ΟΨΙΜΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ

Δεκέμβριος 7, 2009 at 12:55 πμ (Uncategorized)

…ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

«Η απαλοιφή από τα εκκαθαριστικά σημειώματα της μισθοδοσίας του μήνα Νοέμβρη της γνωστής επωδού «Στις νόμιμες αποδοχές περιλαμβάνονται και οι ρυθμίσεις της 39/08 διαιτητικής απόφασης, την οποία η Τράπεζα δε θεωρεί έγκυρη και για την ισχύ της οποίας επιφυλάσσεται ρητά. Η εφαρμογή της δε δημιουργεί οποιαδήποτε νομική συμβατική υποχρέωση της Τράπεζας» επιβεβαιώνει την ισχύ των αναφαίρετων δικαίων μας.»

Ανακοίνωση Σ.Υ.Τ.Α. Νο 125/02-12-2009

Δύο πιθανότητες

Α) Η Διοίκηση είδε το φως το αληθινό. Κατανόησε τα δίκαια των εργαζομένων και σε μια έμπρακτη ένδειξη μεταμέλειας αναγνώρισε τις κλαδικές ΣΣΕ 2008 και 2009 και αφαίρεσε τις γραπτές επιφυλάξεις της από τα εκκαθαριστικά της μισθοδοσίας μας.

Β) Η Διοίκηση, σε μια όχι ευνοϊκή για αυτή συγκυρία (τώρα που μας τέλειωσε ο Αράπογλου και μας έχει μείνει «η παρέα του»), κάνει έναν τακτικό ελιγμό για να παρατείνει την παραμονή της. Κάνει μια ανώδυνη δήλωση αποδοχής διαιτητικών και δικαστικών αποφάσεων με τις οποίες ούτως ή άλλως είχε ήδη αναγκαστικά συμμορφωθεί κι αφήνει ανοιχτό το παράθυρο για να συμμετάσχει στις επόμενες διαπραγματεύσεις τον Ιούνιο του 2010 – χρονική περίοδο όπου λήγει η ισχύς της φετινής Κλαδικής ΣΣΕ – κερδίζοντας κάποιο χρόνο, τουλάχιστον μέχρι την επόμενη Γ.Σ. των μετόχων. Αποκαθιστά σε ένα βαθμό το κοινωνικό της προφίλ, προβάλλοντας ταυτόχρονα το υποτιθέμενο έργο της είτε η ίδια απευθείας (βλ. και ομιλία Κολλίντζα στο Συνέδριο του ΕλληνοΑμερικανικού Επιμελητηρίου «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι σε εξαιρετική κατάσταση») είτε με ενδιάμεσο τα συνδικαλιστικά και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της.

Επειδή δε συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τη μεταφυσική ως εργαλείο ερμηνείας των γεγονότων, η δεύτερη εκδοχή φαίνεται πολύ πιο πιθανή. Το να αντιμετωπίζεται μια κίνηση αντιπερισπασμού της εργοδοσίας με όρους θριάμβου είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να μην αντιμετωπισθούν τα υπόλοιπα προβλήματά μας ή, ακόμα χειρότερα, για να κληθούμε να κάνουμε κι εμείς ανάλογες υποχωρήσεις.

Μιλώντας, δε, για τα πολλά προβλήματα για την επίλυση των οποίων θα πρέπει να πιέσουμε την (τωρινή ή την επόμενη) Διοίκηση, θέλουμε να κάνουμε μια επιγραμματική, για την ώρα,  αναφορά σε δύο από τα βασικότερα.

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Ο θεσμός της Κλαδικής ΣΣΕ δεν απειλείται μόνο από τις αγωγές των τραπεζιτών. Απειλείται πρώτα και κύρια μέσα από την υπονόμευσή του που συντελείται τα τελευταία χρόνια με τις συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου τις οποίες υπογράφουν οι νέοι συνάδελφοι (από ανώτερα διοικητικά στελέχη μέχρι ταμίες δικτύου). Συμβάσεις κατ’ ουσία ατομικές, με αμοιβή ένα προκαθορισμένο ποσό το οποίο δεν επιδέχεται ούτε αύξηση ούτε οτιδήποτε προβλέπεται από τις ΣΣΕ. Μισθοί που δεν συνδέονται ούτε με ανάγκες ούτε με προσόντα και όπου δεν υφίστανται βαθμοί, κλιμάκια ή επιδόματα παρά μόνο ένας ξερός αριθμός, ένα μικρό ή μεγάλο «πακέτο».

Αν συμπεριλάβει κανείς και τους ενοικιαζόμενους, έχουμε ήδη ένα σημαντικό ποσοστό εργαζομένων στην Τράπεζα που βρίσκεται, εκ των πραγμάτων, εκτός Συλλογικών Συμβάσεων και αν συνεχιστεί η ίδια πρακτική, σε λίγα χρόνια οι ΣΣΕ θα αφορούν μόνο μια μειοψηφία των εργαζομένων.

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Με το πρόσφατο νομοσχέδιο περί “Αναμόρφωσης συστήματος προσλήψεων στο δημόσιο τομέα” οριστικοποιείται η ισχύς του ΑΣΕΠ για τις προσλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και εξαλείφονται οι όποιες εξαιρέσεις. Δεν ξέρουμε αν ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ εξακολουθεί να «ντρέπεται για τον ΑΣΕΠ» και να θεωρεί ότι «δεν είναι κατάλληλος για εμάς» επειδή «είμαστε ιδιωτική τράπεζα». Ξέρουμε όμως ότι οι μαζικές προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ είναι η πιο αξιοκρατική και η μόνη ρεαλιστική διαδικασία για να στελεχωθούν δίκτυο και διοίκηση και να μπει ένα τέλος στη θλιβερή εικόνα των άδειων καταστημάτων, στην ταλαιπωρία των ακατάσχετων μετακινήσεων και στην παράνοια του να αλλάζουν οι συνάδελφοι/ισσες του δικτύου προφίλ χρήστη αρκετές φορές την ημέρα για να εγκρίνουν τις πράξεις που έχουν οι ίδιοι/ες προηγουμένως καταχωρήσει. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι το να μην υπάρξουν και πάλι οι καταχρηστικοί όροι που ακυρώνουν στην ουσία τη διαδικασία, ενώ παράλληλα θα πρέπει να αρθεί και η κατάφωρη αδικία σε βάρος της προηγούμενης φουρνιάς επιτυχόντων (μη αναγνώριση τίτλων σπουδών) που τους έχει καθηλώσει μισθολογικά και βαθμολογικά.

Τις λύσεις στα προβλήματα αυτά δεν τις περιμένουμε από καμία «φιλεργατική» κυβέρνηση ή «φιλεύσπλαχνη» εργοδοσία. Θα έρθουν μόνο ως αποτέλεσμα σοβαρών και στοχευμένων διεκδικήσεων, όπως υπήρξαν διαχρονικά όλες οι κατακτήσεις του κλάδου μας απέναντι σε αντιδραστικές κυβερνήσεις και αμείλικτους εργοδότες.

…ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΤΑ

Αυτοί που πέρυσι τέτοια εποχή καταδίκαζαν με δριμύτητα τις κινητοποιήσεις, συμψήφιζαν τις ανθρώπινες ζωές με τις σπασμένες τζαμαρίες και λοιδορούσαν- σε πλήρη σύμπνοια με Κούγια, Πρετεντέρη, Άδωνι Γεωργιάδη και το λοιπό εσμό της πολιτικής και των ΜΜΕ- τους εξεγερμένους νεολαίους, μαθητές, φοιτητές κι εργαζόμενους ως «προβοκάτορες», «κουκουλοφόρους», «εμπρηστές» και «πλιατσικολόγους» [βλ. ανακοινώσεις ΣΥΤΑ Νο 47, 48, 49] έρχονται, ένα χρόνο μετά, σαν τυμβωρύχοι της πολιτικής, να σπεκουλάρουν στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Είναι μια ενέργεια που απαιτεί, αν μη τι άλλο,  περίσσιο θράσος και το προεδρείο του ΣΥΤΑ έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι το διαθέτει. Άραγε, θα πουν και φέτος τα ίδια για να αναθεωρήσουν του χρόνου;

Όσο για το Μοχάμεντ Καμράν (και όχι Καμαράν) Ατίφ -τον οποίο επίσης όψιμα θυμήθηκαν κάποιοι- να σημειώσουμε ότι, παρά την αναφορά στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις στην περίπτωσή του τόσο από τον Πρωθυπουργό [«ξυλοδαρμός μέχρι θανάτου»] όσο και από τον υπουργό δημοσίας τάξεως (το όνομα δεν αλλάζει στη συνείδησή μας) [«δεν απολογούμαστε για κανέναν, ο οποίος δεν σέβεται τα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη υπόσταση όλων των πολιτών»] και την αποστολή του φακέλου της υπόθεσης στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου «για […] να διερευνηθούν σε βάθος οι πραγματικές συνθήκες θανάτου του Πακιστανού Mohamad Kameran», πριν διερευνηθεί ο,τιδήποτε, και παρά την υποτιθέμενη μηδενική ανοχή στην αστυνομική αυθαιρεσία, ο Κ. Παπαθανασάκης, διοικητής του Α.Τ. Νίκαιας- όπου βασανίστηκε μέχρι θανάτου ο Πακιστανός μετανάστης-, πριν ολοκληρωθεί η διερεύνηση για τυχόν ευθύνες του, για τιμωρία –θα πρέπει να υποθέσουμε- αναβαθμίστηκε στις αρχές Νοεμβρίου επανερχόμενος στην Αντιτρομοκρατική, από την οποία είχε αποσπαστεί επί ΝΔ. Η καταστολή κι η αστυνομική αυθαιρεσία δεν έχουν χρώμα και είναι χρήσιμες σε κάθε κυβέρνηση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: