Για το νέο οργανόγραμμα

Φεβρουαρίου 10, 2009 at 8:56 μμ (Αττικής)

Για το οργανόγραμμα

Η αίσθηση αβεβαιότητας που διακατέχει τη διοικητική λειτουργία της Τράπεζας εδώ και καιρό και που εκδηλώθηκε ολοφάνερα με την σχεδόν πλήρη απουσία διοικητικής υποστήριξης σε έκτακτες καταστάσεις (χρηματοπιστωτική κρίση, γεγονότα Δεκεμβρίου), δεν φαίνεται να λαμβάνει τέλος με την ανακοίνωση της τροποποίησης του οργανογράμματος. Αφού προηγήθηκαν έντονες και μακροχρόνιες παρασκηνιακές διεργασίες -ανάλογες πιθανότατα με εκείνες του κυβερνητικού ανασχηματισμού του προηγούμενου μήνα- οι οποίες δημιούργησαν ένα διάχυτο κλίμα ανασφάλειας με αρνητικά αποτελέσματα για την ανάπτυξη των εργασιών της Τράπεζας, ήρθαν οι πολυαναμενόμενες αλλαγές για να επιβεβαιώσουν ότι ο μακροπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός της Διοίκησης για την πορεία της Τράπεζας εξακολουθεί να συνίσταται στο «βλέποντας και κάνοντας». Όσο για τις προτεραιότητες που εξυπηρετούν αυτές οι  αλλαγές δεν ξέρουμε πόσο σχετικές είναι με τις ανάγκες της Τράπεζας.

Προτεραιότητα δική μας ωστόσο πρέπει να είναι η συλλογική υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων όλων μας. Έτσι, αν για τις αλλαγές στο ανώτερο διοικητικό επίπεδο -με τις τοποθετήσεις σε θέσεις ουσιαστικά προσωποπαγείς να προηγούνται, ενώ το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αναζητείται ακόμα- μπορεί κανείς να αρκεστεί στο να χαμογελάσει με νόημα, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σοβαρά σε ό,τι αφορά τη μεταβολή της οργανωτικής διάρθρωσης του δικτύου: εδώ υπάρχουν σημαντικές παράμετροι με συνέπειες που μας αφορούν όλους και όλες.

Για την επιχειρησιακή επιτυχία της νέας οργανωτικής δομής μπορούν να υπάρξουν πολλά εκατέρωθεν επιχειρήματα, αλλά αυτή θα κριθεί ούτως ή άλλως στην πράξη. Όσον αφορά τη δική μας θέση, των εργαζομένων, όμως, στη δομή αυτή, είναι φανερό ότι ένας (βασικός) στόχος της τροποποίησης αυτής είναι η μείωση του λειτουργικού κόστους της εργασίας μέσω της συμπίεσης των συνολικών αμοιβών. Η κατηγοριοποίηση των καταστημάτων φαίνεται πως θα οδηγήσει στη δημιουργία εργαζομένων δύο ταχυτήτων σ’ αυτά. Από τη μία, τα «στελέχη» των επιχειρηματικών κέντρων, χωρίς ωράριο ή οποιεσδήποτε απαιτήσεις, δεδομένου ότι θα κατέχουν «προνομιούχες» θέσεις για τις οποίες θα δίνονται μάχες και από την άλλη, η πλειοψηφία των εργαζομένων στα καταστήματα λιανικής που θα λειτουργούν ως διεκπεραιωτές της χρηματοοικονομικής «λάντζας» χωρίς περαιτέρω προοπτικές.

Οι αλλαγές αυτές αποτελούν μέρος μιας γενικότερης πολιτικής των τραπεζών που, στο όνομα της κρίσης, και, αφού δέχθηκαν την κρατική ενίσχυση ρευστότητας, επανέρχονται με μια επιθετική αναδιάρθρωση εφαρμόζοντας και εντατικοποιώντας τις ίδιες παλιές πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση, τη χωρίς όριο εκμετάλλευση κοινού και εργαζομένων. Το να μπει φραγμός στην πορεία αυτή δεν είναι πλέον ένα ιδεολογικό ή συνειδησιακό καθήκον απλά, αλλά όρος επιβίωσης και υπέρβασης της κρίσης.

Για την επιχειρησιακή σύμβαση

Δεν θεωρούμε αναγκαίο το σχολιασμό του οικονομικού σκέλους της υπογραφείσας επιχειρησιακής σύμβασης, αφού καθένας και καθεμία από εμάς μπορεί να υπολογίσει και να κρίνει το κατά πόσο είναι ικανοποιητικές οι αυξήσεις που προβλέπονται σε αυτή (λίγο πάνω από 2% σε ετήσια βάση, με το μέσο ετήσιο δείκτη πληθωρισμού για το 2008 να κλείνει στο 4,2%). Σε θεσμικό επίπεδο, όμως, η εισαγωγή του όρου που περιγράφει εντελώς αόριστα τη σύσταση επιτροπής για την τροποποίηση του Φύλλου Ποιότητας δεν μπορεί παρά να γεννά προβληματισμούς. Προηγούμενες απόπειρες τροποποίησης του Φ.Π. κινούνταν στην κατεύθυνση της σύνδεσης της αξιολόγησης με τη στοχοθεσία. Η αξιολόγηση αυτού του τύπου είναι μια διαδικασία ελέγχου και χειραγώγησης, με κριτήρια που καθορίζονται αυθαίρετα από την εργοδοσία (της οποίας λύνονται έτσι τα χέρια για περαιτέρω διακρίσεις και άδικους υποβιβασμούς), που οδηγεί στην υπονόμευση της συναδελφικής αλληλεγγύης και την επικράτηση του άκρατου ανταγωνισμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σε κάθε περίπτωση, ένα τέτοιο μείζον ζήτημα, που αφορά την υπηρεσιακή εξέλιξη του συνόλου των συναδέλφων, δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα μιας επιτροπής που συνεδριάζει εν κρυπτώ, αλλά πρέπει να είναι αντικείμενο ενός ευρύτατου διαλόγου μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών (όπως το Γενικό Συμβούλιο του Συλλόγου, το οποίο το Προεδρείο του ΣΥΤΑ δεν έχει συγκαλέσει κατά παράβαση τόσο του Καταστατικού όσο και των επανειλημμένων σχετικών του δεσμεύσεων).

Για τις υπερωρίες

«Ή με τις υπερωρίες ή με τα μπόνους» ήταν αυτολεξεί ή απάντηση της Διοίκησης σε σχετικό ερώτημα μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου σε παλαιότερη συνάντηση. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το δίλημμα ήταν ανύπαρκτο αφού δεν υπήρχε και δυνατότητα επιλογής – περίπτωση στην οποία, πιθανότατα, η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων θα προτιμούσε την καταβολή των κανονικών δεδουλευμένων από την προσμονή ενός φιλοδωρήματος στο τέλος του έτους. Τελικά, ως γνωστό, η κρίση συμπαρέσυρε και τα μπόνους, την περικοπή των οποίων λάβαμε μαζί με τις ευχές του Προέδρου. Φυσικά, η απόφαση αυτή δεν επιδέχεται ενστάσεις και κανένας δεν μπορεί να απαιτήσει την καταβολή τους, εφόσον, ως γνωστόν, «η παροχή bonus αποτελεί οικειοθελή παροχή της Διοίκησης της Τράπεζας και δεν αποτελεί μέρος των τακτικών αποδοχών».

Τώρα που ο μύθος των μπόνους μας τελείωσε, ήρθε πάλι ο καιρός να θυμηθούμε τα αυτονόητα, όπως ότι έχουμε υπογράψει συμβάσεις εργασίας κι όχι έργου, που προβλέπουν παροχή από μέρους μας εργασίας εντός συγκεκριμένου ωραρίου, η υπέρβαση του οποίου πρέπει να αμείβεται ανάλογα, κάτι που δε συμβαίνει στην Τράπεζα εδώ και αρκετούς μήνες. Επειδή είναι σίγουρο ότι η Διοίκηση δεν πρόκειται να σπεύσει από μόνη της να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, είναι υπόθεση του Συλλόγου μας να το διεκδικήσει.

Για την Κωνσταντίνα

Το ότι πιθανότατα όλοι κι όλες γνωρίζουμε ποια είναι η Κωνσταντίνα Κούνεβα και τι της συνέβη είναι μια μικρή αλλά σημαντική νίκη του αυτόνομου εργατικού κινήματος. Ήταν η συμπαράσταση και αλληλεγγύη των απλών εργαζομένων που έφερε και κρατά στο προσκήνιο την υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης εναντίον της από εργοδοτικούς μπράβους, την οποία αρχικά η αστυνομία έσπευσε να στείλει στο αρχείο σαν «έγκλημα πάθους», τα μεγάλα ΜΜΕ πέρασαν στα ψιλά, ενώ πολιτικά κόμματα και συνδικαλιστική γραφειοκρατία έμειναν αδρανείς επί εβδομάδες για να εκπληρώσουν τελικά το καθήκον τους με κάποιες ανθρωπιστικές ανακοινώσεις.

Η συμπαράσταση στην Κωνσταντίνα δεν έχει να κάνει απλά με φιλανθρωπία, αλλά με την υπεράσπιση της συνδικαλιστικής δράσης, και την αντίσταση στο σύγχρονο δουλεμπόριο των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Όσοι και όσες επιθυμούν να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στη συναδέλφισα Κούνεβα μπορούν να καταθέσουν στο λογαριασμό οικονομικής ενίσχυσης που έχει ανοιχτεί.

Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA TODOR
KUNEVA KOSTADINA
5012-019021-277

_____________________________________________________

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

https://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

Advertisements

1 σχόλιο

  1. :) said,

    kali fasi to organograma
    640 atoma sto diktio
    oi upoloipo pou eine?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: