Για την παρέμβαση της Πέμπτης 11-03 στο κτίριο της Ομήρου

Μαρτίου 18, 2010 at 4:20 μμ (Αττικής, Εργατικά)

Γιατί να λέμε βίαια τα νερά ενός ποταμού και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν ;
Μ. Μπρεχτ

Για την παρέμβαση της Πέμπτης 11-03 στο κτίριο της Ομήρου

Με βάση σχετική απόφαση που λήφθηκε την Τετάρτη 10-03 κατά τη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ.Υ.Τ.Α., το πρωί της Πέμπτης 11-03 μια ομάδα από τέσσερις συναδέλφους/ισσες της Πρωτοβουλίας πραγματοποίησε παρέμβαση στο κτίριο της οδού Ομήρου. Αναρτήθηκε πανό (βλ. φωτό), μοιράστηκε κείμενο για την απεργία (βλ. παρακάτω) και κολλήθηκαν αφισάκια στα κτίρια Ομήρου, Ακαδημίας και Μαυρομιχάλη.

Η συμμετοχή  της πλειοψηφούσας Δ.Η.Σ.Κ. στην κινητοποίηση περιορίστηκε στην παρουσία αποκλειστικά του προέδρου του Σ.Υ.Τ.Α., εκτός αν ως συμμετοχή λογίζεται και η παρουσία αρχικά σε γειτονική καφετέρια και στη συνέχεια στο χώρο της παρέμβασης, οπότε θα πρέπει να συνυπολογίσουμε  και την παρουσία άλλων δύο μελών του Προεδρείου.

Η παρέμβαση δεν είχε το χαρακτήρα περιφρούρησης καθώς σχετική πρόταση απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας από την πλειοψηφία του Σ.Υ.Τ.Α. ωστόσο έστω και υπό αυτούς τους όρους θεωρήσαμε ότι είχε τη σημασία της να γίνει και να μετατραπεί από ελιγμό εκτόνωσης, όπως θα την ήθελαν, σε βήμα κλιμάκωσης του αγώνα.

Για τη συγκέντρωση και την πορεία που ακολούθησε

Την ίδια ημέρα, πολλές δεκάδες χιλιάδες κόσμου διαδήλωσαν στους δρόμους της Αθήνας και σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας στα συλλαλητήρια που διοργανώθηκαν.

Σε ό,τι αφορά την Αθήνα, η κρατική επιλογή ήταν αυτή τη φορά να εντείνει την κατασταλτική βία, τοποθετώντας αμέτρητες διμοιρίες ΜΑΤ περιμετρικά της πορείας (όπως και χθες το απόγευμα άλλωστε), οι οποίες τη «συνόδευσαν» από την αρχή μέχρι το τέλος, και προχώρησαν σε εκτεταμένη χρήση χημικών χωρίς καν να περιμένουν την παραμικρή «αφορμή». Αφού δοκιμάστηκε ένα σχήμα σχετικά ηπιότερης στάσης των δυνάμεων καταστολής στην απεργιακή πορεία της 24ης Φεβρουαρίου, όταν η πολιτική εξουσία προτιμούσε να μην πυροδοτήσει κι άλλο τον κοινωνικό αναβρασμό, μήπως και εκτονωνόταν με μια απεργία και μια πορεία η δυσαρέσκεια για τα μέτρα, ήρθε η ώρα της μηδενικής ανοχής: επιλογή της εξουσίας πλέον είναι να τελειώνει με τις αντιδράσεις, ιδιαίτερα καθώς αυτές δείχνουν να ξεφεύγουν από τον ασφυκτικό έλεγχο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Σε ό,τι αφορά ειδικά την ηγεσία της ΓΣΕΕ, σε μια κρίσιμη περίοδο για τα εργασιακά δικαιώματα που τα συνδικάτα πρέπει να ενισχύσουν την αξιοπιστία τους, προχώρησε σε μια κίνηση «συνεννόησης» -ή ανοιχτής συνεργασίας- με το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως (η προστασία του πολίτη είναι άλλο πράγμα) για να διασφαλίσει έστω και με τη βοήθεια της αστυνομίας την πρωτοκαθεδρία της, αντί να φροντίσει να την ανακτήσει μέσω της στάσης της στους εργασιακούς αγώνες. Προκειμένου να μπει μπροστά το μπλοκ της επίσημης ΓΣΕΕ (που λόγω του χώρου προσυγκέντρωσής του βρισκόταν πίσω από τον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος στο Μουσείο), οι δυνάμεις των ΜΑΤ έκλεισαν την οδό Πατησίων στο ύψος της οδού Στουρνάρη, απαγορεύοντας ρητά στο συγκεντρωμένο πλήθος να πορευτεί κι έκαναν έφοδο στο σώμα της προσυγκέντρωσης, δηλώνοντας ότι οι εντολές ήταν συγκεκριμένες: καμιά πορεία δε θα ξεκινούσε εάν δεν έφτανε η ηγεσία της ΓΣΕΕ στην Πατησίων (μέσω της οδού Χαλκοκονδύλη, κάνοντας παράκαμψη από την 3ης Σεπτεμβρίου) για να πορευθεί με «ασφάλεια» μακριά από το υπόλοιπο κομμάτι της διαδήλωσης (βλ. και σχετικό οπτικό υλικό στο http://www.youtube.com/watch?v=6lTsY-is_T0). Το ότι η ηγεσία της ΓΣΕΕ πορεύθηκε με τις δυνάμεις καταστολής να βρίσκονται όχι απέναντι αλλά πίσω της, την ίδια ώρα που –και για να γίνει αυτό- τα απλά μέλη της δέχονταν επίθεση, δείχνει και τις επιλογές που είναι διατεθειμένη να κάνει όταν  η κοινωνική διαμαρτυρία δε θα μπορεί πλέον να χειραγωγηθεί με ανώδυνες ασκήσεις αγωνιστικής γυμναστικής. Βρισκόμαστε εξάλλου ήδη σε μια περίοδο που η αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων υπερβαίνει (κατά πολύ) την αντίστοιχη διάθεση της συνδικαλιστικής ηγεσίας τους.

Και για όσα ακολουθήσουν

Σειρά έχει πλέον το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις εκεί όπου προβλέπονται η «εκ περιτροπής εργασία» και οι «διαθεσιμότητες», δηλαδή η παγίωση της ελαστικότητας στις εργασιακές σχέσεις και η γενίκευση της υποαπασχόλησης. Είναι οι θυσίες που καλούνται να καταβάλλουν τώρα οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα ως αντάλλαγμα για το 14ο μισθό που(ακόμα) δεν κόβεται.

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι η συνέχιση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Απέναντι σε πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες που θα επιθυμούσαν η διαμαρτυρία να ξεθυμάνει κάπου εδώ και να αποδεχθούμε τελεσίδικα τα «επώδυνα αλλά αναγκαία» μέτρα, η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: τα μέτρα θα είναι τελεσίδικα αν δεν αντιδράσουμε. Και δε θα σταματήσουν εδώ: θα είναι απλώς το «πρώτο πακέτο».

Για τη νέα Διοίκηση

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα,
γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι, γιατί φέγγει έτσι η μέρα;

Κατανοούμε τη χαρμόσυνη ατμόσφαιρα που επικρατεί στα γραφεία του Συλλόγου. Η ομαλή διοικητική μετάβαση με πρόσωπα οικεία με τα οποία υπάρχει ήδη ένας βαθμός συνεννόησης εξασφαλίζει τη συνέχιση του υφιστάμενου συσχετισμού δυνάμεων χωρίς επώδυνες αναταράξεις. Η πανηγυρική προχθεσινή ανακοίνωση του Σ.Υ.Τ.Α., ωστόσο, ξέφυγε λίγο. Το σωματείο των εργαζομένων παραχωρεί τη θέση του στον «4ο τη τάξη μέτοχο» που κρίνει την απελθούσα διοίκηση ως επιτυχή (προφανώς για τις σφοδρές επιθέσεις της σε συλλογικές συμβάσεις, Λ.Α.Κ., ωράριο, οικοδομικό συνεταιρισμό, για τα ψυγεία και το κόψιμο των υπερωριών). Οι ταξικές αντιθέσεις μπαίνουν προσωρινά στην άκρη για την επόμενη «αγωνιστική» ανακοίνωση και μέτοχοι, διοίκηση κι εργαζόμενοι παρουσιάζονται όλοι ως μια καλή παρέα με ταύτιση απόψεων και συμφερόντων. Μοναδικός αντίπαλος είναι κάποιοι «οπισθοδρομικοί» εργαζόμενοι  με «δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη και κρατικοδίαιτες λογικές»,  με μια επιχειρηματολογία ανάλογη με αυτή του προέδρου του Σ.Ε.Β. Δ. Δασκαλόπουλου («οι κινητοποιήσεις υποκινούνται από εκείνους που για δικό τους όφελος θέλουν να συντηρήσουν τις παθογένειες που έκαναν την Ελλάδα ζητιάνο στις διεθνείς αγορές»). Το ολίσθημα, μάλλον έγινε αντιληπτό και από τον ίδιο τον πρόεδρο του Σ.Υ.Τ.Α. που την επόμενη μέρα έσπευσε να δημοσιεύσει και ανακοίνωση ως Δ.Η.Σ.Κ. με κάπως πιο «μαζεμένο» ύφος.

Εμείς, από την πλευρά μας, δεν μπορούμε να υποσχεθούμε ανάλογη αβρότητα απέναντι στην (οποιαδήποτε) διοίκηση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: