Γαλλία – Για ένα συνδικαλισμό άλλου τύπου

Μαρτίου 16, 2008 at 4:51 μμ (Διεθνή, Συνδικάτα) (, )

 

ruboff0.gif

Παρουσίαση των συνδικάτων SUD και του ευρύτερου συνδικαλιστικού τοπίου της Γαλλίας. Μια περίπτωση άλλου τύπου συνδικαλισμού που αξίζει να μελετηθεί στο πλαίσιο της αναζήτησης μιας μορφής συνδικαλιστικής οργάνωσης που να ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες. Ειδική αναφορά στο τμήμα των SUD στο χώρο των Τραπεζών.

SUD

Solidaires Unitaires Démocratiques (Αλληλέγγυα, Ενωτικά, Δημοκρατικά)

ruboff0.gif

Οι συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες

Στη Γαλλία, με βάση την απόφαση της 8ης Μαρτίου 1948, αυτή της 31ης Μαρτίου 1966 και το νόμο Perben του 1996, αναγνωρίζεται η αντιπροσωπευτικότητα πέντε συνομοσπονδιών εργαζομένων: της Confédération Française de l’Encadrement – Confédération Générale des Cadres (CFE/CGC, Γαλλική Συνομοσπονδία Ανωτάτου Προσωπικού – Γενική Συνομοσπονδία Στελεχών, βλ. http://www.cfecgc.org/), της Confédération Française Démocratique du travail (CFDT, Γαλλική Δημοκρατική Συνομοσπονδία Εργασίας, βλ. http://www.cfdt.fr/), της Confédération Française des Travailleurs Chrétiens (CFTC, Γαλλική Συνομοσπονδία Εργαζομένων Χριστιανών, βλ. http://www.cftc.fr/), της Confédération Générale du Travail (CGT, Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας, βλ. http://www.cgt.fr/) και της Force Ouvrière (CGT-FO, Εργατική Δύναμη, βλ. http://www.force-ouvriere.fr/).

Η Union Syndicale Solidaires

Τα συνδικάτα SUD ανήκουν στην Union Syndicale Solidaires (Συνδικαλιστική Ένωση Αλληλέγγυων), που ιδρύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1981, ως Group de Dix (Ομάδα των Δέκα), από δέκα αυτόνομα συνδικάτα (FGSOA, SNUI, FGAF, FADN, FGAAC, FAT, SNCTA, SNJ, FASP, SUACCE) που δεν ανήκαν σε καμιά συνομοσπονδία και τα οποία, στην πλειοψηφία τους, είχαν προκύψει από τη διάσπαση της CGT και τη δημιουργία της CGT-FO το 1947-48.

Στόχος ήταν η διαμόρφωση ενός νέου πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα, όχι όμως και μιας νέας συνομοσπονδίας, προκειμένου τα συνδικάτα αυτά, αφενός, να διατηρήσουν την αυτονομία τους και, αφετέρου, να μην κινηθούν ενάντια στις υπάρχουσες δομές.

Με το πέρασμα του χρόνου η Group de Dix μετονομάστηκε το 1998 σε Union Syndicale G10 Solidaires και το 2004 σε Union Syndicale Solidaires, η αρχική της σύνθεση άλλαξε, ιδρυτικά μέλη αποχώρησαν ενώ προσχώρησαν σειρά συνδικάτων SUD που εντωμεταξύ δημιουργήθηκαν, συνήθως μετά από μεγάλους απεργιακούς αγώνες σε διάφορους κλάδους, αγώνες στους οποίους εμφανιζόταν σταθερά ένα φαινόμενο: η δημιουργία συντονιστικών επιτροπών των εργαζομένων, οι οποίοι αποφάσιζαν έτσι να διαχειριστούν οι ίδιοι τον αγώνα τους και να μην «αναθέσουν» το καθήκον αυτό στις υπάρχουσες συνδικαλιστικές δομές.

Οι συντονιστικές επιτροπές

Η πρακτική της δημιουργίας συντονιστικών επιτροπών κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων από τους ίδιους τους συμμετέχοντες σε αυτές, που συνιστά έμπρακτη αμφισβήτηση της επίσημης συνδικαλιστικής εκπροσώπησης, συνήθως ακολουθείται σε περιπτώσεις στις οποίες η βάση διαφωνεί με την ηγεσία του συνδικαλιστικού της φορέα ή διεκδικεί την άμεση συμμετοχή της στη λήψη αποφάσεων, με περισσότερο αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις, άμεσα ανακλητούς ή εναλλασσόμενους εκπρόσωπους, κ.α.), ενάντια στην ιεραρχική και συγκεντρωτική δομή των συνδικάτων.

Οι αρχές βέβαια δεν υποχρεούνται να αποδεχτούν ως επίσημους συνομιλητές τις συντονιστικές επιτροπές, σε αντίθεση με τα συνδικάτα, και έχουν τη δυνατότητα να επιχειρηματολογήσουν σ’ αυτό το επίπεδο αμφισβητώντας την αντιπροσωπευτικότητά τους, ιδίως όταν το νομικό πλαίσιο θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις ως προς την αναγνώρισή της. Αναγκαία –αν και όχι πάντα ικανή- συνθήκη για την υπέρβαση αυτού του προβλήματος είναι η ύπαρξη ισχυρού κινήματος, το οποίο να επιβάλλει τρόπον τινά την αναγνώρισή τους, άμεσα, από τις αρχές, ή έμμεσα, μέσω των συνδικάτων, όταν αυτά αναγκάζονται να ακολουθήσουν τις επιλογές της βάσης, αν μη τι άλλο, προκειμένου να ανακτήσουν την επιρροή τους.

Στη Γαλλία οι συντονιστικές επιτροπές, αν και είχαν ήδη πίσω τους ιστορία, αναπτύχθηκαν κυρίως μετά το 1986, σε κινητοποιήσεις μαθητών και φοιτητών [π.χ. το 1994], νοσηλευτών/τριών [1988], εκπαιδευτικών [1986], σιδηροδρομικών [1986], κ.α..

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που γεννήθηκε παράλληλα με τη μείωση της επιρροής των παραδοσιακών συνδικαλιστικών οργανώσεων, συνιστώντας έμπρακτη έκφραση της αμφισβήτησής τους. Πολλές φορές μάλιστα μετά από αγώνες στους οποίους δημιουργούνταν συντονιστικές επιτροπές ακολουθούσε η συγκρότηση ανεξάρτητων συνδικάτων (όπως συνέβη στην περίπτωση των νοσηλευτών/τριών το 1988).

Τα μέλη της Union Syndicale Solidaires

Στην Union Syndicale Solidaires, το 2005, που είχε ήδη 90.000 μέλη, συμμετείχαν ομοσπονδίες και συνδικάτα τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, από διάφορους κλάδους (αεροπλοΐα, χρηματοπιστωτικός τομέας, πολιτισμός, εκπαίδευση, ενέργεια, βιομηχανία, μεταλλουργία, ταχυδρομεία, τηλεπικοινωνίες, σιδηρόδρομοι, έρευνα, υγεία, κ.α.).

ALTER, Coordination Solidaires métallurgie, SNABF Solidaires, SNJ, SNUCCRF, SNUI, SNUPFEN, Solidaires – Douanes, Solidaires Justice, SPASMET Solidaires, STCPOA, SUD Aérien, SUD ANPE, SUD Autoroutes, SUD Banques, SUD Caisses d’Epargne, SUD CDC, SUD Centrale MINEFI, SUD Chimie Pharma “Solidaires dans la chimie, SUD Collectivités territoriales, SUD Crédit Agricole, SUD Culture, SUD Education, SUD Energie, SUD Etudiant, SUD FNAC, SUD FPA Solidaires, SUD Groupe GFI, SUD INSEE, SUD Michelin, SUD Protection sociale, SUD PTT, SUD Recherche EPST, SUD Rural, SUD Santé-Sociaux, SUD Sonacotra, SUD Travail affaires sociales, SUD Trésor, SUD VPC, SUD-rail, SUI, SUPPer

Οι στόχοι της οργάνωσης ως προς το συνδικαλισμό

Με το πέρασμα του χρόνου η οργάνωση εξελίχτηκε και απέκτησε συγκεκριμένο χαρακτήρα.

