδεια τώρα εν μέσω κορονοϊού, πριν τις πανελλαδικές που κάποιοι προετοιμάζονται, με κλειστές παραλίες και δημόσιους χώρους, με απαγόρευση μετακίνησης από τον τόπο μόνιμης κατοικίας;

Προφανώς οι τραπεζίτες συντάσσονται με κύκλους των εργοδοτών, που φαίνεται να έχουν στείλει πρόταση στον Υπουργό Εργασίας να αλλάξει φέτος το πλαίσιο για την καλοκαιρινή άδεια.

Αφού μας ξεζουμίζουν, έκλεισαν δεκάδες καταστήματα και έτσι ταλαιπωρούν τους πελάτες σε ατέλειωτες ουρές, μας είχαν χωρίς μέτρα προστασίας στο δίκτυο (χωρίς φυσικό εξαερισμό, χωρίς μάσκες κλπ) με κίνδυνο της υγείας μας και των οικογενειών μας, τώρα θέλουν να μας στερήσουν και το δικαίωμα στην καλοκαιρινή άδεια. Ενώ οι γονείς σίγουρα θα χάσουν και μέρος των γονικών αδειών, λόγω σύντμησης της σχολικής χρονιάς. Κατά τα άλλα, οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι έστελναν συγχαρητήρια κάθε βδομάδα στο προσωπικό για την υπεράνθρωπη προσπάθεια και το ρίσκο στο δίκτυο.

Να μην τους περάσει! Δεν θα την πληρώσουμε εμείς. Για τις ανάγκες σε προσωπικό, που υπάρχουν τεράστιες λόγω των “εθελουσιών” και των απολύσεων, να κάνουν μόνιμες προσλήψεις άμεσα και να αφήσουν ήσυχη την άδειά μας. Δεν μπορούν να τη χορηγήσουν υποχρεωτικά, υπενθυμίζουμε.

Τόσα χρόνια οι τραπεζοϋπάλληλοι με δυσκολία λαμβάναμε άδεια τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, το καλοκαίρι, και μονίμως η δικαιολογία ήταν οι υπηρεσιακές ανάγκες και η έλλειψη προσωπικού. Οι συμβάσεις είναι για να τηρούνται, και οι τραπεζίτες τις καταστρατηγούν μονίμως, και στο ωράριο και στις άδειες. Το δικαίωμά μας είναι αδιαπραγμάτευτο!

Καλούμε τους συναδέλφους να μην υποκύψουν στις πιέσεις και να μας καταγγείλουν κάθε προσπάθεια εκβιασμού. Κανείς Σύλλογος να μη σιωπήσει και να μη δείξει ανοχή και σ΄ αυτή τη μεθόδευση. Να γίνει προγραμματισμός από τώρα για τις άδειες του καλοκαιριού, με αρκετή άδεια για όλους, και να ξεχάσουν οι τραπεζίτες αυτά που ονειρεύονται για δούλους στον 21ο αιώνα.

Απρίλιος 2020

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ 1Η ΜΑΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ –

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30 ΧΑΥΤΕΙΑ (με μέτρα και προφυλάξεις)

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com/, τηλ 6947724051

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Next page »