Για τη μεταβίβαση των κόκκινων δανείων και για την αξιολόγηση του προσωπικού

Ιουλίου 4, 2017 at 11:19 μμ (Αττικής)

Outsourcing: ένα μέσο για την κατάργηση της σταθερής εργασίας

Το ότι η εξωτερίκευση εργασιών στις τράπεζες σημαίνει για τους εργαζόμενους απώλειες θέσεων εργασίας και υποκατάστασή τους από θέσεις με πολύ χειρότερους όρους και συνθήκες, δε νομίζουμε ότι χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Η εμπειρία τόσων χρόνων μας έχει δείξει τι συνέβη με την εκχώρηση της καθαριότητας, της φύλαξης, της διεκπεραίωσης, της μηχανοργάνωσης, της νομικής υποστήριξης, των τεχνικών υπηρεσιών κτλ. Υπάρχουν άλλωστε ακόμα αρκετοί συνάδελφοί μας που ξεκίνησαν από αυτούς τους κλάδους οπότε η σύγκριση μεταξύ του εργασιακού καθεστώτος με το οποίο προσλήφθηκαν με αυτό που επικρατεί σήμερα στους συγκεκριμένους χώρους είναι καταλυτική.

Στο αμέσως προσεχές μέλλον ωστόσο πρόκειται να υπάρξει μια εξέλιξη που θα αποτελέσει τομή καθώς πλέον εκχωρούνται εργασίες από το σκληρό πυρήνα της τραπεζικής. Αναφερόμαστε στη μεταβίβαση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, εξέλιξη για την οποία Διοίκηση και ΣΥΤΑ ομόθυμα κι ομόφωνα πανηγυρίζουν. Η Τράπεζα προχωρά σε μια «ανώδυνη» εξυγίανση, μειώνονται οι επισφάλειές της, βελτιώνονται οι δείκτες κεφαλαιακής της επάρκειας, όλοι κερδίζουν. Αυτό που λείπει μέχρι στιγμής από το κάδρο είναι οι εργαζόμενοι καθώς εδώ επικρατεί πλήρης ασάφεια. Με δεδομένο ότι κάποιοι εργαζόμενοι θα μετακινηθούν στη νέα εταιρεία που θα διαχειρίζεται τα δάνεια που θα μεταβιβασθούν –κάτι που έχει μεταφερθεί και στους συναδέλφους των οικείων διευθύνσεων– ανακύπτουν μια σειρά ερωτήματα στα οποία κανείς μέχρι τώρα δε δίνει απάντηση.

Πώς η πώληση του χαρτοφυλακίου των δανείων θα επηρεάσει τους εργαζόμενους; Ποια νομική μορφή θα έχει η εταιρία διαχείρισης και με ποια συμμετοχή της Τράπεζας μας; Πως θα γίνει τυχόν μετακίνηση κάποιων εργαζομένων στην εταιρία διαχείρισης; Η μετακίνηση των εργαζομένων θα είναι εθελοντική ή υποχρεωτική; Ποια νομική μορφή θα έχει; Η νέα δανειστική ή άλλη σύμβαση θα είναι ατομική ή συλλογική και ποιοι θα είναι οι όροι της; Τι θα γίνει εάν κάποιος θα θέλει να επιστρέψει στην Τράπεζα ή αντίθετα εάν η εταιρία διαχείρισης θέλει κάποιος εργαζόμενος να γυρίσει πίσω στην Τράπεζα ενώ ο εργαζόμενος όχι; Πόσοι εργαζόμενοι θα απορροφηθούν στη διαχείριση του χαρτοφυλακίου της προσωρινής καθυστέρησης; Πως θα διασφαλιστεί η ίση αντιμετώπιση των εργαζομένων και η δίκαια κατανομή θέσεων κι αρμοδιοτήτων;

Όσο δεν αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη να δώσει σαφείς διευκρινίσεις για όλα αυτά, δημιουργείται μια νοσηρή κατάσταση, στην οποία υπάρχει διάχυτος φόβος κι ανασφάλεια μεταξύ των εργαζομένων. Καθώς σε ένα τέτοιο περιβάλλον ευδοκιμούν οι ατομικιστικές λογικές του τύπου «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που αν επικρατήσουν είναι βέβαιο ότι θα συμπαρασύρουν όλους μας προς τα κάτω, οφείλει ο Σύλλογος να ζητήσει άμεσα σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις. Για αυτό το λόγο, μεταξύ άλλων, έχουμε ζητήσει και τον ορισμό συνάντησης του Δ.Σ. του Συλλόγου με τη Διοίκηση, και όχι για δημόσιες σχέσεις και φιλοφρονήσεις – εκεί το προεδρείο του ΣΥΤΑ τα καταφέρνει καλύτερα μόνο του. Για να μη βρεθούμε για άλλη μια φορά μπροστά σε τετελεσμένα.

Αξιολογήσεις: το μαστίγιο το βλέπουμε, το καρότο που πήγε;

Όπως το τετελεσμένο που δημιουργήθηκε ως προς τις βαθμολογικές προαγωγές με την εγκύκλιο 4205/30-06-2017. Προηγήθηκε η (ανώνυμη όπως συνηθίζεται τελευταία) επιστολή της Δ/νσης Ανθρώπινου Δυναμικού προς το προσωπικό με την οποία ενημερωθήκαμε ότι η Διοίκηση δεν μπορεί να προβεί σε αξιολογήσεις λόγω της εθελούσιας (που η ίδια προκήρυξε), της διαρκούς κινητικότητας του προσωπικού (που η ίδια έχει επιβάλλει) και των οργανογραμματικών αλλαγών (που η ίδια αποφάσισε), αφήνοντας παράλληλα και κάποιες έμμεσες αιχμές εναντίον προηγούμενων διοικητικών σχημάτων. Όπως φαίνεται, οι βασικές εταιρικές αρχές όπως η συνέχεια της διοίκησης, αναστέλλονται όταν πρόκειται για υποχρεώσεις της εργοδοσίας και επανέρχονται όταν πρόκειται για απαιτήσεις της.

Ως προς τους λόγους που οδήγησαν τη Διοίκηση να προβεί τώρα σε αυτή τη διευθέτηση κι αν θέλουμε να δούμε λίγο παραπέρα από τα φαιδρά και τετριμμένα για «ανάπτυξη, κινητοποίηση και ανταμοιβή του προσωπικού», θα πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η μη διενέργεια αξιολογήσεων επί αρκετά έτη, δημιουργούσε πρόβλημα στη θέση της Τράπεζας στις δικαστικές της διενέξεις με πρώην και νυν υπαλλήλους της για ζητήματα απολύσεων, υποβαθμίσεων κτλ. Καθώς η Διοίκηση προτίθεται να προβεί στο εγγύς μέλλον σε ενέργειες που θα οξύνουν αντιπαραθέσεις αυτού του τύπου, προχωρά τώρα σε μια τέτοια επίλυση με το μικρότερο για αυτήν κόστος.

Μην αρχίζεις τη μουρμούρα

Μετά από καιρό, είδαμε και άμεση αντίδραση από το προεδρείο του Συλλόγου σε απόφαση της Διοίκησης, με την ανακοίνωση Νο 3, που βγήκε αργά το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Όταν βέβαια μιλάμε για «αντίδραση» δεν πρέπει να φανταζόμαστε κάτι ακραίο, περισσότερο με γκρίνια έχουμε να κάνουμε, καθώς ευθύς εξαρχής το προεδρείο φροντίζει να ξεκαθαρίσει ότι στηρίζει τη διαδικασία κι απλώς προβάλλει ενστάσεις ακαδημαϊκού χαρακτήρα, ότι δηλαδή με την προαγωγή όλων κατ’ αρχαιότητα, δεν ανταμείβεται η αριστεία της οποίας αποτελεί το θεματοφύλακα. Θα συμπλήρωνε κανείς ότι με τη διευθέτηση που έγινε από πλευράς Διοίκησης, η ηγεσία του ΣΥΤΑ στερείται ενός από τα βασικά της εργαλεία ελέγχου και χειραγώγησης των εργαζομένων: αυτό της υπόσχεσης διαμεσολάβησης για μια θετική αξιολόγηση και συνακόλουθα προαγωγή.

Στην προσπάθειά του δε να προσδώσει κι έναν «αγωνιστικό» τόνο στην ανακοίνωση, το προεδρείο του ΣΥΤΑ πετυχαίνει κι ένα εντυπωσιακό αυτογκόλ, δηλώνοντας ανερυθρίαστα ότι οι κατ’ εκλογή προαγωγές θα αποτελούσαν την ανταμοιβή των «αναρίθμητων απλήρωτων υπερωριών». Χρέος ενός σωματείου που σέβεται τον εαυτό του και το ρόλο του είναι να διεκδικεί την πληρωμή των υπερωριών για όλους βάσει των προβλεπόμενων από την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις κι όχι να τις υποκαθιστά με την προσδοκία μιας επιβράβευσης σε ατομική βάση.

Άλλωστε το προεδρείο του ΣΥΤΑ δεν ήταν που άφηνε το ζήτημα των εκκρεμών προαγωγών να χρονίζει μεταθέτοντάς το διαρκώς στο μέλλον, ανάλογα με την εκάστοτε προτεραιότητα της Διοίκησης (ανακεφαλαιοποίηση, εθελούσια, αλλαγή οργανογράμματος κτλ); Μήπως κάτι αντίστοιχο δεν έγινε με τις οφειλόμενες άδειες προηγούμενων ετών, όπου η διαρκής υποχωρητική αναβλητικότητα οδήγησε τελικά στην παραγραφή τους; Κι αν εμείς τελικά, έστω και με πενταετή καθυστέρηση θα πάρουμε τελικά τα αναδρομικά οφειλόμενα από τη βαθμολογική προώθηση, οι συνάδελφοι που αποχώρησαν με την εθελούσια κατά τους τελευταίους μήνες δεν έχασαν χρήματα που δικαιούνταν για τα χρόνια που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους; Κι αν η Τράπεζα οχυρώνεται πίσω από το χαρτί που υπέγραψαν οι συνάδελφοι αυτοί για τη λύση σύμβασης με το οποίο αποποιούνταν μελλοντικών διεκδικήσεων, η ηγεσία του ΣΥΤΑ είναι ηθικά εντάξει απέναντί τους;

 

Τάγματα Ασφαλείας Τραπεζών

Αν το προεδρείο του ΣΥΤΑ ταυτίζεται τόσο με τα συμφέροντα της εργοδοσίας ώστε να αδειάζει με αυτό τον τρόπο τα ίδια του τα μέλη, μπορεί εύκολα κανείς να φανταστεί τη θέση του απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία. Ούτως ή άλλως το προεδρείο φρόντισε να μην αφήσει και πολλά στη φαντασία. Με την ακροδεξιάς λογικής ανακοίνωση Νο 2/27-06-2017, και βαδίζοντας στα χνάρια του Θεόδωρου Πάγκαλου του νεότερου που ζητούσε την κάθοδο τανκς για την προστασία των τραπεζών από τον κόσμο, ζητά ανάλογη μέριμνα για την αντιμετώπιση των αντιδράσεων των δανειοληπτών όταν αρχίσει το αναμενόμενο κύμα πλειστηριασμών, οι οποίοι δε θα κατανοήσουν ότι πρέπει να χάσουν το σπίτι τους για να βελτιωθεί ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας. Εμείς από την πλευρά μας επειδή δεν είμαστε πραιτοριανοί των τραπεζών, αλλά μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας και οι πλειστηριασμοί απειλούν και τις δικές μας οικογένειες, δε βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση μαζί της. Ειδικές καταστάσεις με έντονη φόρτιση από πλευράς κοινού έχουμε ζήσει κι άλλες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό των ημερών της τραπεζικής αργίας. Απέναντι στο κοινό ανταπεξήλθαμε μια χαρά. Το χτύπημα στους εργαζόμενους ήρθε από αλλού. Ήρθε από τα μέσα και πισώπλατα. Για έντεκα συναδέλφους μας.

Αντί το προεδρείο του ΣΥΤΑ να ζητάει τάγματα ασφαλείας για τις τράπεζες, θα πρέπει να συνταχθεί με την αγωνία εκείνων που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους, να σταθεί στο πλευρό τους και να απαιτήσει μαζί τους επίλυση του προβλήματος. Όσο στέκεται απέναντι από την κοινωνία και ταυτίζεται με τους τραπεζίτες, εκθέτει όλους εμάς.

 

Advertisements

1 σχόλιο

  1. Αγαπούλα, τα καλά και τα άσχημα νέα των καιρών – ONLINE-PRESS said,

    […] ζητάς ακόμη πρόσθετα μέτρα ασφάλειας για την Τράπεζα (τάγματα ασφάλειας τραπεζών) ; Αν τα θέλεις, πλήρωσε τα ΕΣΥ από τα «λειτουργικά» […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: