Μνημονιακός συνδικαλισμός

Οκτώβριος 4, 2010 at 4:05 μμ (Αττικής)

Το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν τόσο το δημόσιο χρέος αλλά οι διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Πολύ πιο σημαντικές από τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού ήταν οι μεταρρυθμίσεις στο εργασιακό και στο ασφαλιστικό.

Πολ Τόμσεν, επικεφαλής του κλιμακίου του Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα, 16-09-2010

Από πλευράς μας και για λογαριασμό του Συνδικάτου και των μελών του, τονίσθηκε πως  σε μια ισοπεδωτική συγκυρία για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και των εργαζομένων και παρά τις όποιες αντιθέσεις και συγκρούσεις με την εργοδότρια πλευρά και την εκάστοτε κυβέρνηση, ο ανώνυμος, αλλά και πάντα με προσωπικότητα και επωνυμία εργαζόμενος, αποδέχτηκε να συνεισφέρει στο μέγεθος που ο καθένας από το υστέρημά του μπορούσε, πιστεύοντας παράλληλα, πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν θα πάει χαμένη και θ’ αποβεί θετική για το λαό και τις επόμενες γενιές.

Ανακοίνωση Σ.Υ.Τ.Α. Νο 183, 24-09-2010

Όταν πλέον ακόμα και οι εμπνευστές της ακολουθούμενης πολιτικής ομολογούν κυνικά ότι το δημόσιο χρέος δεν ήταν παρά η απαραίτητη πρόφαση για να επιβληθούν οι ήδη σχεδιασμένες ανατροπές στο εργασιακό πεδίο, η επιχειρηματολογία περί «σπουδαίου εθνικού λόγου» κλπ. δεν μπορεί πλέον παρά να εκπορεύεται είτε από αθεράπευτα αφελείς ή (το πιθανότερο στην περίπτωσή μας) από συνειδητούς ψεύτες. Κι αν από την εργοδοσία ήταν αναμενόμενο να προβεί σε μια κίνηση καλής θέλησης προς την κυβέρνηση προσπαθώντας να  επιτύχει ευνοϊκότερους όρους σε άλλα πεδία διαπραγμάτευσης, για ένα εργατικό συνδικάτο είναι δεδομένο ότι δεν έχει να περιμένει και πολλά, εκτός ίσως από το προσωπικό βόλεμα της ηγετικής του ομάδας ενόψει των όποιων πιθανών εξελίξεων.

Ήδη από την ανακοίνωση της σχετικής πρωτοβουλίας της Διοίκησης το καλοκαίρι, η στάση του προεδρείου του Συλλόγου ήταν εξαιρετικά ευμενής. Χαιρετίστηκε σαν μια «φιλότιμη και πατριωτική προσπάθεια» για την οποία επιφυλάχθηκαν απλώς οι συνήθεις «ενστάσεις» ως προς την αποτελεσματικότητά της. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι το προεδρείο του Συλλόγου μας δύσκολα θα μπορούσε να προβάλλει και μεγαλύτερη αντίδραση καθώς ήταν ο πρώτος διδάξας στην πρακτική της επιδρομής στις τσέπες των συναδέλφων για «ιερό σκοπό». Τότε ήταν ο τηλεμαραθώνιος αγάπης «Μια μετοχή για το Σ.Υ.Τ.Α.» όπου το προεδρείο του Συλλόγου είχε την ευγένεια να μην κόψει «ταρίφα» ανά εργαζόμενο/η αλλά μας ενημέρωνε διακριτικά ότι «Ήδη τις πρώτες 3 μέρες ανταποκρίθηκαν αυθόρμητα και με ζέση για τη Συλλογική πρωτοβουλία, 18 λειτουργοί Δικτύου και Διοίκησης, ενώ το ποσό που μέχρι στιγμής συγκεντρώθηκε είναι 4.550 €», αφήνοντάς μας να κάνουμε τη διαίρεση ώστε να βρούμε το ποσό που αναλογούσε στον/στην καθένα/καθεμία από εμάς. Ήταν εύλογο άρα η αντίδραση του προεδρείου του Συλλόγου να είναι κριτικά υποστηρικτική. Στο εσωτερικό του Συλλόγου βέβαια, κατά τη συνεδρίαση του Δ.Σ., επέδειξε τη συνήθη αγωνιστική πλειοδοσία και η πρωτοβουλία της Τράπεζας αντιμετωπίστηκε με ειρωνείες και με κραυγές του τύπου «δεν θα γίνουμε δηλωσίες», αλλά αυτή η διγλωσσία  έχει πάψει από καιρό πια να μας προκαλεί εντύπωση.

Ακριβώς την ίδια στάση τήρησε άλλωστε το προεδρείο και κατά την επίσκεψή του στο κοινοβούλιο ως συμμέτοχο στην κίνηση της Τράπεζας. Στο εσωτερικό του εμφορούνταν από εθνική συγκίνηση παραδίδοντας την επιταγή των € 91.225. Μόλις βγήκαν πάλι στο προαύλιο ξαναθυμήθηκαν τα δίκια μας και άρχισαν τα ανέξοδα σαλπίσματα του τύπου «να σταματήσει η αφαίμαξη κοινωνικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων που τελείται σε βάρος των πλατιών λαϊκών τάξεων και στρωμάτων από την τρόικα και τα εγχώρια όργανά της», αφήνοντάς μας με την απορία ποια μπορεί να είναι άραγε τα όργανα αυτά και μήπως κατά τύχη βρίσκονταν στο χώρο τον οποίο μόλις είχαν επισκεφθεί.

Όμως ο εργοδοτικός και ο κυβερνητικός συνδικαλισμός της εύκαμπτης μέσης και της μεγάλης γλώσσας δεν είναι προνόμιο των δικών μας συνδικαλιστών

«Έχουμε κάνει τόσες πολλές απεργίες, παρ’ όλα αυτά οι σκληρές πολιτικές, αυτές που προβλέπονται στο Μνημόνιο Ε.Ε.-ΔΝΤ, έχουν εφαρμοστεί και δεν υπάρχουν προφανείς εναλλακτικές λύσεις.

Δεν υπάρχουν σχέδια για γενική απεργία στο άμεσο μέλλον. Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν αισθανθεί μεγάλες περικοπές μισθών και την πιο βίαιη επίθεση κατά των δικαιωμάτων τους. Η τακτική και η στρατηγική τους είναι σεβαστή αλλά δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε»

Γ. Παναγόπουλος, πρόεδρος Γ.Σ.Ε.Ε. (και γκουρού του προέδρου του Σ.Υ.Τ.Α.), 23-09-2010

Η ομολογία του (περίπου επί τριακονταετία άεργου) εκπροσώπου των εργαζομένων είναι εξίσου κυνική με την προαναφερθείσα του εκπροσώπου του ΔΝΤ. Κύριο μέλημα είναι ο έλεγχος και η χειραγώγηση των εργαζομένων προκειμένου οι αντιδράσεις τους να μην ξεφύγουν από τα προδιαγεγραμμένα όρια και διαταραχθεί η εθνική συναίνεση. Οι συνάδελφοί μας του δημόσιου τομέα μπορούν να κόψουν το λαιμό τους (κι όταν έρθει η σειρά μας θα νομιμοποιούνται να απαντήσουν με ανάλογο τρόπο).

Άλλωστε και το προεδρείο του Συλλόγου μας έχει επανειλημμένα καταδικάσει το «δημοσιοϋπαλληλίκι» στην Τράπεζα και τον κλάδο μας, ως το μεγαλύτερο εχθρό που μάς εμποδίζει να κάνουμε τη «φυγή προς το μέλλον». Τώρα βέβαια που απειλείται ο δικός μας κλάδος με πετσόκομμα στους μισθούς δηλώνει με αγανάκτηση  «ας τελειώσει η καραμέλα που πιπιλίζεται για τον κλάδο των τραπεζοϋπαλλήλων, περί δήθεν προνομίων και απολαβών» έχοντας πρώτα το ίδιο αναμασήσει όλα τα γνωστά στερεότυπα της κυβερνητικής και μιντιακής προπαγάνδας για άλλους κλάδους εργαζομένων.

Ούτε και η, πάλαι πότε κραταιά, ομοσπονδία μας δείχνει να ξεφεύγει από αυτόν τον κανόνα. Προηγήθηκαν πολλά χρόνια άτακτων υποχωρήσεων στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας»- χρονικό διάστημα κατά το οποίο εκτράφηκε και τελικά επικράτησε στον κλάδο μας ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, με πολλές από τις ηγεσίες των σωματείων να εκπροσωπούν στην Ομοσπονδία αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα των Τραπεζών από όπου προέρχονται- όπου γινόταν αντικείμενο πανηγυρισμού το γεγονός και μόνο ότι υπογραφόταν σύμβαση ασχέτως του περιεχομένου της. Ενδιάμεσα ακολούθησε το στάδιο όπου αντικείμενο πανηγυρισμού γίνονταν οι αποφάσεις του ΟΜΕΔ. βάσει των οποίων εξακολουθούσε να υφίσταται κλαδική σύμβαση. Μόνο που ένα συνδικαλιστικό κίνημα που χρειάζεται κρατική παρέμβαση για να προβάλλει διεκδικήσεις είναι κλινικά νεκρό. Φτάσαμε φέτος λοιπόν στο σημείο μπροστά στην αναμενόμενη- με δεδομένη την αβάντα του Μνημονίου- επιθετικότητα των τραπεζιτών, η μόνη αντίδραση να είναι κάποιες άναρθρες κραυγές του τύπου «Κλαδική σύμβαση τώρα!» χωρίς περιεχόμενο αλλά ούτε καν αποδέκτη και οι ελπίδες μας πλέον μοιάζουν να εναπόκεινται στην αλλαγή προσώπων στο υπουργείο Εργασίας ή όπως αλλιώς λέγεται αυτό, τέλος πάντων, μετά τον τελευταίο οπερετικό ανασχηματισμό.

Μια χείρα βοηθείας μπροστά στο τέλμα στο οποίο έχει οδηγήσει το συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας η ηγεσία του, δόθηκε από το εξωτερικό όπου η ημέρα δράσης των ευρωπαϊκών συνδικάτων συνοδεύτηκε από γενικές ή κλαδικές απεργίες σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Εδώ τα πράγματα ήταν λίγο πολύ τα αναμενόμενα. Για τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές η «ημέρα δράσης» περιορίστηκε στο γνώριμο αποστειρωμένο απογευματινό συλλαλητήριο όπου αυτοί που μας καλούσαν να δώσουμε βροντερό, αγωνιστικό, δυναμικό, οικογενειακό (;) παρόν ήταν, ως συνήθως, οι ίδιοι που έλαμψαν δια της απουσίας τους. Μια αντιπροσωπεία της ΓΣΕΕ, ωστόσο, συμμετείχε στην κεντρική διαδήλωση των Βρυξελλών, συνδυάζοντας το «αγωνιστικό καθήκον» με τουρισμό και ψώνια.

«Το «διδακτορικό» ερωτηματολόγιο όμως, είναι μια ακόμα φούσκα, σαν αυτές που δημοσκοπικά ενίοτε καταγράφονται, αλλά πάντα καταπίπτουν.

Αγνοούμε, λοιπόν το δακρύβρεχτο ερωτηματολόγιο, γιατί βλάπτει βαριά την υγεία μας και αποσκοπεί σε άλλα !»

Ανακοίνωση Σ.Υ.Τ.Α. Νο 87, 01-06-2009

Σε σχέση με τη διαδικτυακή έρευνα της Τράπεζας και χωρίς υστερίες και προσβλητικές για τους/τις συναδέλφους νουθεσίες του τύπου «απαντήστε» ή «μην απαντάτε» σαν τις παραπάνω, θα αρκεστούμε σε κάποιες επισημάνσεις που θα έπρεπε να είναι αυτονόητες. Το ερωτηματολόγιο είναι ένα ερευνητικό εργαλείο που, όπως κάθε εργαλείο, δεν είναι αυτό καθεαυτό καλό ή κακό. Εξαρτάται από το ποιος το χρησιμοποιεί, με τι τρόπο και με ποιο σκοπό. Στην περίπτωσή μας, ο σκοπός (υποτίθεται ότι) είναι η συνδιαμόρφωση του επιχειρησιακού σχεδιασμού της Τράπεζας. Το πώς κατέληξαν οι μεγαλόστομες κυβερνητικές εξαγγελίες περί «δημόσιας διαβούλευσης» και «ανοιχτής διακυβέρνησης» στις οποίες προσομοιάζει, αρκεί για να μην τρέφουμε και πολλές αυταπάτες για το αν και πώς θα γίνει αυτό πράξη.

Επίσης, σε μια εποχή που το σύνολο του παγκόσμιου ιστού είναι ελεγχόμενο, είναι τουλάχιστον αστείο να μιλάμε για μια μαγική διαδικτυακή πλατφόρμα που εγγυάται πλήρως την ανωνυμία και δη σε ένα κλειστό εσωτερικό δίκτυο όπως το ίντρανετ. Η ανωνυμία των απαντήσεων μπορεί να διασφαλιστεί μέσα από κάποια συγκεκριμένη διαδικασία συλλογής, καταχώρισης και διαχείρισης των πληροφοριών και στο σημείο αυτό απαιτούνται πολύ περισσότερες διευκρινίσεις που ακόμα δεν έχουν δοθεί.

Αντί επιλόγου, επισυνάπτουμε το πόρισμα της Επιθεώρησης του υπουργείου Εργασίας, η οποία ερεύνησε τις συνθήκες της πυρκαγιάς στο υποκατάστημα της Μarfin Βank στις 05-05-2010, το οποίο συντάχθηκε στις αρχές Ιουλίου αλλά χρειάστηκαν τρεις περίπου μήνες για να δει τελικά το φως της δημοσιότητας. Εδώ τα σχόλια περιττεύουν.

Υ.Γ.1. Χρειάστηκε να φτάσουμε στο τέλος του 2010 για να ανακαλύψουν στο προεδρείο του Συλλόγου ότι ίσως και στη δική μας Τράπεζα να υπήρξαν golden boys με υπέρογκα μπόνους. Πέφτουμε απ’ τα σύννεφα….

Υ.Γ.2. Ο πρόεδρος του Συλλόγου μάς υπενθυμίζει πως είχε διατυπώσει επιφυλάξεις όταν υπερψήφιζε το, (για να το θέσουμε κομψά) όχι και τόσο επιτυχημένο τελικά, οργανόγραμμα. Κάπως σαν τους κυβερνητικούς βουλευτές που είναι αντίθετοι με το μνημόνιο και το ψηφίζουν «με βαριά καρδιά».

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής
https://protergatt.wordpress.com/
protergatt@gmail.com

Τ.Θ. 72157  Ηλιούπολη 16310

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: