ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ. ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σεπτεμβρίου 18, 2013 at 12:38 πμ (Αττικής, Εργατικά)

Οι εθελούσιες απολύσεις

Το προεδρείο του Σ.Υ.Τ.Α. ανοίγει σιγά-σιγά τα χαρτιά του για το ζήτημα της επικείμενης εθε-λούσιας. Μετά από μια πρώτη διερευνητική κρούση για να βολιδοσκοπηθούν οι πιθανές αντι-δράσεις και να «ζυμωθεί» η ιδέα στον πληθυσμό της Τράπεζας, το προεδρείο επανέρχεται ενά-μιση μήνα μετά , περιγράφοντας σε αδρές γραμμές το εύρος στο οποίο αυτή θα εφαρμοστεί.

Οι μπλόφες και τα πονταρίσματα, είναι τακτικές που ταιριάζουν στο πόκερ και όχι στη συνδι-καλιστική δράση που οφείλει να είναι ξεκάθαρη, ανοικτή και δημόσια. Αφού ωστόσο το προεδρείο λειτουργεί κατ’ αυτό τον τρόπο, είμαστε αναγκασμένοι να το ακολουθήσουμε προ-κειμένου να αποκρυπτογραφήσουμε τα υπονοούμενά του, καθώς αυτά αφορούν τις ζωές μας.

Ξεκινάμε με δύο δεδομένα:
Α. Η Τράπεζα, επισήμως τουλάχιστον, δεν έχει θέσει σχετικό ζήτημα. Η διοίκηση του Συλ-λόγου ενεργεί, για πολλοστή φορά, σαν «λαγός» της.
Β. Καμία σχετική συζήτηση δεν έχει γίνει ούτε στο εσωτερικό του Συλλόγου, έστω σαν υπόθεση εργασίας, στο περιθώριο κάποιας συνεδρίασης του Δ.Σ, στα «Διάφορα θέματα».

Όλες λοιπόν οι μέχρι τώρα σχετικές συνεννοήσεις έχουν γίνει στο «μιλητό» και «κάτω από το τραπέζι». Κάποιος καχύποπτος θα μπορούσε εύλογα να υποθέσει ότι και οι όροι του προγράμ-ματος έχουν ήδη λίγο-πολύ συμφωνηθεί και αναμένεται απλά η στιγμή της ανακοίνωσής τους όταν θα έχει καλλιεργηθεί το κατάλληλο κλίμα. Ας δεχτούμε, ωστόσο ότι αυτό για την ώρα δεν είναι παρά μια εικασία και ας περιοριστούμε σε όσα έχουν μέχρι στιγμής ανακοινωθεί.

Το πρώτο που προκαλεί εντύπωση είναι το, έξυπνο ομολογουμένως, τέχνασμα με το οποίο το προεδρείο απεκδύεται την οποιαδήποτε ευθύνη. Ενώ λοιπόν ξεκινά με μια αναμενόμενη βαρύ-γδουπη καταγγελία των (άλλων) τραπεζών και του «σχεδίου που αποσκοπεί μεταξύ άλλων να τσαλακώσει και τον πλέον μαζικό και πρωτοπόρο στους λαϊκούς αγώνες κλάδο», στη συνέχεια, διαμέσου ενός λιβανίσματος της δικής μας εργοδοσίας που δεν είναι σαν τις άλλες καθώς «δια-φέρει από το σωρό», καταλήγει στη διαπίστωση ότι το μοιραίο («η αναγκαστική προσαρμογή, δυστυχώς και της Τράπεζάς μας, στα πρότυπα του ανταγωνισμού») είναι αναπόφευκτο οπότε, αφού δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, ας χαλαρώσουμε κι ας το απολαύσουμε. Η ανοιχτή πα-ραδοχή, ωστόσο, της μοιρολατρικής αποδοχής των προδιαγεγραμμένων έρχεται σε αντίθε-ση με το αγωνιστικό προφίλ που αποδίδει το προεδρείο στον εαυτό του. Έτσι λοιπόν μαθαίνου-με πως η αναγκαιότητα της εθελουσίας έχει προκύψει και από «εκατοντάδες συζητήσεις που έ-χουν διεξαχθεί με δυνητικά ενδιαφερόμενους συναδέλφους να ενταχθούν σε πρόγραμμα εθελουσί-ας εξόδου που συμφέρει». Δεν πρόκειται λοιπόν μόνο για άνωθεν επιβαλλόμενη πίεση, αλλά και για απαίτηση μεγάλου αριθμού εργαζομένων, για πίεση «από τα κάτω»….

Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι υπάρχουν εκατοντάδες συνάδελφοί/ισες μας οι οποίοι/ες «ψάχνονται» για να αποχωρήσουν από την Τράπεζα (εκτός αν το νόημα της φράσης στην ανα-κοίνωση του προεδρείου είναι ότι αυτό συνομίλησε με λίγους ενδιαφερόμενους από εκατό φο-ρές με τον καθένα). Εμείς (πλην ελαχίστων εξατομικευμένων περιπτώσεων) δεν έχουμε διαπι-στώσει κάτι τέτοιο. Αντίθετα αυτό που οι συνάδελφοι εκφράζουν κατά κύριο λόγο είναι η α-γωνία τους να συνεχίσουν να έχουν δουλειά και αύριο.

Αυτό το επισημαίνουμε επειδή, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, το επικείμενο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου δεν πρόκειται να απευθύνεται στοχευμένα σε μια μερίδα θεωρη-τικά «υψηλόμισθων» ή/και ανενεργών υπαλλήλων. Αντίθετα πρόκειται να είναι μαζικό και οριζόντιο, καθώς δε στοχεύει σε πρόσωπα αλλά σε αριθμούς. Ο αριθμός των αποχωρήσεων που πρέπει να συμπληρωθεί δε μας γίνεται ακόμα γνωστός αλλά καταλαβαίνουμε πως θα είναι μεγάλος αφού «στους 310 περίπου ήδη συνταξιούχους της Attica Bank …ένας ακόμα σεβαστός αριθμός εργαζομένων θα έρθει να προστεθεί». Καταλαβαίνει λοιπόν εύκολα όποιος έχει έστω και μια στοιχειώδη επαφή με την εργασιακή μας πραγματικότητα ότι η εθελούσια αυτή θα αφο-ρά ένα σημαντικό ποσοστό των εργαζομένων στην Τράπεζα, πολλοί/ές εκ των οποίων θα φύ-γουν από την πρώτη γραμμή. Η πρακτική μέχρι τώρα σε άλλους οργανισμούς έχει δείξει ότι αυτό θα συνοδευτεί από συρρίκνωση μεγεθών κι εργασιών. Εάν δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο, τότε αναπόφευκτα θα προκληθεί δυσλειτουργία, γεγονός που αντιλαμβάνεται φυσικά και το προεδρείο του ΣΥΤΑ θέτοντας «ζήτημα ενίσχυσης προσωπικού».

Το εύλογο ερώτημα, που θα έθετε κι ένα παιδί προσχολικής ηλικίας, είναι γιατί τελικά να πρέπει να αποχωρήσει ένας σεβαστός αριθμός εργαζομένων και στη θέση τους να χρεια-στεί να έρθουν άλλοι, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του το προεδρείο, και να μη συνεχίσει η Τράπεζα να λειτουργεί με το υφιστάμενο προσωπικό. Η μόνη εύλογη απάντηση είναι ότι αυτοί που θα προσληφθούν στη θέση των «εθελουσίως αποχωρούντων» δε θα διέπονται από το ίδιο καθεστώς με τους αποχωρήσαντες ούτε ως προς τις αμοιβές ούτε ως προς τους όρους ερ-γασίας. Τα «πρότυπα του ανταγωνισμού» επιβάλλουν την αντικατάστασή μας από ενοικιαζόμε-νους, επισφαλείς και κακοπληρωμένους εργαζόμενους χωρίς προστασία από συλλογικές συμ-βάσεις και κανονισμούς, χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα, πειθήνιους και πρόθυμους να πε-θάνουν στη δουλειά (όπως ο Γερμανός «πρακτικάριος» της Bank of America που εξέπνευσε μετά από 72 συνεχόμενες ώρες εργασίας, βλ. σχετικό ρεπορτάζ εδώ).

Για να είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι, θα πούμε ότι ενώ προφανώς, την απόφαση για συμμετοχή ή όχι στην εθελούσια θα τη λάβει ο/η κάθε εργαζόμενος/η για τον εαυτό του/της, αυτό δεν απο-τελεί άλλοθι για το προεδρείο του ΣΥΤΑ που με τις μέχρι τώρα κινήσεις του έχει επιδει-νώσει τις, ήδη δυσμενείς, συνθήκες μέσα στις οποίες θα κληθούν οι συνάδελφοι/ισσες να λά-βουν τις αποφάσεις τους. Όσον αφορά τις προσλήψεις, εάν και όταν αυτές ακολουθήσουν, η μόνη διαδικασία που μπορεί να γίνει αποδεκτή είναι αυτή του δημόσιου, ανοικτού, δια-γωνισμού για θέσεις πλήρους απασχόλησης με κατοχυρωμένα όλα τα προβλεπόμενα από τις συλλογικές μας συμβάσεις και κανονισμούς, μισθολογικά, εργασιακά, ασφαλιστικά κ.α. δι-καιώματα. Χωρίς μεταβίβαση μέρους των λειτουργιών της Τράπεζας σε άλλες εταιρείες.

Οι καταναγκαστικές απολύσεις

Κι αν στο δικό μας χώρο επικρατεί μια κατάσταση αβεβαιότητας, για τους συναδέλφους μας του δημόσιου τομέα τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα. Όταν το κράτος είναι ο άμεσος ερ-γοδότης δεν απαιτείται η προσφυγή σε παρόμοιες μεθόδους, καθώς δε χρειάζεται η επίφαση της συναίνεσης μεταξύ των «κοινωνικών εταίρων». Αρκεί το μονοπώλιο της κρατικής βίας. Εκεί οι εκκαθαρίσεις μπορούν να γίνουν με πιο συνοπτικές διαδικασίες, άσχετα αν, για επικοι-νωνιακούς λόγους, αντί του κακόηχου «απολύσεις» χρησιμοποιείται ο κομψότερος όρος «δια-θεσιμότητες».

Κανείς δεν μπορεί να ισχυρίζεται σοβαρά ότι αυτό «δε μας αφορά», εκτός αν δε μας ενοχλεί το να μην έχουμε τη στοιχειώδη περίθαλψη όταν αρρωσταίνουμε και αν έχουμε αποφασίσει ότι τα παιδιά μας δε θα έχουν δικαίωμα στη μόρφωση και ότι θα γίνουν ανειδίκευτοι υποαπασχο-λούμενοι. Άλλωστε και σε πολύ πρακτικό επίπεδο, η εμπειρία δείχνει ότι οι δυσμενείς αλλαγές στο δημόσιο τομέα συμπαρασύρουν και τον ιδιωτικό. Η αλληλεγγύη μας και η ενεργή στήριξη και συμμετοχή μας στον αγώνα των συναδέλφων μας του δημοσίου τομέα δεν είναι απλώς μια πράξη «συμπαράστασης», είναι μονόδρομος και για τη δική μας επιβίωση.

Το γεγονός ότι η εξωνημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι είναι διεφθαρμένη ως το μεδούλι και ότι ο ρόλος της είναι το ξεπούλημα των εργατι-κών αγώνων, δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει. Δε χρειάζεται να καταφύγουμε στην κούφια δημαγωγία των επαγγελματιών εργατοπατέρων για να παρουσιάσουμε μια στάση εργα-σίας σαν τη «μητέρα των μαχών», προφανώς δεν είναι. Όμως η αποχή ακόμα κι από αυτές τις αποσπασματικές κινητοποιήσεις μας φέρνει πολλά βήματα πίσω στην ηττοπάθεια και την απογοήτευση, τη μοιρολατρία και τον ατομικισμό, κάνοντας έτσι και το δικό μας αύριο πολύ πιο δύσκολο από ότι ήδη είναι.

Είναι καιρός να κατακτήσουμε και πάλι τις ζωές μας που λεηλατούνται από κράτος και κεφά-λαιο. Για να γίνει αυτό, πρέπει πρώτα να υπερασπιστούμε με νύχια και με δόντια κάθε εκα-τοστό από το ζωτικό μας χώρο. Ή θα νικήσουμε όλοι μαζί ή θα χάσουμε ο καθένας μόνος του.

Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 11:00-15:00 ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 11:30 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
clip_image001

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: