Έχουμε πρόεδρο!

Μαρτίου 29, 2019 at 2:36 πμ (Αττικής)

Με μεγάλη επιτυχία έκλεισε άλλος ένας κύκλος επεισοδίων του σίριαλ «Μοίρασμα θέσεων στη τράπεζα Αττικής» που χαρακτηρίστηκε από έντονο σασπένς και πολλές σεναριακές ανατροπές. Μετά από κλήση σε εταιρεία υπηρεσιών τηλεφωνικού καταλόγου βρέθηκε ο αριθμός του τηλεφώνου του προτεινόμενου προέδρου και μπόρεσε τελικά να ειδοποιηθεί, ενώ τα φημολογούμενα προβλήματα υγείας θεραπεύτηκαν μονομιάς όπως στις βιβλικές παραβολές. Κατόπιν αυτού, το διοικητικό κενό καλύφθηκε και μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε απρόσκοπτα την πορεία μας προς τη νέα ψηφιακή εποχή.

Με την εξέλιξη αυτή έληξε και η περίοδος της ερμαφρόδιτης προεδρίας, όπου τα δύο καρπούζια είχαν χωρέσει στην ίδια μασχάλη και οι «διακριτοί ρόλοι» είχαν μπει στο γύψο. Με τον τρόπο της, έστω κι από σπόντα, συνέδραμε και η ηγεσία της ΟΤΟΕ η οποία, ματαιώνοντας την προκηρυγμένη απεργία της 20/03, έβγαλε τον πρόεδρο από ένα μεγάλο υπαρξιακό δίλημμα στο οποίο ο φλογερός σοσιαλιστής συνδικαλιστής ερχόταν σε σύγκρουση με το νέας κοπής τραπεζίτη. Αν μη τι άλλο, μπορεί πλέον να υπογράφει και πάλι ο ίδιος τις ανακοινώσεις που γράφει, απαλλάσσοντας από αυτό το άχαρο καθήκον τα ταλαίπωρα μέλη του προεδρείου του ΣΥΤΑ.

Βέβαια, όπως κάθε σαπουνόπερα που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και η δική μας δεν πρόκειται να κλείσει εδώ. Ήδη παίζεται το τρέιλερ για τον επόμενο κύκλο με το πρώτο επεισόδιο να εκτυλίσσεται στην επόμενη γενική συνέλευση των μετόχων, τακτική ή έκτακτη. Η αγωνία στρέφεται τώρα στο αν θα παραιτηθεί ο συμπρωταγωνιστής. Εμείς τολμούμε να προβλέψουμε ότι, παρά τις πιέσεις και τις αντιξοότητες, καθώς δεν έχει ολοκληρώσει ακόμα το θεόπνευστο έργο της σωτηρίας της Τράπεζας και ορμώμενος από ανιδιοτελή κίνητρα, τελικά θα μας κάνει τη χάρη να παραμείνει. Αν καταφέρουμε δε  να προσελκύσουμε και τον Διευθυντή Εποπτευόμενων Εταιρειών της ΤτΕ μετά από την επικείμενη αποπομπή του, τότε πλέον θα μιλάμε για ένα πανίσχυρο διοικητικό τιμ.

Ακόμα κι αν όλα τα παραπάνω μοιάζουν (και σε μεγάλο βαθμό είναι) φαιδρά, εμείς δε βρίσκουμε και πολλούς λόγους να χαμογελάμε. Επειδή πέρα από τις ίντριγκες και τα κουτσομπολιά, όλοι οι προαναφερόμενοι, σε όποιο στρατόπεδο και αν ανήκαν, είτε φίλα προσκείμενοι στη κυβέρνηση είτε στο περιβάλλον του διοικητή της ΤτΕ, μπορεί μεν μεταξύ τους να είχαν άκρατο ανταγωνισμό, σε ό,τι αφορούσε όμως τους εργαζόμενους -στις «εθελούσιες», στις μειώσεις μισθών, στις εξοντωτικές μεταθέσεις, στην εξωτερίκευση των εργασιών κλπ.- η σύμπνοια ήταν απόλυτη και η ενότητα αρραγής. Το επιβεβαιώνει άλλωστε και το δελτίο της εταιρικής παρουσίασης που παραμένει αναρτημένο στο intranet, όπου ομόφωνα πανηγυρίζουν για την απώλεια 277 από τις 871 θέσεις εργασίας και τη μείωση των αμοιβών προσωπικού κατά 35% τη διετία 2016-2018.

Το ίδιο μας δείχνει άλλωστε και το κύκνειο άσμα του προηγούμενου διοικητικού σχήματος, ο νέος κανονισμός απολύσεων που μας άφησαν αμανάτι. Τώρα πλέον που οι «κοινωνικοί εταίροι» ξαναβρήκαν τους διακριτούς τους ρόλους και μπορεί να στηθεί και πάλι η παράσταση της «σκληρής διαπραγμάτευσης», εκτιμούμε πως έχει έρθει η σειρά του ΛΑΚ-εφάπαξ, με μια διευθέτηση που αφενός θα απαλλάσσει την Τράπεζα από την παροχή οποιασδήποτε εγγύησης και αφετέρου θα λειτουργήσει ως μέσο πίεσης για περαιτέρω αποχωρήσεις εργαζομένων (εντός ή εκτός προγράμματος εθελούσιας). Άλλωστε παρά τα ευχολόγια και τις αερολογίες των εργατοπατέρων, οι τραπεζίτες βλέπουν τα πράγματα πολύ πιο ξεκάθαρα: εκχώρηση εργασιών συνεπάγεται και απόσχιση κλάδων, μαζί με τα δάνεια θα φεύγουν και οι τραπεζοϋπάλληλοι.

Μετά από αυτό ίσως πάρουν σειρά και τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια για ιδιωτικοποίηση που προς ώρας δεν μπορούν ακόμα να υλοποιηθούν. Δεδομένου ότι οι αυτοαποκαλούμενοι επενδυτές γενικά απεχθάνονται να βάζουν το χέρι στην τσέπη, για να έχει κερδοσκοπικό ενδιαφέρον η Τράπεζα θα περιμένουν πρώτα αυτή να απαξιωθεί περαιτέρω, μαζί φυσικά με τους εργαζόμενούς της.

Τέλος, κόντρα στις τάσεις της εποχής που θέλουν όποιον κατέχει μια οποιαδήποτε θέση να γαντζώνεται σε αυτή, εμείς θα προχωρήσουμε στην πάγια και δεσμευτική για εμάς εναλλαγή αντιπροσώπων στα θεσμικά όργανα. Έτσι, στο εξής την εκπροσώπησή μας στο διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου αναλαμβάνει η συν/φισα Κλειώ Σαρρή ενώ ο συν/φος Βίκτορας Τσακίρης θα συνεχίσει να συμμετέχει στο γενικό συμβούλιο της OTΟE.

Advertisements

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

ΝΕΑ ΚΛΑΔΙΚΗ: ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ, ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ

Μαρτίου 27, 2019 at 12:15 πμ (Εργατικά, Τράπεζες)

Μετά “βαίων και κλάδων” υποδέχεται ο κλάδος τη νέα συλλογική σύμβαση που διατυμπανίζει η πλειοψηφία της ΟΤΟΕ. Για άλλη μια φορά, τελευταία στιγμή δηλαδή λίγο πριν τη λήξη της 3μηνης μετενέργειας, οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές συμφώνησαν σε αυτά που ήθελαν οι τραπεζίτες, ξεπουλώντας εντελώς τον κλάδο στην πιο κρίσιμη στιγμή του.

Μάλιστα, η ξεφτίλα τους ήταν τέτοια αυτή τη φορά που δεν δίστασαν να πάρουν πίσω ακόμα και τη μια και μοναδική 24ωρη απεργία που είχαν προκηρύξει για τις 20 Μάρτη, προφανώς γιατί τους το ζήτησαν τα αφεντικά τους. Γιατί οι τραπεζίτες δεν ήθελαν ούτε μια ώρα απεργιακού αγώνα, θέλουν πλήρη εργασιακή ειρήνη και σιγή νεκροταφείου, ξορκίζουν τους αγώνες, είχαν διαισθανθεί την αγωνιστική ανάταση του κλάδου και οι πυροσβέστες της ΟΤΟΕ για άλλη μια φορά έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Και ποια έιναι αυτή η σύμβαση; Καταρχήν, ας γνωρίζουν οι συνάδελφοι ότι τόσο είχε πρεμούρα η ΟΤΟΕ να παρθεί απόφαση στο Γενικό Συμβούλιο της 18ης Μάρτη και να ακυρωθεί η απεργία 20/3, τόσο τους νοιάζουν οι δημοκρατικές διαδικασίες, που οι παρατάξεις που υποστήριξαν τη σύμβαση (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ) παρουσίασαν προφορικά τις διατάξεις της, δεν μοίρασαν καν γραπτό το κείμενο και δεν ήθελαν να δώσουν το λόγο στις παρατάξεις της μειοψηφίας, γελοιποιώντας τη διαδικασία. Οπότε άγνωσται οι βουλαί της ΟΤΟΕ για αυτό που θα υπογραφεί στο τέλος. Την καλοστημένη αυτή παράσταση στο ΓΣ δεν θελήσαμε να νομιμοποιήσουμε, οπότε καταψηφίσαμε και αποχωρήσαμε μαζί με άλλους συναδέλφους.

  • Πρώτο και σημαντικότερο είναι το θέμα της ρήτρας ενάντια στις απολύσεις, που φυσικά δεν υπήρξε. Το περίφημο ευχολόγιο για “βούληση για προστασία της απασχόλησης” μπήκε ξανά, είναι τόσο γενικό και άρα χειρότερο ως διατύπωση αυτή τη φορά, και δεν προστατεύει από μαζικές απολύσεις, συγχωνεύσεις, κλεισίματα καταστημάτων, απόσχιση κλάδου που υπάρχουν στα σχέδια αναδιάρθρωσης των τραπεζών. Γι αυτό και η Τράπεζα Πειραιώς την Παρασκευή, την ημέρα δηλαδή που τα βρήκαν με την ΟΤΟΕ, ανακοίνωσε και σε νέα τμήματα που ασχολούνται με τη διαχείριση δανείων ότι θα μεταφερθούν σε fund πολύ σύντομα, μαζί με τα πακέτα που θα πουληθούν. Δηλαδή, περίπου 1500 εργαζόμενοι θα πάψουν να έιναι τραπεζουπάλληλοι, αν υλοποιηθούν τα σχέδια της Πειραιώς. Τι θα απαντήσουν σε αυτούς τους εργαζόμενους; Γι αυτό και οι τραπεζίτες συνεχίζουν να διοχετεύουν στα οικονομικά ΜΜΕ πληροφορίες για μείωση χιλιάδων θέσεων εργασίας το 2019 και το 2020, με μαζικά κλεισίματα καταστημάτων. Αυτή είναι η περίφημη προστασία της απασχόλησης.
  • Στο μισθολογικό, όλοι καταλαβαίνουν ότι η σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών που διατυμπάνιζε η ομοσπονδία δεν ήρθε ούτε φέτος. Γιατί από το 10,5% των μειώσεων το 2013 ως το 0,5% υπάρχει μια απόσταση. Αν όλη η φασαρία έγινε γιατί οι τραπεζίτες πρότειναν 2 ευρώ από το 2020, ποιον πείθουν όταν εξασφάλισαν 5 ευρώ και μάλιστα σε 9 μήνες από τώρα (1/12, δηλ επίσης το 2020);; Η προπαγάνδα μπορεί να κάνει λόγο για 2,75%, όμως αυτό θα έιναι στο τέλος της τριετίας για όσους αντέξουν να μείνουν στον κλάδο, κι έτσι οι τράπεζες ως το 2021 θα επιβαρυνθούν με τις τεράστιες αυξήσεις του 1%. Αλήθεια, το επίδομα ισολογισμού που δεν έχει καταργηθεί αλλά ανασταλεί υποτίθεται, να το ξεχάσουμε ε; Η αύξηση της φορολογίας από 1/1/2020 είναι σαφώς μεγαλύτερη από το 0,5%, οπότε δεν το λες και αυξήσεις αυτό με απλά μαθηματικά.
  • Για τα δάνεια των συναδέλφων, ούτε καν προγράμματα διευκόλυνσης για τους συναδέλφους που δυσκολεύονται να είναι ενήμεροι. Στα στεγαστικά, 2% επιτόκιο όταν πελάτες έχουν δάνεια με επιτόκιο λίγο πάνω από 1%. Αυτά παθαίνεις όταν σκέφτεσαι εντελώς συντεχνιακά, και δεν καταγγέλεις τα ληστρικά επιτόκια και την τοκογλυφία των τραπεζών, έρχεται και η σειρά σου και μάλιστα το ομολογούν κυνικά οι τραπεζίτες: “αυτά δίνουμε στην κοινωνία, αυτά θα δίνουμε και στους τραπεζουπαλλήλους”.
  • Για το ωράριο, δεν τέθηκε καν μείωση χρόνου εργασίας από πλευράς ΟΤΟΕ, (πχ 7ωρο), λόγω της ψηφιοποίησης. Η μείωση του ωραρίου συναλλαγών, που ήταν αίτημά μας τόσα χρόνια αφού αποδείχθηκε εντελώς εις βάρος των κατ/των από την αύξησή του το 2002, τώρα ήταν επιλογή των τραπεζιτών για να γλιτώσουν τα πρόστιμα της επιθεώρησης εργασίας.
  • Το καλύτερο δε είναι η υπογραφή και με τη βούλα στην αξιολόγηση βάσει στόχων ανά μονάδα. Αυτό βέβαια ισχύει εδώ και χρόνια, το πέρασαν και στη σύμβαση και το παρουσιάζουν ως θετικό! Δηλαδή, ένα βήμα πιο κοντά στη σύνδεση μισθού και παραγωγικότητας, ό,τι θέλει η εργοδοσία. Μα δεν έχουν ακούσει τους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων ενάντια στην αξιολόγηση, επειδή είναι η είσοδος των απολύσεων; Δεν είδαν την απόλυση εργαζομένων του ΟΤΕ πρόσφατα λόγω χαμηλής αξιολόγησης; Αντί να προασπίζουν τους κανονισμούς εργασίας και τη μη χειροτέρευσή τους (όπως έγινε στην Τρ. Αττικής τον Μάρτιο), υπογράφουν και την αλλαγή της αξιολόγησης, δουλεύοντάς μας δήθεν ότι μας προστατεύουν από τους ατομικούς στόχους.
  • Κουβέντα φυσικά για τους χιλιάδες ενοικιαζόμενους εργαζόμενους που εργάζονται και αυξάνονται στις τράπεζες με μισθούς πείνας με το σύγχρονο δουλεμπόριο, τους χιλιάδες εργαζόμενους με ατομικές συμβάσεις και προγράμματα, που είναι οι μόνοι που προσλαμβάνονται στις τράπεζες πλέον και αντικαθιστούν τους εργαζόμενους που αποχωρούν με τις εθελούσιες. Είναι όλο και λιγότεροι αυτοί που “πιάνονται” από αυτή τη σύμβαση, και όλο και περισσότεροι οι ελαστικά εργαζόμενοι. Δηλαδή, για να μην είμαστε άδικοι, έγινε κουβέντα αλλά ήταν κυριολεκτικά μόνο αυτό: μια προφορική συμφωνία (εδώ γελάνε!) ότι δεν θα επεκταθεί η εξωτερίκευση εργασιών (outsourcing) στους κλάδους που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες…

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι. Καταλαβαίνουμε ότι πολλοί συνάδελφοι θα ένοιωσαν ανακούφιση. Αυτό έχουν καλλιεργήσει οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές, ότι μας αξίζει το ελάχιστο, το μη χείρον βέλτιστον, έρχεται ο Αρμαγγεδώνας κι αυτοί μας διασφαλίζουν δήθεν με συμβάσεις υποταγής και ήττας και πρέπει να τους χρωστάμε και χάρη.

Για την ανάγκη ανάληψης  δράσης για την κλαδική πριν αρχίσει η μετενέργεια είχαμε προειδοποιήσει ήδη από το συνέδριο της ΟΤΟΕ το Νοέμβρη. Αλλά εκεί στον προγραμματισμό «δράσης» της, η ηγεσία είχε ως πρώτο ζήτημα στην ατζέντα της όχι την κλαδική σύμβαση αλλά την «εταιρική διακυβέρνηση», δηλαδή τη θέση των ίδιων στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Μέχρι να ’ρθει η αύξηση του 0,5% στους μισθούς, οι αποζημιώσεις και τα έξοδα παράστασης των μελών των ΔΣ δεν βλάπτουν… ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ αρνήθηκαν οποιαδήποτε δράση, επίτηδες άφησαν τελευταία στιγμή κολλημένοι στον τοίχο να δεχθούμε ως σωτηρία μια σύμβαση όπως όπως, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των τραπεζιτών.

Το πλαίσιο της ΟΤΟΕ ήταν τόσο γενικό κι αόριστο, χωρίς συγκεκριμένους στόχους (προστασία της απασχόλησης αντί για δέσμευση ενάντια σε απολύσεις – αποσχίσεις, αποκατάσταση των απωλειών αντί για συγκεκριμένα ποσοστά αυξήσεων – επαναφορά επιδομάτων πχ πολυετίας, ισολογισμού κλπ) ώστε το καθετί να μπορεί να παρουσιαστεί ως νίκη! Ενώ η απέναντι πλευρά έρχεται προετοιμασμένη και όλοι οι τραπεζίτες σε κοινή γραμμή να μη δώσουν τίποτα, η πλευρά των συγκεκριμένων παρατάξεων είναι σε γραμμή υποχώρησης, αρνείται το συντονισμό, την εμπλοκή των εργαζομένων με γενικές συνελεύσεις, τον αγώνα και ένα πρόγραμμα δράσης, δεν θέλει να κερδίσουμε αλλά να χάσουμε. Αποδεικνύεται ότι χωρίς αγώνα μόνο τέτοιες συμβάσεις μπορούν να υπογραφούν, ακίνδυνες για τους εργοδότες και αρνητικές για τους εργαζόμενους. 

Πάντως, η πραγματικότητα είναι ότι η χειροτέρευση στα δικαιώματά μας είναι τόσο μεγάλη και ραγδαία, και με την προηγούμενη κλαδική σύμβαση και με αυτήν, που γι αυτό χιλιάδες συνάδελφοι φεύγουν μαζικά από τον κλάδο με τις εθελούσιες, μεταξύ των οποίων και πολλοί νέοι. Γιατί νοιώθουν φόβο και τρομοκρατία, και όχι ασφάλεια όπως δήθεν παρουσιάζουν οι υποταγμένοι συνδικαλιστές, γιατί δεν βλέπουν αντιδράσεις στα σχέδια των τραπεζιτών. Κι εμείς θέλουμε την άθληση και τα πολιτιστικά δρώμενα από τα συνδικάτα, αλλά δεν βάζουμε το τέννις και το βόλει πάνω από την προστασία της μητρότητας στις εργαζόμενες των τραπεζών, που δεν εφαρμόζεται ακόμα στην Τράπεζα Πειραιώς για παράδειγμα.

Αλήθεια, θα τολμήσουν τώρα να περάσουν από τους ίδιους χώρους δουλειάς που έβγαζαν τους πύρινους λόγους να εισπράξουν τη γιούχα; Να υποθέσουμε ότι θα αφήσουν διαλυμένα τα νομαρχιακά παραρτήματα, μέχρι την επόμενη 3ετία;

Καμία εξουσιοδότηση στους συμβιβασμένους συνδικαλιστές να υπογράψουν αυτό το άθλιο κείμενο. Όσο πιο γρήγορα απαλλαγούμε από αυτούς, οργανωθούμε και αποφασίσουμε να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει ενάντια σε αυτούς που μας κλέβουν καθημερινά, τόσο καλύτερα για εμάς και τα δικαιώματά μας.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΟΤΟΕ

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για το νέο κανονισμό εργασίας

Μαρτίου 14, 2019 at 12:14 πμ (Αττικής)

«Το ΔΣ του Συλλόγου […] ενέκρινε [τον Κανονισμό] σε συνέχεια διαλόγου και κατάθεσης επί μέρους προσεγγίσεων».

Ευφημισμός, οπωσδήποτε, η διατύπωση για τη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΥΤΑ με θέμα το νέο κανονισμό εργασίας που κύλησε χωρίς εκπλήξεις. Από την αρχή της συνεδρίασης έγινε σαφές πως ό,τι κι αν λεγόταν εκεί μέσα δε θα είχε καμία σημασία, στο προτεινόμενο κείμενο κανονισμού δεν επρόκειτο να αλλάξει ούτε ένα σημείο στίξης και η όλη διαδικασία θα είχε καθαρά τελετουργικό χαρακτήρα. Άλλωστε την επόμενη ακριβώς ήμερα θα λάμβανε και ανάλογη τυπική έγκριση από το ΔΣ της Τράπεζας. Άρα οποιαδήποτε δυνατότητα να κατατεθούν και να συζητηθούν απόψεις ακόμα και μετά τη συνεδρίαση, όταν θα μπορούσαν όλοι να επεξεργαστούν το κείμενο του κανονισμού, είχε αποκλειστεί.

Με αυτά τα δεδομένα, την τελετή άνοιξε ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ που αρχικά παρέλαβε το βραβείο σκηνοθεσίας ευχαριστώντας τους συντελεστές της παραγωγής. Η υποτιθέμενη «πρωτομιλία» του ήταν μια ανάγνωση του κανονισμού ώστε να βοηθηθούν και κάποιοι σύμβουλοι της ΔΗΣΚ που αποφεύγουν κείμενα μεγαλύτερα από ανάρτηση στο twitter.

Στη συνέχεια, στο βαθμό που αυτό ήταν δυνατό με μία πρώτη ανάγνωση, επισημάναμε (κάποια από) τα εμφανώς προβληματικά σημεία σε διατάξεις του νέου κανονισμού, επί των οποίων ο πρόεδρος έδωσε σαφείς, αναλυτικές και τεκμηριωμένες επεξηγήσεις όπως «δεν υπάρχει πρόβλημα» και «όλα θα πάνε καλά». Η γενική γραμματέας του ΣΥΤΑ ακόμα ψάχνει να βρει τα προβλεπόμενα κοινωνικά κριτήρια στις μετακινήσεις για να μας αποστομώσει.

Ακολούθησε η δευτερομιλία του προέδρου, με την οποία απένειμε συγχαρητήρια στον εαυτό του για το νέο, σύγχρονο, δημοκρατικό και λειτουργικό κανονισμό εργασίας και πλέον όλα ήταν έτοιμα για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Ηρωικές μορφές, οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας που περίμεναν καρτερικά στα παρτέρια τους πότε θα έρθει η στιγμή να σηκώσουν το χέρι τους παραμένοντας σιωπηλοί προς αποφυγή ατυχημάτων. Την κρίσιμη στιγμή πάντως τα χέρια σηκώθηκαν συγχρονισμένα και η χορογραφία εκτελέστηκε με αρτιότητα. Ο πρόεδρος κήρυξε τη λήξη της συνεδρίασης και η αυλαία έπεσε.

«Σε σχέση με τον ΚΕΠ του 2004 δεν παρατηρούνται ουσιώδεις αποκλίσεις, ενώ συγκριτικά με τους ΚΕΠ των άλλων Τραπεζών η εικόνα είναι μικτή».

Η σκοπιμότητα της επιλογής μιας fast track διαδικασίας ήταν αντιληπτή εξαρχής. Είναι σαφές ότι οι μεταβολές με το νέο κανονισμό δεν είναι ευνοϊκές για εμάς. Η όποια εργασιακή σταθερότητα και ασφάλεια πλήττεται, καθώς η εργοδοσία επιδιώκει το εντελώς αντίθετο: εργασιακή ρευστότητα και ανασφάλεια. Τόσο για άμεση χρήση -στα πλαίσια της πρόθεσής της για περαιτέρω υποκατάσταση του υπάρχοντος δυναμικού-, όσο και για μελλοντική –έχοντας πλέον τη δυνατότητα να ανακυκλώνει διαρκώς εργαζόμενους διαφορετικών ταχυτήτων, κάτι που για όλους εμάς σημαίνει συνεχή πίεση για εξίσωση προς τα κάτω. Βασικές όψεις της δυσμενούς μεταβολής του εργασιακού τοπίου είναι:

ΣΚΟΠΟΣ

Από το προοίμιο κιόλας του κειμένου υπάρχει μια σαφής διαφορά στη διατύπωση: από το «η νομοθεσία είναι επικρατέστερη, όχι όμως και στα σημεία όπου ο Κανονισμός παρέχει μεγαλύτερη προστασία ή ευνοϊκότερη ρύθμιση» στο «η νομοθεσία είναι επικρατέστερη από τον Κανονισμό όταν παρέχει μεγαλύτερη προστασία ή ευνοϊκότερη ρύθμιση». Ακόμα κι αν άμεσα παράγει τα ίδια έννομα αποτελέσματα, έχει σημασία καθώς δίνει το στίγμα. Στον προηγούμενο κανονισμό η εργατική νομοθεσία ήταν η μίνιμουμ βάση πάνω στην οποία επέρχονταν επιμέρους βελτιωτικές παρεμβάσεις. Τώρα αυτό δεν είναι δεδομένο, πολλά κεκτημένα δικαιώματα έχουν κουτσουρευτεί και πλέον οι ελπίδες μας εναπόκειται στη νομοθεσία για να παρέμβει βελτιωτικά, σε ένα περιβάλλον όπου τα εργασιακά δικαιώματα όλο και περικόπτονται…

ΥΠΑΓΟΜΕΝΟΙ

Μια βασική έλλειψη (βλέποντάς το από εργατική σκοπιά) του προηγούμενου Κανονισμού ήταν η εξαίρεση από αυτόν των εργαζόμενων στην τράπεζα μέσω τρίτων, με ένα πιθανό ελαφρυντικό το γεγονός ότι, την εποχή που συντάχθηκε, το εύρος του φαινομένου ήταν ακόμα σχετικά περιορισμένο. Τώρα που το δουλεμπορικό καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας είναι γενικευμένο, είναι πασιφανές ότι η ύπαρξη εργαζομένων πολλών ταχυτήτων λειτουργεί σαν μοχλός για τη διαρκή υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων συνολικά. Οι εκπρόσωποί μας ευλογούν στην πράξη τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που -στα λόγια και μόνο- καταγγέλλουν. Για εμάς σταθερός προσανατολισμός είναι ο αγώνας ενάντια στους τεχνητούς διαχωρισμούς των εργαζόμενων.

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Είναι αντιφατικό μεν, συνηθισμένο δε, αυτοί που τυπικά ομνύουν στην αξιοκρατία και την αριστεία να αποφεύγουν τη μόνη κατά τεκμήριο αξιοκρατική διαδικασία: το δημόσιο διαγωνισμό. Με τον οποίο διασφαλίζεται ότι επιλέγονται οι καλύτεροι για να υπηρετήσουν επακριβώς καταγεγραμμένες και προσδιορισμένες ανάγκες σε θέσεις που προκηρύσσονται ανοιχτά. Αντί αυτού πλέον έχουμε μια ΜΗ διαδικασία: το σχετικό άρθρο παραπέμπει στην «εκάστοτε προβλεπόμενη στην Τράπεζα διαδικασία», ενώ αυτή θα έπρεπε να ρυθμίζεται από τον ίδιο τον Κανονισμό. Όσο κι αν από τους χειροκροτητές αυτό βαφτίζεται απλοποίηση και εκσυγχρονισμός, η αλήθεια είναι ότι πλέον η αδιαφάνεια, που ήδη επικρατεί, επιτείνεται. Πέρα από τα προφανή (π.χ. παράθυρο για εξατομικευμένες προσλήψεις για εξυπηρέτηση ξένων προς τις πραγματικές εργασιακές ανάγκες προτεραιοτήτων), αποτελεί μέρος ενός συνολικότερου πλαισίου που δίνει πολύ μεγαλύτερη άνεση στη διαχείριση του προσωπικού από τη Διοίκηση, η οποία θέλει να προσλαμβάνει, να τοποθετεί, να μετακινεί και να απολύει όσο πιο εύκολα γίνεται.

Άλλωστε το «φύγε εσύ έλα εσύ» το έχουμε ζήσει για τα καλά εδώ και αρκετά χρόνια. Εργαζόμενοι 40, 45 ετών, που βρίσκονται στην πιο παραγωγική τους περίοδο, θεωρούνται «πλεονάζοντες» στο όνομα της μείωσης του λειτουργικού κόστους, ώστε να μπορούν να χρυσοπληρώνονται εξωτερικοί συνεργάτες και γυρολόγοι «της αγοράς» που έρχονται για να φτιάξουν βιογραφικό ή για μια τελευταία αρπαχτή (ανάλογα και με την ηλικία τους).

ΔΟΚΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Με την κατάργηση του διαγωνισμού ως διαδικασία πρόσληψης, καθίσταται αμφιλεγόμενη και η έννοια του δόκιμου προσωπικού, του οποίου ο ρόλος συνδεόταν απευθείας με τη διαδικασία αυτή. Χωρίς μια σαφή διαδικασία ένταξης δεν υπάρχει κριτήριο για το πότε κάποιος προσλαμβάνεται ως δόκιμος. Στα πλαίσια της γενικευμένης χρήσης του θεσμού της μαθητείας ως εργαλείο εκμετάλλευσης εργατικής δύναμης με όρους δυσμενέστερους των προβλεπόμενων, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι πολλοί.

ΚΛΑΔΟΙ

Η κατάργηση κλάδων προσωπικού είναι άμεσα συνυφασμένη με την εξωτερίκευση τραπεζικών εργασιών, τόσο ως συνέπεια, όσο και ως υποβοήθηση για την περαιτέρω διεύρυνσή της. Όταν η έννοια του «πληροφορικάριου τραπεζοϋπάλληλου» καταργείται πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε. Ο πρώτος κλάδος που καταργήθηκε ΣΥΝΟΛΙΚΑ σε φορείς του δημοσίου το 2013, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και επρόκειτο να απολυθεί (αν δε γίνονταν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ κινητοποιήσεις) ήταν ο κλάδος της πληροφορικής. Γιατί; Για να δοθεί σε εργολάβους. Το Προεδρείο του ΣΥΤΑ αναφέρεται στον κίνδυνο εκχώρησης εργασιών και απόσχισης κλάδων, στην πραγματικότητα όμως ανοίγει διάπλατα το δρόμο. Να του επισημάνουμε ωστόσο ότι η μεταφορά σε άλλο κλάδο δε σημαίνει εξασφάλιση: η κατάργηση κλάδων με τη μεταφορά του προσωπικού σε άλλους, οδηγεί στη δημιουργία δεξαμενών απολύσεων και υποχρεωτικών μετακινήσεων ακόμα και εκτός νομού, μια και οι εναπομείναντες κλάδοι μεγαλώνουν, βαφτίζονται «υπερπλήρεις» και το προσωπικό «πλεονάζον». Υπάρχει λόγος να πανηγυρίζουμε λοιπόν;

Κι ενώ οι γενικές συνέπειες είναι μόνιμες, οι ειδικές διευθετήσεις των μεταβατικών διατάξεων είναι ακριβώς αυτό: μεταβατικές και με αποτελέσματα προσωρινά. Η κάλυψη μέσω της αναγνώρισης κάποιων θέσεων ως προσωποπαγών είναι δίκοπο μαχαίρι, μια και ταυτόχρονα αναγνωρίζονται ως θέσεις χωρίς αντικείμενο, ιδιαίτερα ευάλωτες στα πλαίσια των εξελισσόμενων πλάνων αναδιάρθρωσης και μετασχηματισμού των τραπεζών.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Το μαστίγιο λειτουργεί αποδοτικότερα όταν εναλλάσσεται πού και πού με το καρότο κι αυτό στην προκείμενη περίπτωση είναι η αξιολόγηση. Οι άδικες και μεροληπτικές κρίσεις, στις οποίες η οσφυοκαμψία και η ευελιξία υπερισχύουν των πραγματικών προσόντων και της προϋπηρεσίας, δεν πρόκειται να πάψουν, είναι δομικό στοιχείο αυτού του συστήματος. Έχοντας δε και το προηγούμενο της επιχείρησης εφαρμογής της στο δημόσιο για να «δικαιολογηθούν» απολύσεις, υποβαθμίσεις, μετακινήσεις και μειώσεις μισθών, καταλαβαίνουμε πως η αξιολόγηση δε θα γίνει με σκοπό την ανταμοιβή των διακριθέντων, αλλά τη δημιουργία μιας δεξαμενής δυνητικών διαθεσιμοτήτων και απολύσεων. Ιδιαίτερα αν συνδεθεί ο μισθός με την επίτευξη ατομικών στόχων. Ας σημειωθεί ότι, ενώ πριν οι ενστάσεις εξετάζονταν από το Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων, τώρα πάνε σε «αρμόδιο όργανο που θα καθορίσει […] η Τράπεζα», στο οποίο ναι μεν θα συμμετέχει εκπρόσωπος του Συλλόγου, δε διευκρινίζεται όμως εάν θα έχει δικαίωμα ψήφου.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ

Στο πεδίο αυτό δε μιλάμε βάσει ερμηνειών και εκτιμήσεων αλλά βάσει γεγονότων. Τα σχετικά άρθρα έχουν συνταχθεί έτσι ώστε να καλύψουν αναδρομικά όλες τις προηγούμενες καταχρηστικές εργοδοτικές πρακτικές σε κάποιες από τις οποίες υπήρξαν αντιδράσεις, συλλογικές ή ατομικές, αγωνιστικές ή νομικές.

Την αρμοδιότητα είχε πριν το Συμβούλιο Εργασιακών Σχέσεων (που καταργείται και στο οποίο είχαμε δύο εκπροσώπους, οι οποίοι δεν ήταν δεδομένο ότι θα ήταν εσαεί φίλα προσκείμενοι στην εργοδοσία). Εξ ορισμού η μεταφορά της από ένα συλλογικό όργανο σε ένα πρόσωπο (όποιο κι αν είναι αυτό) εξ ορισμού αφαιρεί μια δικλείδα (σχετικής τουλάχιστον) αμεροληψίας και διαβούλευσης  και ενισχύει τον αυταρχισμό και την αυθαιρεσία. Η απάλειψη ακόμα και στοιχειωδών κοινωνικών κριτηρίων (το ενοχλητικό για κάποιους «κατά τη διενέργεια μεταθέσεων πρέπει να σταθμίζεται, εκτός από το συμφέρον της Τράπεζας, και η οικογενειακή κατάσταση όπως και η κατάσταση υγείας του υπαλλήλου, η ιεραρχική του θέση και η δυνατότητα εξέλιξης του») είναι ενδεικτική, την απαιτούσε άλλωστε η θεσμικά εκπεφρασμένη άποψη ότι τα παιδιά δε χρειάζονται και τους δύο γονείς (από μεγαλοψυχία πάντως δίνουν και τρεις ημέρες άδεια ετησίως για να τους συναντούν που και που). Κι ενώ υποτίθεται ότι πριν από μια μετακίνηση σε θέση εκτός νομού εξετάζεται η δυνατότητα κάλυψής της από εργαζόμενους που έχουν υποβάλει σχετική αίτηση, αναρωτιόμαστε πώς θα υπάρξουν τέτοιες αιτήσεις όταν ταυτόχρονα καταργούνται τα όποια οικονομικά κίνητρα για όσους πιθανά ενδιαφέρονταν. Όσο για την αποζημίωση των υποχρεωτικά μετατιθέμενων εκτός νομού:

  • Καταργείται το στεγαστικό επίδομα
  • Τα έξοδα εγκατάστασης που προηγουμένως καθορίζονταν με σαφήνεια (αποδοχές ενός μήνα) πλέον επαφίενται στην απόλυτη κρίση της Τράπεζας («καταβάλλονται έξοδα… η φύση κι η διάρκεια καταβολής …ορίζεται από την Τράπεζα λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων συνθηκών της κάθε μεταθέσεως»).

Όπως έδειξε και η περσινή εμπειρία με τις εκδικητικές μεταθέσεις της Πράξης 46/10.04.2018, η Διοίκηση ενίοτε χρησιμοποιεί τις μεταθέσεις όχι με σκοπό την κάλυψη (αντίθετα, ακόμα και σε βάρος) των πραγματικών αναγκών, αλλά ως μέσο πίεσης, εκφοβισμού και πειθάρχησης. Αυτό μπορεί πλέον να το κάνει με μεγαλύτερη ευχέρεια. Με μεταθέσεις ανά την επικράτεια χωρίς πλέον κανένα χρονικό όριο και αποσπάσεις για την κάλυψη «προσωρινών και/ή επειγουσών και/η άμεσων και/η εξαιρετικών αναγκών» που ξεχειλώνουν στο 12μηνο (περισσότερο πια κι από τη στρατιωτική θητεία).

Γνωρίζοντας ότι το θέμα «καίει», το προεδρείο του ΣΥΤΑ στην ερμηνευτική του ανακοίνωση Νο 130 νιώθει υποχρεωμένο να επισημάνει την αγωνιστική του επαγρύπνηση σε περιπτώσεις κατάχρησης του διευθυντικού δικαιώματος. Αν μιλούσαμε σε θεωρητικό μόνο επίπεδο θα αντιτείναμε ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να στοιχειοθετήσεις καταχρηστικότητα στην άσκηση ενός δικαιώματος που έχεις καταστήσει πρακτικά απεριόριστο και με την υπογραφή σου. Επειδή όμως υπάρχουν και τα γεγονότα, την «επαγρύπνηση» αυτή τη βίωσαν περισσότερο από όλους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που βρέθηκαν στο στόχαστρο τα τελευταία δύο χρόνια, τόσο αυτοί που αναγκάστηκαν να υποκύψουν στον εκβιασμό και αποχώρησαν όσο κι εκείνοι που έμειναν και συνεχίζουν να το παλεύουν. Το προεδρείο του ΣΥΤΑ με τη στάση του το μόνο που δημιούργησε σε όλους μας ήταν ένα αίσθημα ανασφάλειας και απόλυτης υπαγωγής μας στις ορέξεις της εργοδοσίας.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Εδώ οι συντάκτες προφανώς δεν είχαν και πολλά να ρυθμίσουν και το σχετικό άρθρο είναι σχεδόν πλήρης αντιγραφή του αντίστοιχου προηγούμενου με μια μικρή ωστόσο προσθήκη: «σε ώρες που δεν εμποδίζονται οι εργασίες». Που δεν μπορεί να είναι τυχαία. Η σκοπιμότητά της είναι προφανής κι αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι το πιθανό εύρος εφαρμογής της, με τυχόν «περίεργες» ερμηνείες. Συνδικαλισμός εξ ορισμού είναι η οργάνωση και η δράση των εργαζόμενων στους χώρους δουλειάς τους κι όχι χόμπι του σαββατοκύριακου.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Τα ανώτερα χρηματικά πρόστιμα αυξάνονται κατά 1.500% (από το 1/5 των μηνιαίων αποδοχών σε αποδοχές 3 μηνών), ενώ διπλασιάζεται και η ανώτατη διάρκεια της ποινής προσωρινής παύσης (από 3 σε 6 μήνες). Το σκεπτικό με το οποίο η σκλήρυνση των ποινών συνιστά, σύμφωνα με την ανακοίνωση Νο 130 του ΣΥΤΑ, εκδημοκρατισμό και εχέγγυο αντικειμενικότητας, αδυνατούμε να το παρακολουθήσουμε. Μία, εύλογη τουλάχιστον, εκτίμηση είναι ότι είναι πιθανό να αυξηθεί η δραστηριότητα των πειθαρχικών, πιθανά και με την εκκαθάριση παλιότερων εκκρεμοτήτων. Κι αν οι περισσότεροι μπορεί να υποθέτουμε ότι τα πειθαρχικά δεν αφορούν εμάς αλλά κάποιους «κακούς», τα πράγματα μπορεί να μην είναι ακριβώς έτσι. Πρόσφατα σε μεγάλη τράπεζα κλήθηκαν σε απολογία ενώπιον του πειθαρχικού 45 συνάδελφοι για αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων τους.

ΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο θεμιτός και δίκαιος στόχος του κάθε συναδέλφου να εργαστεί έως τη σύνταξη στην τράπεζα δε θα είναι πια εφικτός αφού απαλείφθηκε η ενοχλητική διάταξη του προηγούμενου κανονισμού «η εργασιακή σχέση του μόνιμου προσωπικού λύνεται αυτοδικαίως, ως σύμβαση ορισμένου χρόνου την 31 Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο ο εργαζόμενος συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις άμεσης συνταξιοδότησης με πλήρη σύνταξη από οποιαδήποτε φορέα κοινωνικής ασφάλισης». Στην ανακοίνωση Νο 130 το προεδρείο του ΣΥΤΑ καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να χρυσώσει το χάπι για την πλέον επώδυνη για τους εργαζόμενους μεταβολή του κανονισμού. Ξεκινά με μια μισή αλήθεια: η ΠΥΣ 6/2012 μετέτρεψε όλες τις συμβάσεις εργασίας σε αορίστου χρόνου σε αντίθεση με τα όσα προβλέπονταν από τις ήδη υφιστάμενες συμβάσεις και κανονισμούς. Δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι, ωστόσο, δεσμευτική για το περιεχόμενο των συμβάσεων και των κανονισμών που θα υπογράφονταν μετά από την εφαρμογή της. Νομικό κώλυμα για την ύπαρξη μιας ανάλογα προστατευτικής ρήτρας στο νέο κανονισμό δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε όμως ούτε και ανάλογη βούληση από πλευράς των εκπροσώπων μας.

Στα πλαίσια αυτά, η διατήρηση (έστω και κουτσουρεμένου) του επιδόματος αποχώρησης μετά τη 15ετία αναμένεται να γίνει εργαλείο για μια διαρκή «εθελούσια». Το να παρουσιάζεται σαν θετικό για τον εργαζόμενο που το παίρνει ακόμα κι αν αποχωρήσει χωρίς τη συγκατάθεση της Τράπεζας δε στηρίζεται στα πραγματικά δεδομένα. Με δύο μαζικά προγράμματα εθελούσιας τα τελευταία 2,5 χρόνια, είναι βέβαιο ότι όσοι παραμείναμε το επιλέξαμε επειδή θέλουμε να κάνουμε την ίδια δουλειά και αύριο.

 

«Το συνδικαλιστικό κίνημα να βρίσκεται σε μόνιμη επιφυλακή, αγωνιστική ετοιμότητα, συνειδητοποιημένη και μαζική δράση».

Ο νέος κανονισμός είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της εργοδοσίας, κάτι απολύτως αναμενόμενο καθώς εκείνη ουσιαστικά τον επέβαλλε χωρίς καμιά αντίδραση από το συνομιλητή της (ή «κοινωνικό εταίρο»), την πλειοψηφία του ΔΣ. Η συλλογική δράση είναι το μόνο που μας καθιστά ικανούς να αντιμετωπίσουμε εργοδοσίες, κυβερνήσεις κι άλλες φαινομενικά υπέρτερες δυνάμεις. Όταν απαξιώνεται και μπαίνει στο περιθώριο, τότε οι συσχετισμοί είναι εκ προοιμίου άνισοι και αυτό ακριβώς αποτυπώνεται σε αυτή την ετεροβαρή συμφωνία.

Η προσπάθεια για αλλαγή των συσχετισμών αυτών και για αποτελεσματική υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, όμως, είναι συνεχής και καθημερινή και δε σταματάει κάτω από οποιοδήποτε κανονιστικό πλαίσιο. Δεν έχουμε ούτε τη διάθεση αλλά ούτε και την πολυτέλεια να μεμψιμοιρούμε, άλλωστε ούτε και η πραγματικότητα το επιτρέπει.

Μπροστά μας τώρα είναι η μάχη για την κλαδική σύμβαση. Είναι δεδομένο ότι τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί από τους «κοινωνικούς εταίρους» (ούτε βέβαια κι από την «αριστερή κυβέρνηση»). Εμείς είμαστε που θα πρέπει να βάλουμε μπροστά τις ανάγκες μας και να τις κάνουμε διεκδικήσεις. Την Τετάρτη 20 του μήνα αλλά και κάθε μέρα και με όποιο κανονισμό παλεύουμε για: Ρήτρα μη απολύσεων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Αύξηση των μισθών και μείωση του χρόνου εργασίας.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

“Δεν εφαρμόζουμε τον Κανονισμό επειδή σκοπεύουμε να τον αλλάξουμε»

Φεβρουαρίου 28, 2019 at 2:23 πμ (Αττικής)

…ήταν η τοποθέτηση πρωτοκλασάτου στελέχους της ΔΗΣΚ όταν κατέθετε ως μάρτυρας σε δικαστήριο συναδέλφισας (εναντίον της δυστυχώς) που κινήθηκε ένδικα για να αποτρέψει τη μετακίνησή της στην άλλη άκρη της Ελλάδας  στα πλαίσια της διαβόητης Πράξης Δ/ντος 46/10.04.2018.

Ενώ ένα τέτοιο επιχείρημα θα συγκέντρωνε άνετα 6 θετικές ψήφους στο διοικητικό συμβούλιο του ΣΥΤΑ, σε διαδικασίες όπου τηρούνται στοιχειώδη προσχήματα και δεν βιάζεται κατά συρροή η κοινή λογική δεν θα μπορούσε να σταθεί (η συναδέλφισσα φυσικά και δικαιώθηκε, όπως και πιστεύαμε ότι έπρεπε).

 Ο Κανονισμός Εργασίας ήταν πρόσκομμα στα σχέδια της εργοδοσίας να ισοπεδώσει τις εργασιακές σχέσεις για να «παίξει μπάλα» σε ανοιχτό γήπεδο και η πρεμούρα της για την αλλαγή του ήταν αναμενόμενη. Το ότι η ηγεσία του ΣΥΤΑ υπήρξε πρόθυμο στήριγμα στα σχέδιά της όλο αυτό τον καιρό δεν είναι και μυστικό. Οι μεθοδεύσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την απόσπαση συναίνεσης στην περσινή συνέλευση είναι κι αυτές γνωστές. Η αδιαφάνεια στην όλη εξέλιξη των (όποιων) διαπραγματεύσεων και διεργασιών έλαβαν χώρα σε αυτό το διάστημα, επίσης τυπική για το συγκεκριμένο προεδρείο. Όμως πάντοτε υπάρχουν και χειρότερα και χθες τα είδαμε κι αυτά.

Σήμερα συγκαλείται συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου με θέμα «Έγκριση νέου Κανονισμού Εργασίας Προσωπικού και παροχή εξουσιοδότησης για την υπογραφή αυτού και κάθε σχετικού εγγράφου». Σε όλες τις εκφάνσεις της οργανωμένης ζωής ένα μέλος θεσμικού οργάνου καλείται να δώσει έγκριση σε κάτι που προηγουμένως έχει λάβει γνώση, έχει διαβάσει, αξιολογήσει, συζητήσει, συμβουλευτεί. Τον κανονισμό που καλούμαστε να εγκρίνουμε –τον «Καταστατικό Χάρτη – Οδηγό» Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων των εργαζομένων που θα καθορίσει το πλαίσιο στο οποίο θα δουλεύουμε για το υπόλοιπο λίγο πολύ του εργασιακού μας βίου – δεν τον έχουμε λάβει σε κείμενο. Τα άρθρα που τροποποιούνται σε σχέση με τον υφιστάμενο και το περιεχόμενο αυτών των αλλαγών περιμένουμε να τα ακούσουμε για πρώτη φορά στη σημερινή συνεδρίαση.

Μια που δουλεύουμε και σε τράπεζα κάποιες αναλογίες είναι αναπόφευκτες. Θα μπορούσε ποτέ κανείς να εγκρίνει μια πιστοδότηση  σε μια εισήγηση άγνωστου περιεχομένου ενόψει μιας προφορικής παρουσίασής της; Επειδή στην προκείμενη περίπτωση κάτι τέτοιο καλούμαστε να διαπράξουμε. Απιστία σε βάρος των εργαζομένων.

Εδώ ούτως ή άλλως δεν υφίσταται και καμία εισήγηση προς εξέταση. Η έγκριση ανακοινώνεται ως προαποφασισμένη και εν αναμονή μόνο των προβλεπόμενων –δεδομένων στο ΔΣ- υπογραφών. Αντί σχεδίου κανονισμού, το μόνο που έχουμε λάβει (μαζί με όσους συναδέλφους είχαν την αντοχή να διαβάσουν τη χθεσινή ανακοίνωση Νο 128) είναι ένα απόσπασμα από την περσινή ομιλία του προέδρου του ΣΥΤΑ σε playback.

Η απόλυτη αδιαφάνεια μαρτυρά πολλά κι από μόνη της για το (έστω κι άγνωστο ακόμα) περιεχόμενο του νέου κανονισμού. Ο μόνος τρόπος για να περιοριστούν οι κραδασμοί  είναι η επιβολή του ως τετελεσμένο.  Ως ένα (ακόμα) αναγκαίο κακό και πάντα στο όνομα της αυτόνομης πορείας της Τράπεζας, με τους εργαζόμενους να αντιμετωπίζονται σαν να είναι το εμπόδιο σε αυτή.

Επειδή η παρωδία συνεδρίασης που στήνεται δεν αντιστοιχεί στη σοβαρότητα του ζητήματος, ξεκαθαρίζουμε ότι για μας η μόνη έντιμη επιλογή είναι η κοινοποίηση σε όλους τους συναδέλφους του περιεχομένου του νέου κανονισμού και η έγκρισή του μετά από εκτενή συζήτηση από γενική συνέλευση.

Εν λευκώ έγκριση/εξουσιοδότηση δε δίνουμε. Δεν την απαιτεί ούτε τη δικαιούται καμιά κυβέρνηση, στη βάση της εκλογής της (με ψευδείς ή μη υποσχέσεις) σε ένα σύστημα πολύ λιγότερο αμεσοδημοκρατικό από το συνδικαλιστικό. Το συνδικαλιστικό σύστημα προβλέπει την αναγκαιότητα διεξαγωγής ΓΣ, όχι προ 10 μηνών, τώρα, εδώ που είμαστε, προβλέπει εγκρίσεις από το σύνολο των συναδέλφων. Δε θα καταργήσουμε τη συμμετοχή των εργαζόμενων υποβαθμίζοντάς τους σε ψηφοφόρους και μόνο. Τουλάχιστον όχι εμείς.

Δεν πρόκειται να το κάνουμε για μια συνδικαλιστική καρικατούρα κυβέρνησης. Που καταρχήν προεκλογικά ποτέ δεν έθεσε ζήτημα αλλαγής κανονισμού παρά μόνο ένταξης σε αυτόν όλων των συναδέλφων (οπότε ας κοπούν καλύτερα τα βαρύγδουπα περί «υλοποίησης προγραμματισμού  δράσης»). Που βάφτισε μια θολή έκθεση ιδεών «πλαίσιο» για να πετύχει την υπερψήφιση της (παρεμπιπτόντως κι επειδή είπαμε δουλεύουμε σε τράπεζα οι 91 ψήφοι στις 131 είναι 69,46%) από την περσινή ΓΣ για να το επισείει τώρα σε μια λογική «ας προσέχατε».

 Αν όντως ο νέος κανονισμός διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας, σέβεται, αναγνωρίζει κι  ανταμείβει το ρόλο των εργαζομένων, δεν είναι αυτοί σε θέση να το κρίνουν και πιθανά να τα επιβεβαιώσουν και οι ίδιοι λαμβάνοντας γνώση του; Το μόνο επιχείρημα είναι ότι αφού κέρδισαν τις εκλογές, έχουν εκ των προτέρων δίκιο; Μάλλον υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο…

Δε συναινούμε με κανέναν τρόπο στην κλειστή διαδικασία που επιλέχτηκε από το Προεδρείο του ΣΥΤΑ. Το ζήτημα αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους έχουν καθήκον να διασφαλίζουν τα δικαιώματά τους, την έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωσή τους και να φροντίζουν πάνω απ’ όλα να γίνεται σοβαρή συζήτηση για τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν την εργασιακή τους καθημερινότητα, φροντίζοντας η τελική απόφαση να λαμβάνεται από ΓΣ μετά την κατάθεσή όλων των προτάσεων και ενστάσεων και την ενδελεχή συζήτησή τους.

Ούτε καν έστω, λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος η συνεδρίαση δεν έγινε απόγευμα ώστε να μπορούν και οι εργαζόμενοι να παρακολουθήσουν τη διαδικασία για να ενημερωθούν. Περιττή πολυτέλεια όταν ο στόχος είναι να περάσει ο Κανονισμός όπως διαμορφώθηκε από άλλους για μας.

Ο αυταρχισμός στο εσωτερικό δεν είναι παρά η άλλη όψη της υποταγής στην εργοδοσία.  Όταν ταυτίζει κανείς πλήρως τα συμφέροντά του με αυτή, τότε δεν έχει κοινό τόπο με τους εργαζόμενους. Συνδικαλισμό τέτοιου τύπου δεν κάνουμε, εξαρτήσεις και δεσμεύσεις δεν έχουμε, ο θεσμικός και ουσιαστικός μας ρόλος είναι ο έλεγχος του προεδρείου και όχι η εκ των προτέρων αποδοχή των προτεραιοτήτων και των σκοπιμοτήτων του.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Νέα επεισόδια στο δυσώδη πόλεμο της πολιτικής, οικονομικής και δικαστικής διαπλοκής

Φεβρουαρίου 19, 2019 at 12:15 πμ (Αττικής)

Εδώ και κάποιες ημέρες η Τράπεζα βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο επίκεντρο της δημοσιότητας με αρνητικό τρόπο. Αρχικά με τη δημοσιοποίηση της άσκησης ποινικών διώξεων σε διοικητικά στελέχη αλλά και σε εργαζόμενους για δανειοδοτήσεις της περιόδου 2011-15 και στη συνέχεια εν είδη ρελάνς με τις αποκαλύψεις (εντός ή εκτός εισαγωγικών) για χορήγηση καταναλωτικού δανείου σε εν ενεργεία υπουργό. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, μέσα από τα ελεγχόμενα από αυτές ΜΜΕ, χρησιμοποιούν όλα τα όπλα που διαθέτουν για να πλήξουν τα αντίπαλο στρατόπεδο. Στον πόλεμο αυτό δε χρειάζονται ούτε ατράνταχτα στοιχεία ούτε αδιάσειστες αποδείξεις. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα πολιτικό «τζέρτζελο» για να προσφέρει υλικό επαρκές για προεκλογική χρήση. Προεκλογική περίοδος και σκανδαλολογία ανέκαθεν συμβάδιζαν. Ιδιαίτερα όταν επί της ουσίας της ακολουθούμενης πολιτικής δεν υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στα αστικά κόμματα, τότε η σκανδαλολογία γίνεται το βασικό εργαλείο για την πολιτική αντιπαράθεση

Όσον αφορά τα καθ’ ημάς είναι προφανές ότι οι εξελίξεις αυτές δεν έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία αλλά σαν εκκαθάριση εκκρεμοτήτων που έχουν παραμείνει ανοιχτές από την περίοδο του ανελέητου πολέμου για την απόκτηση του ελέγχου της Τράπεζας το Σεπτέμβρη του 2016. Μπορεί τότε τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα να έφτασαν σε ένα συμβιβασμό  αλλά ο ανταγωνισμός μεταξύ τους φυσικά δεν έπαψε ποτέ να υφίσταται. Τώρα ήρθε η ώρα να λύσουν τους λογαριασμούς τους. Σε αυτού του είδους τα ξεκαθαρίσματα εννοείται ότι δεν υπάρχει κανενός είδους φραγμός,  όπως η δεοντολογία ή το τραπεζικό απόρρητο. Είναι κοινό μυστικό ότι όλα είναι κατευθυνόμενα εκ των έσω. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε οι διοικούντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, πιθανά δε να επιληφθεί και ο εσωτερικός έλεγχος. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει καθώς οι διαρροές προέρχονται από τα ανώτατα κλιμάκια και η ρουφιανιά έχει πλέον αναχθεί σε «εταιρική κουλτούρα».

Εξίσου προφανές είναι ότι όλος ο θόρυβος καμία σχέση δεν έχει με την ουσία του ζητήματος. Όπως συμβαίνει πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιοι αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι απαραίτητοι για τον εξωραϊσμό του συστήματος συνολικά. Κι όπως η φυλάκιση κάποιου ξοφλημένου πολιτικού γίνεται το «πλυντήριο» του πολιτικού προσωπικού έτσι και η εμφάνιση της Attica Bank ως εστία «ασυδοσίας και διαφθοράς» έρχεται σε αντιπαραβολή με την «υγιή κι εύρυθμη» λειτουργία των συστημικών τραπεζών (για τις ποίες απλά χρειάστηκε ο ελληνικός λαός να πληρώσει μερικές δεκάδες δις μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων από το ΤΧΣ για να καλύψει τις δικές τους μαύρες τρύπες).

Δεν θα πέσουμε στην παγίδα του συστήματος, που μιλά για «έντιμους» και «ανέντιμους» πολιτικούς, για «έντιμους» και «διαπλεκόμενους» καπιταλιστές, για «μιζαδόρικη» και «υγιή» επιχειρηματικότητα και τα παρόμοια, κρύβοντας την πραγματικότητα της ληστρικής ουσίας του ίδιου του καπιταλισμού και του στυγνού ταξικού διαχωρισμού που επιφέρει.

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη. Ο δικαστικός μηχανισμός είναι στο έπακρο πολιτικοποιημένος και σε περιόδους πολιτικών κρίσεων διασπάται σε τμήματα που στρατεύονται στο πλευρό του ενός ή του άλλου πολιτικού στρατοπέδου.

Το έργο το έχουμε δει καλά όλα αυτά τα χρόνια. Με όλες τις διοικήσεις όλων των τραπεζών διαχρονικά, με τα golden boys μεγαλοστελέχη που εμφανίζονται ως μεσσίες κατηγορώντας τους προηγούμενους αλλά στο τέλος φεύγουν νύχτα, έχοντας λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα, λαμβάνοντας πέρα από τους προκλητικούς για την κοινωνία μισθούς τους και πλήθος άλλων παροχών. Για αυτούς δεν μας καίγεται καρφί καθώς μαζί τους δεν έχουμε τίποτα κοινό.

 Εμάς μας ενδιαφέρει ο απλός εργαζόμενος που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και προσπαθεί να πείσει τους πελάτες να φέρουν μια κατάθεση ή να πουλήσει ένα ασφαλιστήριο μέσα σε ένα αρνητικό κλίμα. Μας ενδιαφέρει ο συνάδελφος στο διπλανό γραφείο, που καλή τη πίστη ή κάτω από ένα ιδιότυπο καθεστώς τρομοκρατίας με την απειλή της δυσμενούς μετάθεσης, της υποβάθμισης ή της περιθωριοποίησης, υπέγραψε κάποτε μια εισήγηση δανείου και τώρα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Μας ενδιαφέρει ο εργαζόμενος που μετά από χρόνια σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ενοικιαζόμενης σκλαβιάς, εντάχθηκε στην οικογένεια της Τράπεζας μας και έχει στηρίξει τις ελπίδες και τα όνειρα του στο μέλλον της.

Γιατί μην αμφιβάλλει κανείς ότι και πάλι εμείς θα είμαστε που θα κληθούμε να πληρώσουμε το λογαριασμό.  Με τις πλάτες της ηγεσίας του ΣΥΤΑ  – που έχοντας ως πρώτο μέλημα την αναπαραγωγή του εαυτού της δεν πρόκειται ποτέ να αντιπαρατεθεί επί της ουσίας με καμία διοίκηση – οι (άμεσες ή έμμεσες) απολύσεις, οι μειώσεις μισθών, η απώλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, η καταστρατήγηση (ου μην και κατάργηση) του κανονισμού εργασίας θα επιβληθούν και πάλι ως αναγκαίες για την «εξυγίανση» της Τράπεζας.

Εμείς από την πλευρά μας δεν πρόκειται να συναινέσουμε στο να γίνουμε και πάλι πρόβατα επί σφαγή.

Όχι στα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των εργαζόμενων της Attica Bank

Κάτω τα χέρια από τις δουλειές μας, το μισθό μας, τη ζωή μας.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Σάββατο 16/2: Εργατική διαδηλωση

Φεβρουαρίου 14, 2019 at 5:05 μμ (Εργατικά)

Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής στηρίζει και συμμετέχει στην εργατική διαδήλωση που διοργανώνουν πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού τομέα. το Σάββατο 16/2/19, στις 11.30πμ στην πλατεία Κοραή.

Διεκδικούμε την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των ΣΣΕ, την κατάργηση του νόμου Βρούτση-Αχτσίογλου που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση και των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Επίσης, διεκδικούμε και την επεκτασιμότητά των ΣΣΕ, ώστε κανένας να μη δουλεύει χωρίς συλλογική σύμβαση. Απαιτούμε την άμεση επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις. Τέλος, παράλληλα με την απαίτησή μας για αυξήσεις στο μισθό διεκδικούμε και τη μείωση του εργάσιμου χρόνου.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Στάση εργασίας στην Πειραιώς

Φεβρουαρίου 4, 2019 at 1:11 πμ (Εργατικά, Τράπεζες)

Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!

 

Την προηγούμενη βδομάδα, Γεν. Διευθυντές των Διευθύνσεων της Τράπεζας Πειραιώς που διαχειρίζονται ή εμπλέκονται στα δάνεια οριστικής καθυστέρησης, επιβεβαίωσαν τις φήμες για  το σχεδιασμό  μεταφοράς ολόκληρων τμημάτων με εργαζομένους σε ξένα fund,  με τις σχέσεις εργασίας των εργαζομένων να είναι στον αέρα. Ακούγονται σενάρια ακόμα και για μονομερείς απολύσεις, με την «ελπίδα» ότι μετά την απόσχιση το όποιο fund θα ξαναπροσλάβει τους εργαζομένους με νέες σχέσεις εργασίας. Στις διευθύνσεις αυτές εργάζονται περίπου 1200 εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων ενοικιαζομενοι, και υπάλληλοι της Πειραιώς που θα πεταχτούν εκτός τράπεζας και κλαδικής σύμβασης.

Μετά το ξεχείλωμα του ωραρίου, τη μείωση χιλιάδων θέσεων εργασίας, τη διαρκή πίεση των εργαζομένων να αποχωρήσουν με εθελούσια, την τρομοκρατία της στοχοθεσίας στα καταστήματα και την εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας, η Πειραιώς κλιμακώνει την επίθεση. Είχε προηγηθεί πριν λίγες μέρες η θρασύτατη απαγόρευση της εισόδου των σωματείων εν ώρα εργασίας εντός των κτιρίων της Τράπεζας. Τώρα τίθεται υπο αμφισβήτηση το ίδιο το δικαίωμά μας στην εργασία.

 

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ! ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες. Η επιθετική αυτή κίνηση από την πλευρά της Τράπεζας Πειραιώς δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη! Να μην την πληρώσουμε πάλι εμείς! Οι  τραπεζίτες όταν μιλούν για μείωση κόστους αυτή αφορά μόνο τους εργαζόμενους, αφού λεφτά υπάρχουν για γιάπηδες και προκλητικούς μισθούς μεγαλοστελεχών, εταιρείες και μπίζνες με εργολαβίες και ακίνητα, μεγαλοεπιχειρηματίες που απολαμβάνουν και σήμερα δάνεια εκατομμυρίων με χαριστικούς όρους, καναλάρχες και διαφημίσεις.

Μπορούμε να μπλοκάρουμε τα σχέδιά τους συλλογικά με ένα καλά οργανωμένο αγωνιστικό σχέδιο. Όχι στη μοιρολατρία, την παθητικότητα, την ατομική στάση. Καμία εμπιστοσύνη στην ΟΤΟΕ, που κάνει σαν να μη συμβαίνει τίποτα όταν έχει βουίξει ο οικονομικός τύπος για τα σχέδια των τραπεζών. Η κίνηση αυτή είναι βόμβα στις διαπραγματεύσεις για την κλαδική σύμβαση, μόνο ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ σφυρίζουν αδιάφορα και αντιμετωπίζουν την επίθεση σαν απλό επικοινωνιακό τέχνασμα. Οι πρωτοβουλίες αυτές όμως είναι η αρχή για απολύσεις, για περισσότερη δουλειά με λιγότερα δικαιώματα για όλους.

1ο βήμα η μαζική συμμετοχή από όλους τους συναδέλφους ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης στη στάση εργασίας τη Δευτέρα 4/2, που προκήρυξαν 2 επιχειρησιακά και ένα κλαδικό σωματείο. Να γίνουν έκτακτες Γ. συνελεύσεις σε κάθε νομό, για να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι και να παρθούν αποφάσεις. Προτείνουμε πρόγραμμα δράσης με προειδοποιητική 24ωρη απεργία, εκλογή επιτροπών αγώνα, κλιμάκωση, καταλήψεις, συγκεντρώσεις, συντονισμό με άλλα σωματεία που διεκδικούν κλαδική σύμβαση, απεργία σε όλο τον κλάδο.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 04/02/2019 12-5 μ.μ

& ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ RBU (Λ. Μεσογείων) ΣΤΙΣ 13:00

 

  • Να μην υλοποιηθούν τα σχέδια απόσχισης του RBU και κανένα σχέδιο μεταφοράς προσωπικού που εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο στη Διαχείριση κόκκινων δανείων – Recoveries Business Unit ή Piraeus Legacy Unit – σε άλλη εταιρεία, υφιστάμενη ή νέα. 
  • Να διασφαλιστούν οι εργασιακές σχέσεις όλων των εργαζομένων στον Όμιλο Πειραιώς.
  • Υπογραφή τώρα κλαδικής σύμβασης με ρήτρα μη απολύσεων . Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Αύξηση των μισθών και μείωση του χρόνου εργασίας μας.

3/2/2019

http://pantrapezikosxhma.blogspot.com

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Αγωνιστικός συναγερμός για την υπογραφή νέας κλαδικής σύμβασης!

Ιανουαρίου 20, 2019 at 8:01 μμ (Τράπεζες)

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Ο κλάδος των τραπεζών βρίσκεται εδώ και λίγες μέρες χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας. Η προηγούμενη έληξε 31/12 και διανύουμε την 3μηνη περίοδο μετενέργειας, που επιτάσσει υπογραφή ως τέλη Μαρτίου. Διαφορετικά, χάνουμε μια σειρά οικονομικά και θεσμικά δικαιώματα, κατακτήσεις ετών στον κλάδο μετά από αγώνες.

Το περιβάλλον είναι εξαιρετικά δυσμενές. Τα παραμύθια περί επαναφοράς των συλλογικών συμβάσεων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κρατούν το νομικό πλαίσιο εναντίον μας. Οι τραπεζίτες έχουν δρομολογήσει τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, αφού μέσω των “εθελουσιών” αντικαθιστούν το προσωπικό που υπάγεται σε συμβάσεις και κανονισμούς εργασίας, με χιλιάδες εργαζόμενους ελαστικοποιημένων εργασιακών σχέσεων και ατομικών συμβάσεων. Οι τράπεζες πιέζουν, απειλούν, οδηγώντας σε αποχώρηση πολλούς νέους συναδέλφους και εργαζόμενους που απέχουν πολλά χρόνια από την συνταξιοδότηση, και το 2018 (Εθνική 620, Alpha Bank 600 κλπ)..

Τα σχέδια αναδιάρθρωσης τραπεζών προβλέπουν νέα μείωση θέσεων εργασίας, κλείσιμο εκατοντάδων καταστημάτων, επέκταση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, χτύπημα ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Θέλουν να μειώσουν το εργατικό κόστος πάση θυσία. Τα δημοσιεύματα στον οικονομικό τύπο κάνουν λόγο για συγχωνεύσεις, απολύσεις, επιτείνουν το κλίμα της εργοδοτικής τρομοκρατίας (πχ. “Σύµφωνα µε τραπεζικά στελέχη, είναι πλέον «κοινό µυστικό ότι µπροστά µας έχουµε απολύσεις», Έθνος 13/1/19). Παράλληλα, τα σχέδια για την απώλεια των ζημιών από τα κόκκινα δάνεια προβλέπουν αφενός σοβαρούς κινδύνους για τους εργαζομένους που ασχολούνται με αυτά, αφετέρου για την κοινωνία μέσω του χτυπήματος της πρώτης κατοικίας και με πλειστηριασμούς σε ανέργους, συνταξιούχους και χαμηλόμισθους.

Η ευθύνη της ΟΤΟΕ είναι παραπάνω από τεράστια. Για άλλη μια φορά, περίμεναν να λήξει η σύμβαση για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις και να είμαστε χρονικά με την πλάτη στον τοίχο. Γιατί πάνω  από όλα δεν θέλουν να διαταράξουν τους τραπεζίτες, βάζουν ως προτεραιότητα τη σταθερότητα των τραπεζών και όχι τα δικαιώματα των τραπεζουπαλλήλων. Βάζοντας πλάτη στα σχέδια των τραπεζών όλο το προηγούμενο διάστημα, μη λέγοντας κουβέντα και μην αντιδρώντας ούτε στο ελάχιστο στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, το πογκρόμ στους εργαζόμενους,  το χτύπημα στο ωράριο, τα μαζικά κλεισίματα που θα γίνουν και μέσα στο 2019, στο όνομα της ψηφιοποίησης. Άλλωστε δεν ξεχνάμε τη φοβερή πρόταση της ΟΤΟΕ πριν ένα χρόνο για “Ταμείο απολυμένων”!

Ένα μήνα πριν πανηγύριζαν για την άνοδο ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ στο συνέδριο της ΟΤΟΕ, τα φοβερά τους κατορθώματα στον κλάδο, και σήμερα άρχισαν το γνωστό τροπάριο ότι λόγω της δύσκολης κατάστασης δεν μπορούν να εγγυηθούν τίποτα, υπονοώντας άλλη μια τεράστια υποχώρηση στις ορέξεις των τραπεζιτών. Έχουν το θράσος να ζητούν “να πάμε όλοι μαζί”, αυτοί που πουλάνε τα δικαιώματα των τραπεζουπαλλήλων, που θυμούνται τον κλάδο στις εκλογές για να κρατήσουν τις καρέκλες τους, πουλώντας παραμύθια ότι θα μας σώσουν με «τη σταθερότητα και το διάλογο», δηλαδή με παζάρια και αλισβερίσια,  και όχι με αγώνες. ¨Όπου ακούς πολύ ρεαλισμό, κράτα μεγάλο καλάθι για τις ήττες.. Ακόμα και τώρα αρνούνται να γίνουν Γενικές συνελεύσεις ανά τράπεζα, να αποφασιστούν πραγματικές απεργίες.

Συλλογικός, δυναμικός, εργατικός αγώνας για τη ζωή και τα δικαιώματά μας!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι. Συνταγές μαγικές δεν υπάρχουν. Τα μνημόνια υπάρχουν και τα ζούμε καθημερινά στο πετσί μας, παρακολουθώντας την επέλαση των κεφαλαιοκρατών πάνω στα κορμιά μας και μέσα στις τράπεζες. Αυταπάτες ότι ο κλάδος θα γλιτώσει, θα εξαιρεθεί, θα μείνει μόνος ζωντανός, όπως μας έταζαν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΙ-ΣΥΡΙΖΑ για να δίνουμε εργασιακή ειρήνη και να κάνουν τα χατίρια των τραπεζών, δεν μπορεί να έχει κανείς. Ότι δήθεν θα κάνουμε καλά τη δουλειά μας και θα γλιτώσουμε, όταν βλέπουμε και χιλιάδες συναδέλφους μας να έχουν κάνει πολύ καλά τη δουλειά τους, αλλά να πληρώνουν τις ζημιές των τραπεζών είτε με το να εργάζονται για 600-700  ευρώ, είτε με το να βρεθούν  στην αβεβαιότητα και την ανεργία με ένα πακέτο λίγων χιλιάδων ευρώ ή με μια μικρή σύνταξη, όταν οι υποχρεώσεις τρέχουν και είναι ανελέητες. Ο κόσμος της δουλειάς έχει πληρώσει με ανεργία πάνω από 25% και πογκρόμ απολύσεων τις ζημιές των αφεντικών.

Δεν υπάρχει χώρος και για μοιρολατρία, παθητικότητα, μη συμμετοχή, ατομική στάση. Τα προβλήματα υπάρχουν σε όλους μας, και θέλουν συλλογική αντιμετώπιση και όχι ατομική. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να λειτουργούμε με ανάθεση, να αφήνουμε άλλους να αποφασίζουν και να αγωνίζονται για εμάς χωρίς εμάς. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι θα την πληρώνουμε συνέχεια εμείς, ότι πρέπει να ζούμε με ψίχουλα, να μην έχουμε ζωή και υγεία. Ότι οι τραπεζίτες όταν μιλούν για μείωση κόστους αφορά μόνο τους εργαζόμενους, αφού λεφτά υπάρχουν για γιάπηδες και προκλητικούς μισθούς μεγαλοστελεχών, εταιρείες και μπίζνες με εργολαβίες και ακίνητα, μεγαλοεπιχειρηματίες που απολαμβάνουν και σήμερα δάνεια εκατομμυρίων με χαριστικούς όρους, καναλάρχες και διαφημίσεις.

Δεν θα κάνουμε εμείς άλλες θυσίες, υπομονή και ανοχή, να μετράμε συνεχώς ήττες! Να μην περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά του καθένα μας, να βρεθεί απολυμένος ή με μισό μισθό. Θυσίες να κάνουν οι τραπεζίτες και τα golden boys, οι επιχειρηματίες και όσοι γλεντάνε με τους δικούς μας κόπους. Ήρθε ο καιρός να απολαύσουμε εμείς την πρόοδο της τεχνολογίας που οι ίδιοι καταφέραμε. Να ανατρέψουμε τώρα τα αντεργατικά τους σχέδια!

Μπορούμε πραγματικά ακόμη και τώρα να πετύχουμε την υπογραφή μιας αξιοπρεπούς κλαδικής σύμβασης. Που να αφορά όλους τους εργαζομένους στον κλάδο, να διασφαλίσει ότι δεν θα γίνουν άλλες απολύσεις, μαζικές ή ατομικές, θα πάρουμε αυξήσεις στους μισθούς μας και όσα χάσαμε τα τελευταία χρόνια, θα εξαλειφθούν οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, θα δουλεύουμε λιγότερο ως απότοκο της ψηφιοποίησης κλπ. Με έναν αγώνα όμως εντελώς διαφορετικό με ό,τι συνηθίσαμε τα τελευταία χρόνια και μετρήσαμε ήττες.

Οι αγώνες μπορούν να νικήσουν, όταν γίνονται οργανωμένα, μαζικά, με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων, με αποφάσεις των ίδιων σε συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης, με απεργιακή κλιμάκωση κι όχι να κάνουμε κάτι για την τιμή των όπλων. Εδώ και μήνες βλέπουμε τις μεγάλες διαδηλώσεις στη Γαλλία, που πέτυχαν να παρθούν πίσω τα αντεργατικά μέτρα Μακρόν. Στη χώρα μας, βλέπουμε μικρές και μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις να στριμώχνουν την κυβέρνηση (πχ εκπαιδευτικοί), να οδηγούν σε νίκες και ανάκληση απολύσεων (πχ εγκύων, ντελιβεράδων κλπ). Επομένως, οι αγώνες φέρνουν αποτελέσματα.

Ως Αγωνιστική Συνεργασία, αυτά καταθέσαμε στο Γ. Συμβούλιο της ΟΤΟΕ το Δεκέμβρη. Ψηφίσαμε μαζί με το Αγωνιστικό Μέτωπο και το Συνδικαλιστικό Δίκτυο άλλη πρόταση από της πλειοψηφίας για το πλαίσιο της κλαδικής σύμβασης, γιατί θεωρούμε ότι χρειάζεται κοινή δράση και ένα μέτωπο κόντρα στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Με τις μικρές μας δυνάμεις, θα συμβάλουμε όσο μπορούμε στην κινητοποίηση των εργαζομένων, σε έναν αγώνα για την κλαδική με αυτά τα χαρακτηριστικά, κόντρα στις διαθέσεις τόσο των τραπεζιτών να ξεμπερδέψουν με τα δικαιώματα στον κλάδο, όσο και της ΟΤΟΕ να υποταγεί και αυτή τη φορά σε αυτές τις ορέξεις.

Προτείνουμε:

 þ Γενικές Συνελεύσεις σε κάθε τράπεζα, νομό και χώρους δουλειάς, για το πλαίσιο της κλαδικής. Προειδοποιητικές 24ωρες, κλιμάκωση τέλη Φλεβάρη-αρχές Μάρτη, μέτωπο με τα κινήματα ενάντια στους πλειστηριασμούς και την τοπική κοινωνία ενάντια στα κλεισίματα καταστημάτων. Συντονισμό με άλλους κλάδους και σωματεία που παλεύουν για υπογραφή συλλογικής σύμβασης.

 þ Αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά επιδόματος ισολογισμού και πολυετιών. Προσλήψεις εργαζομένων των κανονισμών/συμβάσεων σε όλες τις τράπεζες. Ρήτρα για μη απολύσεις, στοπ στις “εθελούσιες”. Ένταξη των ελαστικά εργαζόμενων, κατάργηση εργολαβιών και της ενοικιαζόμενης εργασίας. Μείωση του χρόνου εργασίας. 7ωρο πενθήμερο, η ψηφιοποίηση να είναι σε όφελός μας και όχι εις βάρος μας. Ωράριο καταστημάτων 8-2 καθημερινά. Προστασία της μητρότητας παντού. Μείωση επιτοκίων για στεγαστικά δάνεια.

Γενάρης 2019

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΟΤΟΕ

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

28 Νοέμβρη απεργούμε

Νοέμβριος 27, 2018 at 12:19 πμ (Εργατικά)

28 Νοέμβρη 2018:

Απεργούμε – διεκδικούμε – ξεσηκωνόμαστε! Όλοι στη μάχη για νέα κλαδική σύμβαση!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες.

Στις 28/11 έχουμε την ευκαιρία να αντιδράσουμε απέναντι στο μαύρο μέτωπο που απειλεί τις ζωές μας. Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που πουλάει παραμύθια ότι βγήκαμε από τα μνημόνια όταν διατηρεί όλους τους μνημονιακούς νόμους της 8ετίας και κατεβάζει έναν αντιδραστικό προϋπολογισμό για το 2019 με νέες περικοπές κοινωνικών δαπανών, όλα τα μνημονιακά κόμματα νέα και παλιά που «μας κουνάνε το δάχτυλο» να μην τολμάμε να διεκδικούμε και να αποδεχθούμε τη μιζέρια, τους ξένους και ντόπιους ολιγάρχες και τους πολιτικούς υπηρέτες τους που σπέρνουν ανεργία και μισθούς φτώχειας, τους χειρότερους εργοδότες δηλ. τους τραπεζίτες που έχουν το θράσος να ζητάνε να πληρώσουμε εμείς τις ζημιές τους!

Είμαστε σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τον κλάδο, αφού η κλαδική σύμβαση λήγει στις 31/12. Οι τραπεζίτες «διώχνουν» μαζικά καθημερινά συναδέλφους με συνεχιζόμενα εθελούσια προγράμματα, δεκάδες καταστήματα κλείνουν σε όλη την Ελλάδα, οι μισθοί μας έιναι καθηλωμένοι, τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα χάνονται όλα σιγά σιγά, και η τρομοκρατία των απολύσεων και των ατομικών στόχων είναι καθημερινά φαινόμενα στους χώρους δουλειάς. Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και οι εργολαβίες αυξάνονται γοργά, και οι τραπεζίτες χρησιμοποιούν τον μπαμπούλα της ψηφιοποίησης για να μας πουν ότι περισσεύουμε και πρέπει να μείνουμε άνεργοι! Όμως εμείς βλέπουμε ότι η δουλειά δεν βγαίνει και η εντατικοποίηση αυξάνεται, οι απλήρωτες υπερωρίες παραμένουν, τα δικαιώματά μας θυσιάζονται, και χρειάζονται μαζικές προσλήψεις αντί για μείωση θέσεων εργασίας. Όσο κι αν θέλουν να μας πείσουν ότι οι νέες τεχνολογίες έιναι κάτι κακό και πρέπει να την πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι, εμείς ξέρουμε ότι οι εργαζόμενοι ανακαλύψαμε τις επιστήμες και την τεχνολογία για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, να δουλεύουμε λιγότερο και να δουλεύουμε όλοι, να αξιοποίησουμε την πρόοδο προς όφελος των εργαζομένων κι όχι για να κερδίζουν οι εργοδότες.

Στην τρομοκρατία τους, απαντάμε με συλλογική δράση! Οι αγώνες στα χέρια μας!

Φτάνει, ως εδώ! Δεν θα την πληρώσουμε άλλο οι τραπεζοϋπάλληλοι. Οι τράπεζες έχουν ακόμη δεκάδες golden boys που γυρνάνε από τράπεζα σε τράπεζα με προκλητικούς μισθούς, δανείζουν εκατομμύρια σε επιχειρηματίες και διαγράφουν τεράστια επιχειρηματικά κόκκινα δάνεια φορτώνοντάς τα στο λαό και τις πλάτες μας, δίνουν εκατομμύρια σε εργολάβους και εταιρείες με αλισβερίσια, όταν έχουν χιλιάδες ενοικιαζόμενους των 700 ευρώ και δεν θέλουν να μας δώσουν πίσω αυτά που χάσαμε στους μισθούς μας τα τελευταία χρόνια!

Να απεργήσουμε, να δώσουμε τη μάχη της αξιοπρέπειας και του συλλογικού αγώνα, διεκδικώντας αξιοπρεπή κλαδική σύμβαση! Έχουμε δύναμη, μας έχουν ανάγκη, όλοι οι εργαζόμενοι ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης να σηκώσουμε κεφάλι, να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα ότι δεν παραδινόμαστε! Με συνολικό πρόγραμμα δράσης και προοπτική κλιμάκωσης, με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων. Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στην ΟΤΟΕ και τη ΓΣΕΕ, πρέπει να απαλλαγούμε άμεσα από τους εργατοπατέρες και τους συνδικαλιστές που ξεπουλάνε τα δικαιώματά μας. Δεν απεργούμε γι αυτούς, αλλά για μας και τα δικαιώματά μας απέναντι στα αφεντικά και το κράτος. Η ΓΣΕΕ είναι πλήρως απαξιωμένη στους εργαζόμενους, αφού αναζητά συμμαχίες στους εργοδότες σε πανεθνικά μέτωπα. Η ΟΤΟΕ νοιάζεται περισσότερο για τη σταθερότητα των τραπεζών από τα εργασιακά μας δικαιώματα, ακόμα δεν έχει καταρτίσει πλαίσιο κλαδικής σύμβασης και πρόγραμμα δράσης, περιμένοντας ξανά να λήξει η σύμβαση και να είμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Όπως έκανε στις προηγούμενες συμβάσεις και μετράμε ήττες.

Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, να οργανωθούμε, να φτιάξουμε επιτροπές αγώνα. Ο μήνας ξεκίνησε απεργιακά, στις 1 Νοέμβρη με το ελπιδοφόρο βήμα της διακλαδικής απεργίας πρωτοβάθμιων σωματείων ιδιωτικού τομέα για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, σε συντονισμό πραγματικό από τα κάτω. Σε αυτό το δρόμο σας καλούμε, να μη λείψει κανείς! Δεν θα γίνουμε δούλοι στον 21ο αιώνα! Μπορούμε να νικήσουμε!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΑΞΙΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ (ΑΘΗΝΑ, ΜΟΥΣΕΙΟ 10.30)

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΟΤΟΕ

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για το 32ο συνέδριο της ΟΤΟΕ

Νοέμβριος 23, 2018 at 7:22 πμ (Συνδικάτα)

Η διακήρυξη της Αγωνιστικής Συνεργασίας

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Προσλήψεις τώρα

Νοέμβριος 22, 2018 at 1:17 πμ (Αττικής)

Η ανάδειξη από πλευράς μας (και όχι μόνο) των προβλημάτων που σχετίζονται με την ελλιπή στελέχωση δικτύου και διοίκησης ως απότοκο των εθελουσιών της τελευταίας διετίας -στις οποίες και αποχώρησε περίπου το 1/3 του προσωπικού της Τράπεζας- σε συνδυασμό με τη διαρκή εξάπλωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, ανάγκασε τη διοίκηση του ΣΥΤΑ να δείξει ότι λαμβάνει κάποια μέτρα. Έτσι, στη συνεδρίαση του δ.σ. του ΣΥΤΑ της 21/09 αποφασίστηκε ο προγραμματισμός συνάντησης με τη διοίκηση της Τράπεζας προκειμένου να τεθεί σε αυτή το αίτημα για διενέργεια προσλήψεων. Ενώ μεν ήμασταν σύμφωνοι με τη διενέργεια αυτής της συνάντησης, ο αποκλεισμός από αυτήν των παρατάξεων της μειοψηφίας και η επακόλουθη έλλειψη διαφάνειας, υπονόμευε ευθύς εξαρχής το όποιο περιεχόμενο και αποτέλεσμά της. Παρόλα αυτά συμμετείχαμε στη συζήτηση για το πλαίσιο της επικείμενης συνάντησης θέτοντας τους όρους που για εμάς ήταν αυτονόητοι:

  • ότι η διαδικασία διενέργειας προσλήψεων θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και να εξασφαλίζει την ισονομία, μέσα από ανοιχτές διαδικασίες (διαγωνισμός) και με κοινούς όρους αξιολόγησης των αντικειμενικών κριτηρίων (προϋπηρεσία, σπουδές κτλ.).
  • ότι διεκδικούμε προσλήψεις ικανές να ενισχύσσυν ουσιαστικά τόσο το δίκτυο – καθώς η πραγματικότητα στα γκισέ είναι κάπως διαφορετική από τα ρομποτικά καταστήματα στο Powerpoint- όσο και τη διοίκηση και ιδαίτερα τις διευθύνσεις που έχουν επωμιστεί τιτάνια έργα όπως η ψηφιοποίηση, η μεταφορά του χαρτοφυλακίου κ.α.

Στη συνεδρίαση του επόμενου μήνα (22/10) αναγκαστήκαμε να επανέλθουμε καθώς καμία εξέλιξη δεν είχε υπάρξει έκτοτε. Ως δια μαγείας, η συνάντηση πραγματοποιήθηκε τελικά τη μεθεπόμενη (24/10) αλλά από ότι φάνηκε τόσο από το περιεχόμενο της σχετικής ανακοίνωσης όσο και από τα όσα ακολούθησαν, ο μοναδικός σκοπός της ήταν η περαιτέρω σύσφιξη των –ήδη εγκάρδιων άλλωστε- σχέσεων μεταξύ Δ/ντος Συμβούλου και προέδρου του ΣΥΤΑ. Όλες οι προφορικές δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν στο Δ.Σ. του Συλλόγου αποδείχθηκαν – για πολλοστή φορά – «έπεα πτερόεντα». Η διευθέτηση του ζητήματος των ενοικιαζόμενων τελικά συνίστατο σε κάποιες επιλεκτικές προσλήψεις με το σταγονόμετρο, σε ατομική βάση, έξω από κάθε κοινά αποδεκτή διαδικασία, ίσα-ίσα για να συντηρείται το εμπόριο ελπίδας. Άλλωστε μεταξύ των εργαζόμενων μέσω τρίτων εταιρειών βρίσκονται και αρκετά τέκνα νυν και πρώην συναδέλφων μας, οπότε αυτός είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να κρατιούνται σε μια ιδιότυπη ομηρεία με την ελπίδα ότι θα δουν κάποτε το παιδί τους να αποκαθίσταται επαγγελματικά. Όπως αποδεικνύεται, το μόνο που είχε να διαπραγματευτεί η ηγεσία του Συλλόγου με την εργοδοσία ήταν το μερίδιό της στα ρουσφέτια, κάτι που προφανώς διευθετήθηκε αλλού και αλλιώς και όχι σε δημόσιες συνεδριάσεις θεσμικών οργάνων. Αυτό που κανονικά είναι κατοχυρωμένο από το 3ο άρθρο του Κανονισμού Εργασίας, γίνεται ένα αντικείμενο ατομικής διαμεσολάβησης και εκδούλευσης.

Η ανισότητα στη μεταχείριση μεταξύ εργαζομένων που κάνουν μεν την ίδια δουλειά έχοντας τα ίδια προσόντα αλλά υπάγονται σε άλλο εργασιακό καθεστώς λαμβάνοντας διαφορετικές αποδοχές, συνιστά μια νοσογόνο κατάσταση που εξ ορισμού έρχεται σε αντίφαση με την «εξυγίανση» που επαγγέλλεται η (κάθε) διοίκηση. Κι αν για την (κάθε) διοίκηση το «διαίρει και βασίλευε» είναι μια διαχρονικά αποδοτική μέθοδος χειραγώγησης των υφισταμένων της, για ένα εργατικό σωματείο που (τουλάχιστον θα έπρεπε να) υποστηρίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων μελών του ως σύνολο, η υπεράσπιση της αρχής «ίση αμοιβή για ίση εργασία» θα όφειλε να είναι εκ των ων ουκ άνευ.

Άλλωστε δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τους ενοικιαζόμενους ενώ για εμάς τους «αορίστου χρόνου» περιορίζεται σε ένα ζήτημα ηθικής τάξης. Υπάρχουν όψεις του προβλήματος που, άμεσα ή έμμεσα, μας επηρεάζουν όλους. Προσλήψεις που γίνονται με ατομικές συμβάσεις κι εκτός κανονισμού λειτουργούν υπονομευτικά για τα συλλογικά μας δικαιώματα. Εάν η επόμενη κλαδική συλλογική σύμβαση καταλήξει να αφορά μια μειοψηφία των εργαζόμενων στις τράπεζες, είναι πολύ πιθανό ότι δεν θα υπάρξει μεθεπόμενη. Άλλωστε ανάλογη εξέλιξη έχουμε βιώσει με τους ασφαλιστικούς φορείς (ΤΑΠΙΛΤΑΤ, ΛΑΚ κτλ) όπου η διακοπή ένταξης νέων ασφαλισμένων οδήγησε αρχικά στο μαρασμό τους και στη συνέχεια στην επικείμενη διάλυσή τους. Και μολονότι ακριβή στοιχεία δε διαθέτουμε, είναι βέβαιο ότι οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα είναι πολύ περισσότεροι από τους 475 που αναγράφονται στην επετηρίδα.

Για ένα σύλλογο εργαζομένων κάποια πράγματα οφείλουν να είναι αδιαπραγμάτευτα: η υπεράσπιση του κανονισμού εργασίας, η διεκδίκηση ίσων ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων για όλους τους συναδέλφους χωρίς διακρίσεις σε βάρος νέων εργαζόμενων, ενοικιαζόμενων και συμβασιούχων. Κάθε άλλη προσέγγιση εξυπηρετεί διαφορετικές σκοπιμότητες και είναι εκ του πονηρού.

clip_image001

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Τη «νευρικότητα των αγορών» , ποιος θα την (ξανά)πληρώσει;

Οκτώβριος 19, 2018 at 6:53 πμ (Τράπεζες)

Όταν στις 20 Αυγούστου η κυβέρνηση προπαγάνδιζε την «έξοδο από τα μνημόνια» ως μετάβαση σε μια δήθεν νέα εποχή ανάπτυξης και ευκαιριών, σίγουρα αποσιωπούσε συνειδητά τη μεγάλη αλήθεια: το πέρασμα από τις 21/8 σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς σε 6 βασικούς τομείς. Ένας από αυτούς είναι η χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

      Γιατί η κρίση του καπιταλισμού όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά οξύνεται και βαθαίνει, και είναι η πραγματική αιτία για την κακή κατάσταση των τραπεζών. Είναι σαφές ότι οι τράπεζες πουλώντας κόκκινα δάνεια περίπου 100 δις, θα έχουν τεράστιες κεφαλαιακές ανάγκες, που δεν είχαν υπολογίσει. Έτσι οι χρηματιστηριακές αναταράξεις των τελευταίων ημερών στις τραπεζικές μετοχές αναζωπύρωσαν τη συζήτηση για το πώς οι τράπεζες θα διευκολυνθούν στην αντιμετώπιση του φλέγοντος προβλήματος, δηλ. τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων τους. Η κυβέρνηση αλλά και οι τραπεζίτες έσπευσαν να υπερασπιστούν τα ιερά τοτέμ της καπιταλιστικής οικονομίας, επικαλούμενοι τα πρόσφατα stress tests, εκθέσεις και αναβαθμίσεις από «αμερόληπτους» οίκους αξιολόγησης, τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Οι τελευταίες εξελίξεις στο χρηματιστήριο παρουσιάζονται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ασύμμετρη απειλή στα θεμέλια της οικονομίας και το πόρισμα έχει βγει: ψάχνουμε για μοντέλο άμβλυνσης των επιπτώσεων στις τράπεζες.

      Τα νέα σενάρια πλέον αφορούν τη δημιουργία τράπεζας ειδικού σκοπού «bad bank» που θα συγκεντρώνει τα προβληματικά δάνεια όλων των τραπεζών, με τιτλοποιήσεις δανείων έναντι ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, ως μόνη πραγματική εξασφάλιση (πραγματικό σκάνδαλο, και τα ξεφορτώνονται στο κράτος και παίρνουν ρευστό για ένα κάκιστο στοιχείο του ενεργητικού τους). Ταυτόχρονα, είναι και μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια από πλευράς τραπεζών για να μεταφέρουν τη συζήτηση από το εάν θα πρέπει να σωθούν ξανά οι τράπεζες στο πώς θα γίνει αυτό. Σύμμαχό τους έχουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που είναι πρόθυμη να τους διαθέσει το «μαξιλάρι» των περίπου 30 δις  που υπάρχει ως υπόλοιπο από το πακέτο του 3ου μνημονίου. Προσέλαβε μάλιστα την αμερικάνικη Blackrock, μέσω του ΤΧΣ, η οποία φαίνεται να εκπονεί εναλλακτικό σχέδιο για τη χορήγηση κρατικής εγγύησης απευθείας στις τράπεζες, για τις τιτλοποιήσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων με εξασφαλίσεις.

      Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποια λύση κι αν προκρίνουν τελικά, σκοπός τους είναι πάλι να πληρώσει η εργατική τάξη για τις τράπεζες. Πάλι θέλουν να φορτώσουν όλο το βάρος στο λαό, σε μας και τις οικογένειές μας, βγάζοντας λάδι τραπεζίτες και επιχειρηματίες.

      Στη συζήτηση αυτή οι τραπεζοϋπάλληλοι έχουμε ρόλο. Στους τεχνοκράτες εντός και εκτός τραπεζών, εμείς οι εργαζόμενοι στις τράπεζες οφείλουμε να ορθώσουμε ανάστημα ώστε να μην μετατεθεί για άλλη μια φορά η ευθύνη επίλυσης ενός ιδιωτικού ελλείμματος («κόκκινα δάνεια») στο σύνολο της κοινωνίας, και μάλιστα στο κομμάτι της που ακριβοπλήρωσε την κρίση με δις ενισχύσεις στις τράπεζες από το 2008 με κάθε τρόπο: ανεργία, χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα, επισφάλεια, φορολογία, κόψιμο μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας κοκ.

      Οι μηχανισμοί προπαγάνδας για την ανάγκη στήριξης έχουν για άλλη μια φορά με το μέρος τους τη συνδικαλιστική ηγεσία του κλάδου. Γιατί στην τελευταία ανακοίνωση της ΟΤΟΕ δεν γίνεται καν διαχωρισμός των «κόκκινων δανείων», όπως θα άρμοζε σε φορέα εκπροσώπησης των εργατικών συμφερόντων. Το ίδιο πράγμα είναι ένα δάνειο πρώτης κατοικίας που ο δανειολήπτης έμεινε άνεργος και τα δάνεια σε επιχειρηματικούς κολοσσούς και κόμματα (που πρόσφατα βγήκαν στη δημοσιότητα στοιχεία τους); Μέχρι και πρόταση προς τους τραπεζίτες καταθέτει στην ίδια ανακοίνωση («εθνικό φορέα διαχείρισης δανείων»). Ενώ δεν ξεχνάμε ότι δεν έχει πάρει θέση καν ενάντια στους πλειστηριασμούς σπιτιών ανέργων και συνταξιούχων. Ταυτόχρονα, ενώ εξελίσσεται τεράστια επίθεση στους εργαζόμενους του κλάδου, με πρόσχημα την ψηφιοποίηση, με δραστικές περικοπές προσωπικού, πογκρόμ στους εργαζόμενους με μεταθέσεις – κλεισίματα καταστημάτων, κουτσουρεμένους μισθούς, διάλυση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων του κλάδου, κίνδυνος για μεγάλα κομμάτια προσωπικού με τις πωλήσεις κόκκινων δανείων, κι ενώ λήγει η κλαδική σύμβαση 31/12, η ΟΤΟΕ κάνει συναντήσεις για τις εκκρεμότητες της προηγούμενης κλαδικής! Σαν να μην έχει σκοπό καν να διεκδικήσει νέα κλαδική σύμβαση, για να μη διασαλευτεί η σταθερότητα και η κερδοφορία των τραπεζών…

Αρκετά θυσιάσαμε στο βωμό των τραπεζών! Όχι άλλα βάρη στις πλάτες της κοινωνίας!

Οι τράπεζες να περάσουν υπό δημόσια ιδιοκτησία με εργατικό  – κοινωνικό έλεγχο.

Διεκδικούμε κλαδική σύμβαση για όλους τους εργαζόμενους στις τράπεζες με μόνιμη και σταθερή δουλειά, αυξήσεις στους μισθούς, κατάργηση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, μείωση ωραρίου (7ωρο).

Οκτώβρης 2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΝ ΟΤΟΕ

http://pantrapezikosxhma.blogspot.gr/

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

ΣΤΑ ΟΡΙΑ

Αύγουστος 30, 2018 at 11:09 μμ (Αττικής)

Φτάνοντας στο τέλος του καλοκαιριού, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι οι καταστάσεις που βιώσαμε την περίοδο αυτή δεν είχαν καμία σχέση με τις αντίστοιχες των προηγούμενων χρόνων. Η κάλυψη των προσωρινών κενών που δημιουργούνται από τις θερινές άδειες είναι μια πάγια ανάγκη αλλά οι συνθήκες που επικράτησαν και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη των κενών αυτών φέτος, δεν είχαν προηγούμενο. Οι μετακινήσεις μεταξύ όχι απλώς διαφορετικών αλλά ούτε καν γειτονικών νομών, η μετακίνηση μεταξύ καταστημάτων κατά την ίδια μέρα (χωρίς εννοείται την έκδοση οποιασδήποτε σχετικής πράξης, καθώς πώς θα μπορούσε να γραφτεί και κάτι τέτοιο) είναι κάποιες μόνο από τις πρακτικές της διοίκησης που μέχρι πρότινος θα έμοιαζαν αδιανόητες και πλέον τείνουν να γίνουν κοινός τόπος. Το ανησυχητικό είναι ότι οι ελλείψεις και η υποστελέχωση σε δίκτυο και διοίκηση δεν είναι πια μια προσωρινή συνθήκη εξαίρεσης από μια κανονικότητα που θα αποκατασταθεί το Σεπτέμβριο. Το πρόβλημα με τα ταμεία είναι το πιο χαρακτηριστικό αλλά όχι και το μοναδικό. Για πολλές τραπεζικές εργασίες που εκτελούνται από το σύνολο των μονάδων του Δικτύου, οι συνάδελφοι που έχουν απομείνει και γνωρίζουν τις διαδικασίες τους μετριούνται πια στα δάχτυλα. Κενά που δεν αναπληρώθηκαν ποτέ καλύπτονται από τους εναπομείναντες που φορτώνονται όλο και περισσότερα αντικείμενα, χωρίς να πληρώνονται οι ώρες υπερωριακής απασχόλησης αφού θεωρείται αυτονόητο ότι ο συνάδελφος θα κάτσει με δική του πρωτοβουλία πέραν του ωραρίου, για να διεκπεραιώσει τον καθημερινό όγκο εργασίας.  Μέχρι πότε;

Η λύση στο πρόβλημα είναι μία, αρκετά απλή και τη γνωρίζουν όλοι: η διενέργεια προσλήψεων. Μαζικών, ανοιχτών και με δημόσιο διαγωνισμό, με την αναγνώριση ως  τραπεζικής προϋπηρεσίας την επί συναπτά έτη εργασία όλων εκείνων που απασχολούνται στην Τράπεζα μας μέσω των εταιριών ενοικίασης εργασίας και εμπορίου ελπίδας, αφού δεν κατέστη δυνατή έως τώρα η ένταξη τους στο οργανικό προσωπικό λόγω ΑΣΕΠ και όχι στελεχών με αλεξίπτωτα -εκεί δεν έχουμε έλλειψη. Αυτό θα όφειλε να είναι μια κεντρική διεκδίκηση του συλλογικού μας οργάνου στην παρούσα φάση, αλλά δεν το περιμένουμε κιόλας από αυτούς που έβαλαν πλάτη με όλους τους τρόπους στις διαδοχικές εθελούσιες  και που θεωρούν εαυτούς αναντικατάστατους και όλους εμάς τους υπόλοιπους αναλώσιμους.

Ο μάγκας κάνει δυο δουλειές, για να ‘ναι ματσωμένος,
μα κατά βάθος βρε παιδιά, η τύχη του τον κυνηγά
κι είναι ρεσταρισμένος.

Βασίλης Τσιτσάνης

Κανονικά ο μισθός μιας θέσης εργασίας πλήρους απασχόλησης (και μάλιστα αυτή του τραπεζοϋπαλλήλου που συνεχίζει να θεωρείται «προνομιούχα» σε σχέση με το μέσο όρο  στην αγορά εργασίας) θα έπρεπε να καλύπτει στοιχειωδώς τις ανάγκες διαβίωσης του εργαζόμενου. Στην πράξη οι εργαζόμενοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτό δε συμβαίνει και η απτή επιβεβαίωση ήρθε από την Πράξη Διευθύνοντος 2794 και την ερμηνευτική εγκύκλιο 4311 που ακολούθησε. Βάσει αυτών και προκειμένου να διαχειριστεί ο, προφανώς  αυξημένος, όγκος αιτημάτων για παράλληλη απασχόληση, η σχετική διαδικασία καθίσταται πιο «ευέλικτη» και η αρμοδιότητα έγκρισης (ή απόρριψης) των αιτημάτων περιέρχεται στη δικαιοδοσία της Δ/νσης Ανθρώπινου Δυναμικού.

Το να αναγκάζεται να πιάσει κανείς δεύτερη δουλειά, σε βάρος του λιγοστού χρόνου που έχει να διαθέσει για την οικογένεια και τους δικούς του, σαφώς και συνιστά μια «βίαιη ανατροπή του κοινωνικοοικονομικού status» για να χρησιμοποιήσουμε και την ορολογία (ή ακριβέστερα αερολογία) του προέδρου μας. Οι ρυθμίσεις αυτές στην ουσία αποτελούν μια κυνική απάντηση της διοίκησης σε όσους αιθεροβάμονες πιθανά προσδοκούν καλύτερες μέρες συμμεριζόμενοι τις αναπτυξιακές της εξαγγελίες. Στο παρελθόν συνάδελφοι με δεύτερη δραστηριότητα έγιναν στόχος πίεσης για αποχώρηση ακριβώς λόγω της ύπαρξης της δραστηριότητας αυτής. Για την ώρα δεν θα επεκταθούμε σε όσα υπονοούνται και θα παραμείνουμε σε αυτά που εκφράζονται ρητά στην εγκύκλιο. Η εξουσία της Δ.Α.Δ. να εγκρίνει ή να απορρίπτει κατά το δοκούν και σε εξατομικευμένη βάση τα σχετικά αιτήματα είναι πολύ μεγάλη και σημαντική για να είναι ανεξέλεγκτη και ο πρότερος βίος των επικεφαλής της δεν αποτελεί εγγύηση ευθυκρισίας και αμεροληψίας. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αξιολογούνται οφείλει να είναι σαφές και αναλυτικό. Δεν μπορεί να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι και να ισχύουν τα ίδια κριτήρια για μια απογευματινή μερική απασχόληση στον κλάδο π.χ. της εστίασης ή των μεταφορών με την ιδιοκτησία ή διοίκηση μιας επιχείρησης και την αντιμετώπιση του πληθυσμού των συναδέλφων ως πελατειακή της βάση, όπως είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει με προωθητική ενέργεια γνωστής αλυσίδας καταστημάτων σχολικών και ειδών γραφείου.

Η ύφεση την οποία περνά το εργατικό κίνημα τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τα αφεντικά να αλωνίζουν, φουσκώνοντας υπέρμετρα την  -ούτως ή άλλως εγγενή σε κάθε εξουσία– αλαζονεία τους. Αυτό όμως μπορεί να αποβεί και μοιραίο. Όταν το σκοινί τεντώνει υπερβολικά τότε δε χρειάζεται να υπάρχει κάποιος για να το κόψει, μπορεί να σπάσει και μόνο του. Κι εκεί που κάποιοι βλέπουν μόνο αριθμούς, εμείς επιμένουμε να βλέπουμε ανθρώπους.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Κοινή δήλωση συνδικαλιστών για απεργία ενάντια στα αντιλαϊκά – κυβερνητικά μέτρα της Δ΄αξιολόγησης και του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2019-2020

Ιουνίου 11, 2018 at 12:39 πμ (Εργατικά)

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

Μέσα στις λίγες επόμενες ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ μαζί με τους δανειστές επιδιώκει να αλυσοδέσει την εργατική τάξη και τον λαό σε μια βάρβαρη πορεία διαρκών μνημονίων, δημοσιονομικού σφαγείου, υποταγής στην χρεομηχανή, υπερεκμετάλλευσης και μόνιμης επιτροπείας. Η «έξοδος από το μνημόνιο» και η «δίκαιη ανάπτυξη» που διαφημίζουν με την «4η αξιολόγηση» και το νέο Μεσοπρόθεσμο έως το 2022, δεν είναι παρά ένα ευρωμνημόνιο διαρκείας.

 

Η κυβέρνηση, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ και την αμέριστη υποστήριξη των δυνάμεων του κεφαλαίου, προωθούν ένα δυσβάσταχτο πακέτο αντεργατικών νόμων, που περιλαμβάνει μείωση του αφορολόγητου κατά 50% για τα λαϊκά εισοδήματα, νέα μείωση των συντάξεων από 1/1/2019 και πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ, νέες αυξήσεις στον ΕΝΦΙΑ, πάγωμα των μισθών στο δημόσιο και ταβάνι στις προσλήψεις μέχρι το 2022, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%, νέο χτύπημα των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αυξήσεις στον ΕΝΦΙΑ, ειδικά στις λαϊκές κατοικίες, μαζικούς πλειστηριασμούς!

 

Τώρα είναι ώρα μάχης! Με τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα μπροστά η πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ πρέπει να ανατραπεί. «Έξοδος από μνημόνιο» για εμάς σημαίνει εδώ και τώρα ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, αύξηση της φορολογίας για το κεφάλαιο / μείωση για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και επανεθνικοποίηση των υποδομών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, μαζικές προσλήψεις και μείωση των ωρών εργασίας για να βρουν οι νέοι δουλειά, νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, σεισάχθεια στα χρέη των φτωχών νοικοκυριών, σταμάτημα των πλειστηριασμών και προστασία της λαϊκής κατοικίας.

 

Ξέρουμε ότι η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός, αντί να ενώσει τους εργάτες μεταξύ τους και με τα λαϊκά στρώματα, τους διασπά και ενώνεται με τις εργοδοτικές οργανώσεις στην «κοινωνική συμμαχία». Αντί να οργανώσει τον εργατικό αγώνα, οργανώνει πανεθνικές μέρες δράσης. Ότι όπως και στις 12 του Γενάρη έτσι και τώρα δεν θέλει να κάνει τίποτα στον αγώνα ενάντια σε αυτή την πολιτική.

 

Για αυτό εμείς που υπογράφουμε το κείμενο ΚΑΛΟΥΜΕ:

 

Όλες τις ταξικές δυνάμεις να συντονίσουν τη δράση τους και να προτείνουν σε όλα τα μαχόμενα πρωτοβάθμια σωματεία, τις συνελεύσεις, τις ταξικές ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Νομαρχιακά Τμήματα της ΑΔΕΔΥ, να οργανώσουν από τα κάτω απεργιακή κινητοποίηση σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 13/6, καθώς και πολύμορφες αγωνιστικές δράσεις και συλλαλητήρια στις 14/6, μέρα που θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να ψηφίσει τα μέτρα στη Βουλή.

 

Αυτός ο αγώνας, όσο δύσκολος και να είναι, είναι ο μόνος δρόμος για να μπουν οι βάσεις και για την υπεράσπιση τω δικαιωμάτων μας αλλά και για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Για να έχουμε τους αγώνες στα δικά μας χέρια. Για να αλλάξουμε την ζωή μας.

 

 

  1. Αγαπητός Θανάσης μέλος ΔΣ Β’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. , μέλος ΓΣ Ν/ Τ. ΑΔΕΔΥ – ΕΔΟΘ Θεσσαλονίκης
  2. Αθανασάκη Βάσω μέλος ΔΣ Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ, ΓΣ ΑΔΕΔΥ
  3. Αθανασίου Μανώλης Πρόεδρος συνδέσμου εργαζομένων ΑΣΠΡΟΦΩΣ
  4. Αλεμίδου Θώμη μέλος ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  5. Αλεξάκος Φώτης μέλος ΕΛΜΕ Καρδίτσας
  6. Αλεξόπουλος Παναγιώτης μέλος ΔΣ ΣΕΛΜΑ (Μετρό)
  7. Αλεξοπούλου Ελένη, Σύλλογος Π.Ε του Ληνού
  8. Αντωνόπουλος Παύλος Πρόεδρος ΔΣ Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
  9. Αποστολίδης Ανδρέας ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΗΜΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
  10. Αυθίνος Παντελής Πρόεδρος Δ.Σ. Σωματείου Προσωπικού Η.ΔΙ.Κ.Α.
  11. Βαϊνάς Παντελής αντιπρόεδρος συλλόγου εκπαιδευτικών Π Ε Αιγάλεω
  12. Βασιλάτου Βίκη μέλος Δ.Σ Δ΄ΕΛΜΕ Αν. Αττικής
  13. Βάσσης Διονύσης ΔΣ Γ΄ ΕΛΜΕ Δ. Αττικής
  14. Βαφειάδου Ελένη Μέλος Δ.Σ ΣΑΔΑΣ Αττικής, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ
  15. Βέζου Αθανασία ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»
  16. Βουρτσάκη Ευαγγελία πρόεδρος Γ΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσ/νίκης
  17. Γαϊτανίδου Άννα μέλος ΔΣ ΣΕΜΙΣΕΑ
  18. Γαλατάς Ζώης Γραμματέας ΔΣ Εργαζομένων Δήμου Ιωαννιτών
  19. Γανιάρη Ιφιγένεια πρόεδρος Β΄ΕΛΜΕ Αθήνας
  20. Γεροντίδης Μάκης μέλος Δ.Σ. εφοριακών ΠΕΛΛΛΑΣ -ΗΜΑΘΙΑΣ -ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ & Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΠΕΛΛΑΣ
  21. Γεωργάκης Δημήτρης μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΟΑΚΑ
  22. Γκαραγκάνης Τάσος ΔΣ ΣΕΠΕ Ν. Καρδίτσας
  23. Γκόβας Δημήτρης Συνδικαλιστής στο χώρο του βιβλίου
  24. Γκολόη Γερακίνα, εκπ/κος Π.Ε., μέλος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Χαλκιδικής
  25. Γκότσης Στάθης μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ
  26. Διαβολάκης Θανάσης μέλος του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ
  27. Δινοπούλου Ευαγγελία, πρόεδρος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  28. Δούκα Ευαγγελία, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  29. Δραγανίγος Αντώνης Εκλεγμένος αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από το Σύλλογο Εργαζομένων ΜΟΔ
  30. Ευσταθίου Ταξιάρχης Αντιπρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ
  31. Ζαγανίδης Χρήστος μέλος ΔΣ Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΑΔΕΔΥ
  32. Ζαμπουλάκης Νίκος μέλος ΔΣ συλλόγου ΠΕ ν. Ηρακλείου
  33. Ζάμπρας Χρήστος Αλέξανδρος Πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών ΕΣΥ Λέσβου
  34. Ζαχαριάς Χρήστος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΕΤΕ πρώην Προσωπικού Εθνοκάρτας
  35. Ζηλάκου Άννα μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ
  36. Ζησιμόπουλος Γιάννης, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας
  37. Ζουμπουρλής Γιώργος μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
  38. Ζουρτσάνος Σπύρος μέλος σωματείου ΕΝΑΣ
  39. Ηλίας Νίκος Γραμματέας Σωματείου Μετάλλου Νομού Ιωαννίνων
  40. Θεοδοσάκης Νίκος, Δρ. Γεωγράφος- Οικονομολόγος
  41. Θεοτοκόπουλος Δημήτρης Αντιπρόεδρος ΝΤ ΑΔΕΔΥ Ηράκλειο
  42. Ιακωβάτος Γεράσιμος, πρόεδρος παραρτήματος ΣΜΤ Ηρακλείου
  43. Ιωαννίδης Τάσος μέλος ΕΛΜΕ Α΄ Δυτικής Αττικής
  44. Ιωαννίδου Γιώτα μέλος ΔΣ Ε ΕΛΜΕ Αν Αττικής
  45. Καββαδάς Γιώργος, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο ΥΠαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  46. Κακαές Βαγγέλης, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  47. Καλαμπαλίκης Κώστας, μέλος ΔΣ του σωματείου εργαζομένων στον επισιτισμό Η Ανάσταση
  48. Καλημερίδης Γιώργος Πρόεδρος ΣΕΠΕ Σύρου- Τήνου- Μυκόνου
  49. Καλιαμπάκος Σωτήρης ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας
  50. Καλογρηάς Μένιος, μέλος ΓΣ ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης
  51. Καλουδιώτης Βαγγέλης, μέλος του ΔΣ του παραρτήματος Πάτρας ΣΜΤ
  52. Καλούσης Ακρίτας Γ.Γ. ΣΕΠΕ ΝΙΚΑΙΑΣ_ΠΕΙΡΑΙΑ
  53. Καμηλάκης Μανόλης μέλος ΔΣ Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχείων Αττικής &μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ
  54. Καμινιώτης Παναγιώτης Μέλος ΔΣ συλλόγου ΟΤΑ Καρδίτσας
  55. Καπακτσής Αλέκος Μέλος Δ.Σ. του συλλόγου εκπαιδευτικών Υπαίθρου Θεσ/νικης
  56. Καραδάκης Γιώργος, μέλος ΔΣ Συλλόγου ΜΔΥ Σιβιτανιδείου – μέλος ΔΣ Παν. Ομοσπ. Συλλ. Υπ. Παιδείας
  57. Καράμαλης Δημήτρης, μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Λέσβου
  58. Καραμήτρου Χρύσα, μέλος ΣΕΠΕ «Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ»
  59. Καραναστάση Κατερίνα, μέλος ΔΣ του ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας
  60. Καρεγκλά Ισαβέλλα νηπιαγωγός μέλος Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. νομού Μαγνησίας
  61. Κατσανεβάκη Ζαμπία, μέλος Δ.Ε. ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕ
  62. Κατσαρού Ιωάννα πρόεδρος Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά
  63. Κατσίμπα Δάφνη, πρόεδρος ΕΝΙΘ
  64. Κεφαληνός Παναγιώτης Πρόεδρος ένωσης τεχνιτών -Δ. ΑΘΗΝΑΙΩΝ
  65. Κλάδης Διονύσης μέλος ΔΣ ΣΜΤ
  66. Κλωνιζάκης Μάρκος Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Ιατρών Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων Αθήνας Πειραιάς
  67. Κοζανιτάς Γιώργος, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ
  68. Κοιλάκου Σύλβια Αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από το ΣΜΤ
  69. Κοκκινάκη Αναστασία, μέλος Γενικού Συμβουλίου ΟΤΟΕ
  70. Κόκκινου Μαρία, μέλος ΣΕΠΕ Αργολίδας
  71. Κολωνιώτου Αναστασία, μέλος ΣΕΠΕ Αργολίδας
  72. Κονδύλη Νατάσα, ταμίας ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  73. Κοντελές Δημήτρης αιρετό μέλος ΠΥΣΔΕ Λάρισας
  74. Κοντογιάννη Μαριλένα, ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας
  75. Κοντοδήμας Κώστας, μέλος ΔΣ συλλόγου υποψηφίων διδακτόρων ΕΜΠ
  76. Κοντομάρης Σπύρος Εκλεγμένος αντιπρόσωπος στο Συνέδριο του ΕΚΑ από την Ένωση Εργαζομένων Φυσικού Αερίου Αττικής
  77. Κοπακάκης Δημήτρης μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ
  78. Κορδίλας Ξενοφών, μέλος Δ.Σ.Γ΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσσαλονίκης «Πλάτων»
  79. Κοσμοπούλου Όλγα μέλος ΓΣ ΟΕΝΓΕ, Μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας
  80. Κοσμοπούλου Φωτεινή ΣΕΠΕ Λάρισας
  81. Κοτίνης Χρήστος πρόεδρος Β΄ Συλλόγου Π.Ε. Θεσ/νίκης
  82. Κοτρωνάκης Μανώλης, Μηχανικός Περιβάλλοντος, μέλος ΣΜΤ Χανίων
  83. Κοτρώτσιος Νίκος ΣΕΠΕ Αιγάλεω
  84. Κούκουνος Άρης, αντιπρόσωπος συνέδριο ΟΤΟΕ
  85. Κουρνιώτης Χρήστος ΔΣ ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής
  86. Κουρτέσης Βασίλης μέλος ΔΣ σωματείου εμποροϋπαλλήλων και ιδιωτικών υπαλλήλων Πρέβεζας
  87. Κούρτη Ιουλία, ΣΕΠΕ Θεσπρωτίας
  88. Κουτσούμπα Δέσποινα, μέλος ενιαίου συλλόγου αρχαιολόγων
  89. Κουτσώνης Βύρων μέλος Δ. Σ. ΣΕΠΕ ΝΙΚΑΙΑΣ _ΠΕΙΡΑΙΑ
  90. Κραβαρίτης Νίκος Αν. Γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου
  91. Κρεασίδης Γιώργος, μέλος ΔΣ Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΑΔΕΔΥ
  92. Κρικιγιάννης Γιώργος μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΙΚΤΕΟ
  93. Κροκίδης Νίκος, μέλος του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά
  94. Κτενάς Κώστας μέλος Γ.Σ. Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας
  95. Κυπραίος Μανόλης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Δασκάλων/Νηπιαγωγών Πάτρας
  96. Κυριακόπουλος Μάνθος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
  97. Κωσταγιώργου Δήμητρα, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  98. Κωστόγιαννης Ταξιάρχης μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Πρέβεζας
  99. Κωτίτσα Νάνση, αναπλ. μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  100. Κώτσης Παναγιώτης μέλος ΔΣ Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηπείρου
  101. Κωτσιόπουλος Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας.
  102. Λαδικός Ηλίας μέλος Δ.Σ. εργαζόμενων στο ΤΕΕ
  103. Λαθήρα Γιάννα, μέλος ΔΣ Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  104. Λαθήρας Γιάννης, Πρόεδρος Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  105. Λεγάκης Μιχάλης μέλος Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  106. Λιαράκος Βαγγέλης μέλος ΔΕ ΤΕΕ-ΤΔΚ και μέλος ΔΣ ΣΜΤ Χανίων
  107. Λιόντος Βασίλης Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΜΕ Χανίων
  108. Λουκάκης Χαράλαμπος, μέλος ΤΕΕ-ΤΔΚ
  109. Λουσιώτης Νίκος αντιπρόσωπος του συνεταιρισμού φαρμακοποιών Ημαθίας-Πέλλας στον ΠΑΝΣΥΦΑ.
  110. Λυκιαρδόπουλος Βύρωνας, μέλος ΔΣ της Ένωσης Γιατρών Ε.Σ.Υ. Χανίων
  111. Μακρογιώργη Αγγελική, ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης»
  112. Μακρυγιάννης Στέφανος Πρόεδρος Σ.Ε.Π.Ε. νομού Ροδόπης
  113. Μανάβης Νίκος εκλεγμένος αντιπρόσωπος στην γενική συνέλευση της ΠΟΕΣΥ
  114. Μανιάτης Πέτρος, μέλος ΔΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ε.Λ.Ε.Π.Α.)
  115. Μανίκας Σταύρος πρ. μέλος ΔΣ του ΕΚΑ
  116. Μανωλακου Φωτεινή, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Μολάων
  117. Μανωλεσάκης Βαλάντης, Αρχιτέκτονας, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ-ΤΔΚ
  118. Μαργαρίτη Ελεάνα, γραμματέας ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  119. Μάρκος Κλωνιζάκης πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Ιατρών Ιδιωτικών Νοσηλευτηρίων Αθήνας Πειραιάς
  120. Μαρούτας Γιάννης, μέλος ΣΕΠΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου Φυλής
  121. Μασσούρας Ιάσονας, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας
    Ηλιόπουλος Ηλίας, μέλος ΔΣ του ΣΙΕΛ Αχαΐας
  122. Μαστοράκης Λάμπρος, μέλος ΔΣ ΣΕΤΗΠ
  123. Μάστορης Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΑ
  124. Ματσούκας Χρηστός αντιπρόεδρος Α ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
  125. Μαυρειδόπουλος Γρηγόρης μέλος ΔΣ του Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών και συναφών επαγγελμάτων.
  126. Μελαμπιανάκη Ζέττα, πρόεδρος Συλλ. Εκπ. ΠΕ Ν Σμύρνης
  127. Μενούνος Γιώργος Μέλος ΔΣ στην Ομοσπονδία Προσωπικού Αεροπορικών Μεταφορών (ΟΠΑΜ)
  128. Μιλτσακάκης Μιχάλης μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Ρόζα Ιμβριώτη
  129. Μολόχας Στέφανος, μέλος ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας
  130. Μονιάκη Χρυσούλα μέλος ΔΣ συλλόγου υπαλλήλων ΕΛΣΤΑΤ
  131. Μονοτράκης Βασίλης Πρόεδρος ΔΣ Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών & συναφών κλάδων
  132. Μοριανού Γιασεμή, Πρόεδρος ΣΜΤ Χανίων
  133. Μούστος Φώτης πρόεδρος Συλλόγου Φαρμακοϋπάλληλων Καρδίτσας
  134. Μπακόλας Δημήτρης μέλος της ΓΣ αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
  135. Μπάλλη Χαρούλα μέλος ΣΕΠΕ Γιαννητσών
  136. Μπαχτή Αννα μέλος ΔΣ Ε΄ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής
  137. Μπέτης Γιώργος Εκλεγμένος Αντιπρόσωπος ΠΟΕΕ-ΥΤΕ
  138. Μπινιώρης Νίκος Πρόεδρος ΔΣ Δήμου Παιανίας
  139. Μπιχάκης Φώτης Γ. Γραμματέας ΕΛΜΕ Χανίων
  140. Μπιχάκης Φώτης, Γραμματέας ΕΛΜΕ Χανίων
  141. Μπούρδαλας Παναγιώτης, Γραμματέας Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας
  142. Μπουρδομπούρα Γεωργία μέλος Δ.Σ. ΣΕΠΕ Έδεσσας και Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΠΕΛΛΑΣ
  143. Μυλωνοπούλου Ζωή μέλος του Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΤΑ Ν. Χαλκιδικής
  144. Νάνος Βαγγέλης μέλος ΔΣ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
  145. Νίτης Νίκος μέλος Συνδικάτου Οικοδόμων Μαγνησίας
  146. Νταλακογεώργος Αντώνης Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ
  147. Ξιφαρά Μαρία μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  148. Ξοπλίδης Γιώργος μέλος Συλλόγου Πρωτοβάθμιας ν. Ροδόπης
  149. Ξοπλίδης Παναγιώτης γραμματέας Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης
  150. Οικονόμου Αριστείδης, μέλος ΔΣ Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Θεσσαλίας
  151. Παναγιώτου Χρήστος, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας
  152. Πανδή Εύη μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Δικαιοσύνης
  153. Πανδή Χριστίνα, μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  154. Παπαδάκης Γιώργος, μέλος ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας
  155. Παπαδογιαννακη Γεωργία, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ
  156. Παπαδόπουλος Παναγιώτης, Αντιπρόεδρος Σ.Ε.Π.Ε. << Σωκράτης>>
  157. Παπαδόπουλου Όλγα, μέλος ΔΣ συλλόγου υποψηφίων διδακτόρων ΕΜΠ
  158. Παπαθανασίου Αργύριος μέλος Δ.Σ. της ΔΟΕ
  159. Παπαθανασίου Χρήστος ΣΕΠΕ ΣΩΚΡΑΤΗΣ
  160. Παπανικολάου Πάνος Γενικός Γραμματέας ΟΕΝΓΕ
  161. Παπαπέτρος Πέτρος Συνδικαλιστής στο χώρο του βιβλίου
  162. Παπαχρόνης Δημήτρης μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αρκαδίας
  163. Παρασκευάς Σωτήρης Αντιπρόσωπος εργαζομένων στο ΔΣ του νοσοκομείου ΑΤΤΙΚΟΥ
  164. Παρασκευόπουλος Γιώργος Μέλος Γ. Σ. ΠΟΕ ΟΤΑ
  165. Πατέλη Βιολέττα Αντιπρόεδρος ΣΕΠΕ Κ ΣΩΤΗΡΙΟΥ
  166. Πατρίκαλου Εύα, Γραμματέας Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου και Κέντρων Υγείας Τρικάλων
  167. Πατσόγλου Σάββας, ταμίας Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης
  168. Παυλάκης Χαράλαμπος μέλος ΔΣ Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Θεσσαλίας
  169. Παυλής Στρατής Γραμματέας της Ένωσης Ιατρών Ε.Σ.Υ. Λέσβου
  170. Περιστεροπούλου Μαρία Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  171. Πιαγκαλάκης Γιώργος μέλος Αντιπροσωπίας ΤΕΕ-ΤΔΚ
  172. Πλουμής Ανδρέας, οικονομολόγος, π. πρόεδρος του Σωματείου Αγροτικού Συνεταιρισμού Ορμυλίας-Χαλκιδικής, μέλος του ΔΣ της περιβαλλοντικής κίνησης «Κρουσίδα Γη»
  173. Πολυχρόνης Νίκος, μέλος Γενικού Συμβουλίου ΟΤΟΕ
  174. Πολυχρονόπουλος Πάνος, Μέλος ΔΣ Πανελληνίου Συλλόγου ΕΔΙΠ ΑΕΙ.
  175. Ποντικάκος Σωτήρης, μέλος Δ.Σ. εργαζόμενων στο ΤΕΕ
  176. Προυσαλίδης Γιώργος ΔΣ Δ΄ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής
  177. Πρωτογεράκη Κατερίνα Μέλος του ΔΣ του Σωματείου Φαρμακευτικών Προϊόντων, Ιατροτεχνολογικών & συναφών κλάδων
  178. Ράφτη Ελένη μέλος ΔΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (Ε.Λ.Ε.Π.Α.) και μέλος ΔΣ Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών (ΠΟΛ)
  179. Ρεμπάπης Παναγιώτης μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Λάρισας
  180. Ρέππα Ντίνα, πρόεδρος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας
  181. Ρέππας Χρήστος, Πρόεδρος Δ/Ν ΝΗΣΙΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
  182. Ρίζος Μιχάλης Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου
  183. Ρίζου Ντορέττα, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Παν/μίου Ιωαννίνων, Μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ
  184. Ρόδη Άννα ΣΥΛΛΟΓΟΣ Δ/Ν ΝΗΣΙΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
  185. Σακαλή Στέλλα, μέλος ΔΣ Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Χανίων
  186. Σάμιος Παναγιώτης αιρετός στο Γ΄ΠΥΣΠΕ Αθήνας
  187. Σαμοίλης Γιάννης ΔΣ ΕΛΜΕ ‘Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής
  188. Σαραϊδάρη Πόπη, πρόεδρος Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και ΓΣ ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης.
  189. Σιαφάκας Γιώργος πρόεδρος σωματείου εργαζομένων ΚΤΕΛ Πρέβεζας
  190. Σιούλας Παναγιώτης μέλος ΔΣ του ΣΜΤ παράρτημα Θεσσαλίας
  191. Σιούτης Σπύρος μέλος ΕΕ του νομαρχιακού παραρτήματος Πρέβεζας της ΑΔΕΔΥ
  192. Σκαρπέλης Αντώνης Απερχόμενος Γενικός Γραμματέας – Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού Υπουργείου Πολιτισμού
  193. Σκούφογλου Μάνος μέλος της πανελλαδικής αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, μέλος ΣΜΤ
  194. Σμήλιος Ηλίας, πρόεδρος Δ.Σ. Ζ΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης
  195. Σουρτζής Φώτης μέλος της Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας
  196. Σοφουλάκη Κατερίνα, γραμματέας παραρτήματος ΣΜΤ Ηρακλείου
  197. Σπανούδης Δημήτρης, ταμίας Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  198. Σταμούλης Δημήτρης μέλος ΕΣΠΗΤ, αντιπρόσωπος συνέδριου ΠΟΕΣΥ
  199. Σταυροπούλου Άννα-Μάγια, ΣΕΠΕ Περικλής
  200. Στεργιοπούλου Γιώτα Γ. Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Π.Δ.Ε. & Ι
  201. Στεφανίδου Σοφία, μέλος ΕΕ της ΕΔΟΘ/ΝΤ ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης , αναπλ. μέλος ΔΣ Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  202. Συλαϊδής Βασίλης εργαζόμενος INTRACOM TELECOM, μέλος ΔΣ του ΕΚΑ
  203. Σωτηρόπουλος Άκης αιρετός ΠΎΣΔΕ Ανατολικής Αττικής
  204. Ταλαχούπης Νίκος, μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας
  205. Τασιόπουλος Γιώργος ΣΕΠΕ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ, ,ΖΕΦΥΡΊΟΥ, ΦΥΛΗΣ
  206. Τέλλιου Χρύσα μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Αριστοτέλη Αθήνας
  207. Τζαμουράνης Δημήτρης Πρόεδρος Δ.Σ. Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
  208. Τζέρπος Νίκος μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας
  209. Τζιρτζιλάκης Μιχάλης ΔΣ ΕΛΜΕ ‘Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής
  210. Τζώτζιου Δήμητρα ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑ
  211. Τουλγαριδης Κώστας, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ
  212. Τουμαράς Δημήτρης μέλος Δ.Σ. Γ.Ν. Μεσολογγίου
  213. Τουρλούπης Κώστας μέλος ΔΣ Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Νέου Κόσμου, Δάφνης, Υμηττού » Ο Μακρυγιάννης»
  214. Τρούλη Αντιγόνη μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου
  215. Τρωντσιου Λίτσα, Μέλος Δ.Σ. του συλλόγου εκπαιδευτικών Υπαίθρου Θεσ/νικης
  216. Τσαγκαράτου Αιμιλία ΔΣ Συλλ. Εκπ. ΠΕ «Ο Παρθενώνας»
  217. Τσακίρης Βίκτορας, Μέλος ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Αττικής
  218. Τσαντίκος Γιώργος μέλος ΔΣ ΕΣΗΕΠΗΝ
  219. Τσίγκανος Δαμιανός, αντιπρόσωπος στο συνέδριο ΕΚΑ από Σύλλογο Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
  220. Τσίτσος Άρης, μέλος Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λασιθίου
  221. Τσουκάτος Γιάννης, μέλος της Αντιπροσωπείας του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ
  222. Υφαντή Ελισάβετ μέλος ΔΣ σωματείου εργαζόμενων στο τουρισμό Πάργας
  223. Φουκαράκης Μιχάλης, μέλος ΔΣ Παραρτήματος Ηρακλείου του ΣΜΤ
  224. Χάιδος Νίκος μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας-ΔΑ
  225. Χαιρέτη Ειρήνη, σωματείο καθηγητών στην ιδ. εκπαίδευση «Γαλάτεια Καζαντζακη», Ηράκλειο.
  226. Χατζηδάκης Διονύσης μέλος ΔΣ ΣΜΤ Χανίων
  227. Χοντζόγλου Αλέξανδρος, μέλος ΔΣ Συλλόγου ΥΔ ΕΜΠ
  228. Χρησομύτης Σπύρος Εκλεγμένος Αντιπρόσωπος ΠΟΕΕ-ΥΤΕ
  229. Χρηστόπουλος Διονύσης Αντιπρόεδρος Συλλόγου Μουσικών Φιλαρμονικής Δήμου Αθήνας
  230. Χριστίδου Χριστίνα Μέλος ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ
  231. Χριστοφίδου Μαρίζα Δ. Σ Ηράκλειο
  232. Χριστοφόρου Νίκος γραμματέας Δ.Σ. Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά
  233. Χρόνης Γιώργος γενικός γραμματέας συλλόγου Π.Ε. «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ» και δημοτικός σύμβουλος Δήμου Ιλίου με το «ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΙΛΙΟΝ»

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Ανακοίνωση της Αγωνιστικής Συνεργασίας στην ΟΤΟΕ για την απάτη της «πανεθνικής ημέρας δράσης»

Μαΐου 25, 2018 at 12:05 πμ (Εργατικά)

Η «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ»

Ένα μόρφωμα-αχταρμάς που συμπεριλαμβάνει εργατικές συνομοσπονδίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) μαζί με εργοδοτικές οργανώσεις (ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ), αστικούς θεσμικούς φορείς (ΤΕΕ, Οικονομικό Επιμελητήριο, Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος) και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων και η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών μπορεί για λόγους τακτ να μη συνυπογράφουν, όμως το ετερόκλητο αυτό μπλοκ τελεί υπό τις ευλογίες τους. Όλοι οι καλοί χωράνε…

Η «ΠΑΝΕΘΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ»

Ο θίασος της «Κοινωνικής Συμμαχίας» θα κάνει την πρεμιέρα του στις 30 Μάη, την οποία έχει ορίσει ως «πανεθνική ημέρα δράσης». Το ποιες θα είναι οι «δράσεις» που θα λάβουν χώρα εκείνη την ημέρα δεν είναι ακόμα σαφές. Από πλευράς ΓΣΕΕ και παρά τους αρχικούς προβληματισμούς –  καθώς μέχρι σήμερα δικαιολογούσαν την άρνησή τους να κηρύξουν απεργία για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ή για το πολυνομοσχέδιο που περιόριζε το απεργιακό δικαίωμα τονίζοντας ότι χρειάζονται “νέες μορφές κινητοποιήσεων, τύπου Μακεδονικών συλλαλητηρίων” καθώς “πρέπει να βρούμε και κάτι άλλο πέρα από τις γενικές απεργίες που έχουν ξεπεραστεί»- τελικά κηρύχθηκε 24ωρη απεργία.

ΤΑ «ΑΙΤΗΜΑΤΑ»

Όσοι θεωρούμε ότι οι εργατικές κινητοποιήσεις γίνονται με αιτήματα σχετικά με τους μισθούς, τις συντάξεις, την ασφάλιση, την υγεία, τις συνθήκες εργασίας κ.τ.λ. μάλλον θα  πρέπει να αναθεωρήσουμε. Τα νέα εργατικά αιτήματα – όπως αποτυπώνονται στο πλαίσιο διεκδικήσεων της ¨Κοινωνικής Συμμαχίας» – είναι η «υγιής επιχειρηματικότητα», ο «μετασχηματισμός του παραγωγικού προτύπου της χώρας», η «εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων του δημοσίου»,  η «παροχή φορολογικών κινήτρων στις επιχειρήσεις» κλπ. Κακώς λοιπόν απεργούσαμε και διαδηλώναμε τα προηγούμενα χρόνια ζητώντας την κατάργηση των μνημονίων, αντίθετα έπρεπε να ζητάμε την αποτελεσματικότερη εφαρμογή τους.

 Ο «ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ»

Μια άλλη αγκύλωση του παρελθόντος την οποία έρχεται να άρει η «Κοινωνική Συμμαχία» είναι ότι τα αιτήματα των απεργιακών κινητοποιήσεων πρέπει να έχουν και κάποιον αποδέκτη – είτε αυτός είναι ένας εργοδότης, είτε ένας κλάδος εργοδοτών, είτε το αστικό κράτος όταν νομοθετεί προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος της εργαζόμενης κοινωνίας. Εδώ όμως είπαμε ότι είμαστε όλοι μια καλή παρέα, αντίπαλος δεν υπάρχει και είμαστε γενικώς κι αορίστως ενάντια:

  • Στην ανεργία (για την οποία η προτεινόμενη λύση είναι η εξάπλωση της υποαπασχόλησης και της ελαστικής εργασίας, με τις προσωρινές θέσεις δουλειάς των 400 και 500 ευρώ, με πληρωμένες τις εισφορές των εργοδοτών από το κράτος, χωρίς ωράρια εργασίας και με δουλειά την Κυριακή να παρουσιάζονται ως «μακροπρόθεσμα βιώσιμες θέσεις εργασίας»)
  • Στην υπερφορολόγηση (εννοείται των κερδών και όχι των μισθών). Η εισφοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, αντίθετα, δεν αποτελεί πρόβλημα.
  • Στο «κακό» δημόσιο που παρεμποδίζει την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, (βάζοντας π.χ. αδικαιολόγητους φραγμούς στην επιχειρηματική και κατασκευαστική δραστηριότητα σε δάση, ρέματα, παραλίες και αρχαιολογικούς χώρους)

Κάπου στο βάθος μπορεί να διακρίνεται ένα θολό αντικυβερνητικό πλαίσιο, από αντιδραστική ωστόσο σκοπιά και προσαρμοσμένο πλήρως στη σημερινή πολιτική συγκυρία. Ζητείται απλώς κάποιος «ικανότερος» διαχειριστής για να εφαρμόσει τις ίδιες πολιτικές.

ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Είθισται να λέγεται για την Πρωτομαγιά ότι «Δεν είναι αργία, είναι απεργία». Σε αυτή την περίπτωση, η συνθήκη έχει αντιστραφεί. Αυτό που παρουσιάζεται ως απεργία, είναι στην πραγματικότητα η ενεργή στήριξη ενός εργοδοτικού lock-out. Αν μέχρι πρότινος η κριτική γινόταν για τον αποσπασματικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων που λειτουργούσαν εκτονωτικά χωρίς να προωθούν ουσιαστικά τα αιτήματά τους, εδώ πλέον έχουμε μια αντιδραστική τομή: μια -μόνο κατ’ όνομα- «απεργία» που αρχής εξαρχής δεν έχει καμία πραγματική εργατική διεκδίκηση και υιοθετεί πλήρως τους στόχους και τα συμφέροντα των εργοδοτών.

Σε αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχουν πλέον τα περιθώρια να πατάει κανείς σε δυο βάρκες, καταγγέλλοντας μεν αλλά ταυτόχρονα συμμετέχοντας με δικαιολογίες του τύπου «κατεβαίνουμε με το δικό μας πλαίσιο» ή με μια λογική εισοδισμού στους εργαζόμενους (που ούτως ή άλλως και για πλειάδα λόγων, θα απέχουν από αυτή τη «λαϊκή κινητοποίηση»). Δεν μιλάμε πια για ένα γραφειοκρατικό μοντέλο συνδικαλισμού που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών αλλά για κανονική 5η φάλαγγα, ουρά των εργοδοτών. Δεν ξεχνάμε την απεργοσπασία των ΓΣΕΕ-ΟΤΟΕ-ΑΔΕΔΥ στις 12/1, όταν πέρναγε το πολυνομοσχέδιο για τη γ΄ αξιολόγηση και την κατάργηση της απεργίας και πολλά σωματεία – εργ κέντρα προκήρυξαν απεργιακή κινητοποίηση.

Τα τελευταία χρόνια , κυρίως λόγω  της κρίσης, οι εργαζόμενοι μετράμε τη μία ήττα μετά την άλλη. Σε αυτό έχουν συμβάλει με τη στάση τους οι δυνάμεις στα σωματεία που παρουσίαζαν σαν αναπόφευκτη την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης. Δεν μπορούμε  λοιπόν άλλο να τους αναθέτουμε τη λύση. Στην προωθημένη με αντιδραστικό τρόπο Κοινωνική Συμμαχία που χτίζουν με τους εργοδότες, ο κόσμος της δουλειάς οφείλει μιαν απάντηση. Να αποφασίσουμε με διαδικασίες βάσης πώς θα αποκρούσουμε τις επιθέσεις του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του, χτίζοντας ταξικά σωματεία και όχι εργοδοτικά, χτίζοντας οριζόντιους συντονισμούς σωματείων και συνελεύσεων. Χτίζοντας έναν άλλον ταξικό πόλο που να μας επιτρέπει να δρούμε, να απεργούμε, να αγωνιζόμαστε.

Η 30 Μάη ως «μέρα δράσης» δεν πατάει σε καμία πραγματική ανάγκη ή περίσταση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έχει διακηρυχθεί από τον Φλεβάρη κι έχει μετατεθεί πολλές φορές μέχρι τώρα. Καλούμε όσους συναδέλφους απεργήσουν να το κάνουν για να συμμετέχουν σε δράσεις ενάντια στην Κοινωνική Συμμαχία και τους φορείς της (πχ αντισυγκέντρωση έξω από ΓΣΕΕ). Επιπλέον, έχουμε μπροστά μας πολιτικά γεγονότα, όπως το Eurogroup της 21/6, που είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσουν τις ζωές μας με πολύ πιο έντονο και διαρκή τρόπο. Τα 88 προαπαιτούμενα που θα φέρει η Κυβέρνηση στο γνωστό αλισβερίσι της με τους δανειστές (μέτρα που βολεύουν αρκετά από τα μέλη της Κοινωνικής Συμμαχίας) δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα από το εργατικό κίνημα. Το όπλο της απεργίας αξίζει και πρέπει να ενεργοποιηθεί τότε.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗ ΦΙΕΣΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ

ΝΑ ΜΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ  ΤΟΥ ΟΠΛΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

 http://pantrapezikosxhma.blogspot.gr/

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για τη Γενική Συνέλευση της επόμενης Δευτέρας

Μαΐου 6, 2018 at 10:27 μμ (Αττικής)

Μπορεί ακόμα κι η πανούκλα ν’ ασφυκτιά από το βήμα σου / όμως οι μύτες είναι εν υπηρεσία, δε ζέχνεις πλέον.
Χάινερ Μίλερ, Φιλοκτήτης

Το προεδρείο του ΣΥΤΑ αφού πρώτα στήριξε ανοιχτά τους εκβιασμούς της εργοδοσίας που είχαν στόχο να ωθήσουν όσο το δυνατό περισσότερους συναδέλφους σε αποχώρηση, περνά τώρα στο δεύτερο μέρος του σχεδίου «αναδιάρθρωσης» βάζοντας πλέον στο στόχαστρο όσους παραμείναμε. Στον πάγκο του χασάπη θα μπουν ο κανονισμός εργασίας και το ΛΑΚ-εφάπαξ, για τα οποία καλούμαστε στη Γ.Σ. της επόμενης Δευτέρας προκειμένου να εγκρίνουμε τα πλαίσια τροποποίησής τους. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι αυτά τα πλαίσια δεν τα έχουμε δει ποτέ. Το προεδρείο ζητά ουσιαστικά μια ανοιχτή εξουσιοδότηση εν λευκώ για να τα κατακρεουργήσει. Έχουμε άλλωστε και την περσινή εμπειρία όπου η αντίστοιχη ανοιχτή εξουσιοδότηση που έλαβε το προεδρείο για υπογραφή νέας επιχειρησιακής σύμβασης κατέληξε στις σφαγιαστικές μισθολογικές μειώσεις (ο «εξορθολογισμός (sic) του μισθολογικού κόστους» σύμφωνα με το προεδρείο).

Για τη διαδικασία μέσω της οποίας αποφασίστηκε η θεματολογία της Γενικής Συνέλευσης δε χρειάζεται να πούμε και πολλά. ‘Ήταν η συνήθης παρωδία. Επιτροπές φαντάσματα που από το Σεπτέμβριο του 2017, οπότε και συστάθηκαν, δεν έχουν παρουσιάσει ούτε μία λέξη ως πόνημα. Σχέδια, πορίσματα, γνωμοδοτήσεις και μελέτες κλεισμένα σε συρτάρια που δεν παρουσιάζονται ποτέ με τις πιο γελοίες προφάσεις που μπορεί κανείς να φανταστεί («δεν έχουμε αντίγραφο», «καθαρογράφεται» κτλ) κι εμφανίζονται, ως δια μαγείας, απευθείας για ψήφιση, εκεί όπου άφωνοι διακοσμητικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας σηκώνουν συγχρονισμένα τα χέρια τους, χωρίς απαραίτητα να καταλαβαίνουν τι ακριβώς ψηφίζουν. Ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ να διαβάζει το κείμενο της ανακοίνωσης Νο 62 με τα αποτελέσματα της συνεδρίασης του Δ.Σ. που ήταν σε εξέλιξη, ανακοίνωση που ήταν έτοιμη εκ των προτέρων, αφού φυσικά δεν επρόκειτο να αλλάξει ούτε κόμμα, ανεξαρτήτως του τι θα λεγόταν ή γινόταν στη συνεδρίαση.

Από εκεί και πέρα οι στοχεύσεις είναι προφανείς. Η επιλογή ημέρας και ώρας (που μας καθιστά το μοναδικό σωματείο του τραπεζοϋπαλληλικού κλάδου που κάνει τις γενικές συνελεύσεις του σε εργάσιμη ημέρα) αποσκοπεί σε μια συνέλευση με χαμηλή συμμετοχή, όπου με την κινητοποίηση του μηχανισμού τους (ή έστω ό,τι έχει απομείνει από αυτόν) θα περάσουν τα πιο επώδυνα μέτρα με μερικές δεκάδες ψήφους. Για το σκοπό αυτό άλλωστε κάποια γνωστά και μη εξαιρετέα στελέχη του μηχανισμού, ενώ δήλωσαν συμμετοχή στο πρόγραμμα εθελούσιας έχουν αναβάλλει την αποχώρησή τους προκειμένου να συμμετέχουν στη συνέλευση αυτή. Το κατά πόσο δικαιούνται να αποφασίζουν για το εργασιακό μας μέλλον κάποιοι που την επόμενη – κυριολεκτικά – ημέρα δε θα ανήκουν στο σώμα των συναδέλφων είναι ένα μείζον ζήτημα ηθικής τάξης. Από την άλλη βέβαια, οι συγκεκριμένοι δε φημίζονται και για την ευθιξία τους.

Η διαδικασία παρουσιάζει χτυπητές ομοιότητες με τα μνημονιακά πολυνομοσχέδια των χιλιάδων σελίδων που ψηφίζονται με fast track διαδικασίες από βουλευτές που αργότερα ομολογούν ότι ούτε καν τα διάβασαν.

Ως προς αυτά καθαυτά τα ζητήματα της ατζέντας της συνέλευσης πρέπει καταρχήν να πούμε επιγραμματικά τα εξής:

  • Ως προς την απόπειρα τροποποίησης (ουσιαστικά διάλυσης) του ΛΑΚ-εφάπαξ, η ακυρότητα της διαδικασίας είναι πασιφανής και δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε σε αυτή. Όταν επρόκειτο να τροποποιηθεί το καταστατικό του ΤΑΠΙΛΤΑΤ η απόφαση -είτε μέσω μυστικής ψηφοφορίας είτε μέσω συνεδρίου- λήφθηκε από τους ασφαλισμένους του ΤΑΠΙΛΤΑΤ και όχι από το γενικό πληθυσμό των τραπεζών. Κατά τον ίδιο τρόπο είναι και ουσιαστικά και τυπικά απαράδεκτο οι μη ασφαλισμένοι στο ΛΑΚ να αποφασίζουν για την τύχη του. Αν θέλει η ηγεσία του ΣΥΤΑ ας μεριμνήσει πρώτα για την ένταξη όλων των συναδέλφων στο Λογαριασμό και μετά το ξανασυζητάμε, πάνω σε συγκεκριμένη βάση βέβαια και όχι επί «τυχόν εξελίξεων που μπορεί να προκύψουν».
  • Καθώς η ηγεσία του Συλλόγου μας δυστυχώς όχι απλά απέχει αλλά υπονομεύει την οποιαδήποτε συλλογική δράση, το τελευταίο καταφύγιο που έχει απομείνει στους εργαζόμενους για να αντιμετωπίσουν τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες είναι η προσφυγή σε νομικές ενέργειες. Το τελευταίο διάστημα, πλειάδα συναδέλφων μας που έχει κινηθεί δικαστικά εναντίον της Τράπεζας για διάφορους λόγους (απολύσεις, μετακινήσεις, υποβαθμίσεις κτλ) έχει δικαιωθεί. Ένα εργαλείο που είχαν στα χέρια τους οι συνάδελφοι είναι ο κανονισμός εργασίας και οι μίνιμουμ διασφαλίσεις που παρέχει. Αυτό το εργαλείο θέλει τώρα το προεδρείο να αφαιρέσει από τα χέρια των εργαζομένων, προκειμένου η εργοδοσία να καταστεί ανεξέλεγκτη. Και σε αυτή την περίπτωση δε, το «πλαίσιο τροποποιήσεων» που θα κληθούμε να εγκρίνουμε παραμένει ακόμα επτασφράγιστο μυστικό, μέχρι να αποκαλυφθεί την τελευταία στιγμή σαν λαγός από το καπέλο ταχυδακτυλουργού. Επειδή ο κανονισμός εργασίας καθορίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εργαζόμαστε και θα ζούμε για τα επόμενα χρόνια, η οποιαδήποτε πρόθεση τροποποίησής του προϋποθέτει να έχει προηγηθεί ένας ευρύς και συστηματικός διάλογος, με ουσιαστική συμμετοχή όλων των εργαζόμενων. Οι τακτικισμοί της πλάκας του κάθε Μακιαβέλι από τα LIDL δεν έχουν καμία θέση. Επομένως, υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι αυτονόητο ότι θα καταψηφίσουμε οποιαδήποτε απόπειρα τροποποίησης του κανονισμού καθώς αυτή πρόκειται να είναι σε βάρος των εργαζόμενων.
  • Ως προς το απεργιακό ταμείο, ενώ μεν η σύνταξη ενός κανονισμού είναι απαραίτητη προκειμένου να υπάρχουν κάποιοι ενιαίοι κανόνες που θα διέπουν τη λειτουργία του, το πλαίσιο που καταθέτει το προεδρείο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εξαϋλωσή του. Ως εκ τούτου είμαστε υποχρεωμένοι να καταθέσουμε διαφορετικό πλαίσιο για το απεργιακό ταμείο που θα διασφαλίζει τη συνέχειά του και τη δυνατότητά του να καλύπτει το βασικό σκοπό για τον οποίο έχει συσταθεί.

Εκτιμούμε ότι η συγκεκριμένη Γ.Σ. είναι η πλέον κρίσιμη στην πρόσφατη ιστορία του Συλλόγου μας. Τα αποτελέσματά της δε θα ισχύουν μόνο για μία χρονιά μέχρι τη διεξαγωγή της επόμενης, ούτε καν για μια τριετία όπως συμβαίνει με τις αντίστοιχες εκλογοαπολογιστικές. Οι επιπτώσεις τους θα είναι μόνιμες και θα καθορίσουν εν πολλοίς το υπόλοιπο του εργασιακού μας βίου στην Τράπεζα, αν θα είμαστε εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια ή δούλοι, έρμαια του αφεντικού. Σε αυτή τη συνέλευση η δυσαρέσκεια δεν πρέπει να εκφραστεί μέσω της αποχής, ίσα-ίσα οποιαδήποτε δική μας απουσία θα διευκολύνει τους σχεδιασμούς εργοδοσίας κι εργατοπατέρων.

Να τους σταματήσουμε.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για τη συνάντηση με το Διευθύνοντα Σύμβουλο

Απρίλιος 21, 2018 at 7:46 πμ (Αττικής)

Το πρωί της Πέμπτης 19/4 πραγματοποιήθηκε συνάντηση των μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου Ειρήνης Πλιάτσικα και Βίκτορα Τσακίρη (από την Ενότητα και την Πρωτοβουλία Εργαζομένων, αντίστοιχα) με το Διευθύνοντα Σύμβουλο της Τράπεζα κ. Θ. Πανταλάκη με βασικό αντικείμενο το γνωστό ζήτημα των δυσμενών μετακινήσεων. Στη συζήτηση που ακολούθησε ο κ. Δ/νων:

Α. Αποποιήθηκε την ευθύνη ως προς την επιλογή των συναδέλφων προς μετακίνηση, δηλώνοντας ότι δεν τους γνωρίζει προσωπικά κι ότι απλώς υπέγραψε τις εισηγήσεις «των υπηρεσιών». Ωστόσο, στη συνέχεια της συζήτησης φάνηκε αρκετά ενημερωμένος ως προς λεπτομέρειες προσωπικού χαρακτήρα (π.χ. ηλικίες των τέκνων των συναδέλφων)

Β. Σε μια πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας παρουσίασε τον εαυτό του ως θύμα, που ενώ προσπαθεί να σώσει την Τράπεζα βάλλεται από παντού. Αργότερα μάθαμε για κάποια χθεσινά δημοσιεύματα που τον αφορούσαν και που ίσως συνέβαλλαν στον εκνευρισμό του.

Γ.   Απέκλεισε οποιαδήποτε πιθανότητα ολικής ή μερικής ανάκλησης της Πράξης 2746. Ακόμα κι αν αυτή είναι λαθεμένη, θα επιμείνει καθώς θεωρεί ότι σε αντίθετη περίπτωση θίγεται το κύρος του.

Δ. Προανήγγειλε επί της ουσίας ότι θα συνεχίσει με ανάλογες πρακτικές, ανεξαρτήτως Κανονισμού Εργασίας. Δήλωσε ότι οι στοχοποιημένοι υπάλληλοι θα έπρεπε να είχαν εκτιμήσει την προσφορά της εθελούσιας και τα παρεχόμενα κίνητρα (μπόνους για ζευγάρια, επαρχιακά καταστήματα κτλ) και να είχαν αποχωρήσει. Είπε επίσης ότι είναι απολύτως φυσιολογικό μια οικογένεια να στερείται τον πατέρα αφού μένει πίσω η μητέρα…

Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς δεν υπήρξε κανένα πεδίο συνεννόησης. Από την πλευρά μας βρήκαμε τη συνάντηση εξαιρετικά χρήσιμη καθώς πλέον οι μάσκες πέφτουν. Δεν υπάρχουν ούτε «κοινωνικοί εταίροι» ούτε «λειτουργοί της Τράπεζας». Οι εργαζόμενοι είμαστε όχι απλά αναλώσιμοι αλλά κυριολεκτικά ανεπιθύμητοι, στο όνομα πάντα της «διάσωσης της Τράπεζας». Η εργοδοσία, δια του εκπροσώπου της, δήλωσε αποφασισμένη να πάει μέχρι το τέλος, το δικό μας ή το δικό της.

Εμείς πίσω από αυτή τη θεατρική επίδειξη πυγμής διαβλέπουμε την ανησυχία μιας εργοδοσίας που θεωρούσε ότι θα μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει χωρίς καμιά αντίδραση.

Μετά τη συνάντηση, μεταβήκαμε στα γραφεία της ΟΤΟΕ για να ενημερώσουμε το προεδρείο σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις. Αναφορικά με τις επόμενες κινήσεις, η ηγεσία της ΟΤΟΕ δήλωσε πρόθυμη να συνδράμει εφόσον πάρει την πρωτοβουλία το ΔΣ του Συλλόγου. Σημαντικό θεωρούμε το γεγονός ότι ο Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας δήλωσε κατηγορηματικά και κατ’ επανάληψη ότι, όσον αφορά τους συναδέλφους που δεν αποδέχονται τον εκβιασμό, η νομική τους στήριξη συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων, είναι αυτονόητο και εκ των ων ουκ άνευ ότι θα πρέπει να καλυφθεί από το Σωματείο, ανεξαρτήτως από το αν ο δικηγόρος είναι της επιλογής τους.

Υπενθυμίζουμε επίσης στο προεδρείο του ΣΥΤΑ, το οποίο και ενημερώσαμε αμέσως μετά, ότι παραμένει ακόμα ανοιχτή η πρόσκληση από πλευράς υπουργείου Εργασίας για συνάντηση με το Σύλλογό μας. Η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν έχουμε καμιά απάντηση.

Επισημαίνουμε ότι η προαναγγελία νέων παρόμοιων πράξεων της Διοίκησης επιβάλει την αντίδρασή μας τώρα. Αν η πλειοψηφία του ΔΣ συναινέσει στην επίθεση που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, θα φέρει τεράστιες ευθύνες.

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Για τη χθεσινή μας κινητοποίηση (16/4)

Απρίλιος 17, 2018 at 7:49 μμ (Αττικής)

Τη Δευτέρα 16/4, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση εργαζομένων της Τράπεζας έξω από το κτήριο της οδού Ακαδημίας. Με την παρουσία τους, εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους μέλη του Γενικού Συμβουλίου της ΟΤΟΕ, του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΑ και Δ.Σ. πρωτοβάθμιων. Οι περαστικοί, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, κ.α., που ενημερώνονταν για το λόγο της κινητοποίησης, τόσο από το πανό, όσο και από το κείμενο που μοιραζόταν (βλ. εδώ) εξέφραζαν αλληλεγγύη.

Στη συνέχεια, με σύντομη πορεία, μεταβήκαμε στα γραφεία της ΟΤΟΕ, όπου και αντιπροσωπεία μας έθεσε το ζήτημα ενημερώνοντας τον Αντιπρόεδρο, το Γ. Γραμματέα, κ.α., ενώ μετά κάναμε παρέμβαση και στο Υπουργείο Εργασίας. Από την πλευρά του Γ. Γραμματέα του Υπουργείου κ. Νεφελούδη εκδηλώθηκε πρόθεση για άμεσο ορισμό συνάντησης με το Σωματείο μας.

Μετά το τέλος της κινητοποίησης, τα μέλη του ΔΣ της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και της Ενότητας ζήτησαν συνάντηση με το Διευθύνοντα Σύμβουλο της Τράπεζας (που δεν προσήλθε στο γραφείο του κατά τη στάση εργασίας). Μια συνάντηση που κατ’ επανάληψη έχουμε ζητήσει από το Προεδρείο του ΣΥΤΑ να γίνει, το οποίο όμως αρνείται κάθε ανοιχτή ΣΕ ΟΛΟΥΣ συζήτηση με τη Διοίκηση (γιατί άραγε;).

Με τη χθεσινή κινητοποίηση, οι εργαζόμενοι έσπασαν την τρομοκρατία που η Διοίκηση επιχειρεί να επιβάλλει. Κατεβαίνοντας στο δρόμο για πρώτη φορά σε απεργία/στάση εργασίας που αφορά μόνο την Τράπεζα, δείξαμε ότι και ΞΕΡΟΥΜΕ και ΜΠΟΡΟΥΜΕ να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, και μάλιστα κόντρα στην αδράνεια και τη σιωπή που το Προεδρείο του ΣΥΤΑ προσπαθεί να εδραιώσει.

Αποδείχθηκε ότι οι εργαζόμενοι θέλουμε να διεκδικήσουμε μαχητικά τα δικαιώματά μας. Η ηγεσία του Συλλόγου μπορούσε να διοργανώσει κινητοποίηση και μάλιστα (όπως φάνηκε τελικά) με επιτυχία. Δεν το έκανε όμως, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το πόσο αναντίστοιχη παραμένει με τις ανάγκες της συγκυρίας και ποια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ είναι η θέση της σε σχέση με τη διεκδίκηση ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΩΝ δικαιωμάτων μας, όπως το να μη διαλύονται οι οικογένειες και οι ζωές μας.

Καλούμε την πλειοψηφία του ΔΣ να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ σε συνάντηση με το Υπουργείο Εργασίας ΟΛΩΝ των μελών του ΔΣ και των πληττόμενων συναδέλφων. Όπως αποδείχθηκε, η δυνατότητα υπάρχει και δε χρειάζεται παρά να το θέλει κανείς.

Καλούμε τη Διοίκηση να αποσύρει ΤΩΡΑ τις αυθαίρετες μετακινήσεις και να τηρήσει τις δεσμεύσεις που προκύπτουν τόσο από τον κανονισμό εργασίας, όσο και από τα δικαιώματα μας γενικότερα.

ΟΣΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΞΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ATTICA BANK

Απρίλιος 16, 2018 at 11:51 μμ (Αττικής)

Κείμενο που μοιράστηκε στην κινητοποίηση της 16/4.

Οι τραπεζίτες είναι από τους πιο σκληρούς εργοδότες. Οι πρακτικές της Διοίκησης της Attica Bank τους υπερβαίνουν. Ανέλαβε Σεπτέμβριο 2016, μετά τον πόλεμο για την υπόθεση Καλογρίτσα, ως προϊόν συμβιβασμού μεταξύ κυβέρνησης και ΤτΕ που διεκδικούσαν τον έλεγχο της Τράπεζας.
Με τις ευλογίες των πατρόνων της, στο όνομα μιας «εξυγίανσης», προχώρησε σε επίθεση εναντίον των εργαζομένων αλλά και της ίδιας της Τράπεζας, που τελεί σε ιδιότυπο καθεστώς «εκκαθάρισης»:
Οκτ. 2016 Εξαγγέλλει πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, το οποίο συνεχίζεται «άτυπα» όλο το 2017. Από ένα σύνολο σχεδόν 800 υπαλλήλων αποχώρησαν 110 περίπου
Φεβρ. 2017 Προχωρά σε μισθολογικές περικοπές της τάξης του 20-25% κατά μέσο όρο
Μάρτ. 2017 Απειλεί με απόλυση 14 (τουλάχιστον) εργαζόμενους που δε βγήκαν με εθελούσια, που αποτελούν στόχο. Οι απολύσεις αποτρέπονται με παρέμβαση της ΟΤΟΕ σε Υπ. Εργασίας και νομικές ενέργειες των απολυόμενων
Σεπτ. 2017 Μεταβιβάζει μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε κερδοσκοπικό fund. Εκχωρώντας εργασίες, εντείνει την πίεση για υποκατάσταση των σημερινών εργαζόμενων και των σταθερών θέσεων εργασίας με μορφές ελαστικής απασχόλησης, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, όπως έχει ήδη συμβεί με «υποστηρικτικές» -φύλαξη, καθαρισμός, διεκπεραίωση
Μάρτ. 2018 Εξαγγέλλει πρόγραμμα εθελούσιας με στόχο 150-200 αποχωρήσεις. Μέσα σε 15 μήνες, σπρώχνει στην έξοδο πάνω από το 1/3 των υπαλλήλων. Σε όλο αυτό το διάστημα, γίνονται επιλεκτικές προσλήψεις golden boys με παχυλούς μισθούς και προνόμια, καθώς κι ένα πάρτι εκατομμυρίων με αναθέσεις έργων σε εξωτερικούς συνεργάτες
Τρίτη, 10/4 3 μέρες πριν τη λήξη της εθελούσιας, ανακοινώνονται 9 μεταθέσεις: από Αττική Κοζάνη, Θεσσαλονίκη, από Αττική Κατερίνη, από Πάτρα Ξάνθη, από Ηράκλειο Κρήτης Χίο, από Χανιά Θεσσαλονίκη, από Καβάλα Δράμα. Πρόκειται για κάποιους που απειλήθηκαν πέρυσι με απόλυση και για κατηγορίες που είναι στο στόχαστρο (συνυπηρετούντα ζευγάρια, υπάλληλοι συγκεκριμένων επαρχιακών καταστημάτων, υπαχθέντες στο νόμο Κατσέλη). Δεν υπήρξε συναίνεση, ούτε καν ενημέρωση. Το μαθαν από συναδέλφους που έτυχε να δουν το υπηρεσιακό σημείωμα. Άνθρωποι συνθλίβονται, οικογένειες διαλύονται «για την εύρυθμη λειτουργία της τράπεζας»
Ο εκβιασμός τους έχει στόχο και την τρομοκράτηση των υπολοίπων που, τώρα, δεν είναι στο στόχαστρο, για να εξασφαλιστεί η υποταγή/πειθάρχηση σε ένα δυσμενές εργασιακό περιβάλλον.
Η πλειοψηφούσα παράταξη στο ΔΣ του σωματείου, αφού κωλυσιέργησε, αφήνοντας τον εκβιασμό να εξελίσσεται και την πίεση στους συναδέλφους να αυξάνεται, προκήρυξε τελικά… 3ωρη στάση εργασίας (16/4, μετά τη λήξη της εθελούσιας, 13/4). Με μια τυπική ανακοίνωση, χωρίς προετοιμασία, κινητοποίηση, δημοσιοποίηση ή συλλογική δράση. Προφανής στόχος: κουκούλωμα.
Η επιλογή αυτή δημιουργεί μια κρίση εμπιστοσύνης στη συνδικαλιστική δράση, ενώ κανείς δεν ξέρει πότε θα βρεθεί στο στόχαστρο. Το μήνυμα; Ο καθένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία…
Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σημαντικό, όχι μόνο για τους 9 μετακινούμενους και τους εργαζόμενους της Attica bank, ούτε καν συνολικά για τον τραπεζοϋπαλληλικό κλάδο, αλλά για όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (οι εργαζόμενοι στο δημόσιο αντιμετωπίζουν το νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που επιτρέπει τη μετακίνησή τους εκτός νομού για ένα εξάμηνο).
ΔΕ ΘΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ, ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ, ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ, ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΜΑΣ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Μόνιμος σύνδεσμος 1 σχόλιο

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Απρίλιος 13, 2018 at 7:51 μμ (Αττικής)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ, 16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΕΝΑΡΞΗ ΩΡΑΡΙΟΥ ΜΕ 10.30

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ/ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ, 8.15

Το ΔΣ του ΣΥΤΑ συνεδρίασε δύο φορές τις προηγούμενες μέρες, μετά την απόφαση μετακίνησης των 9 συναδέλφων. Την Τετάρτη η («τακτική») συνεδρίαση δεν είχε αποφασιστικό χαρακτήρα, καθώς το Προεδρείο απλώς ενημέρωσε ότι θα γινόταν συνάντηση με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο το ίδιο βράδυ (στην οποία ασφαλώς θα συμμετείχαν μόνο ο Πρόεδρος και η Γραμματέας…). Η όποια απόφαση λοιπόν αναβλήθηκε για την επόμενη μέρα, την Πέμπτη.

Στη συνεδρίαση αυτή καταθέσαμε το ακόλουθο πλαίσιο κινητοποίησης:

Α. Προκήρυξη 24ωρης απεργίας για τη Δευτέρα 16 Απρίλη

Β. Συγκέντρωση στο κτίριο Ακαδημίας το πρωί της Δευτέρας

Γ.   Απαίτηση για άμεση συνάντηση αντιπροσωπείας αποτελούμενης από τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου και τους υπό μετακίνηση συναδέλφους με τη Διοίκηση της Τράπεζας, στο πλαίσιο της απεργίας

Δ. Σύγκλιση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης στις 11 π.μ. για να καθοριστούν τα περαιτέρω βήματα. Να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε να παρευρεθούν και οι 9 συνάδελφοι με κάλυψη των εξόδων μετάβασης από το Σύλλογο.

Ε.   Οργάνωση συνέντευξης τύπου μετά το τέλος της συνέλευσης για δημοσιοποίηση του ζητήματος.

Το Προεδρείο του ΣΥΤΑ αποφάσισε ότι η ορθή αντίδραση στη βίαιη αλλαγή των συνθηκών ζωής 9 εργαζόμενων, στον ωμό εκβιασμό που υφίστανται και στην τρομοκράτηση με στόχο την υποταγή και την παραίτηση από τα δικαιώματά μας που υφιστάμεθα όλοι, είναι μια στάση εργασίας τη Δευτέρα. Ως συνήθως, χωρίς προετοιμασία, χωρίς κινητοποίηση των μελών του Συλλόγου από το Προεδρείο. Και φυσικά χωρίς καμιά συλλογική δράση που να δημοσιοποιεί το (κατά την άποψη της πλειοψηφίας του ΔΣ προφανώς) «οικογενειακό ζήτημα». Για την «προάσπιση της Τράπεζας» άλλωστε, το θέμα πρέπει να μείνει «μεταξύ μας». Μόνο που έτσι σε λίγο η Τράπεζα θα σωθεί, όχι όμως και οι εργαζόμενοί της και τα δικαιώματά τους.

Η απόφαση της Διοίκησης έγινε γνωστή την Τρίτη. Είναι σαφές ότι το να αφήνει κανείς τις μέρες να περνάνε, βάζοντας μια στάση εργασίας την επόμενη Δευτέρα, μετά τη λήξη της εθελούσιας που είναι σήμερα Παρασκευή, μάλλον δε χτυπάει το χέρι στο τραπέζι. Ούτε και βοηθάει στην κατεύθυνση της αποτελεσματικής υπεράσπισης των 9 συναδέλφων. Ο εκβιασμός είναι ΕΔΩ, ο στόχος του ήταν να προλάβει τη λήξη της αυριανής προθεσμίας για να εξαναγκάσει κάποιους σε αποχώρηση. Ή απαντάει το σωματείο άμεσα και δυναμικά ή αφήνει τον εκβιασμό να εξελίσσεται και την πίεση να αυξάνεται στους 9 συναδέλφους, και την εμπιστοσύνη των υπολοίπων στη συνδικαλιστική δράση να μειώνεται σε μια κρίσιμη περίοδο όπου κανείς δεν ξέρει πότε θα βρεθεί να πλήττεται από μια απόφαση της Διοίκησης.

Παρόλα αυτά, η στάση εργασίας, όσο κι αν δεν αντιστοιχεί στις συνθήκες, πρέπει να πετύχει. Συμμετέχουμε μαζικά σε αυτήν. Και παράλληλα, καλούμε σε συνάντηση/συγκέντρωση έξω από το κτίριο της Ακαδημίας το πρωί της Δευτέρας. Οι κινητοποιήσεις πρέπει να έχουν ένα περιεχόμενο. Και το ελάχιστο περιεχόμενο που μπορούμε να δώσουμε, οφείλουμε να το δώσουμε. Δεν τους χαρίζουμε τίποτα.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ/ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ, 8.15

Μόνιμος σύνδεσμος Σχολιάστε

Next page »