Στόχος της είναι η συμβολή στις προσπάθειες απάντησης στην κρίση του συνδικαλισμού, με την αποφυγή φαινομένων θεσμοποίησης, ανάθεσης εξουσίας, ανάδειξης ειδικών και δημιουργίας υπερ-δομών (φαινόμενα που συχνά παρουσιάζουν οι μεγάλες συνομοσπονδίες), καθώς και ανανέωσής του, με τη βελτίωση της οργάνωσης της συλλογικής δράσης, τη σύνδεση της καθημερινής υπεράσπισης των μισθωτών με το μετασχηματισμό της κοινωνίας και την αντίσταση στις φιλελεύθερες πολιτικές, τη δημιουργία εναλλακτικών για τους μισθωτούς, τους ανέργους, τους προσωρινά εργαζόμενους, κ.α., την παρέμβαση σε όλους τους τομείς που καθορίζουν τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων μέσω ενός συνδικαλισμού που να μην περιορίζεται στο χώρο εργασίας.

Οι πολιτικές θέσεις

Η Union Syndicale Solidaires, πέρα από τη συμμετοχή της στους αγώνες των εργαζομένων στη Γαλλία, εγγράφεται στο κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Ιδρυτικό μέλος της ATTAC, συμμετέχει στο AC!, στο Réseau d’ Alerte sur les inégalités (RAI, Δίκτυο Επαγρύπνησης ενάντια στις Ανισότητες), στο Συντονιστικό της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, στο δίκτυο των Ευρω-πορειών ενάντια στην Ανεργία, την Προσωρινότητα και τον Αποκλεισμό (βλ. http://www.euromarches.org/), στο Κοινωνικό Φόρουμ, σε καμπάνιες ενάντια στο Εθνικό Μέτωπο, κ.α..

Τα νομικά προβλήματα

Η Union Syndicale Solidaires και οι άλλες ανεξάρτητες ενώσεις εργαζομένων, όπως η Union Nationale des Syndicats Autonomes (UNSA, Εθνική Ένωση Αυτόνομων Συνδικάτων, http://www.unsa.org/), η Fédération Syndicale Unitaire (FSU, Ενωτική Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, http://www.fsu.fr/), η αναρχοσυνδικαλιστική Confédération Nationale du Travail (CNT, Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας, http://www.cnt-f.org/), η Confédération Autonome du travail (CAT, Αυτόνομη Συνομοσπονδία Εργασίας, http://www.c-a-t.fr/), η Confédération des Syndicats Libres (CSL, Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων, http://csl.ifrance.com/), κ.α., αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που τίθεται από το νομικό πλαίσιο λόγω της μη αναγνώρισης της αντιπροσωπευτικότητάς τους, κυρίως σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τους στις εκλογές και αναγκάζονται να βρίσκουν τρόπους για να το αντιμετωπίζουν.

_____________________________

sud.jpg

Τα συνδικάτα SUD στις Τράπεζες

Απόσπασμα από τη διακήρυξή τους

_____________________________

SUD Banques

Ένα διαφορετικό συνδικάτο…

Ποιοι είμαστε

Είμαστε συνάδελφοί σας που μοιραζόμαστε τις δυσκολίες και τις ανησυχίες σας, μέλη στο παρελθόν άλλων συνδικάτων, που διαφωνούμε με τον προσανατολισμό και τις πρακτικές τους ή νέα μέλη που για πρώτη φορά εμπλέκονται στο συνδικαλισμό και που θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα συνδικαλισμό στον οποίο ο καθένας και η καθεμιά να έχει τη θέση του και να μπορεί να συμμετέχει ουσιαστικά.

Μαζί, διαμορφώνουμε το συνδικαλιστικό μας τμήμα στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς όπου εργαζόμαστε, προσπαθούμε να πληροφορηθούμε για το μέλλον μας και τα δικαιώματά μας, αντιπαραθέτουμε τις απόψεις μας, που μπορεί να είναι και διαφορετικές, και υποβάλλουμε προτάσεις σχετικές με τη δράση.

Αυτό που μας ενώνει, είναι η άποψη ότι ένας «συμφιλιωτικός» συνδικαλισμός που ικανοποιείται με τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση τη διαπραγμάτευση ίσος προς ίσο με τις ενώσεις των εργοδοτών που γίνονται όλο και πιο αλαζονικές και εκδικητικές ως προς την περικοπή των κεκτημένων μας.

Δε βλέπουμε την ύπαρξή μας σαν αυτοσκοπό. Αντίθετα, στόχος μας είναι να αποτελέσουμε συνδικαλιστικό εργαλείο αποκλειστικά στην υπηρεσία των εργαζομένων.

Είμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες εκείνων που μάχονται για την αξιοπρέπειά τους, για το μέλλον τους, ενάντια στον άγριο νεοφιλελευθερισμό που αναιρεί όλα τα κεκτημένα, αποτελέσματα αγώνων προηγούμενων γενιών.

Θέλουμε να είμαστε ενωτικοί, γιατί μόνοι και απομονωμένοι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε τον αναγκαίο συσχετισμό δυνάμεων για την επιτυχία των διεκδικήσεών μας.

Το SUD Banques είναι η ένωση όλων των συνδικάτων SUD σε επιχειρήσεις και οργανισμούς του χρηματοπιστωτικού τομέα.

_____________________________ 

SUD διαφορετικά! 

Απέναντι στην κατάργηση θέσεων εργασίας, την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων μας, οι «ρυθμίσεις» σε ατομική βάση δεν μπορούν να είναι λύση.

Έχουμε ανάγκη ένα εργαλείο, για να αμυνθούμε καλύτερα τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Αυτό το εργαλείο είναι το συνδικάτο!

Το συνδικάτο πρέπει να είναι ισχυρό, ενωτικό, δημοκρατικό, ανεξάρτητο από την εργοδοσία και τα πολιτικά κόμματα.

Πρέπει να δραστηριοποιείται στο πεδίο της καθημερινής υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και να επιτρέπει παράλληλα την κατάκτηση νέων, επεξεργαζόμενο προτάσεις.

Το SUD Banques στοχεύει στο να αποτελέσει μια δύναμη ικανή να βελτιώσει την κατάσταση των εργαζομένων.

Το SUD Banques συγκροτήθηκε το 2000 στη Société Générale και τη BNP

Το SUD Banques συνενώνει τους εργαζομένους στις τράπεζες και τους οικονομικούς οργανισμούς καθώς και τις θυγατρικές τους και τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις.

Εκτός από το SUD Banques, στον κλάδο, υπάρχει και το SUD Credit Agricole, SUD Caisse dEpargne, SNABF Banque de France, όλα μέλη της Union Syndicale Solidaires.

_____________________________

SUD Μια διαφορετική λειτουργία

Το SUD Banques λειτουργεί διαφορετικά: με βάση τη συναίνεση, σε μια λογική συνεχούς αναζήτησης αυτού που ενώνει κι όχι αυτού που διαιρεί, με βάση τη συζήτηση, έχοντας στόχο την πειθώ κι όχι την επιβολή.

Κάθε μέλος μπορεί εγγυημένα να υπερασπίσει ελεύθερα την άποψή του για τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή και την πορεία του συνδικάτου.

Το συνδικάτο είναι η όσμωση των επιμέρους συνδικαλιστικών τμημάτων σε μια επιχείρηση ή έναν οργανισμό.

Δεν έχει να κάνει με μια λειτουργία πυραμιδική, από τα πάνω προς τα κάτω.

Τα επιμέρους τμήματα είναι εκείνα που παρακολουθούν τα τοπικά προβλήματα και τις διεκδικήσεις, εκλέγουν τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους, και τους υποψηφίους στις αρχαιρεσίες των σωματείων…

Όλα αυτά τα τμήματα, μικρά ή μεγάλα, έχουν λόγο στις αποφάσεις.

Πρόκειται για ένα εγχείρημα με στόχο το να οργανωθούμε καλύτερα για να δράσουμε αποτελεσματικότερα μαζί και να αποφύγουμε τα φαινόμενα θεσμοποίησης, ανάθεσης εξουσίας, διευθυνόντων αποκομμένων από τη βάση τα οποία εμφανίζονται τόσο συχνά στις συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες.

Στο SUD Banques δεν υπάρχουν «φωστήρες» που να αποφασίζουν για μας!

_____________________________

«Ένας συνδικαλισμός στον ίδιο το χώρο εργασίας, με προτάσεις και δράση είναι καθοριστικό στοιχείο για τη βελτίωση της κατάστασης στην καθημερινότητα και για τη συμμετοχή στην επεξεργασία μιας άλλη οικονομικής και κοινωνικής λογικής που θα βάζει τέλος στο νεοφιλελευθερισμό».

Η τοπική δράση ενάντια στις αποφάσεις της εργοδοσίας δεν αρκεί αν, ταυτόχρονα, δεν κάνουμε τίποτα για να επιτεθούμε στις πρώτες αιτίες που οδηγούν σ’ αυτές τις αποφάσεις.

Ο δικός μας συνδικαλισμός δε σταματάει στην πόρτα των χώρων εργασίας και εγγράφεται απόλυτα σε ένα κίνημα αντίστασης ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, του οποίου η σημασία και η επίδραση έχουν ήδη επιτρέψει να ανοίξουν ρήγματα στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία.

Η Γαλλία είναι η τέταρτη οικονομική δύναμη παγκοσμίως και ο παραγόμενος πλούτος σ’ αυτήν διαρκώς αυξάνει.

Ωστόσο οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ακολουθούνται έχουν σαν αποτέλεσμα την περαιτέρω μεγέθυνση των ανισοτήτων, μέσω της αύξησης της ανεργίας και της προσωρινότητας στην εργασία, την άνοδο της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Έχει έρθει πια η ώρα να βάλουμε σε εφαρμογή μια άλλη πολιτική με βάση την οποία οι οικονομικές και κοινωνικές στρατηγικές να έχουν στόχο την αναδιανομή του πλούτου και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων που αγωνίζονται.

untitled2.jpg

_____________________________

Για τη δράση των συνδικάτων SUD στο χώρο των Τραπεζών http://sudbanques.site.voila.fr/

 

_____________________________

Πηγές:

Για το ζήτημα της αντιπροσωπευτικότητας βλ. Union Syndicale Solidaires, «Représentativité syndicale: le dialogue social amputé est une atteinte aux droits de tous!», http://hns-info.org/article.php3?id_article=5939/, 5/1/2006.

Για την Union Syndicale Solidaires (http://www.solidaires.org/) και την ιστορία της βλ. «Historique. Chronologie de notre Union syndicale de 1981 à 2003. L’histoire de l’union syndicale Groupe 10 Solidaires», http://www.solidaires.org/article275.html/, 6/12/2005 και «Solidaires. Présentation synthétique de notre Union syndicale», http://www.solidaires.org/article215.html/, 6/12/2005.

Για την ιστορία των συντονιστικών βλ. ειδικό τεύχος του περιοδικού Futur Antérieur, Σεπτέμβριος 1994, με γενικό τίτλο «Les coordinations de travailleurs dans la confrontation sociale», http://multitudes.samizdat.net/rubrique.php3?id_rubrique=338/, 15/1/2006.

Τα στοιχεία είναι από το βιβλίο Eric Neveu, Κοινωνιολογία των κοινωνικών κινημάτων, εισ. Νικόλαος Τάτσης, μετάφραση – επιμέλεια Μαρλέν Λογοθέτη, εκδόσεις Σαββάλας [υπό έκδοση], στο οποίο μπορεί κανείς να βρει περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία του –επίσημου και εναλλακτικού- συνδικαλισμού στη Γαλλία.

Ευχαριστούμε την επιμελήτρια του τόμου για την παραχώρηση του υλικού.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: