ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Αύγουστος 5, 2008 at 1:39 πμ (Αττικής)

Υπερωρίες

Το πιο σύντομο ανέκδοτο

«Οι πραγματοποιημένες και εγκεκριμένες από την αρχή του 2008 έως σήμερα ώρες πρόσθετης εργασίας, υπερεργασίας και υπερωρίας θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον ετήσιο προγραμματισμό. Για τις ώρες αυτές είναι απαραίτητο μαζί με τον προγραμματισμό να αποσταλούν στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού τα μηνιαία έντυπα επιπλέον ωρών εργασίας και υπερωριών. Η πληρωμή τους θα γίνει με τη λήξη της διαδικασίας της 15 Ιουλίου 2008.

Η πραγματοποίηση ωρών Πρόσθετης Εργασίας, Υπερεργασίας και Υπερωριακής Απασχόλησης δεν νοείται στους Γενικούς Διευθυντές, Διευθυντές Διευθύνσεων, Αναπληρωτές Διευθυντές, Περιφερειακούς Διευθυντές, Τομεάρχες, Διευθυντές και Υποδιευθυντές Καταστημάτων.»

Από το Υ.Σ. 367/10.06.2008

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το Υ.Σ. 367/10.06.2008 της Δ/νσης Ανθρώπινου Δυναμικού. Το Υ.Σ. 367/10.06.2008 ουδέποτε ανακλήθηκε ή τροποποιήθηκε επισήμως. Η Τράπεζα, τυπικά, λειτουργεί βάσει των εγκυκλίων, των υπηρεσιακών σημειωμάτων και των υπολοίπων αποφάσεων της Διοίκησής της. Εν τούτοις, όπως όλοι γνωρίζουμε, η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων δεν έχει πάρει ακόμα ούτε ένα ευρώ από τις δεδουλευμένες υπερωρίες και, στις λίγες διευθύνσεις όπου αυτές καταβλήθηκαν, δε δόθηκαν στους κατόχους Α΄ υπογραφής. Η Τράπεζα εμφανώς αυτοαναιρείται, παραβιάζοντας, εντελώς αυθαίρετα, μια κανονιστική πράξη που η ίδια εξέδωσε, χωρίς καν να μπει στον κόπο να το ανακοινώσει, πόσο μάλλον να το αιτιολογήσει.

Μέσα από το σύνηθες γαϊτανάκι των φημών μαθεύτηκε ότι το κόψιμο των υπερωριών στις Α΄ υπογραφές έγινε «με εντολή της Διοίκησης» [σκέτο], ενώ η καταβολή των υπερωριών στο δίκτυο θα γινόταν «ίσως με την καταβολή του επιδόματος αδείας», στη συνέχεια «ίσως με την επόμενη μισθοδοσία» και μετέπειτα «οσονούπω». Η τελευταία ανεπιβεβαίωτη φήμη έλεγε ότι, την Παρασκευή, 1η Αυγούστου, ο έτερος Γενικός ενέκρινε τελικά τις υπερωρίες. Αν έγινε έτσι θα πρέπει να είμαστε βαθιά ευγνώμονες για την [έστω καθυστερημένη] επίλυση του ζητήματος… Αυτό, όμως, δεν αλλάζει το γεγονός ότι αυτοί που κόπτονται περισσότερο για την ορθολογική και συντεταγμένη λειτουργία της Τράπεζας φαίνεται να είναι παράλληλα οι ίδιοι που έχουν ευθύνη για το ότι ενίοτε αυτή λειτουργεί σαν παντοπωλείο – για να το θέσουμε διακριτικά. Όσο για τους/τις συναδέλφους που πιθανόν να υπολόγιζαν στις υπερωριακές αμοιβές ενόψει των αδειών τους, υπάρχουν και τα διακοποδάνεια….

Σε ό,τι αφορά το προεδρείο του ΣΥΤΑ, το οποίο αν χαρακτηρίζεται από κάτι αυτό είναι η άμεση παρέμβασή του στα τεκταινόμενα, εντύπωση προκαλεί η επί δεκαπέντε ημέρες απουσία της παραμικρής αντίδρασης από πλευράς του –εκτός εάν αντίδραση θεωρείται η σχετική αναφορά δύο γραμμών στη δωδέκατη [προτελευταία] παράγραφο της τρισέλιδης ανακοίνωσης Νο 8. Ένα ζήτημα που αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων πέρασε «στα ψιλά», καθώς οι εκπρόσωποί μας ήταν απασχολημένοι με το καθήκον της ανατροπής πότε του «νέο-“φιλελευθερισμού”», πότε του ιμπεριαλισμού και πότε του «σοβιετικού κράτους». Δυστυχώς, όμως, ο νεοφιλελευθερισμός και η βασική του αρχή, η ανάδειξη της μεγιστοποίησης του κέρδους ως ύψιστου σκοπού, στο όνομα του οποίου νομιμοποιείται η συρρίκνωση των απολαβών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, δεν ανατρέπεται με εκθέσεις ιδεών, όσο καλογραμμένες κι αν είναι αυτές. Αντιμετωπίζεται στην ίδια τη ζωή, στις καθημερινές εκφάνσεις του, στους χώρους εργασίας και αλλού. Ως εργαζόμενοι/ες στην Τράπεζα Αττικής πιθανότατα δεν μπορούμε να ανατρέψουμε την παγκόσμια νέα τάξη πραγμάτων, μπορούμε όμως να διεκδικήσουμε τουλάχιστον αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, όπως την καταβολή των δεδουλευμένων μας.

Stock options

Ζήσε το μύθο σου, γίνε μέτοχος

Κι ενώ η καταβολή των δεδουλευμένων μας δεν προχωρούσε, κληθήκαμε να βολευτούμε με τα stock options. Δηλαδή να χρηματοδοτήσουμε την Τράπεζα με τα δικά μας –άφθονα άλλωστε- διαθέσιμα (ή αλλιώς να δανειστούμε ώστε να ενισχύσουμε και την πελατειακή μας σχέση με την «αγαπημένη μας Τράπεζα»), με ανταμοιβή την προσδοκία ενός πιθανού μελλοντικού κέρδους, ανάλογα με την πορεία του ΧΑΑ. Το προεδρείο του ΣΥΤΑ αποστασιοποιήθηκε ασφαλώς, διακριτικά, αλλά με μοναδική ένσταση για την προσφερόμενη τιμή της μετοχής. Η υποκατάσταση του μισθού, ως αμοιβή για την παρεχόμενη εργασία, από το δικαίωμα συμμετοχής στο χρηματιστηριακό τζόγο, χωρίς καμία κατοχύρωση ή εξασφάλιση, γίνεται έτσι δεκτή, «επιστημονικά και τεχνοκρατικά», από τους, κατά τα άλλα, αμείλικτους πολέμιους του «νέο-“φιλελευθερισμού”».

Μετακινήσεις

Η Τράπεζα σε ρόλο «τουρ οπερέιτορ»

Παράλληλα, όσον αφορά τις μετακινήσεις του προσωπικού, η κατάσταση έχει πια ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Ηλεκτρονικά μηνύματα της διεύθυνσης ανθρώπινου δυναμικού σε καθημερινή βάση να θυμίζουν κινηματογραφικά τρέιλερ ταινιών τρόμου που σπεύδουμε στη συνέχεια να δούμε με αγωνία στο intranet. Για λόγους μερικές φορές λειτουργικούς –με δεδομένες και τις γνωστές τραγικές ελλείψεις στο δίκτυο- αλλά κάποιες άλλες τόσο απροκάλυπτα εκδικητικούς (ή χαριστικούς, στην ανεστραμμένη όψη του πράγματος), που είναι βέβαιο ότι καθόλου δε συμβάλλουν στην εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας, ικανοί συνάδελφοι, με προσφορά στην Τράπεζα, περιθωριοποιούνται εργασιακά, οδηγούνται σε παραίτηση, καταφεύγουν σε αναρρωτικές, αδυνατώντας να προσφέρουν αυτά που μπορούν και θέλουν. Από την άλλη, η στελέχωση του νέου καταστήματος στον Πειραιά επιτεύχθηκε με την ανάκληση εγκεκριμένων αδειών άμεσα και έμμεσα εμπλεκομένων συναδέλφων κι ενώ όλοι και όλες θυμόμαστε, βέβαια, πόση έμφαση είχε δοθεί στον έγκαιρο προγραμματισμό των αδειών, καθώς και στο να έχουν χορηγηθεί όλα τα υπόλοιπα αδειών μέχρι το τέλος του χρόνου.

Αυτή είναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα στην Τράπεζα τον τελευταίο καιρό, κι όχι εκείνη των «sales rally» και της «επέκτασης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη». Αν δεν την αναγνωρίσουμε, δεν υπάρχει περίπτωση να την αλλάξουμε.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

ΥΓ. Θα θέλαμε, κλείνοντας, να εκφράσουμε τη θλίψη και την οργή μας για την πολλοστή –μαζική αυτή τη φορά- δολοφονία εργαζομένων στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος που, αφού βαπτίσθηκε ως συνήθως «εργατικό ατύχημα», πέρασε έπειτα από λίγες μέρες στο περιθώριο της επικαιρότητας, με τις ευθύνες ως συνήθως να μην αποδίδονται.

Στο βαθμό που αφορά κι εμάς, τουλάχιστον όσο κι η επίσης σοβαρότατη υπόθεση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις Λαναρά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι το προεδρείο του ΣΥΤΑ, επιδεικνύοντας μια συμπεριφορά δύο μέτρων και δύο σταθμών, δεν κάλεσε σε οποιουδήποτε είδους συμμετοχή στην παμπειραϊκή απεργία της περασμένης Πέμπτης, όπως σωστά έπραξε στην περίπτωση της Κομοτηνής, έστω κι αν η σχετική ανακοίνωση έφτασε με τη γνωστή καθυστέρηση. Προφανώς ακόμα και μια στάση εργασίας μισής ώρας στα καταστήματα και τις διευθύνσεις του Πειραιά δεν θα ήταν εντελώς ανώδυνη και καθαρά επικοινωνιακή, μια βολική επίδειξη αγωνιστικότητας εκ του ασφαλούς….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: