Ενόψει της απεργίας της 2 Απρίλη

Μαρτίου 30, 2009 at 10:07 μμ (Αττικής)

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιουδήποτε οργανογράμματος ή business plan αποτελεί ο σεβασμός στον άνθρωπο/εργαζόμενο. Δυστυχώς, εδώ και καιρό η Διοίκηση της Τράπεζάς μας αποδεικνύει ότι όχι μόνο δε σέβεται αλλά μάλλον εκδικείται τους/τις εργαζόμενους/ες σε αυτήν. Ίσως επειδή όταν ανέλαβε τη διαχείριση, βρήκε ένα προσωπικό με ανεκτά συλλογικά εργασιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα ενώ θα προτιμούσε ένα προσωπικό κατακερματισμένο και επισφαλές, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, πλήρη ασφάλιση και συνδικαλιστική κάλυψη.

Η προχειρότητα και η γενικευμένη σύγχυση που διακρίνει τις διαδικασίες μετάβασης στη νέα οργανωτική δομή επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο ότι η αλλαγή αυτή έγινε από την πλευρά της Διοίκησης με μοναδικό σκοπό το να παρουσιάσει κάποιο έργο. Από εκεί και πέρα, η πιθανή επιτυχία του εγχειρήματος θα πιστωνόταν στους πεφωτισμένους εμπνευστές του ενώ πιθανή αποτυχία θα χρεωνόταν στους και στις εργαζόμενους/ες που φάνηκαν ανίκανοι/ες να το εφαρμόσουν.

Εμείς από την άλλη, ζώντας την καθημερινή εργασιακή πραγματικότητα, πιστεύουμε το ακριβώς αντίθετο. Ότι δηλαδή η όποια επιτυχία του εγχειρήματος θα είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά και μόνο της υπερπροσπάθειας των εργαζομένων και μάλιστα ενάντια στα προσκόμματα που η ίδια η Διοίκηση δημιουργεί. Όπως τη μεγάλη έλλειψη ταμιών για την οποία η Τράπεζα αποποιείται τις ευθύνες της και λίγο-πολύ θεωρεί υπεύθυνους τους υπόλοιπους υπαλλήλους που δεν έχουν δουλέψει ταμείο. Την αποψίλωση των ΚΛΤ που έχουν απομείνει με 4 έως 5 άτομα που αγκομαχούν για να αντεπεξέλθουν τόσο στον όγκο όσο και στο εύρος των εργασιών και όπου άδειες και ασθένειες απαγορεύονται δια ροπάλου. Την ανασφάλεια από τις διαρκείς μετακινήσεις που έχουν φθάσει πια να ανακοινώνονται τηλεφωνικά ή δι’ αντιπροσώπου και να εκδίδονται αναδρομικά ετεροχρονισμένα υπηρεσιακά για το νομότυπο του πράγματος. Την ανυπαρξία οποιασδήποτε κατάρτισης με την παράλληλη ανάθεση πληθώρας αρμοδιοτήτων σε κάθε εργαζόμενο/η ξεχωριστά που έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου όλοι και όλες με το ακουστικό στο χέρι προσπαθούν να βγάλουν άκρη για το πώς θα διεκπεραιωθούν οι λειτουργίες των τμημάτων που έχουν αναλάβει. Την, κατά παράβαση κάθε κανονιστικού πλαισίου [Απαιτείται πρόβλεψη για άμεση ή έμμεση εμπλοκή δύο τουλάχιστον λειτουργών του πιστωτικού ιδρύματος σε κάθε δραστηριότητα ή ελεγκτική λειτουργία (four eyes principle) μέχρι την ολοκλήρωσή της, ΠΔΤΕ 2577/2006], ενοποίηση εκτελεστικών και ελεγκτικών λειτουργιών που λειτουργεί εδώ και καιρό σαν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Τράπεζας.

Η Τράπεζα διασφαλίζει καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, παρέχοντας ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες σε όλους, με στόχο την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ του εργασιακού χρόνου και της προσωπικής ζωής των εργαζομένων. (Κώδικας Ηθικής Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας § 1.3)

Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε το κατά πόσο η Τράπεζα εκπληρώνει το στόχο που θέτει η ίδια, εκτός αν ως ισορροπία νοείται η 12ωρη εργασία με ενδιάμεσα 12ωρα διαλείμματα για τη στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργασιακής μας δύναμης. Φαίνεται όμως πως ούτε αυτό αρκεί, σύμφωνα με κορυφαίο διοικητικό στέλεχος που εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι διερχόμενος στις 19:30 από κατάστημα βρήκε μόνο έναν υπάλληλο που εξακολουθούσε να εργάζεται. Ειδικά στα ΕΚ, όπως είχαμε προβλέψει και σίγουρα όχι επειδή διαθέτουμε μαντικές ικανότητες, δε μιλάμε πια για παραβίαση αλλά για ανυπαρξία ωραρίου. Για το πόσες από αυτές τις υπερωρίες θα πληρωθούν τελικά, η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε και πολύ αισιόδοξοι, ο πρότερος βίος της Διοίκησης στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια.

Όπως επίσης δικαιούμαστε -ή μάλλον οφείλουμε- να διατηρούμε επιφυλάξεις έναντι υποτιθέμενων προφορικών δεσμεύσεων της Διοίκησης για στελέχωση των ΕΚ με 12 και των ΚΛΤ με 6 άτομα τουλάχιστον, από τη στιγμή που όλοι και όλες θυμόμαστε πώς πέρυσι ζητούσε την υπομονή και την κατανόησή μας για τις (προσωρινές) ελλείψεις σε προσωπικό που θα καλύπτονταν με προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ τον Οκτώβριο και δε χρειάζεται να θυμίσουμε ποια ήταν η κατάληξη.

Η Τράπεζα απαιτεί να φερόμαστε ως δουλοπάροικοι απέναντί της (με αντάλλαγμα μια προσωρινή υπογραφή για να χρυσωθεί το χάπι) και ως αρπακτικά έναντι του κοινού (για το οποίο η επίσημη πλέον γραμμή είναι να το «κατασπαράζουμε» με το που περνά την πόρτα του κατ/τος). Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κλάδος μας έχαιρε σεβασμού από το σύνολο της κοινωνίας, καθώς βρισκόταν στην πρωτοπορία των εργατικών κινητοποιήσεων και οι κατακτήσεις μας γίνονταν οδηγός για διεκδικήσεις άλλων κλάδων εργαζομένων. Η σχέση αυτή έχει αλλάξει και η στερεότυπη εικόνα που έχει δημιουργηθεί για μας είναι αυτή του τραπεζικού-κυνηγού στόχων που έχει αντικαταστήσει το «καλημέρα» με το «καρτούλα έχετε;».

Η απόφαση για συμμετοχή ή μη στη μεθαυριανή απεργία έχει να κάνει με μια βασική επιλογή: αυτή του κοινωνικού ρόλου που διαδραματίζουμε ως τραπεζοϋπάλληλοι. Ως χειραφετημένοι εργαζόμενοι με επίγνωση της δύναμής τους, οι τραπεζικοί, κατακτήσαμε όλα αυτά (ενιαίο μισθολόγιο, συλλογικές συμβάσεις, κανονισμούς προσωπικού, ασφαλιστικά δικαιώματα) που ως άβουλοι ψευτογιάπηδες, ταυτισμένοι με τον εργοδότη τους και διαποτισμένοι με το μύθο του στελέχους (ή αλλιώς θέση διευθυντή στα 35 και θέση στο ψυγείο στα 40), κινδυνεύουμε να χάσουμε. Ως εκ τούτου, η επιλογή για μας είναι αυτονόητη.

Την Πέμπτη απεργούμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: