Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

Την Παρασκευή 13-11-09 συγκλήθηκε η τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου. Η σύγκληση έγινε με όρους έκτακτου Δ.Σ.- με αποστολή πρόσκλησης αποκλειστικά στα μέλη του Δ.Σ. το μεσημέρι της προηγούμενης μέρας- ενώ ο χρόνος διεξαγωγής ήταν και πάλι στις 8 το πρωί – ώρα απαγορευτική για τους/τις συνάδελφους/ισσες που θα επιθυμούσαν να παραβρεθούν. Το σύντομο διάλειμμα δημοκρατίας που έλαβε χώρα στη συνεδρίαση του Οκτωβρίου – με κοινοποίηση της πρόσκλησης στο σύνολο των εργαζομένων και διεξαγωγή της σε ώρα που, αν και εντός ωραρίου, διευκόλυνε την παρουσία τους ελαφρώς- έλαβε τέλος. Αυτή τη φορά δε χρειαζόταν κοινό για την παράσταση. Φαίνεται πως, για κάποιους, ο ανοιχτός χαρακτήρας του ΔΣ επιβάλλεται μόνο όταν «θίγεται» το προεδρείο του Συλλόγου ή η διοίκηση της Τράπεζας.

Μόνο που το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Τράπεζας είναι προφανώς ένα ζήτημα πολύ σημαντικότερο για το παρόν και το μέλλον των εργαζομένων σε αυτήν από ότι το περιεχόμενο μιας παραταξιακής ανακοίνωσης κι η διασπορά ειδήσεων σε ό,τι αφορά πιθανές συγχωνεύσεις μας αφορά όλους κι όλες. Παρόλα αυτά η επιλογή είχε γίνει: μετά από μια ανακοίνωση την προηγούμενη μέρα η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία, δε συνέτρεχε κανένας λόγος ενημέρωσης όλων των συναδέλφων για το ότι το ΔΣ θα συνεδρίαζε για το ζήτημα αυτό και, κατά συνέπεια, η δυνατότητα συμμετοχής τους στη διαδικασία προκειμένου να ενημερωθούν άμεσα για τις πληροφορίες που τυχόν υπήρχαν ή να εκφράσουν τη γνώμη τους για τις πρωτοβουλίες που τυχόν θα παίρνονταν αποκλείστηκε.

Κρίνοντας ότι το βασικό ζήτημα της ατζέντας ήταν ζωτικής σημασίας για το σύνολο των εργαζομένων, αποφασίσαμε ότι, σε αυτήν τουλάχιστον τη συνεδρίαση, έπρεπε να μπουν στην άκρη επίδικα θέματα (δημοκρατίας, π.χ.) που θα προκαλούσαν αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του ΔΣ και να συμβάλλουμε στην τήρηση μιας κοινής στάσης απέναντι στα γεγονότα. Καθώς το τοπίο ήταν ιδιαίτερα θολό και επειδή δεν μπορεί να ασκηθεί συνδικαλιστική δράση βάσει δημοσιευμάτων, προτείναμε το ΔΣ του Συλλόγου να απαιτήσει να παραστεί στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας που επρόκειτο να λάβει χώρα την ίδια ημέρα στις 14:00 προκειμένου να λάβουμε τις απαραίτητες διευκρινίσεις στα πολλά και εύλογα ερωτηματικά που είχαν δημιουργηθεί. Όπως το ποιοι αιρετοί, διορισμένοι ή υπό παραίτηση εκπρόσωποι των βασικών μετόχων είχαν την πρωτοβουλία της συγκεκριμένης επιχειρηματικής κίνησης, βάσει ποιων εξουσιοδοτήσεων από τα αρμόδια όργανα των φορέων που εκπροσωπούν και πολλά ακόμα. Οι γενικόλογες και αυτονόητες διακηρύξεις περί πλήρους ενημέρωσης, υπεράσπισης θέσεων εργασίας και κεκτημένων συμφερόντων, αυστηρών ρητρών, κυβερνητικών δεσμεύσεων κτλ έχουν ουσιαστικό νόημα μόνο όταν υπάρχει και γνώση των πραγματικών γεγονότων ούτως ώστε  να μπορεί να χαραχτεί μια συγκεκριμένη στρατηγική αντιμετώπισης των όποιων εξελίξεων. Για εμάς λοιπόν η παρουσία μας στη συγκεκριμένη συνεδρίαση ήταν αυτοδίκαιη.

Για τον πρόεδρο του ΣΥΤΑ ωστόσο, που απεχθάνεται κάθε δυναμική κίνηση, ήταν επιβεβλημένο να ζητηθεί άδεια από τη διοίκηση για την παρουσία μας στη συνεδρίαση του ΔΣ της Τράπεζας, αίτημα στο οποίο, όπως μας διαβεβαίωσε, η θετική απάντηση έπρεπε να θεωρείται δεδομένη. Δεδομένου ότι το σημαντικότερο ήταν το να είμαστε εκεί και όχι το πώς θα μπαίναμε, τα ζητήματα επί του διαδικαστικού μπήκαν και πάλι στην άκρη. Μας δόθηκε η διαβεβαίωση ότι θα ενημερωνόμασταν εγκαίρως από το προεδρείο του Συλλόγου, δεδομένου ότι εντωμεταξύ ορισμένοι εξ ημών θα επέστρεφαν στις θέσεις εργασίας τους που απέχουν αρκετά από το κέντρο της Αθήνας, για να επιστρέψουμε σ’ αυτό. Μείναμε σύμφωνοι/ες λοιπόν να αναμένουμε ειδοποίηση για να βρεθούμε πριν την έναρξη του Δ.Σ. της Τράπεζας και «θεσμικά και συντεταγμένα» να συμμετάσχουμε σε αυτό.

Εννοείται, φυσικά, πως καμία σχετική ειδοποίηση δεν ήλθε. Μετά από επίμονες προσπάθειές μας να επικοινωνήσουμε με το προεδρείο του ΣΥΤΑ για να διευκρινιστεί το τι μέλλει γενέσθαι, η ιδιαίτερα αγαπητή αντιπρόεδρος του Συλλόγου (η οποία συχνά αναλαμβάνει το άχαρο έργο της πληροφόρησής μας όταν τα υπόλοιπα μέλη του προεδρείου παίζουν κρυφτούλι) μας ενημέρωσε –μία ώρα πριν την επίμαχη συνεδρίαση- ότι τελικά δεν τίθεται θέμα συγχώνευσης και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε λόγος να παραστούμε στο ΔΣ της Τράπεζας. Τελεία και παύλα. Αρκούσε η εισαγωγή μιας παραγράφου στο τέλος της ανακοίνωσης Νο 121 “η παρουσία του Δ.Σ. του Συλλόγου σε κάθε συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας, αρχής γινομένης από σήμερα, εξεταστεί δυνητικό ενδιαφέρον για συγχωνεύσεις, απορροφήσεις και συμμετοχές, κρίνεται επιβεβλημένη”, προορισμένης αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Κι αυτό γιατί η ανεδαφικότητά της είναι απολύτως δεδομένη. Ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ συμμετέχει μεν στο ΔΣ της Τράπεζας αφού όμως έχει προηγηθεί εκ μέρους του η υπογραφή «πρωτόκολλου εχεμύθειας» [ρύθμιση για την οποία προφανώς δεν ευθύνεται ο ίδιος], γι’ αυτό και το όφελος από την παρουσία του σ’ αυτό σε ό,τι αφορά την ενημέρωση των εργαζομένων είναι εξαιρετικά συζητήσιμο. Έτσι επιλέχθηκε μια διακριτική διατύπωση στην ανακοίνωση Νο 121: «η παρουσία του ΔΣ του Συλλόγου […] κρίνεται επιβεβλημένη». Δεν επιβάλλεται, ούτε απαιτείται.

Έτσι λοιπόν, ο πρόεδρος του Συλλόγου παραβρέθηκε κανονικά στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Τράπεζας, κάποιοι σύμβουλοι του προεδρείου –εμφανώς καταπονημένοι από το γλέντι της προηγούμενης νύχτας στο «Άσπρο Πιάτο»- πήγαν να αναπληρώσουν τον ύπνο που τους έλειπε και οι υπόλοιποι παραμείναμε κανονικά στις θέσεις εργασίας μας. Ματαιώθηκε επίσης και συνάντηση του Δ.Σ. του Συλλόγου με τον πρόεδρο της Τράπεζας που είχε προγραμματισθεί για το πρωί της Τρίτης καθώς «δεν συνέτρεχε πλέον λόγος». Το «πρωτόκολλο εχεμύθειας» που έχει υπογράψει ο πρόεδρος του Συλλόγου τηρήθηκε κανονικά, η ομερτά δεν κινδυνεύει.

Πέρα από την πολλοστή επανάληψη πολιτικάντικων πρακτικών υπεκφυγής και παραπλάνησης, δεν μπορούμε παρά να απορούμε με το γεγονός ότι ο πρόεδρος του Συλλόγου για την προοπτική συγχώνευσης με την Aspis έλαβε γνώση από τα σχετικά δημοσιεύματα σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ενώ για τη ματαίωση της συγχώνευσης ήταν ενήμερος μια ώρα πριν συνεδριάσει το αρμόδιο όργανο.

Ως προς αυτό καθαυτό το επιχειρησιακό μέρος της συγκεκριμένης κίνησης και τη σκοπιμότητα συγχώνευσης με μια τράπεζα με ελάχιστα μερίδια αγοράς και ισάριθμο δίκτυο καταστημάτων, κατά κανόνα γειτονικών με τα αντίστοιχα δικά μας, ίσως δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε μετά το ναυάγιο της συμφωνίας. Ωστόσο, αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία πρόθεση της Τράπεζας ήταν να απορροφήσει μόνο το ένα τρίτο των εργαζομένων στην Aspis (βλ. και http://www.kerdos.gr/Default.aspx?id=1126928&nt=103 ),  το γεγονός αυτό και μόνο επιβάλλει την κάθετη αντίθεσή μας. Για να μη βρεθούμε αύριο στη θέση τους.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι οποιαδήποτε –καλή ή κακή- επιχειρηματική πρωτοβουλία παρόμοιου τύπου θα ήταν καλό να γίνει από μια διοίκηση που θα υφίσταται και την επόμενη ημέρα για να διαχειριστεί τα δεδομένα που θα προκύψουν.

Υ.Γ. Το due diligence αποδίδεται στα ελληνικά «έλεγχος δέουσας επιμέλειας» ή «νομικο-οικονομικός έλεγχος». Αν για τον αμερικανοσπουδαγμένο πρόεδρο της Τράπεζας με τα ιδιόρρυθμα ελληνικά είναι λογικό να προτιμά να χρησιμοποιεί αγγλικούς όρους, για τον πρόεδρο ενός συλλόγου εργαζομένων θα ήταν προτιμότερο να εκφράζεται με γλώσσα κατανοητή σε κάθε εργαζόμενο/η, εφόσον βέβαια ο σκοπός είναι η ενημέρωση των εργαζομένων και όχι η επίδειξη της ευρυμάθειάς του.

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Το τελευταίο διάστημα η συζήτηση που διεξάγεται στο σύλλογο έχει να κάνει με αμοιβές, προνόμια, κ.α., κάποιων μελών του ΔΣ. Επειδή θεωρούμε ότι κάποια στιγμή αυτό το θέμα θα πρέπει να κλείσει και να ασχοληθούμε όλοι και όλες με κάτι ουσιαστικότερο ως προς το ρόλο μας, κάτι που δε θα επιτρέπει στην εργοδοσία να γελάει, παραθέτουμε εδώ μερικές επισημάνσεις για όσα έχουν γραφτεί και κάποιες προτάσεις για [αυτό που ο νέος πρωθυπουργός -στον οποίο οι αναφορές, από διάφορες πλευρές, περισσεύουν- θα αποκαλούσε] το «νοικοκύρεμα» του ΣΥΤΑ.

Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ (;)

Η εκλογή με δημοκρατικές διαδικασίες από τη βάση των συναδέλφων

νομιμοποιεί οποιαδήποτε συμπεριφορά των εκπροσώπων μετά τη «νωπή» εντολή;

Αναφορικά με την επιστολή του προέδρου του Σ.Υ.Τ.Α. της 14-10, και πέρα από τα πολλά σχόλια που προκάλεσε για το αν και κατά πόσο τα € 77.000 ετησίως είναι «μισθοί ίσοι ή και μικρότεροι» από αυτούς εκατοντάδων στελεχών της Τράπεζας, καθώς και για το αν οι Κλαδικές και Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις «αποκλειστικά και μόνο» είναι που έδωσαν αυξήσεις της τάξης του 22% στις αποδοχές ορισμένων, καθώς δε θέλουμε να μείνουμε σε αυτά:

Με τη (μη) απάντησή του ο πρόεδρος του ΣΥΤΑ μπορεί να αποφεύγει να αναφερθεί συγκεκριμένα σε όσα του καταμαρτυρούνται, δίνει όμως ένα δείγμα γραφής ενδεικτικό της φιλοσοφίας του για το συνδικαλισμό η οποία ταυτίζεται με λογικές που έχουν απαξιώσει το συνδικαλιστικό κίνημα.

Κατά τα γραφόμενα του, λοιπόν, η δικαίωση των αγώνων των εργαζομένων έρχεται μέσα από ένα Υ.Σ. στο οποίο χορηγούνται ή ανανεώνονται μερικές υπογραφές. Δε σημειώνεται ασφαλώς ότι η χορήγηση υπογραφής αποτελεί εδώ και καιρό το μοναδικό εργαλείο μισθολογικής πολιτικής της Τράπεζας, υποκαθιστώντας τόσο τις αυξήσεις στο Ενιαίο Μισθολόγιο μέσω Συλλογικών Συμβάσεων (τις οποίες άλλωστε η Διοίκηση επιμένει να μην αναγνωρίζει), όσο και τις απλήρωτες υπερωρίες. Η σύμπλευση του προεδρείου του Σ.Υ.Τ.Α. με την τακτική αυτή σημαίνει εγκατάλειψη των συλλογικών διεκδικήσεων για το σύνολο των εργαζομένων και υποκατάστασή τους με τη θεσιθηρία και την εξυπηρέτηση ατομικών αιτημάτων, χωρίς καμία αξιοκρατία και διαφάνεια.

Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στην Τράπεζα κάνει υπερωρίες για τις οποίες δεν πληρώνεται εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο. Από έναν πρόεδρο Συλλόγου Εργαζομένων θα αναμέναμε να διεκδικεί την πληρωμή τους για λογαριασμό των συναδέλφων και όχι να τους προτρέπει να εργάζονται «οικειοθελώς και πέραν του ωραρίου», μήπως και γίνουν μια μέρα διευθυντές για να λαμβάνουν όσα κι εκείνος. Η συναίνεση στις ελάχιστες αναγκαστικές αυξήσεις-κοροϊδία  για τους πολλούς και την ταυτόχρονη πλουσιοπάροχη ανταμοιβή λίγων μεγαλοστελεχών, η καλλιέργεια του άκρατου ανταγωνισμού και της «ατομικής λύσης», είναι ακριβώς αυτό που επιζητεί η (κάθε) εργοδοσία και ο πρόεδρος του Σ.Υ.Τ.Α., για τον οποίο σε ό,τι αφορά τα «πραγματικά ατομικά, συλλογικά, κλαδικά και ταξικά μας συμφέροντα», η έμφαση είναι αναμφισβήτητα στα ατομικά, τα προσφέρει απλόχερα.

Όσο για το αν σήμερα «τα πράγματα είναι καλύτερα από χθες», η «μικρή αλλά σοφή κοινωνία της Τράπεζας», όταν της δόθηκε η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί της ουσίας επ’ αυτού μέσα από την αντίστροφη αξιολόγηση, απάντησε διαφορετικά  Άλλωστε σε σχέση με τους ανθηρούς δείκτες της Τράπεζας που αυτάρεσκα ο πρόεδρος παρουσιάζει οικειοποιούμενος τον κόπο χιλίων εκατό και πλέον εργαζομένων δεν αναφέρει το βασικότερο για εμάς: το πόσο εμείς αμειφθήκαμε για αυτά. Μία ματιά στους δημοσιευμένους ισολογισμούς της Τράπεζας αρκεί:

Η εκτίναξη των κερδών της Τράπεζας το 2007 συνοδεύτηκε από μείωση των συνολικών αμοιβών. Η συγκράτηση του 60% των κερδών στην περσινή χρήση, όπου μεγάλες και ιστορικές τράπεζες του ανταγωνισμού έγραψαν ζημιές, ανταμείφθηκε με την επαναφορά τους στα επίπεδα του 2006 ενώ οι οικονομικές συνθήκες για μας χειροτέρεψαν κατά πολύ από τότε.

Προτιμούμε, δε, να μην εφησυχάζουμε με την, εν είδη προφητείας, διαβεβαίωση ότι, υπό την ηγεσία του σημερινού προεδρείου, «αύριο νομοτελειακά θα είναι καλύτερα από σήμερα».  Ακριβώς επειδή «τίποτα δε χαρίζεται αλλά τα πάντα κατακτιούνται», νομοτέλειες τέτοιου τύπου δεν υπάρχουν.

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΑ ΤΟΥ Σ.Υ.Τ.Α.

Μία από τις βασικές διακηρύξεις της νέας κυβέρνησης, που δεν μπορεί παρά να μας βρίσκει σύμφωνους, είναι αυτή του νοικοκυρέματος της διοίκησης και του περιορισμού της κρατικής σπατάλης. Στην κατεύθυνση αυτή ήδη έχουν ληφθεί κάποια μέτρα, όπως οι περικοπές στη χρήση κρατικών οχημάτων. Καλό θα είναι το παράδειγμα αυτό να ακολουθηθεί σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής, για να μην φτάσουμε στο σημείο να έχουμε λιτούς υπουργούς και χλιδάτους συνδικαλιστές.

ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ SMS

Στο δικό μας αξιακό σύστημα η χρέωση προσωπικών εξόδων, όπως οι λογαριασμοί των κινητών τηλεφώνων των μελών του προεδρείου, στο ταμείο του Συλλόγου είναι κάτι το απαράδεκτο. Ακόμα κι αν θεωρηθεί, «επιστημονικά και τεχνοκρατικά», ρομαντική η αντίληψη αυτή, η κοινή λογική επιβάλλει να υπάρχει στα έξοδα αυτά κάποιο όριο, δεδομένου μάλιστα ότι τηλεφωνικές γραμμές που μπορούν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες διαθέτουν τα γραφεία [μας; τους; Του Συλλόγου σε κάθε περίπτωση]. Στο σύλλογο της Εθνικής π.χ. το σχετικό πλαφόν είναι 60 ευρώ το μήνα για κάθε σύμβουλο. Προς αποφυγή οποιασδήποτε παρανόησης, και για να το θέσουμε από την πλευρά μας όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, δηλώνουμε ότι ως Πρωτοβουλία είμαστε όχι μόνο αδιάφοροι/ες αλλά και διαμετρικά αντίθετοι/ες με την πρακτική αυτή και δηλώνουμε από τώρα ότι αν ποτέ κάποιος/α από εμάς συμβεί να δικαιούται σχετικής επιδότησης θα την αποποιηθεί και το προβλεπόμενο ποσό θα κατατίθεται απευθείας στο Απεργιακό Ταμείο.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ OUTSOURCING

Βάσει του καταστατικού του Συλλόγου μας τα καθήκοντα του Γραμματέα του Συλλόγου είναι αναλυτικά τα εξής:

1. Εκπροσωπεί, μαζί με τον Πρόεδρο, το Σύλλογο σε Δικαστήρια και τις άλλες αρχές
2. Φυλάει τη σφραγίδα και τα αρχεία του Συλλόγου
3. Ενημερώνει το μητρώο των μελών
4. Διεξάγει την αλληλογραφία και κρατά το πρωτόκολλο εισερχόμενων και εξερχόμενων εγγράφων
5. Τηρεί τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ.

Το τελευταίο από αυτά τα καθήκοντα (και το μοναδικό που απαιτεί ουσιαστικά κάποιες ώρες εργασίας) ανατέθηκε πέρυσι [βλ. σχετικό απόσπασμα πρακτικών Δ.Σ.] – χωρίς καμία ενημέρωση, πόσο μάλλον απόφαση, του [συνόλου του] Δ.Σ. [βλ. σχετικό απόσπασμα πρακτικών Δ.Σ.]- σε εξωτερικούς συνεργάτες. Έναντι ενός αρκετά αλμυρού αντίτιμου (€ 300 ανά μήνα) μια εργασία που θα έπρεπε να διεκπεραιώνεται από το Σύλλογο εκχωρείται σε τρίτους, χωρίς η ποιότητα του αποτελέσματος να δικαιολογεί την επιβάρυνση αυτή (με αρκετά σημεία είτε να λείπουν είτε να καταγράφονται εσφαλμένα, με λάθη στα πρόσωπα που έχουν το λόγο κάθε φορά κτλ.).

Σε περίπτωση που ο φόρτος εργασίας από τα υπόλοιπα παραπάνω καθήκοντα δεν αφήνει χρόνο στους αρμόδιους λειτουργούς του Συλλόγου για την απομαγνητοφώνηση των πρακτικών, εμείς από την πλευρά μας είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε «οικειοθελώς και [απολύτως σίγουρα] πέραν του ωραρίου μας».

ΕΞΟΔΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ

Πολλή συζήτηση σηκώνει και το ζήτημα της πληρωμής των εξόδων μετακίνησης των μελών του Προεδρείου από το ταμείο του Συλλόγου. Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν κατά καιρούς χωρίς καμία σχετική ενημέρωση ή προέγκριση από το Δ.Σ. (και που, οφείλουμε να ομολογήσουμε, αρκετές φορές «καλή τη πίστη» εγκρίναμε έστω κι εκ των υστέρων –κακώς τελικά) αποδείχτηκε ότι δεν είχαν σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους υποτίθεται ότι έγιναν (όπως η έγκριση εξόδων μετάβασης σε Κρήτη και Ρόδο για εκλογή εκπροσώπων καταστημάτων). Δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν για περιορισμό των σχετικών εξόδων δεν τηρήθηκαν (όπως η μετάβαση του προέδρου και του γραμματέα στη Θεσσαλονίκη για τις εκδηλώσεις της Δ.Ε.Θ., που είχε αποφασιστεί πως δε θα επιβάρυνε το Σωματείο καθώς -κατά τον πρόεδρο- θα καλυπτόταν από τη ΓΣΕΕ και την ΟΤΟΕ -βλ. πρακτικά συνεδρίασης 04-09-2009-, αλλά στον οικονομικό απολογισμό του επόμενου μήνα εμφανίστηκε ένα κόστος € 1.000,00 [ακριβώς!] για αυτήν τη μετακίνηση). Σε κάθε περίπτωση, σαφώς και θεωρούμε απαραίτητες τις επισκέψεις στα εκτός Αθήνας καταστήματα, πιστεύουμε ωστόσο ότι η αποζημίωση για αυτές δε θα πρέπει να υπερβαίνει όσα θα έπαιρνε ένας κανονικός εργαζόμενος για παροχή εργασίας εκτός έδρας.

Για να μην αναφέρουμε άλλα παραδείγματα, η ορθολογική διαχείριση των παραπάνω και μόνο κονδυλίων εξοικονομεί ένα σεβαστό ποσό για τις άλλες ανάγκες του Συλλόγου που καθιστά αχρείαστη την άντληση χρημάτων από το Απεργιακό Ταμείο για σκοπούς άσχετους και οπωσδήποτε πολύ λιγότερο σημαντικούς από το σκοπό τον οποίο αυτό εξυπηρετεί.

Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε επίσης ότι είθισται οι προϋπολογισμοί να εγκρίνονται πριν την υλοποίησή τους κι όποτε εγκρίνονται εκ των υστέρων οι όποιες δαπάνες συνοδεύονται από λεπτομερείς αποδείξεις και εξηγήσεις για τον αναγκαστικό χαρακτήρα των επιλογών που έγιναν.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ «ΠΡΑΣΙΝΟ» ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

Η διαφύλαξη των φυσικών πόρων θα πρέπει να αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της συνδικαλιστικής πρακτικής. Έτσι, για παράδειγμα, θα ήταν μάλλον προτιμότερο οι ανακοινώσεις του ΔΣ και των παρατάξεων να αποστέλλονται ΜΙΑ μόνο φορά με φαξ, και για όσο ακόμα αυτό θα είναι αναγκαίο. Θα ήταν καλό κάποια στιγμή να διασφαλιστεί ότι η ενημέρωση των συναδέλφων θα γίνεται αποκλειστικά μέσω μέιλ, κάτι που σημαίνει ταυτόχρονα και παροχή δυνατότητας πρόσβασης στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για όλους και όλες τους/τις συναδέλφους ανεξαιρέτως,. Στο βαθμό που αυτό δεν είναι δυνατόν προς το παρόν, η χρήση του φαξ θα πρέπει να περιοριστεί στις πραγματικές ανάγκες, καθότι οποιαδήποτε άλλη πρακτική συνιστά κατασπατάληση χαρτιού [και οικονομικών πόρων της Τράπεζας ασφαλώς].

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Για τη συνεδρίαση του δ.σ. του σ.υ.τ.α. της 08-10-2009

και κυρίως για αυτές που θα ακολουθήσουν

Πέρα από τις ενδοπαραταξιακές διενέξεις, τα παιχνίδια εξουσίας, την προβοκατορολογία και τις κορώνες, ένα γεγονός που αξίζει να καταγραφεί ως ποιοτική εξέλιξη στη λειτουργία του Συλλόγου μας ήταν η μορφή που έλαβε η συνεδρίαση της 8 Οκτώβρη, ανοιχτή στους/στις συναδέλφους/ισσες και με προηγούμενη κοινοποίηση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, με αποτελέσματα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Παρά το γεγονός ότι το προεδρείο του Συλλόγου είχε αναλάβει να διεκπεραιώσει μια πειθαρχικού τύπου διαδικασία για λογαριασμό της Διοίκησης (που δεν έχει τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο, στη δεδομένη τουλάχιστον συγκυρία) κι άρα η συνεδρίαση είχε τις προδιαγραφές να μετατραπεί σε «αρένα», ο ανοιχτός της χαρακτήρας διασφάλισε την ομαλή διεξαγωγή της, με τους προβληματισμούς που κατατέθηκαν από τους εκτός Δ.Σ. συναδέλφους και συναδέλφισσες να προάγουν το επίπεδο της συζήτησης.

Θεωρούμε αυτονόητο ότι και όλες οι επόμενες συνεδριάσεις θα έχουν ανοιχτό χαρακτήρα. Σε διαφορετική περίπτωση, θα αναγκαστούμε να υποθέσουμε ότι η κίνηση αυτή έγινε αποκλειστικά και μόνο για λόγους εντυπώσεων, πόσο μάλλον αφού όταν συζητιούνταν ζητήματα πολύ σοβαρότερα για το παρόν και το μέλλον το δικό μας και της Τράπεζας από ό,τι μια παραταξιακή ανακοίνωση (κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, ασφαλιστικό, προαγωγές, υπερωρίες, κ.α.) οι πόρτες παρέμεναν ερμητικά κλειστές για τους/τις εργαζόμενους/ες.

Η δημοσιότητα των συνεδριάσεων (καθώς και η διεξαγωγή τους σε ώρα που να επιτρέπει την παρουσία εργαζομένων σ’ αυτές) είναι σημαντικό βήμα για τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας του Συλλόγου, προβλέπεται δε και από το καταστατικό [άρθρο 11], όπως είχαμε επισημάνει ήδη πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη του σημερινού ΔΣ. Τυχόν αναίρεσή της θα αποτελέσει σαφή οπισθοδρόμηση, αποκλείοντας [και πάλι] τους/τις εργαζόμενους/ες από διαδικασίες που, κατά τα λοιπά, γίνονται στο όνομά τους. Ας μη μείνουν η διαφάνεια και η λογοδοσία (την οποία άλλωστε συχνά-πυκνά επικαλείται και το προεδρείο του Συλλόγου μας, όπως στην τελευταία ανακοίνωση Νο 114) συνθήματα κενά περιεχομένου.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Η δημοκρατία των μετόχων

H συμμετοχή ή μη του/της κάθε εργαζόμενου/ης σε ατομικό επίπεδο στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας είναι, προφανώς, ιδιωτική υπόθεση και δεν επιδέχεται νουθεσίες.

Το πρόβλημα ξεκινά με την παρότρυνση, έως και πίεση, από πλευράς προεδρείου του ΣΥΤΑ προς τους συναδέλφους για αγορά – τόσο ατομικά όσο και σε επίπεδο Συλλόγου- όσο το δυνατό περισσότερων μετοχών με μια ηθικολογικού τύπου επιχειρηματολογία για το πώς, κατ’ αυτό τον τρόπο, αναβαθμίζεται ο ρόλος των εργαζομένων. Ανατριχιάζει κανείς όταν ακούει από εκπρόσωπο των εργαζομένων ως επιχείρημα  υπέρ της αναγκαιότητας απόκτησης μετοχών το «να ξεφύγουμε από το παρελθόν, το δημοσιοϋπαλληλίκι, τη γραφειοκρατία και την τεμπελιά» [αλήθεια, αυτή είναι η άποψη των εκπροσώπων μας για το βαθμό και τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε;]. Η διοίκηση του σωματείου μας που, κατά δήλωση, αυτοπροσδιορίζεται πολιτικά ως «κοινωνική αριστερά» υιοθετεί το ακραίο νεοφιλελεύθερο δόγμα του «λαϊκού καπιταλισμού» που έχει πλέον εγκαταλειφθεί από πολλούς από τους ένθερμους θιασώτες του [και βασικοί εκφραστές του αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα, όπως ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών, Πέτρος Δούκας, -ο οποίος είχε προτείνει τη μετοχοποίηση και διανομή του συνόλου της δημόσιας περιουσίας- που δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά τελευταία].

Με την απόκτηση λίγων μετοχών δεν πρόκειται να αλλάξει η σχέση που μας συνδέει με την Τράπεζα. Η συλλογική δύναμη που μας δίνει το δικαίωμα να διαπραγματευόμαστε με ίσους όρους με την εκάστοτε Διοίκηση απορρέει από την ιδιότητά μας ως εργαζόμενοι και όχι ως μικρομέτοχοι. Αν ο σύλλογος εργαζομένων απεμπολεί το ρόλο του εργαζομένου, ενώ από αυτόν ακριβώς απορρέει το ότι αποτελεί θεσμικά [ισότιμο] συνομιλητή, αυτό είναι πρόβλημα. Κι η καλλιέργεια της αυταπάτης της «συνιδιοκτησίας» έχει στόχο ακριβώς να διαρρήξει αυτή τη συλλογικότητα,  υποκαθιστώντας την με την ψευδαίσθηση μιας άλλης, όπου δεν θα υπάρχουν πλέον εργοδότες και εργαζόμενοι αλλά μόνο «εταίροι» που συνεργάζονται για την επίτευξη των στόχων τους, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Κατά την ταπεινή μας άποψη, ο ιστορικός ανταγωνισμός κεφαλαίου και εργασίας συνεχίζει να υφίσταται και το σημείο ισορροπίας τους προκύπτει από τον εκάστοτε συσχετισμό δυνάμεων. Ο εκδημοκρατισμός της οικονομίας και η ενίσχυση της κοινωνίας της εργασίας περνούν από θεσμούς και πρακτικές εργατικού ελέγχου και όχι από την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο κατά λίγες μονάδες τοις χιλίοις. Όταν πριν λίγα χρόνια καταργήθηκε αυθαίρετα η μία από τις δύο θέσεις των δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων των εργαζομένων στο Δ.Σ. της Τράπεζας, το προεδρείο του Συλλόγου το αποδέχτηκε αδιαμαρτύρητα [εάν δεν συναίνεσε κιόλας], επειδή αυτό εξυπηρετούσε τις παραταξιακές σκοπιμότητες της περιόδου. Τώρα μοιάζει σαν να προσπαθεί να την ξαναποκτήσει εξαγοράζοντάς την.

Στην κατεύθυνση αυτή απευθύνεται στη βάση των συναδέλφων όχι για να συναποφασίσουν και να καταθέσουν θέσεις και προτάσεις [με το συμβούλιο καταστημάτων να έχει θαφτεί στα συντρίμμια του Καταστατικού] αλλά για να συνεισφέρουν οικονομικά στο να αποκτήσει ο ΣΥΤΑ μετοχές, αφού αγοράσουν οι ίδιοι τις δικές τους [τι απόθεμα υπάρχει πια;], επισημαίνοντας και υπογραμμίζοντας ότι οι «υψηλόβαθμοι» οφείλουν να δώσουν κάτι τις παραπάνω. Δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς ότι μια ανάλογου μήκους κύματος πρόταση της ΔΑΚΕ στο ξέσπασμα της κρίσης (παρακράτηση απολαβών υψηλόβαθμων στελεχών σε λογαριασμό αποθεματικού) είχε τότε, φυσικά, αντιμετωπιστεί ειρωνικά από το προεδρείο. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η διοίκηση του Συλλόγου εφαρμόζει τις πρακτικές που (υποτίθεται ότι) στηλιτεύει. Ούτε και παραβλέπεται η ομοιότητα της αντίληψης που προωθείται μέσα απ’ όλα αυτά με την άλλη που, πολιτικά, καταγγέλλεται, εκείνη που ισχυρίζεται ότι για να διασωθεί η ελληνική οικονομία θα πρέπει οι τεμπέληδες και χαραμοφάηδες εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες, να δουλέψουν, λες και μέχρι τώρα δε δούλευαν αρκετά, να συνεισφέρουν οικονομικά με το να μη ζητάνε αυξήσεις, λες και μέχρι τώρα πήραν πολλές. Θα ισχυριστούμε βάσιμα πως εμείς και η καθημερινή μας αφοσίωση στη δουλειά είναι αυτά που στηρίζουν την Τράπεζα, τουλάχιστον όσο και οι μέτοχοι με τις επενδύσεις τους, κι όποιος επιθυμεί ας το αμφισβητήσει..

Τα κεντρικό σύνθημα της ανακοίνωσης Νο 107 του ΣΥΤΑ ενόψει της Δ.Ε.Θ. ήταν «Αναδιανομή πλούτου τώρα!». Τελικά, φαίνεται πως εννοούσαν την αύξηση του χρηματικού κεφαλαίου της Τράπεζας από τους μισθούς των εργαζομένων.

Σύστημα αντικινητροδότησης

Για τα μπόνους συνολικά ως πρακτική έχουμε αναφερθεί και παλαιότερα, όμως η εξέλιξη της εφαρμογής τους από τη Διοίκηση φαίνεται πως τα αποδομεί αποτελεσματικότερα, ίσως, από την κριτική μας.

Σειρά έχουν τώρα, λοιπόν, τα «παρατραπεζικά» προϊόντα. Βαφτιστήκαμε σε μια νύχτα ασφαλιστές και χωρίς εφόδια και εκπαίδευση καλούμαστε να προωθήσουμε ασφαλιστικά με πρακτικές πώλησης που ξεκινούν από τον εκβιασμό και καταλήγουν (συνήθως) στην επαιτεία και που σε καμία περίπτωση δε συμβαδίζουν με την ποιότητα εξυπηρέτησης προς την πελατεία που κρατά ζωντανή την Τράπεζα όλα αυτά τα χρόνια στον ανταγωνισμό. Το γεγονός δε ότι η μη επίτευξη στόχων στα προϊόντα αυτά ακυρώνει την οποιαδήποτε επίδοση στις κλασικές τραπεζικές εργασίες, αμφιβάλλουμε κατά πόσο λειτουργεί ως κίνητρο.

Η συνέχεια του έργου είναι λίγο-πολύ γνωστή. Προϊόντα-στόχοι που αλλάζουν κάθε τόσο με τους/τις υπαλλήλους να αναγκάζονται πολλές φορές να τα πουλούν πρώτα στους εαυτούς τους προκειμένου να πιάσουν τους (κατά κανόνα εξωπραγματικούς) στόχους. Αν δε τυχόν αυτοί καλυφθούν, τότε αναθεωρούνται κιόλας για να μην επέρχεται και «εφησυχασμός».

Η σύνδεση μισθών-στόχων είναι ο τρόπος με τον οποίο οι εργοδότες εντατικοποιούν την εργασία μειώνοντας ταυτόχρονα τις συνολικές αμοιβές και παρακάμπτουν τις συλλογικές συμβάσεις προωθώντας την ατομική διαπραγμάτευση. Δεν αναζητούμε τα «δίκαια μπόνους», διεκδικούμε δίκαιες αμοιβές.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ

Τα στοιχεία της έρευνας

Η αντίστροφη αξιολόγηση διενεργήθηκε από την Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής με στόχο την καταγραφή της καθημερινότητας στους χώρους εργασίας. Πραγματοποιήθηκε από την 1^η ως τη 12^η Ιουνίου, μέσω ερωτηματολογίων που απεστάλησαν σε 1.064 εργαζόμενους/ες στην Τράπεζα, στη βάση των στοιχείων του οργανογράμματος του Φεβρουαρίου 2009 (με τις μετέπειτα μετακινήσεις). Η συλλογή των στοιχείων έγινε μέσω απαντητικών επιστολών που οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ταχυδρομήσουν σε ειδική ταχυδρομική θυρίδα. Το μέγεθος του πληθυσμού που συμμετείχε ήταν 264 άτομα, δηλαδή 24,81% (συμπεριλαμβάνουμε εδώ και 7 ερωτηματολόγια που έφτασαν μετά την Τετάρτη, 17/6). Για τη σύνθεση εκείνων που απάντησαν δείτε εδώ.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι, με βάση τα στοιχεία που είχαμε στη διάθεσή μας, η μόνη στάθμιση που μπορούσε να γίνει ήταν ως προς το φύλο. Παρά το ότι η συμμετοχή των γυναικών στην αντίστροφη αξιολόγηση, αν και ισότιμη (49,4% άντρες / 50,6% γυναίκες), είναι αναλογικά μικρότερη του αριθμού τους στη σύνθεση του συνόλου του πληθυσμού (42,6% άντρες / 57,4% γυναίκες), η στάθμιση ως προς τη διάσταση αυτή δεν τροποποιεί σημαντικά τα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, δε συμπεριλαμβάνεται παρακάτω.

Στα διαγράμματα που παρατίθενται εδώ, τα ΔΑ [Δεν απαντώ] συμπεριλαμβάνονται στις λεπτομερείς παρουσιάσεις, όχι στις συνοπτικές (σε «πίτα»), γι’ αυτό υπάρχει και μια μικρή διαφοροποίηση στα ποσοστά. Επίσης, στην ανάλυση των στοιχείων δε γίνεται αναφορά σε ποσοστά μικρότερα του 3%, τα οποία αναλογούν σε πολύ μικρό αριθμό απαντήσεων, κι άρα συνεπάγονται μια αδυναμία εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων.

Στο σημείο αυτό, αφού ευχαριστήσουμε ξανά θερμά όσους κι όσες συμμετείχαν στην αντίστροφη αξιολόγηση, αποτιμώντας συνολικά τη διαδικασία, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι για μας ήταν ένα εξαιρετικής σημασίας εγχείρημα το οποίο έπρεπε να διεκπεραιωθεί. Αυτό δε σημαίνει ότι, εκ των υστέρων, με την πείρα που αποκτήσαμε και σε επίπεδο τεχνογνωσίας, δε διαπιστώνουμε πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει αλλιώς: για παράδειγμα, ο δισταγμός μας να συμπεριλάβουμε στις «κοινωνικο-δημογραφικές» ερωτήσεις μία που να αφορά τη θέση των συμμετεχόντων στην έρευνα σε δίκτυο ή διοίκηση, δε μας επέτρεψε να σταθμίσουμε ως προς αυτή τη διάσταση τα αποτελέσματα και να εξάγουμε πιο σαφή συμπεράσματα σε ό,τι αφορά κάποια ζητήματα, όπως π.χ. την αξιολόγηση του οργανόγραμματος και μια ενδεχόμενη διαφοροποίηση στη στάση των μεν και των δε απέναντί σ’ αυτό.

Τα στοιχεία που προέκυψαν από την αντίστροφη αξιολόγηση, τα οποία παρουσιάζονται και αναλύονται παρακάτω, αναδεικνύουν κάποιες σημαντικές τάσεις που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από την εργασιακή κοινότητά μας και τα θεσμικά της όργανα, κι αν μη τι άλλο, να αποτελέσουν τη βάση μιας συζήτησης γύρω από την πραγματικότητα που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς, αλλά και μετά το πέρας του ωραρίου [συν τις –πληρωμένες ή όχι- υπερωρίες]. Ούτως ή άλλως είναι τα μόνα στοιχεία που διαθέτουμε για να μπορέσουμε να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη ως σύνολο, κι όχι ως μεμονωμένα άτομα.

Για τα αποτελέσματα δείτε εδώ.

Με την ελπίδα να υπάρξουν κι άλλες παρόμοιες και μακάρι καλύτερα οργανωμένες αντίστοιχες πρωτοβουλίες,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΤΘ 72157 Ηλιούπολη 16310

Την Πέμπτη, 18 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας της αντίστροφης αξιολόγησης. Αφού ευχαριστήσουμε θερμά τους συναδέλφους που παρέστησαν στη διαδικασία, συνεισφέροντας σημαντικά σ’ αυτήν, λειτουργώντας και σαν μια άτυπη «ελεγκτική επιτροπή», θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής:

Οι φάκελοι καταμετρήθηκαν, ανοίχτηκαν, έγινε η εισαγωγή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης και μετά ακολούθησε μια παρουσίαση των αποτελεσμάτων που ήταν δυνατό να εξαχθούν άμεσα, ορισμένα από τα οποία δημοσιοποιούνται σήμερα (βλ. εδώ) μαζί με τον οικονομικό απολογισμό (βλ. εδώ).

Να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τόσο τα έγγραφα των ΕΛΤΑ όσο και τα ίδια τα ερωτηματολόγια θα κρατηθούν στο αρχείο της Πρωτοβουλίας για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, ούτως ώστε να είναι δυνατός, ανά πάσα στιγμή, ο έλεγχος κι η επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Η πρόσβαση σ’ αυτά είναι ελεύθερη, με την προϋπόθεση βέβαια να γίνονται σεβαστοί οι κανόνες που τηρήθηκαν καθ’ όλη τη διαδικασία. Τα στατιστικά στοιχεία φυλάσσονται σε έναν Η/Υ και οποιοδήποτε μέλος του Συλλόγου επιθυμεί μπορεί να έρθει να κάνει τη δική του επεξεργασία εκεί: τα ίδια τα στοιχεία όμως δεν πρόκειται να «εκχωρηθούν» σε κανέναν.

Ευχαριστούμε θερμά τη διεύθυνση και το προσωπικό του Εργαστηρίου Πολιτικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών για την παραχώρηση του χώρου και της υποδομής του, καθώς και γενικότερα για τη ζεστή φιλοξενία.

__________

Τα πρώτα αποτελέσματα

Συγκεντρώθηκαν 257 ερωτηματολόγια από τα 1064 που είχαν σταλεί με βάση το οργανόγραμμα του Φεβρουαρίου (το οποίο ήταν εξαιρετικά χρήσιμο απ’ αυτή την άποψη), 248 μέσω ΕΛΤΑ και 9 μέσω εσωτερικής αλληλογραφίας. Κάποιες απαντητικές επιστολές που έφτασαν μετά τις 17/6 δε συμπεριλαμβάνονται στον παραπάνω αριθμό, θα ληφθούν όμως υπόψη στη διαδικασία: δεν έχουμε περιθώριο να αγνοήσουμε καμία άποψη που επιθυμεί να εκφραστεί.

Όταν ξεκίναγε αυτή η διαδικασία δεν μπορούσαμε παρά να ελπίζουμε ότι, στην καλύτερη περίπτωση, τα ερωτηματολόγια θα έφταναν τα 70-80, εάν και εφόσον οι άνθρωποι που αποφάσισαν πέρσι να ψηφίσουν την Πρωτοβουλία εξακολουθούσαν να την εμπιστεύονται.

Κι η προσμονή που είχαμε ήταν ακριβώς αυτή: να κάνουμε μια στοιχειώδη καταγραφή αυτής της τάξης, του 6,5-7,5% των εργαζομένων στην Τράπεζα, και δη των «συμπαθούντων» την Πρωτοβουλία, γνωρίζοντας ότι αυτό θα συνεπαγόταν μια μάλλον μη αντιπροσωπευτική εικόνα ως προς τις απόψεις που θα καταγράφονταν.

Η υπέρβαση αυτού του αριθμού κατά 180 ερωτηματολόγια όμως, με τη συμμετοχή να φτάνει το 24,16%, ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μας, πόσο μάλλον τις βεβαιότητές μας. Λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, την απόφαση του ΔΣ του ΣΥΤΑ για μη συμμετοχή στην αντίστροφη αξιολόγηση και, αφετέρου –και κυρίως-, τον κόπο που συνεπαγόταν, εν μέσω φόρτου εργασίας και οικογενειακών υποχρεώσεων, το να πάτε στα ΕΛΤΑ για να στείλετε την απαντητική επιστολή χωρίς να έχετε καμιά υποχρέωση να το κάνετε, δεν μπορούμε παρά να θεωρήσουμε το βαθμό συμμετοχής καθόλου αυτονόητο.

Το ποσοστό της συμμετοχής και –κυρίως- η ισορροπημένη κατανομή των απαντήσεων σε ό,τι αφορά τα «κοινωνικο-δημογραφικά» στοιχεία, επιτρέπουν να δούμε την αντίστροφη αξιολόγηση σαν κάτι παραπάνω από μια απλή -αναμφίβολα σημαντική ούτως ή άλλως- καταγραφή των απόψεων εκείνων που συμμετείχαν σ’ αυτήν: όπως διαφαίνεται από τα αποτελέσματα, αναδεικνύονται ξεκάθαρα κάποιες τάσεις που δεν μπορούν να αγνοηθούν κατά την εκπροσώπησή μας σε συνδικαλιστικό επίπεδο, πόσο μάλλον από εκείνους που διαχειρίζονται την καθημερινότητά μας στον εργασιακό χώρο εκ μέρους της εργοδοσίας. Ιδιαίτερα δε καθώς στην αντίστροφη αξιολόγηση κληθήκαμε να εκφράσουμε αυτό που ήδη συμβαίνει, αυτό που ήδη θεωρούμε δεδομένο και πραγματικό, κι όχι να μιλήσουμε στη βάση αμφισβητούμενων υποθέσεων, για το τι πρόκειται να κάνουμε ή να πιστέψουμε κάποτε [κατ’ αντιστοιχία με απαντήσεις σε ερωτήσεις του τύπου: «Τι θα ψηφίζατε εάν οι εκλογές ήταν σήμερα»]. Άρα εδώ έχουμε να κάνουμε με μια πραγματική καταγραφή της εμπειρίας όσων απαντήσαμε.

Αν και, σε κάθε περίπτωση, οι απαντήσεις αφορούν πρωτίστως εκείνους/ες που τις δίνουν, η αναγωγή των αποτελεσμάτων στο σύνολο των εργαζομένων, στο βαθμό που ο καθένας/η καθεμιά από μας, με βάση την εμπειρία του/της στη μικρή μας κοινότητα και γνωρίζοντας καλά το κλίμα της, θα θεωρήσει ότι υπάρχει περιθώριο να γίνει, μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να έχουμε μια πρώτη απεικόνιση των θέσεων και των απόψεων που υπάρχουν ανάμεσά μας.

Από την πλευρά μας, δε θα κάνουμε καμιά αναγωγή στο σύνολο κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Η στάθμιση των αποτελεσμάτων θα προϋπέθετε να είχαμε στη διάθεσή μας στοιχεία τα οποία διαθέτει μόνο η διεύθυνση ανθρώπινου δυναμικού (κατανομή των εργαζομένων ανά ηλικία, έτη εργασίας, ύψος αμοιβών, κ.α.). Άλλωστε, είπαμε, προσπαθούμε να κάνουμε μια έρευνα με επιστημονικούς όρους και δε θα διακινδυνεύσουμε τη σοβαρότητά της προς χάριν του εντυπωσιασμού.

Σε κάθε περίπτωση, τα αποτελέσματα που θα εξαχθούν αφορούν τουλάχιστον τις απόψεις των 257 (και πλέον) εργαζομένων που συμμετείχαμε στην αντίστροφη αξιολόγηση. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Θα θέλαμε λοιπόν να σας ευχαριστήσουμε όλους και όλες θερμά για τη συμμετοχή σας, η οποία, τόσο από τον αριθμό των απαντητικών επιστολών, όσο και από την κατανομή των απαντήσεων ανά ερώτημα, είναι προφανές ότι ξεπέρασε παραταξιακά στεγανά (με βάση πάντα τα αποτελέσματα των περσινών εκλογών). Αυτό μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα παρότι η παραταξιακή ένταξη των ανθρώπων που συμμετείχαν δεν υπάρχει τρόπος να διαπιστωθεί και άρα να σταθμιστεί: δε ζητήσαμε από κανέναν να δηλώσει τι ψήφισε. Αυτό άλλωστε δεν αφορά ούτε εμάς, ούτε και καμία έρευνα που στόχο έχει να καταγράψει τις απόψεις όλων μας για την κατάσταση στον εργασιακό μας χώρο. Στις κοινωνικές έρευνες άλλωστε, η όποια απόπειρα στάθμισης δε γίνεται με βάση τις πολιτικές απόψεις, αλλά με βάση δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά (ηλικία, φύλο, εισόδημά, κ.α.).

Κυρίως όμως, όπως διαφάνηκε ήδη από τα πρώτα αποτελέσματα, η συμμετοχή ξεπέρασε τα στεγανά μίας και μόνο οπτικής για τα πράγματα. Αυτό ενισχύει την πεποίθηση ότι στην Τράπεζα υπάρχει κόσμος που, ανεξάρτητα με το τι ψηφίζει και πιστεύει, θέλει να εκφράσει τις απόψεις του και να συμμετάσχει ενεργά σε συλλογικές διεργασίες. Ένας κόσμος που δε θεωρεί δεδομένες και αναπόφευκτες τις δυσκολίες της εργασιακής του καθημερινότητας, που επιθυμεί να τις συζητήσει, ακόμα και να τις αλλάξει.

Το στοίχημα της αντίστροφης αξιολόγησης, το να μπορέσουμε να εκφράσουμε τους προβληματισμούς μας, επιτεύχθηκε. Το τι θα το κάνουμε μέσα στο Σύλλογό μας αυτό είναι ένα δεύτερο στοίχημα. Και αυτό θα το κερδίσουμε όλοι και όλες μαζί. Στο κάτω-κάτω, 257 άνθρωποι δεν είμαστε και λίγοι: μπορούμε και να συζητήσουμε και να προχωρήσουμε υλοποιώντας τις προτάσεις μας, μία από τις οποίες εξάλλου ήταν και η αντίστροφη αξιολόγηση.

Σε ό,τι αφορά τώρα εμάς: περάσαμε καλά, δεθήκαμε μεταξύ μας και κυρίως κάναμε κάτι που άξιζε τον κόπο. Η ιδέα για την αντίστροφη αξιολόγηση μετουσιώθηκε σε πράξη και διεκπεραιώθηκε σε όλα της τα στάδια, από μια ομάδα εργαζομένων που -πρωτοβουλιακά, αυτοοργανωμένα και μακριά από κάθε είδους εμπορευματική διαμεσολάβηση και κομματική ή άλλη χειραγώγηση- ανέλαβε και την έφερε σε πέρας παρά τις σημαντικές τεχνικές και άλλες δυσκολίες, ξεπερνώντας τα όποια κενά είχαμε στην τεχνογνωσία με τη μέθοδο της αλληλοδιδακτικής, μέσω πιο εξειδικευμένων φίλων, κυρίως όμως με αρκετή προσωπική δουλειά.

Με τα περιορισμένα μέσα που είχαμε στη διάθεσή μας, που δεν αφορούν μόνο την οικονομία του πράγματος, αλλά και τις ώρες που μπορέσαμε να διαθέσουμε ως κανονικοί/ες εργαζόμενοι/ες στην υλοποίηση μιας έρευνας τέτοιου μεγέθους, προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω από αυτό που λογικά θα μπορούσαμε. Και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε στην ίδια κατεύθυνση μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας, αλλά και μετά. Με τα λάθη και τις αδυναμίες μας.

Ο πήχης ανέβηκε σε ό,τι αφορά τόσο την Πρωτοβουλία όσο και το Σύλλογό μας γενικότερα. Κι όλοι/ες αποκομίσαμε κάτι από αυτό το εγχείρημα: εκείνοι/ες που βοήθησαν στην υλοποίησή του, εκείνοι/ες που συμμετείχαν εκφράζοντας τις απόψεις τους μέσα απ’ αυτό, αλλά κι εκείνοι/ες που απλώς επεξεργάστηκαν μέσα τους και συζήτησαν μεταξύ τους την καθημερινότητά μας στην Τράπεζα, χωρίς να συμμετάσχουν. Ακόμα κι αυτοί που πολέμησαν την αντίστροφη αξιολόγηση με πρωτόγνωρη σφοδρότητα, ακόμα κι η εργοδοσία, που μάλλον θα αναγκαστούν να δώσουν σημασία στις αδύναμες μεμονωμένες φωνές που όταν ακόυγονται όλες μαζί κάνουν αρκετό θόρυβο.

 Ευχαριστούμε θερμά όσους κι όσες συμμετείχαν στην αντίστροφη αξιολόγηση.

Ευχαριστούμε επίσης κι εκείνους/ες που θα ήθελαν να το κάνουν, αλλά δεν το έκαναν για λόγους που τους υπερέβαιναν.

Ζητάμε εκ των προτέρων την κατανόησή σας στην περίπτωση που δεν καταφέρουμε να έχουμε ολοκληρώσει την επεξεργασία των αποτελεσμάτων την Παρασκευή, 26/6, αν και αυτός είναι ο στόχος μας.

__________

Για τη διαδικασία επεξεργασίας

των στοιχείων της αντίστροφης αξιολόγησης 

Την Πέμπτη, 18 Ιουνίου, στις 4 μ.μ., θα βρισκόμαστε στο Εργαστήριο Πολιτικής Επικοινωνίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών [Ξενοφώντος 4, 6^ος όρ. -Σύνταγμα*], όπου και σας περιμένουμε για να κάνουμε μαζί την καταμέτρηση των απαντητικών επιστολών που συγκεντρώθηκαν.

Στη συνέχεια, θα προχωρήσουμε στην καταγραφή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης, σε τρεις Η/Υ που θα εγκατασταθούν ακριβώς γι’ αυτό το λόγο στην αίθουσα που θα μας φιλοξενήσει. Στη φάση αυτή, κάθε βοήθεια είναι σημαντική, καθώς στόχος μας είναι, παράλληλα, να γίνεται και η επαλήθευση της αντιστοιχίας των στοιχείων που θα περνιούνται στο πρόγραμμα με τις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια κι ο έλεγχος αυτός να γίνεται από ανεξάρτητους παρατηρητές.

Μετά από αυτή τη διαδικασία θα ακολουθήσει η ανακοίνωση του αριθμού των ερωτηματολογίων που συγκεντρώθηκαν και του οικονομικού απολογισμού της έρευνας.

 Σας περιμένουμε. Η παρουσία σας θα είναι τιμή για μας.

Ευχαριστούμε θερμά τους/τις συναδέλφους/ισσες που συμμετείχαν στη διαδικασία από την 1^η έως τη 12^η Ιουνίου.

ΥΓ. Θα υπάρχει καφές και ό,τι άλλο χρειάζεται από τους συνεταιρισμούς των Ζαπατίστας της Τσιάπας και άλλους αντίστοιχους (βλ. http://sporos.org/). Άρα, ελάτε με «άδεια χέρια».

* Η Ξενοφώντος είναι η 1^η παράλληλος της Όθωνος, ακριβώς στο ύψος της πλατείας Συντάγματος.

Για την αντίστροφη αξιολόγηση

Να υπενθυμίσουμε ότι σήμερα, Παρασκευή, 12 Ιουνίου, είναι η καταληκτική ημερομηνία για την αποστολή των ερωτηματολογίων (Για το ερωτηματολόγιο δείτε εδώ).

Ευχαριστούμε θερμά τους/τις συναδέλφους/ισσες που έχουν ήδη αποστείλει τις απαντητικές επιστολές, καθώς κι εκείνους/ες που πρόκειται να το κάνουν σήμερα.

 _________ 

Για τη διαδικασία

Θα περιμένουμε μέχρι την Τετάρτη, 17/6, ούτως ώστε να φτάσουν στη θυρίδα της Πρωτοβουλίας όλα τα ερωτηματολόγια που θα έχουν σταλεί μέχρι το τέλος της προθεσμίας.

Την Πέμπτη, 18/6, τα ερωτηματολόγια θα μεταφερθούν και θα ανοιχτούν στο Εργαστήριο Πολιτικής Επικοινωνίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών [Ξενοφώντος 4, 6^ος όρ. –Σύνταγμα], θα καταμετρηθούν και θα αρχίσει η καταγραφή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης. Η διαδικασία θα ξεκινήσει στις 4 μ.μ. και είναι ανοιχτή. Μπορείτε να παραστείτε απλώς ή και να βοηθήσετε στον έλεγχο των στοιχείων που θα περνιούνται στους Η/Υ. Μετά από αυτή τη διαδικασία θα ανακοινωθεί ο αριθμός των ερωτηματολογίων που συγκεντρώθηκαν και ο οικονομικός απολογισμός της έρευνας.

Η επεξεργασία των στοιχείων θα γίνει τις επόμενες μέρες, με τους ρυθμούς που δύνανται να την κάνουν οι φίλοι κι οι φίλες υποψήφιοι/ες διδάκτορες που μας βοηθάνε, οι οποίοι/ες, παρά τη δεδομένη προθυμία τους, είναι και φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες, κι άρα πραγματοποιούν την έρευνα αυτή στον ελεύθερο χρόνο τους, τον οποίο οφείλουμε να σεβαστούμε.

Την Παρασκευή, 26/6, ευελπιστούμε ότι θα είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα.

_________ 

Περί αξιοπρέπειας

Για εκείνους που έχουν διαμορφωθεί ως προσωπικότητες –και ως συνδικαλιστικές παρατάξεις- μέσα σε κομματικά γραφεία, είναι πολύ δύσκολο ακόμα και το να διανοηθούν ότι απλοί εργαζόμενοι/ες, από τη διοίκηση και το δίκτυο, από τα διπλανά γραφεία, μπορούν, αν το αποφασίσουν, να πάρουν το λόγο, με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται, και να μιλήσουν για την εργασιακή καθημερινότητά τους.

Και, για αυτούς, η όποια αντίστοιχη πρωτοβουλία –άρα και η Πρωτοβουλία- πρέπει να αποδοθεί κάπου, να χαρακτηριστεί ως το μακρύ χέρι κάποιου: αρχικά της –μειοψηφούσας- ΔΗΣΚ, στη συνέχεια του ΚΚΕ, μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και της ΔΑΚΕ και, προσεχώς, όταν εξαντληθεί το φάσμα των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων, και της Αλ Κάιντα. Οποιουδήποτε, αρκεί να «εξηγηθεί» το παράδοξο μιας Πρωτοβουλίας που κάνει πράγματα χωρίς να έχει έναν συνδικαλιστικό ή κομματικό «μπαμπά» από τον οποίο να αντλεί κάλυψη. Καμία κάλυψη. Εδώ είμαστε, με τα ονόματα και τα πρόσωπά μας.

Χωρίς καβάτζες. Χωρίς προσβάσεις στην εργοδοσία, τη διεύθυνση προσωπικού ή την πλειοψηφία του ΔΣ -την πλειοψηφούσα ΔΗΣΚ δηλαδή- για να επιλύσουν κανένα πρόβλημα μας ή να μας «προστατεύσουν».

Χωρίς καμία διασφάλιση. Εξού και το 10ωρο στη δουλειά στην Τράπεζα, κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, που μας πνίγει όπως όλους και όλες τους/τις υπόλοιπους/ες και δε μας αφήνει περιθώρια «ελεύθερου» χρόνου, στον οποίο να μπορούμε να ασχοληθούμε με την άνεσή μας με το συνδικαλισμό, αναλωνόμενοι/ες σε συνεχείς ανακοινώσεις. Γιατί εμάς ο συνδικαλισμός ΔΕΝ είναι μέσα στο οκτάωρό μας.

Χωρίς ταμεία (κομματικά, απεργιακά, κ.α.), χωρίς δημόσιο χρήμα, μυστικά κονδύλια, επιχορηγήσεις ή οποιουδήποτε είδους οικονομική «ενίσχυση» -άρα και έλεγχο από «ευγενικούς χορηγούς».

Ρεφενέ. Έτσι καλύπτουμε το οικονομικό κόστος των πρωτοβουλιών μας. Εξού και οι ανακοινώσεις-φωτοτυπία αντί ιλουστρασιόν φυλλαδίων, κι όλα τα άλλα όχι και τόσο εμφανίσιμα και εντυπωσιακά.

Χωρίς να τα ξέρουμε όλα. Κι έτσι, ρεφενέ, μέσω καλών φίλων, προσπαθούμε να κάνουμε μια έρευνα με επιστημονικούς και σοβαρούς όρους, καλύπτοντας μέσω εκείνων τα κενά που έχουμε εμείς στις γνώσεις μας. Θα ήταν προτιμότερο να πληρωνόταν αδρά μια εταιρεία από το ταμείο του ΣΥΤΑ για να το κάνει «τεχνοκρατικά» (χωρίς φυσικά να διασφαλίζεται καμιά αντικειμενικότητα στη διαδικασία, ο πελάτης παραγγέλνει ό,τι επιθυμεί); Ας το κάνουν έτσι εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τις ενέργειες του ΔΣ του Συλλόγου. Εμείς πάμε μέχρι εκεί που μπορούμε. Αλλά μέχρι εκεί θα πάμε.

Για να μη μείνουμε στη σιωπή. Το να μην αναγνωρίζεται μια θετική πρωτοβουλία κάποιων εργαζομένων είναι μέσα στα πλαίσια της –στενόμυαλης ίσως- παραταξιακής στρατηγικής. Δυστυχώς, στο δικό μας Σύλλογο, κάποιοι πάνε ακόμα πιο μακριά: η αντίστροφη αξιολόγηση καταδικάζεται και καλούμαστε να «μην απαντήσουμε». Δηλαδή, να μη μιλήσουμε.

Τι αντιπροτείνουν; Να μείνουμε στη σιωπή. Για μια ακόμα φορά. Για πόσα χρόνια ακόμα θα συνεχίσουμε να μένουμε στη σιωπή; Για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσουν κάποιοι να υπερασπίζονται αυτό το μοντέλο με αποφασιστικότητα μεγαλύτερη από αυτή με την οποία υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας; Για πόσο ακόμα θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σαν υπηκόους τους;           

Κι η εργοδοσία; Η εργοδοσία μπορεί, για άλλη μια φορά, να γελάει: το προεδρείο φροντίζει για μια ακόμη φορά ο σύλλογος να αναλωθεί σε εσωτερικές διαμάχες και τα πραγματικά ζητήματα να μείνουν πίσω, να μην καταγραφούν, να μην αναδειχθούν.

Αν κάποιοι θέλουν να παίξουν αυτό το ρόλο, ας το κάνουν. Θα έχουν αναμφίβολα κάποια επιτυχία ως συνήθως. Εμείς προχωράμε και κάνουμε αυτό που πιστεύουμε. Και θα φτάσουμε μέχρι εκεί που μπορούμε, όσοι και όσες επιθυμούμε να πάμε παραπέρα.

Η διαφορά είναι διαφορά. Και δεν κρύβεται.

________________________

  Προς εκείνους που συντάσσουν και υπογράφουν τις ανακοινώσεις του ΔΣ

Τους οποίους καλούμε –ξανά- στην καταμέτρηση των ερωτηματολογίων, όπως άλλωστε κι όλα τα μέλη του ΔΣ

Επειδή, όσο κι αν κατά καιρούς παρουσιάζονται εξίσου υπερκομματικοί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ανήκουν στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη (πράγμα το οποίο εξάλλου, όποτε το καλούν οι συνθήκες, το προβάλλουν επαρκώς), θα έπρεπε να ξέρουν ότι τα πιστοποιητικά φρονημάτων έχουν καταργηθεί προ πολλού, κι ότι το «αποταξάμην [την ανανεωτική αριστερά, το κομμουνιστικό κόμμα, ή όποια άλλη πολιτική δύναμη]» ταιριάζει μάλλον σε διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα σε εκκλησίες κι όχι σε Συλλόγους. Υποπτευόμαστε, βάσιμα, ότι ακόμα κι αν, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, έμπαιναν μαζί μας στο παραβάν ή επιτηρούσαν την παραμονή μας στην παραλία από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου, θα συνέχιζαν να χρησιμοποιούν το ίδιο επιχείρημα, ταυτίζοντάς μας μια με τη μία και μια με την άλλη κομματική δύναμη. Και μια και φτάσαμε στην εποχή της χούντας και του εμφυλίου, να θυμίσουμε ότι τότε –και για αρκετά χρόνια μετά, κατά το μετεμφυλιακό κράτος- εκείνοι/ες από τους οποίους απαιτούνταν δηλώσεις μετανοίας όταν αρνούνταν να τις υπογράψουν το έκαναν κυρίως, όχι γιατί ήταν μέλη του ΚΚΕ –πολλοί άλλωστε απ’ αυτούς δεν ήταν-, αλλά γιατί δεν είχαν καμιά διάθεση να διαπραγματευτούν την αξιοπρέπειά τους.

Η Πρωτοβουλία γεννήθηκε πέρσι στο γκισέ και στο δρόμο. Εκεί υπάρχει, κι εκεί λογοδοτεί: στην εργασιακή καθημερινότητα και στους αγώνες για ένα καλύτερο, όχι αύριο αλλά, σήμερα. 

_______________________

1-12 Ιουνίου:

Μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά

Για τη γενική συνέλευση του Συλλόγου μας και το ερωτηματολόγιο

Γυρνώντας από τις κάλπες ή τις παραλίες, επιστρέφουμε στην ίδια εργασιακή πραγματικότητα όπου, όσο κι αν το εκλογικό αποτέλεσμα δημιουργεί προσδοκίες σε πολλούς ανάμεσά μας για το απώτερο μέλλον, άμεσα τίποτα δεν έχει αλλάξει και τα προβλήματα που βιώναμε μέχρι την προηγούμενη Παρασκευή μάς περιμένουν κι από σήμερα.

Η αλλαγή προϋποθέτει τη δική μας ενεργή συμμετοχή, σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου, αλλά πρωτίστως στους χώρους όπου εργαζόμαστε και, άρα, ζούμε για πάρα πολλές ώρες κάθε μέρα.

Για το δικό μας εργασιακό χώρο λοιπόν:

1-12 ιουνίου: Αντίστροφη αξιολόγηση

 Για το ερωτηματολόγιο δείτε εδώ

Η αντίστροφη αξιολόγηση, η διαδικασία αξιολόγησης από εμάς της Τράπεζας και των συνθηκών εργασίας και ζωής που μας προσφέρει συνεχίζεται. Η συμμετοχή μέχρι τώρα είναι παραπάνω από ικανοποιητική, με μια ανταπόκριση που φαίνεται, κρίνοντας από τον αριθμό των ερωτηματολογίων που έχουν ήδη συγκεντρωθεί, να ξεπερνάει τα παραταξιακά στεγανά. Δεν πρόκειται άλλωστε για ένα είδος ψηφοφορίας, αλλά για μια προσπάθεια καταγραφής όλων των διαφορετικών απόψεων.

Να υπενθυμίσουμε ότι η τελική ημερομηνία για την αποστολή είναι Παρασκευή, 12 Ιουνίου.

Στο σημείο αυτό, αφού ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου μας για τη μεγάλη σημασία που έδειξε ότι αποδίδει στο ερωτηματολόγιο, με –ολόκληρη- την ανακοίνωση 87 και με τη σχετική αναφορά του στην 88 (θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το «δημοσκόποι» εμάς αφορούσε κι όχι εταιρίες τύπου V-PRC, MRB, κ.α. αν και σ’ αυτή την περίπτωση η αναφορά αυτή θα αποκτούσε νόημα), θα πρέπει να σημειώσουμε ότι:

Οι απαντήσεις στην επίθεση που δεχθήκαμε και την απόπειρα ουσιαστικά λογοκρισίας από πλευράς του προεδρείου του Συλλόγου, επιλέξαμε να δοθούν μετά το τέλος της διαδικασίας. Θα ήταν ίσως προς το συμφέρον του εγχειρήματος από πλευράς τακτικής, μετά από το ολίσθημα του προεδρείου, να διατηρούμε το θέμα κάθε μέρα στην επικαιρότητα με έναν πόλεμο ανακοινώσεων. Δεν μας ενδιαφέρει, ωστόσο, να λειτουργούμε με όρους [παρα-]πολιτικού μάρκετινγκ σε βάρος των συναδέλφων/ισσών που ξεκλέβουν με δυσκολία κάποια λεπτά από την πίεση της δουλειάς τους για να τα αφιερώσουν στο διάβασμα μιας ανακοίνωσης. Παρά την αντίληψη που μπορεί να έχουν άλλοι παράγοντες, εμείς θεωρούμε ότι απευθυνόμαστε σε σκεπτόμενους/ες κι ελεύθερους/ες εργαζόμενους/ες που έχουν το κριτήριο να αξιολογούν τις θέσεις και τις προσπάθειες κάθε πλευράς χωρίς να χρειάζονται υποδείξεις.

Επειδή λοιπόν αυτή τη φορά το προεδρείο υπερέβη τα εσκαμμένα, θα χρειαστεί να επανέλθουμε για να δοθεί μια απάντηση στα «επιχειρήματά» του, όταν και όπως πρέπει.

Προς το παρόν αρκούμαστε στο να επισημάνουμε ότι:

Κάποια στιγμή, θα πρέπει να αποφασίσουμε όλοι ότι, στο συνδικαλισμό, οι όποιες παρατάξεις οφείλουν να έχουν ως κύριο στόχο τους την εργοδοσία και όχι τις άλλες φωνές. Και ότι οι διαφωνίες πρέπει να έχουν να κάνουν, όχι με το πώς φιμώνεται η μειοψηφία ενός ΔΣ από την πλειοψηφία του, αλλά με διαφορετικές προσεγγίσεις για τον κοινό στόχο, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της κοινότητάς μας, αυτής των εργαζομένων.

Αφού συμφωνήσουμε σ’ αυτόν τον κοινό στόχο, θα πρέπει τουλάχιστον να μάθουμε να αναγνωρίζουμε θετικές πρωτοβουλίες που δεν έτυχε να πάρουμε εμείς, ασκώντας τους ασφαλώς εποικοδομητική κριτική.

Το να βγάζει η κυρίαρχη παράταξη ενός ΔΣ ανακοίνωση (το ύφος της οποίας πιθανώς θα χαροποιούσε την εργοδοσία) για μια πρωτοβουλία μια άλλης παράταξης του ίδιου Συλλόγου, είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό. Πόσο μάλλον όταν την υπογράφει ως ΔΣ κι όχι ως παράταξη, καθιστώντας την έτσι καταγγελία ενός ΔΣ απέναντι στην πρωτοβουλία μιας συνιστώσας των εργαζομένων.

Η πλειοψηφία του ΔΣ είχε μια ακόμα ευκαιρία να αποδείξει έμπρακτα ότι η κριτική που κατά καιρούς της ασκείται για αυταρχική συμπεριφορά και για μη διασφάλιση του δικαιώματος έκφρασης των εργαζομένων είναι άδικη. Δυστυχώς, επιμένει να επιβεβαιώνει το εντελώς αντίθετο.

Λίγα λόγια για τη γενική συνέλευση του συλλόγου μας της 03-06-2009

(για τους/τις πολλούς/ες που, δυστυχώς, δεν ήταν εκεί)

 Η συμμετοχή

Η συμμετοχή ήταν μικρότερη από άλλες χρονιές. Η κινητοποίηση του προεδρείου του Συλλόγου άλλωστε ήταν πολύ περιορισμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή (πιθανότατα επειδή η φετινή συνέλευση δε συνοδευόταν από εκλογές). Επισκέψεις σε καταστήματα δεν έγιναν και η, μέσω ανακοίνωσης, «απειλή» για καταλήψεις κτιρίων όπου δε θα αποχωρούσαν οι εργαζόμενοι/ες στην ώρα τους, φυσικά δε λήφθηκε σοβαρά υπόψη από κανένα. Κάποια καταστήματα έκλεισαν στις 6 και στις 7, όπως κάθε μέρα, και η προσέλευση των εργαζόμενων από το δίκτυο ήταν, εκ των πραγμάτων, προβληματική. Στο μέλλον πρέπει να υπάρξει ένας προβληματισμός για πιθανή αλλαγή ημέρας και ώρας ώστε να διευκολύνονται και οι συνάδελφοι/-ισσές των εκτός λεκανοπεδίου κατ/των.

Από την άλλη, η ανώτατη διοίκηση της Τράπεζας παραβρέθηκε σύσσωμη: γενικοί διευθυντές, διευθυντές διευθύνσεων, περιφερειακοί, κ.α.. Θα ήταν άδικο να τους θεωρούμε όλους ένα, ορισμένοι όμως εξ αυτών καλό θα ήταν να θυμούνται τη συναδελφική τους ιδιότητα περισσότερο από μια φορά το χρόνο και να πράττουν ανάλογα.

Η διαδικασία

Φέτος, το τριμελές προεδρείο της Γενικής Συνέλευσης σκεπτόμενο, επιτέλους, την υστεροφημία του τήρησε (κάποια από) τα στοιχειώδη προσχήματα κατά τη διεξαγωγή της συνέλευσης. Η «προεδρική φρουρά» δεν αφέθηκε εντελώς ασύδοτη να βρίζει και να τρομοκρατεί όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, γεγονός που βέβαια πρώτα από όλα οφείλεται στην ύπαρξη μιας πιο συγκροτημένης παρουσίας συναδέλφων/-ισσών που μέχρι τώρα συνήθιζαν να προσέρχονται ατομικά και να περιορίζονται, αναγκαστικά, σε ρόλο παρατηρητών.

Αυτό που διαφάνηκε μέσα από τη διαδικασία είναι ότι έφτασε ο καιρός, αυτοί που χρόνια τώρα ξέρουν (όχι να μιλάνε αλλά) μόνο να φωνάζουν, να μάθουν πια και να ακούνε. Ίσως κάτι αλλάζει τελικά σε αυτόν το Σύλλογο.

Ο οικονομικός απολογισμός

Ως προς τα του οικονομικού απολογισμού οφείλουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Διαβάστηκε μια μακροσκελής έκθεση από το ένα μέλος της τριμελούς Ελεγκτικής Επιτροπής με μια σειρά από παρατηρήσεις. Δεν είναι ούτε πρόθεση ούτε αρμοδιότητά μας να την κοινοποιήσουμε ή να τη σχολιάσουμε. Ως προς τη διαδικασία της ψηφοφορίας, όμως, έχουμε να επισημάνουμε ότι κακώς – τόσο βάσει καταστατικού όσο και βάσει κοινής λογικής-  αυτή έγινε φανερή, δια ανατάσεως των χειρών, και όχι μυστική, σε κάλπη, όπως αυτή του διοικητικού απολογισμού. Και αφού έγινε έτσι, στη συνέχεια αντί να καταμετρηθούν τα «ναι» και τα «λευκά» (που οπωσδήποτε δεν ήταν πλειοψηφικά αλλά ούτε και αμελητέα) έγινε μια αστραπιαία εκτίμηση «με το μάτι» που κατέληξε στο αποτέλεσμα «σχεδόν παμψηφία».

Το να μην μπορεί να γίνει μια κανονική ψηφοφορία με ένα αποτέλεσμα που να καταγράφεται στα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης δεν είναι ιδιαίτερα τιμητικό για τη λειτουργία του Συλλόγου μας. Η για πολλοστή φορά –σε συνεδριάσεις Δ.Σ. και σε Γενικές Συνελεύσεις- επαναλαμβανόμενη επίσπευση των διαδικασιών ελέγχου επί των οικονομικών δεν αφήνει και τις καλύτερες εντυπώσεις.

Ο διοικητικός απολογισμός

Το ενθαρρυντικό ήταν ότι, αυτή τη φορά, το λόγο πήραν περισσότεροι συνάδελφοι (δυστυχώς όχι και συναδέλφισσες), κάποιοι νέοι και κάποιοι παλαιότεροι που σπάνια μέχρι τώρα μιλούσαν δημοσίως, εκτός από τους «παραδοσιακούς» συνδικαλιστές που μονοπωλούν εδώ και χρόνια όλες τις λειτουργίες του Συλλόγου.

Το άσχημο ήταν ότι, όταν άρχισαν να τίθενται και κάποια πραγματικά ενδιαφέροντα ζητήματα, η αίθουσα είχε ήδη, σε μεγάλο βαθμό, αδειάσει.

Σε κάθε περίπτωση, το ότι ο αριθμός των αρνητικών ψήφων από μονοψήφιος που ήταν σταθερά τα τελευταία 7 τουλάχιστον χρόνια αυξήθηκε σε 50, έχει, αν μη τι άλλο, σημασία. Και για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση των ημερών, ελπίζουμε οι διοικούντες το Σύλλογο να «έλαβαν το μήνυμα».

Εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά

και –προφανώς- θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και μετά τη 12^η Ιουνίου.

Αντίστροφη Αξιολόγηση

Το ερωτηματολόγιο που φτάνει σήμερα στα χέρια σας είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που έγινε από συναδέλφους και συναδέλφισσες της Πρωτοβουλίας σε συνεργασία με ομάδα υποψηφίων διδακτόρων του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σκοπός του είναι η καταγραφή της πραγματικής κατάστασης των εργαζομένων στην Τράπεζα, η αποτύπωση της οποίας εξάλλου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να τεθεί κάποτε ένα πλαίσιο διεκδικήσεων που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές μας ανάγκες.

Ενώ η συζήτηση που διεξάγεται γύρω μας αφορά τις ευρωεκλογές και το μέλλον μιας άλλης κοινότητας, ευρύτερης, εμείς οφείλουμε να μιλήσουμε για το παρόν της δικής μας μικρής κοινότητας και για τα προβλήματά της. Σε μια πραγματικότητα όπου η κυρίαρχη συνθήκη είναι ο αποκλεισμός των εργαζομένων από τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, ακόμα και αυτών του Συλλόγου τους, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποτυπωθεί η άποψη του/της καθενός/καθεμιάς από μας για την κατάσταση που βιώνουμε στην εργασιακή μας καθημερινότητα.

Σε μια κοινότητα που λειτουργεί με πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες, η διατύπωση άποψης και η άσκηση κριτικής οφείλει να γίνεται από και προς όλες τις κατευθύνσεις. Κανείς δεν έχει το αλάθητο και κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής. Όλοι και όλες εμείς, εδώ και πολλά χρόνια, υποκείμεθα σε μια μονομερή αξιολόγηση, από την πλευρά της Διοίκησης, με κριτήρια που συχνά καθορίζονται αυθαίρετα, από ανθρώπους που δεν έχουν κάτσει ούτε μία μέρα στο γκισέ. Ενώ, εμείς, απ’ την άλλη, δεν έχουμε το δικαίωμα να αξιολογήσουμε τις πράξεις και τις επιλογές της Διοίκησης που επιδρούν άμεσα στη διαμόρφωση της καθημερινότητάς μας, στους χώρους εργασίας αλλά και έξω από αυτούς, μετά τη λήξη ενός οχτάωρου που όλο και «ξεχειλώνει» και δεν μπορεί να είναι όλη μας η ζωή.

Εάν είχαμε να κάνουμε με κάποιους πραγματικά τεχνοκράτες μάνατζερ που να λειτουργούν πάνω σε αμερικανικά πρότυπα, η διαδικασία αυτή θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει από την πλευρά της ίδιας της Τράπεζας προκειμένου, στη βάση της δικής της λογικής, να βγάλει συμπεράσματα που να βοηθούν στη χάραξη του επιχειρησιακού της σχεδιασμού, αλλά και για να δώσει στους/στις εργαζόμενους/ες την αίσθηση (και μόνο) της «συμμετοχής» σε αυτόν, με σκοπό να καλλιεργήσει την «ταύτισή» τους με την επιχείρηση. Στην περίπτωσή μας όμως, η Διοίκηση λειτουργεί με έναν τρόπο που συνδυάζει τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό με τον ανατολικό δεσποτισμό, απαξιώνοντας πλήρως, και τυπικά και επί της ουσίας, τον εργαζόμενο και καθιστώντας τον τελευταίο τροχό της αμάξης, ένα απλό εκτελεστικό όργανο, απρόσωπο, που δεν μπορεί να έχει γνώμη. Οι εργαζόμενοι/ες όμως στην Τράπεζα, όπως και οι πελάτες, είναι οι φυσικοί κριτές της λειτουργίας της, καθώς είναι αυτοί που την υλοποιούν κάθε μέρα και άρα οι πλέον κατάλληλοι για να επισημάνουν τις θετικές και τις αρνητικές πλευρές της.

Η αξιολόγηση βέβαια από μόνη της δε λέει τίποτα: σε άλλες Τράπεζες γίνεται ήδη, οργανωμένη από τη Διοίκηση. Μια τέτοιου τύπου αξιολόγηση ΔΕΝ μπορεί να υποκαταστήσει αυτή που πρέπει να γίνεται από την πλευρά των εργαζομένων: γιατί, εδώ, στην αντίστροφη αξιολόγηση, οι εργαζόμενοι/ες παίρνουν το λόγο χωρίς να τους τον «παραχωρεί» κανείς και γι’ αυτό το περιεχόμενο είναι άλλο και η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων διαφορετική. Θα ήταν ασφαλώς καλύτερο η διαδικασία αυτή να γινόταν από τον ίδιο το Σύλλογο: ένα Σύλλογο που να ενδιαφέρεται για τη γνώμη των μελών του και να προσπαθεί πραγματικά να την εκφράσει. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα γίνει κάποτε. Προς το παρόν, πάμε μόνοι/ες μας.

Η διαδικασία

Προσπαθήσαμε ώστε το ερωτηματολόγιο να είναι περιεκτικό, αλλά συνάμα και αναλυτικό, χωρίς γενικεύσεις και απλουστευτικά σχήματα, με ένα εύρος απαντήσεων που να δίνει τη δυνατότητα στον καθένα/στην καθεμιά να προσδιορίσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια την άποψή του/της.

Αναγνωρίζοντας τις αντικειμενικές δυσκολίες, επιλέξαμε μια διαδικασία αποστολής και συλλογής πιο χρονοβόρα και δαπανηρή από την αποστολή ενός απλού e-mail, που όμως διασφαλίζει τόσο την εγκυρότητα της διαδικασίας όσο και την πλήρη τήρηση της ανωνυμίας.

Έτσι, το ερωτηματολόγιο φτάνει στα χέρια σας μαζί με ένα φάκελο απαντητικής επιστολής, το τέλος της οποίας θα πληρωθεί –«ρεφενέ»- από τα μέλη της Πρωτοβουλίας. Εσείς, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε, είναι να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο, να το βάλετε στο φάκελο και να το ρίξετε σε ένα κουτί των ΕΛΤΑ, ΧΩΡΙΣ να σημειώσετε σ’ αυτόν κανένα στοιχείο της ταυτότητάς σας.

Η διαδικασία της συλλογής ξεκινάει από σήμερα, Δευτέρα, 1 Ιουνίου, και ολοκληρώνεται την Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009. Οι φάκελοι θα πρέπει λοιπόν να φτάσουν στην ταχυδρομική θυρίδα που δημιουργήθηκε ειδικά γι’ αυτό το λόγο (αλλά θα εξακολουθήσει να υπάρχει και μετά για να διευκολυνθεί η επικοινωνία κι ο διάλογος) με σφραγίδα ταχυδρομείου μέχρι και τη 12^η Ιουνίου. Η προθεσμία αυτή τίθεται για έναν πρακτικό λόγο, κάποια στιγμή πρέπει να βγουν τα αποτελέσματα, αλλά και για έναν ουσιαστικό που έχει να κάνει με την εγκυρότητα της διαδικασίας: οι απαντήσεις πρέπει να συλλεγούν σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σχετικά μικρό, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι όλοι/ες απάντησαν υπό τις ίδιες συνθήκες.

Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η επεξεργασία των αποτελεσμάτων, στην οποία πάλι θα μας βοηθήσουν οι υποψήφιοι διδάκτορες του Πανεπιστημίου Αθηνών που ειδικεύονται στο αντικείμενο.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν μόλις ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, τόσο στο μπλογκ όσο και με μέιλ.

Το εγχείρημα δεν είναι από τα εύκολα. Προχωράμε όμως σ’ αυτό γιατί πιστεύουμε ότι έχει σημασία για όλους και όλες μας.

Ευχαριστούμε προκαταβολικά για τη συμμετοχή σας

 1-12 Ιουνίου:

Μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά

Πρώτοι στη δουλειά, πρώτοι στον αγώνα (απαρχαιωμένο σύνθημα της ΚΝΕ και τωρινό σύνθημα του ΣΥΤΑ)

Η εργασία απελευθερώνει («Arbeit macht frei», η επιγραφή στην είσοδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Νταχάου, ίσως το αυριανό σύνθημα του ΣΥΤΑ)

Μετά από 1 χρόνο συμμετοχής στις διεργασίες του Δ.Σ. του ΣΥΤΑ, οφείλουμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις.

Ποιος είναι, τελικά, ο ρόλος του Συλλόγου σε μια Τράπεζα που:

• Δεν αναγνωρίζει συλλογικές συμβάσεις, διαιτητικές αποφάσεις και υποχρεώσεις όπως το ενιαίο μισθολόγιο και το ασφαλιστικό
• Δεν πληρώνει υπερωρίες και παραβιάζει συστηματικά το ωράριο
• Αδιαφορεί πλήρως για την ταλαιπωρία που υφίστανται οι συνάδελφοι και οι πελάτες από την έλλειψη οργάνωσης και την προχειρότητα των αμφιλεγόμενων εφαρμογών της, όπως το νέο οργανόγραμμα
• Προσλαμβάνει εργαζόμενους έξω από τον Κανονισμό Προσωπικού, άλλους με ελαστικές σχέσεις και χωρίς πλήρη εργασιακά δικαιώματα και άλλους με πλουσιοπάροχα πακέτα
• Υποβαθμίζει συστηματικά το προσωπικό των καταστημάτων και επεκτείνει την αναξιοκρατία
• Παραγκωνίζει δοκιμασμένους συναδέλφους με πολυετή προσφορά στην Τράπεζα

Τα παραπάνω και πολλά άλλα ακόμα φαίνεται πως δεν ενδιαφέρουν το προεδρείο του Συλλόγου μας, του οποίου οι κύριες δράσεις τους τελευταίους μήνες είχαν να κάνουν με την εκδρομή, τις κοπές πιτών ανά την Ελλάδα (που συνεχίζονταν μέχρι και τον περασμένο μήνα- ελπίζουμε να έχουν πια ολοκληρωθεί), τη χοροεσπερίδα που σημείωσε τη «συνήθη λαμπρή επιτυχία» και κάπου ενδιάμεσα τη συμμετοχή στη γενική απεργία της 2ας Απρίλη για την οποία κυκλοφόρησε μια «εκρηκτική» ανακοίνωση με ψηφιακά πυροτεχνήματα και στη συνέχεια αφέθηκε, ως συνήθως, στην τύχη της.

Οι επικείμενες ευρωεκλογές, σε συνάρτηση με τη γνωστή εσωτερική διαμάχη των δύο παρατάξεων που πρόσκεινται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επιβάλλουν σε κάποιους την υιοθέτηση ενός πιο «αγωνιστικού» προφίλ, με οικτρά, ωστόσο, αποτελέσματα.

Έτσι λοιπόν, ακριβώς ένα χρόνο μετά την προηγούμενη, κυκλοφορεί και πάλι ανακοίνωση με την υπογραφή ΔΗΣΚ με στόχο, μέσα από τις συνήθεις μπηχτές και υπονοούμενα, να φανεί ποιος έχει τις πιο πολλές «άκρες» στη Χαριλάου Τρικούπη.

Αναγγέλλεται, με τυμπανοκρουσίες και καθυστέρηση 5 μηνών, το άνοιγμα του απεργιακού ταμείου που- έπειτα από πρότασή μας και παρά τις αρχικές αντιρρήσεις κάποιων στο προεδρείο που θεωρούν ότι το απεργιακό ταμείο μπορεί να καλύπτει οποιοδήποτε άλλο έξοδο (εορταστικές εκδηλώσεις, πολιτιστικά και άλλα που ίσως δεν ξέρουμε) πλην της ενίσχυσης των απεργών συναδέλφων- είχε ήδη από το Δεκέμβριο αποφασιστεί στο Δ.Σ..

Στη συνέχεια, και με αφορμή την κυκλοφορία της εγκυκλίου 3540 για τον προγραμματισμό υπερωριών, θυμούνται πάλι το ζήτημα του ωραρίου, όταν για τις οφειλόμενες από πέρσι απλήρωτες υπερωρίες όχι απλά αδρανούν αλλά και σαμποτάρουν κάθε προσπάθεια για αγωνιστική διεκδίκησή τους (ακόμα και αυτές που είχαν, υποτίθεται, οι ίδιοι προτείνει). Τώρα στην ανακοίνωση Νο 83 (αυτή με τις στρουθοκαμήλους) προχωράει κάνοντας σύσταση στη Διοίκηση «να γίνει αποτελεσματικότερη». Μετά από αυτό, η εργοδοσία κλονίστηκε συθέμελα και πλέον συμμορφώνεται πλήρως στις υποχρεώσεις της…

Θα χρειαστούν πολύ περισσότερα από αυτά για να ανατραπεί η παγιωμένη πλέον μέσα στην Τράπεζα – και όχι μόνο- πεποίθηση ότι οι σχέσεις του προεδρείου του ΣΥΤΑ με τη Διοίκηση είναι υπέρ του δέοντος στενές.

Τέλος να αναφέρουμε και τις εντυπώσεις μας από την επίσκεψή μας- και όχι mystery shopping- στο «κατάστημα-όνειδος» της Τράπεζας, σύμφωνα πάντα με το ανώτατο διοικητικό στέλεχος με τις ωραίες ατάκες. Εμείς συναντήσαμε ένα κατάστημα εμφανίσιμο και τακτοποιημένο, με καλή παρουσία στην τοπική αγορά και με συναδέλφους/ισσες ευπρεπείς κι εξυπηρετικούς/ές. Ίσως όλα αυτά να μη μετράνε για όσους θεωρούν ως κύρια εργασιακά προσόντα τη ρουφιανιά, το γλείψιμο και την υποταγή. Καθώς όμως δεν πρόκειται να λειτουργήσουν τα καταστήματα οι ίδιοι με τους ευνοούμενους τους, καλό θα ήταν να είναι κάπως πιο φειδωλοί στους χαρακτηρισμούς απέναντι στους συναδέλφους/ισσες που παράγουν την υπεραξία από την οποία καρπώνονται τις, διόλου ευκαταφρόνητες, απολαβές τους.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

Υ.Γ. Σκηνές πανικού εκτυλίχθηκαν χθες το απόγευμα στην Ομήρου κατά την επίσκεψη ελεγκτών της Επιθεώρησης Εργασίας. Ελπίζουμε πως δε χρειάστηκε να κλειστούν συνάδελφοι σε ψυγεία όπως έγινε πριν από λίγο καιρό με τις εργάτριες στη Νάουσα. Έτσι κι αλλιώς, τα δικά μας «ψυγεία» είναι πιο άνετα και χωρούν περισσότερους.

ΜΕΡΕΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΦΑΣΟΛΑΔΑΣ

Διαγωνισμός φασολάδας από την Αμερικανική Γεωργική Σχολή

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε και φέτος ο 16ος Διαγωνισμός Φασολάδας που διοργανώθηκε από την Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση της Φασολάδας πραγματοποιήθηκε στον πανέμορφο χώρο του οινοποιείου «Κελάρι Παπαχρήστου» χορηγού της εκδήλωσης, στην Παλλήνη Αττικής.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιουδήποτε οργανογράμματος ή business plan αποτελεί ο σεβασμός στον άνθρωπο/εργαζόμενο. Δυστυχώς, εδώ και καιρό η Διοίκηση της Τράπεζάς μας αποδεικνύει ότι όχι μόνο δε σέβεται αλλά μάλλον εκδικείται τους/τις εργαζόμενους/ες σε αυτήν. Ίσως επειδή όταν ανέλαβε τη διαχείριση, βρήκε ένα προσωπικό με ανεκτά συλλογικά εργασιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα ενώ θα προτιμούσε ένα προσωπικό κατακερματισμένο και επισφαλές, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, πλήρη ασφάλιση και συνδικαλιστική κάλυψη.

Η προχειρότητα και η γενικευμένη σύγχυση που διακρίνει τις διαδικασίες μετάβασης στη νέα οργανωτική δομή επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο ότι η αλλαγή αυτή έγινε από την πλευρά της Διοίκησης με μοναδικό σκοπό το να παρουσιάσει κάποιο έργο. Από εκεί και πέρα, η πιθανή επιτυχία του εγχειρήματος θα πιστωνόταν στους πεφωτισμένους εμπνευστές του ενώ πιθανή αποτυχία θα χρεωνόταν στους και στις εργαζόμενους/ες που φάνηκαν ανίκανοι/ες να το εφαρμόσουν.

Εμείς από την άλλη, ζώντας την καθημερινή εργασιακή πραγματικότητα, πιστεύουμε το ακριβώς αντίθετο. Ότι δηλαδή η όποια επιτυχία του εγχειρήματος θα είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά και μόνο της υπερπροσπάθειας των εργαζομένων και μάλιστα ενάντια στα προσκόμματα που η ίδια η Διοίκηση δημιουργεί. Όπως τη μεγάλη έλλειψη ταμιών για την οποία η Τράπεζα αποποιείται τις ευθύνες της και λίγο-πολύ θεωρεί υπεύθυνους τους υπόλοιπους υπαλλήλους που δεν έχουν δουλέψει ταμείο. Την αποψίλωση των ΚΛΤ που έχουν απομείνει με 4 έως 5 άτομα που αγκομαχούν για να αντεπεξέλθουν τόσο στον όγκο όσο και στο εύρος των εργασιών και όπου άδειες και ασθένειες απαγορεύονται δια ροπάλου. Την ανασφάλεια από τις διαρκείς μετακινήσεις που έχουν φθάσει πια να ανακοινώνονται τηλεφωνικά ή δι’ αντιπροσώπου και να εκδίδονται αναδρομικά ετεροχρονισμένα υπηρεσιακά για το νομότυπο του πράγματος. Την ανυπαρξία οποιασδήποτε κατάρτισης με την παράλληλη ανάθεση πληθώρας αρμοδιοτήτων σε κάθε εργαζόμενο/η ξεχωριστά που έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου όλοι και όλες με το ακουστικό στο χέρι προσπαθούν να βγάλουν άκρη για το πώς θα διεκπεραιωθούν οι λειτουργίες των τμημάτων που έχουν αναλάβει. Την, κατά παράβαση κάθε κανονιστικού πλαισίου [Απαιτείται πρόβλεψη για άμεση ή έμμεση εμπλοκή δύο τουλάχιστον λειτουργών του πιστωτικού ιδρύματος σε κάθε δραστηριότητα ή ελεγκτική λειτουργία (four eyes principle) μέχρι την ολοκλήρωσή της, ΠΔΤΕ 2577/2006], ενοποίηση εκτελεστικών και ελεγκτικών λειτουργιών που λειτουργεί εδώ και καιρό σαν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Τράπεζας.

Η Τράπεζα διασφαλίζει καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, παρέχοντας ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες σε όλους, με στόχο την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ του εργασιακού χρόνου και της προσωπικής ζωής των εργαζομένων. (Κώδικας Ηθικής Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας § 1.3)

Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε το κατά πόσο η Τράπεζα εκπληρώνει το στόχο που θέτει η ίδια, εκτός αν ως ισορροπία νοείται η 12ωρη εργασία με ενδιάμεσα 12ωρα διαλείμματα για τη στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργασιακής μας δύναμης. Φαίνεται όμως πως ούτε αυτό αρκεί, σύμφωνα με κορυφαίο διοικητικό στέλεχος που εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι διερχόμενος στις 19:30 από κατάστημα βρήκε μόνο έναν υπάλληλο που εξακολουθούσε να εργάζεται. Ειδικά στα ΕΚ, όπως είχαμε προβλέψει και σίγουρα όχι επειδή διαθέτουμε μαντικές ικανότητες, δε μιλάμε πια για παραβίαση αλλά για ανυπαρξία ωραρίου. Για το πόσες από αυτές τις υπερωρίες θα πληρωθούν τελικά, η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε και πολύ αισιόδοξοι, ο πρότερος βίος της Διοίκησης στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια.

Όπως επίσης δικαιούμαστε -ή μάλλον οφείλουμε- να διατηρούμε επιφυλάξεις έναντι υποτιθέμενων προφορικών δεσμεύσεων της Διοίκησης για στελέχωση των ΕΚ με 12 και των ΚΛΤ με 6 άτομα τουλάχιστον, από τη στιγμή που όλοι και όλες θυμόμαστε πώς πέρυσι ζητούσε την υπομονή και την κατανόησή μας για τις (προσωρινές) ελλείψεις σε προσωπικό που θα καλύπτονταν με προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ τον Οκτώβριο και δε χρειάζεται να θυμίσουμε ποια ήταν η κατάληξη.

Η Τράπεζα απαιτεί να φερόμαστε ως δουλοπάροικοι απέναντί της (με αντάλλαγμα μια προσωρινή υπογραφή για να χρυσωθεί το χάπι) και ως αρπακτικά έναντι του κοινού (για το οποίο η επίσημη πλέον γραμμή είναι να το «κατασπαράζουμε» με το που περνά την πόρτα του κατ/τος). Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κλάδος μας έχαιρε σεβασμού από το σύνολο της κοινωνίας, καθώς βρισκόταν στην πρωτοπορία των εργατικών κινητοποιήσεων και οι κατακτήσεις μας γίνονταν οδηγός για διεκδικήσεις άλλων κλάδων εργαζομένων. Η σχέση αυτή έχει αλλάξει και η στερεότυπη εικόνα που έχει δημιουργηθεί για μας είναι αυτή του τραπεζικού-κυνηγού στόχων που έχει αντικαταστήσει το «καλημέρα» με το «καρτούλα έχετε;».

Η απόφαση για συμμετοχή ή μη στη μεθαυριανή απεργία έχει να κάνει με μια βασική επιλογή: αυτή του κοινωνικού ρόλου που διαδραματίζουμε ως τραπεζοϋπάλληλοι. Ως χειραφετημένοι εργαζόμενοι με επίγνωση της δύναμής τους, οι τραπεζικοί, κατακτήσαμε όλα αυτά (ενιαίο μισθολόγιο, συλλογικές συμβάσεις, κανονισμούς προσωπικού, ασφαλιστικά δικαιώματα) που ως άβουλοι ψευτογιάπηδες, ταυτισμένοι με τον εργοδότη τους και διαποτισμένοι με το μύθο του στελέχους (ή αλλιώς θέση διευθυντή στα 35 και θέση στο ψυγείο στα 40), κινδυνεύουμε να χάσουμε. Ως εκ τούτου, η επιλογή για μας είναι αυτονόητη.

Την Πέμπτη απεργούμε.

Για το οργανόγραμμα

Η αίσθηση αβεβαιότητας που διακατέχει τη διοικητική λειτουργία της Τράπεζας εδώ και καιρό και που εκδηλώθηκε ολοφάνερα με την σχεδόν πλήρη απουσία διοικητικής υποστήριξης σε έκτακτες καταστάσεις (χρηματοπιστωτική κρίση, γεγονότα Δεκεμβρίου), δεν φαίνεται να λαμβάνει τέλος με την ανακοίνωση της τροποποίησης του οργανογράμματος. Αφού προηγήθηκαν έντονες και μακροχρόνιες παρασκηνιακές διεργασίες -ανάλογες πιθανότατα με εκείνες του κυβερνητικού ανασχηματισμού του προηγούμενου μήνα- οι οποίες δημιούργησαν ένα διάχυτο κλίμα ανασφάλειας με αρνητικά αποτελέσματα για την ανάπτυξη των εργασιών της Τράπεζας, ήρθαν οι πολυαναμενόμενες αλλαγές για να επιβεβαιώσουν ότι ο μακροπρόθεσμος στρατηγικός σχεδιασμός της Διοίκησης για την πορεία της Τράπεζας εξακολουθεί να συνίσταται στο «βλέποντας και κάνοντας». Όσο για τις προτεραιότητες που εξυπηρετούν αυτές οι  αλλαγές δεν ξέρουμε πόσο σχετικές είναι με τις ανάγκες της Τράπεζας.

Προτεραιότητα δική μας ωστόσο πρέπει να είναι η συλλογική υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων όλων μας. Έτσι, αν για τις αλλαγές στο ανώτερο διοικητικό επίπεδο -με τις τοποθετήσεις σε θέσεις ουσιαστικά προσωποπαγείς να προηγούνται, ενώ το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αναζητείται ακόμα- μπορεί κανείς να αρκεστεί στο να χαμογελάσει με νόημα, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σοβαρά σε ό,τι αφορά τη μεταβολή της οργανωτικής διάρθρωσης του δικτύου: εδώ υπάρχουν σημαντικές παράμετροι με συνέπειες που μας αφορούν όλους και όλες.

Για την επιχειρησιακή επιτυχία της νέας οργανωτικής δομής μπορούν να υπάρξουν πολλά εκατέρωθεν επιχειρήματα, αλλά αυτή θα κριθεί ούτως ή άλλως στην πράξη. Όσον αφορά τη δική μας θέση, των εργαζομένων, όμως, στη δομή αυτή, είναι φανερό ότι ένας (βασικός) στόχος της τροποποίησης αυτής είναι η μείωση του λειτουργικού κόστους της εργασίας μέσω της συμπίεσης των συνολικών αμοιβών. Η κατηγοριοποίηση των καταστημάτων φαίνεται πως θα οδηγήσει στη δημιουργία εργαζομένων δύο ταχυτήτων σ’ αυτά. Από τη μία, τα «στελέχη» των επιχειρηματικών κέντρων, χωρίς ωράριο ή οποιεσδήποτε απαιτήσεις, δεδομένου ότι θα κατέχουν «προνομιούχες» θέσεις για τις οποίες θα δίνονται μάχες και από την άλλη, η πλειοψηφία των εργαζομένων στα καταστήματα λιανικής που θα λειτουργούν ως διεκπεραιωτές της χρηματοοικονομικής «λάντζας» χωρίς περαιτέρω προοπτικές.

Οι αλλαγές αυτές αποτελούν μέρος μιας γενικότερης πολιτικής των τραπεζών που, στο όνομα της κρίσης, και, αφού δέχθηκαν την κρατική ενίσχυση ρευστότητας, επανέρχονται με μια επιθετική αναδιάρθρωση εφαρμόζοντας και εντατικοποιώντας τις ίδιες παλιές πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση, τη χωρίς όριο εκμετάλλευση κοινού και εργαζομένων. Το να μπει φραγμός στην πορεία αυτή δεν είναι πλέον ένα ιδεολογικό ή συνειδησιακό καθήκον απλά, αλλά όρος επιβίωσης και υπέρβασης της κρίσης.

Για την επιχειρησιακή σύμβαση

Δεν θεωρούμε αναγκαίο το σχολιασμό του οικονομικού σκέλους της υπογραφείσας επιχειρησιακής σύμβασης, αφού καθένας και καθεμία από εμάς μπορεί να υπολογίσει και να κρίνει το κατά πόσο είναι ικανοποιητικές οι αυξήσεις που προβλέπονται σε αυτή (λίγο πάνω από 2% σε ετήσια βάση, με το μέσο ετήσιο δείκτη πληθωρισμού για το 2008 να κλείνει στο 4,2%). Σε θεσμικό επίπεδο, όμως, η εισαγωγή του όρου που περιγράφει εντελώς αόριστα τη σύσταση επιτροπής για την τροποποίηση του Φύλλου Ποιότητας δεν μπορεί παρά να γεννά προβληματισμούς. Προηγούμενες απόπειρες τροποποίησης του Φ.Π. κινούνταν στην κατεύθυνση της σύνδεσης της αξιολόγησης με τη στοχοθεσία. Η αξιολόγηση αυτού του τύπου είναι μια διαδικασία ελέγχου και χειραγώγησης, με κριτήρια που καθορίζονται αυθαίρετα από την εργοδοσία (της οποίας λύνονται έτσι τα χέρια για περαιτέρω διακρίσεις και άδικους υποβιβασμούς), που οδηγεί στην υπονόμευση της συναδελφικής αλληλεγγύης και την επικράτηση του άκρατου ανταγωνισμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Σε κάθε περίπτωση, ένα τέτοιο μείζον ζήτημα, που αφορά την υπηρεσιακή εξέλιξη του συνόλου των συναδέλφων, δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα μιας επιτροπής που συνεδριάζει εν κρυπτώ, αλλά πρέπει να είναι αντικείμενο ενός ευρύτατου διαλόγου μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών (όπως το Γενικό Συμβούλιο του Συλλόγου, το οποίο το Προεδρείο του ΣΥΤΑ δεν έχει συγκαλέσει κατά παράβαση τόσο του Καταστατικού όσο και των επανειλημμένων σχετικών του δεσμεύσεων).

Για τις υπερωρίες

«Ή με τις υπερωρίες ή με τα μπόνους» ήταν αυτολεξεί ή απάντηση της Διοίκησης σε σχετικό ερώτημα μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου σε παλαιότερη συνάντηση. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το δίλημμα ήταν ανύπαρκτο αφού δεν υπήρχε και δυνατότητα επιλογής – περίπτωση στην οποία, πιθανότατα, η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων θα προτιμούσε την καταβολή των κανονικών δεδουλευμένων από την προσμονή ενός φιλοδωρήματος στο τέλος του έτους. Τελικά, ως γνωστό, η κρίση συμπαρέσυρε και τα μπόνους, την περικοπή των οποίων λάβαμε μαζί με τις ευχές του Προέδρου. Φυσικά, η απόφαση αυτή δεν επιδέχεται ενστάσεις και κανένας δεν μπορεί να απαιτήσει την καταβολή τους, εφόσον, ως γνωστόν, «η παροχή bonus αποτελεί οικειοθελή παροχή της Διοίκησης της Τράπεζας και δεν αποτελεί μέρος των τακτικών αποδοχών».

Τώρα που ο μύθος των μπόνους μας τελείωσε, ήρθε πάλι ο καιρός να θυμηθούμε τα αυτονόητα, όπως ότι έχουμε υπογράψει συμβάσεις εργασίας κι όχι έργου, που προβλέπουν παροχή από μέρους μας εργασίας εντός συγκεκριμένου ωραρίου, η υπέρβαση του οποίου πρέπει να αμείβεται ανάλογα, κάτι που δε συμβαίνει στην Τράπεζα εδώ και αρκετούς μήνες. Επειδή είναι σίγουρο ότι η Διοίκηση δεν πρόκειται να σπεύσει από μόνη της να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, είναι υπόθεση του Συλλόγου μας να το διεκδικήσει.

Για την Κωνσταντίνα

Το ότι πιθανότατα όλοι κι όλες γνωρίζουμε ποια είναι η Κωνσταντίνα Κούνεβα και τι της συνέβη είναι μια μικρή αλλά σημαντική νίκη του αυτόνομου εργατικού κινήματος. Ήταν η συμπαράσταση και αλληλεγγύη των απλών εργαζομένων που έφερε και κρατά στο προσκήνιο την υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης εναντίον της από εργοδοτικούς μπράβους, την οποία αρχικά η αστυνομία έσπευσε να στείλει στο αρχείο σαν «έγκλημα πάθους», τα μεγάλα ΜΜΕ πέρασαν στα ψιλά, ενώ πολιτικά κόμματα και συνδικαλιστική γραφειοκρατία έμειναν αδρανείς επί εβδομάδες για να εκπληρώσουν τελικά το καθήκον τους με κάποιες ανθρωπιστικές ανακοινώσεις.

Η συμπαράσταση στην Κωνσταντίνα δεν έχει να κάνει απλά με φιλανθρωπία, αλλά με την υπεράσπιση της συνδικαλιστικής δράσης, και την αντίσταση στο σύγχρονο δουλεμπόριο των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Όσοι και όσες επιθυμούν να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στη συναδέλφισα Κούνεβα μπορούν να καταθέσουν στο λογαριασμό οικονομικής ενίσχυσης που έχει ανοιχτεί.

Τράπεζα Πειραιώς
DECHEVA ELENA TODOR
KUNEVA KOSTADINA
5012-019021-277

_____________________________________________________

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΦΟΡΕΩΝ

Ανακοίνωση ΓΣΕΕ – 22/10/2008
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας κατά απεργών

Η ΓΣΕΕ καταδικάζει την αναίτια επίθεση των ΜΑΤ σε μπλοκ διαδηλωτών στη χτεσινή συγκέντρωση που διοργάνωσαν ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ. Το αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης ήταν ο τραυματισμός διαδηλωτών μεταξύ των οποίων και των συνδικαλιστών Τραπεζοϋπαλλήλων Βίκτωρα Τσακίρη και Σπύρου Μανδέλου.

Καλούμε επιτέλους την Κυβέρνηση να σταματήσει αυτή την απαράδεκτη πρακτική της αστυνομίας και να λάβει μέτρα για την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ανακοίνωση ΟΤΟΕ – 22/10/2008

Δελτίο Τύπου Νο244 – ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ

Καταδικάζουμε την άνανδρη και απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ εναντίον των διαδηλωτών που εκδηλώθηκε χθες κατά τη διάρκεια της πορείας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ προς το Σύνταγμα, με αποτέλεσμα να ξυλοκοπηθούν άγρια και να τραυματιστούν εργαζόμενοι, που συμμετείχαν στην πορεία.

Θύματα της αναίτιας επίθεσης των ΜΑΤ στο τέλος της πορείας υπήρξαν και δύο συνδικαλιστές τραπεζοϋπάλληλοι, οι οποίοι τραυματίστηκαν.

Η ΟΤΟΕ διαμαρτύρεται έντονα γι’ αυτήν την προκλητική επίδειξη κρατικής βίας από τις δυνάμεις καταστολής, που έχουν στόχο την τρομοκράτηση των εργαζομένων και καλεί την Κυβέρνηση «να μαζέψει» αμέσως και να ελέγξει τους θερμοκέφαλους ένστολους «της Δημόσιας Τάξης».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΤΟΕ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ [ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ] ΣΥΤΑ

Ανακοίνωση νο 32 – 22/10/2008

Ανακοίνωση νο 33 – 24/10/2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΣΧΗΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ – Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εθνικής Τράπεζας – Απεργία, πορεία και επίθεση ΜΑΤ σε απεργούς συναδέλφους

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ – 21/10/2008

_____________________________________

ΣΧΕΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 23/10/2008 – ΜΑΤ κατά φοιτητών, συνδικαλιστών – A.K.M.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ – 23/10/2008 – Η πορεία κατέληξε στη βία – Καραμίτσου Αφροδίτη

ΕΘΝΟΣ – 23/10/2008 – Έστειλαν μήνυμα στην κυβέρνηση – Κατερίνα Κοκκαλιάρη

Η ΑΥΓΗ – 23/10/2008 – Απαίτηση για άλλο προϋπολογισμό και άλλη οικονομική πολιτική – Ανδρέας Πετρόπουλος

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ – 23/10/2008 – Μπάτσων εποποιία. Ασυγκίνητοι και από την αναπηρία [σελ. 7]

ΤΑ ΝΕΑ On-line – 22/10/2008 – Επεισόδια μετά το χθεσινό συλλαλητήριο

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ – 22/10/2008 – Επίθεση των ΜΑΤ κατά διαδηλωτών καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΧΡΟΝΟΣ [Κομοτηνή]  – 24/10/2008 – Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αθήνα. Με ΜΑΤ και δακρυγόνα αντιμετωπίστηκαν οι εργαζόμενοι κλωστοϋφαντουργίας

Η ΕΠΟΧΗ –  26/10/2008 – Πανεργατική πορεία σε κλίμα… αστυνομοτρομοκρατίας – Δήμητρα Κοντοαγγέλου - ΑιΜΑΤοκύλισαν την απεργιακή πορεία – Νίκος Δουκάκης

ΠΡΙΝ – 26/10/2008 – Καταστολή. Κτύπημα από ΜΑΤ και γραφειοκρατία – Στράτος Βουραζέρης [σελ. 17]

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ (ΣΚΑΪ 100,3) – 22/10/2008

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ MEGA – 22/10/2008

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΙ ΤΟΠΟΙ

IN.GR – 22/10/2008 - Επεισόδια κατά το συλλαλητήριο της Τρίτης στην Αθήνα

ATHENS INDYMEDIA – 24/10/2008 – Ενημέρωση από την απεργιακή συγκέντρωση 21/10

ATHENS INDYMEDIA – 24/10/2008 – Φωτογραφίες τραυματία πορείας 21/10

INDY.GR – 23/10/2008 – Για τις επιθέσεις των ΜΑΤ στους απεργούς διαδηλωτές

ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ – Ανεξάρτητη κίνηση δημοσιογράφων της Ένωσης Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης – Βαριά τραυματισμένος εργαζόμενος κατά την απεργία της 21ης Οκτωβρίου “χάθηκε” από τα πολιτικώς ορθά δελτία ειδήσεων των ΜΜΕ

I-LIVE.GR – 22/10/2008 – Επεισόδια διαδηλωτών – αστυνομίας στην απεργία – Δαλιδά Βάρδα

_____________________________________

Το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να αναπαράγεται διαρκώς ομαλά υπονομεύοντας τις δύο βασικές πηγές πλούτου, την εργασία και τη φύση. Δημιούργησε μια κρίση που τώρα τη φορτώνει στις πλάτες μας. Οι θύτες μεταμορφώνονται σε θύματα και μας ρίχνουν στο φιλότιμο.

Ως τραπεζοϋπάλληλοι έχουμε βιώσει από πρώτο χέρι τη φρενίτιδα του άγριου ανταγωνισμού, των εξωπραγματικών στόχων, της επιδείνωσης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων στο όνομα της αύξησης της κερδοφορίας – μέχρι πρότινος, άλλωστε, μάς επιβαλλόταν ως νομοτελειακό μοντέλο. Τώρα το μοντέλο αυτό κατέρρευσε και η κερδοσκοπική φούσκα έσκασε. Η πραγματικότητα δεν μπορεί πλέον να εξωραϊστεί. Οι θολές υποσχέσεις για υψηλές θέσεις με μεγάλα μπόνους δεν λειτουργούν πια το ίδιο αποτελεσματικά σαν δόλωμα.

Το καινούριο μοτίβο είναι η επίκληση της συλλογικής εταιρικής ευθύνης, βάσει της οποίας θα χρειαστεί όλοι και όλες να καταβάλλουμε μια επιπλέον υπερπροσπάθεια – αφιλοκερδώς εννοείται- για να βγούμε αλώβητοι από την κρίση. Τα όσα είπε ο Πρόεδρος της Τράπεζας στη συνάντηση της Παρασκευής ήταν, άλλωστε, σαφή. Το ότι πολλοί και πολλές από εμάς δουλεύουμε μέχρι τις 7 και τις 8 το βράδυ είναι μεν αξιέπαινο, αλλά δεν είναι αρκετό, μπορούμε και περισσότερο. Εξάλλου αμειβόμαστε πλουσιοπάροχα, γι’ αυτό  και δεν πρέπει να έχουμε απαιτήσεις στο προσεχές μέλλον. Η επιβράβευση της προσπάθειάς μας θα έρθει με τον καιρό, όχι για όλους βέβαια, αλλά για «αυτούς που πραγματικά αξίζουν». Οι πραγματικά αδικημένοι είναι οι μέτοχοι, που βλέπουν την κερδοφορία της μετοχής τους να μην είναι τόσο υψηλή όσο θα ήθελαν. Ήρθε ο καιρός να εργαστούμε εθελοντικά για χάρη τους.

Την ίδια, όμως, στιγμή που μας ζητούν-για μια ακόμη φορά – θυσίες, μας επιτίθενται ποικιλοτρόπως, βάζοντας στο στόχαστρο τους μισθούς, την ασφάλιση, τις συλλογικές συμβάσεις . Η κατάθεση νέας αγωγής κατά ΟΤΟΕ και ΟΜΕΔ για τη μη εφαρμογή της κλαδικής σύμβασης έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από προκλήσεις. Η Διοίκηση της Τράπεζας εμμένει στην ίδια στείρα λογική ακόμα και τώρα που το μπλοκ των τραπεζιτών έχει διασπαστεί και πολλές τράπεζες του ανταγωνισμού συμμορφώνονται με την απόφαση της διαιτησίας.

Αυτά βέβαια, όπως τόνισε κι o πρόεδρος του Συλλόγου μας στo χαιρετισμό που απηύθυνε στην προχθεσινή συνάντηση, δεν είναι παρά «μικρές διαφορές που νομοτελειακά προκύπτουν» και, ως εκ τούτου, δεν υπήρχε λόγος να κάνει ο ίδιος καμία άλλη αναφορά σ’ αυτές.

Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στην Τράπεζα Αττικής έχουμε επανειλημμένα επιδείξει και υπευθυνότητα και υπομονή και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Η διεύρυνση της καταθετικής βάσης, την οποία επιτακτικά ζητά η διοίκηση για να βγούμε από την κρίση, θα είναι κατεξοχήν αποτέλεσμα -και πάλι- της δικής μας υπερπροσπάθειας. Ταυτόχρονα, όμως, υπερασπιζόμαστε τις, δίκαιες και κερδισμένες με αγώνες, εργατικές κατακτήσεις. Η τακτική του «σφάξε με πασά μου να αγιάσω» ούτε έχει μέχρι τώρα, ούτε πρόκειται ποτέ να οδηγήσει πουθενά.

Αύριο απεργούμε.

<!–[if gte vml 1]> <![endif]–>

ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ

«…Επίσης στους πελάτες τονίζουμε ότι:

Η Τράπεζα έχει 3 βασικούς ισχυρούς μετόχους, το ΤΣΜΕΔΕ (με 42%), το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (με 19%) και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (με 19,8%), δηλ. περίπου το 81% του κεφαλαίου της ανήκει σε φορείς δημόσιου ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα υγιείς και με υψηλά κεφάλαια…».

Υ.Σ. Δ/νσης Οργάνωσης 4773/06-10-08

από αυτά που ακόμα έχουμε τη δυνατότητα να διαβάζουμε

Τελικά, όντως ισχύει: ουδέν κακό αμιγές καλού. Η Διοίκηση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι εύλογες ανησυχίες του κοινού για πιθανές επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης στο εισόδημα και την αποταμίευσή του, κάνει μια θεαματική στροφή 180 μοιρών. Η επιτακτική ανάγκη έλευσης του μεσσία ιδιώτη-αγοραστή, που διατυμπανίζεται με κάθε τρόπο τον τελευταίο καιρό σε όλες τις συναντήσεις με τους λειτουργούς της Τράπεζας αναστέλλεται επ’ αόριστο, για να ανακαλυφθεί εκ νέου η σιγουριά και θαλπωρή του Δημοσίου και η ασφάλεια και σταθερότητα που προσφέρει η υπάρχουσα διάρθρωση του μετοχικού σχήματος. Απλές και βασικές παραδοχές που έγιναν κατανοητές από το κοινό, πολύ πιο εύκολα από ότι τα διάφορα επιχειρήματα που χρειάστηκε να επιστρατευθούν το Μάρτιο του 2007, στην κρίση εμπιστοσύνης που προκλήθηκε στην πελατεία μας από τις γνωστές δηλώσεις του Προέδρου της Τράπεζας στη Βουλή σχετικά με το ΛΑΚ.

Χωρίς να είμαστε αναφανδόν και πάντοτε θιασώτες του κρατικού παρεμβατισμού, θεωρούμε ότι είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων η διατήρηση της συμμετοχής του Δημοσίου στην Τράπεζα και είμαστε αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση με όρους εκποίησης, όπως την αντιλαμβάνονται όσοι την απεργάζονται.

Ικανοποίηση προκαλεί επίσης και η αλλαγή πλεύσης της γραμμής του προεδρείου του Σ.Υ.Τ.Α. [το οποίο επίσης εδώ και αρκετό καιρό συνηγορούσε με ιδιαίτερο ζήλο σε ενδεχόμενη προοπτική ιδιωτικοποίησης σε σχετικές συζητήσεις, βλ. πρακτικά ΔΣ]. Έτσι, από τη μέχρι πρότινος λατρεία της «πραγματικά φιλελεύθερης» οικονομίας της αγοράς [που απλώς διαστρεβλώνεται από λίγους «φαυλεπίφαυλους»], φθάνουμε πλέον σε μια μετωπική -φραστική έστω- αντιπαράθεση με «το κράτος, την άρχουσα τάξη και τους τραπεζίτες». Για πρώτη φορά, δε, μετά από χρόνια, αναφέρεται σε ανακοίνωση του Σ.Υ.Τ.Α. η λέξη «καπιταλισμός».  Αξιοσημείωτη η ριζοσπαστικοποίηση στη ρητορική, αναμένουμε με ενδιαφέρον και την πρακτική που θα τη συνοδεύσει.

Είναι σημαντικό, στις επερχόμενες κινητοποιήσεις της 21^ης του μήνα και όσες ακολουθήσουν, να φανεί ότι υπάρχει και η θέληση και η αποφασιστικότητα για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας και να μην τα αφήσουμε να γίνουν θυσία στο βωμό της υπέρβασης της κρίσης.

ΚΩΔΙΚΑΣ ΗΘΙΚΗΣ

Τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν σαφή αλλά απαντήσεις δε δόθηκαν από πουθενά. Μολονότι κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο από την πλευρά των συντακτών του Κώδικα, το απογοητευτικό είναι ότι ούτε η πλειοψηφία του ΔΣ, το οποίο είναι επιφορτισμένο με το καθήκον της ενημέρωσης των συναδέλφων, δεν μπήκε στον κόπο να ασχοληθεί με το ζήτημα. Όπως και να’ χει, η εγκύκλιος Προέδρου Νο 89, θα γίνει σεβαστή και θα εφαρμόζεται -όπως όλες οι κανονιστικές πράξεις της Διοίκησης που εκδίδονται βάσει του θεσμοθετημένου διευθυντικού δικαιώματος- εκτός από τα σημεία της εκείνα που έρχονται σε αντίθεση [ή «συγκρούονται και δε συνάδουν», για να χρησιμοποιήσουμε την ανάλογη διατύπωση] με υπερκείμενες διατάξεις όπως είναι ο Κανονισμός Εργασίας, οι Νόμοι και το Σύνταγμα. Αυτό ισχύει, άλλωστε, για όλες τις εγκυκλίους , τα υπηρεσιακά σημειώματα και τις αποφάσεις της Διοίκησης που έχουν εκδοθεί ως τώρα, καμία από τις οποίες δε συνοδευόταν από υπεύθυνη δήλωση όπως αυτή του Παραρτήματος Ι. Ως εκ τούτου, η προσθήκη του εν λόγω παραρτήματος ήταν και περιττή αλλά και δυνητικά επικίνδυνη, για αυτό και δεν την υπογράψαμε. Οι εργασιακές σχέσεις ρυθμίζονται μέσω συλλογικών συμβάσεων και όχι με «παρασυμβάσεις» και «πρόσθετα σύμφωνα».

ΠΑΥΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ E-MAIL

Από την άλλη, το ευχάριστο είναι ότι το πρόβλημα με τις διαρκείς μετακινήσεις του προσωπικού λύθηκε με έναν ανέλπιστο τρόπο. Απλούστατα, πλέον, αυτές δε θα γνωστοποιούνται. Με μια αιτιολογία που προσβάλλει τον κοινό νου (μείωση του αριθμού των e-mail, σαν να πρόκειται για κάποιας μορφής spam ή ανεπιθύμητη διαφημιστική αλληλογραφία) αποφασίστηκε η διακοπή της αποστολής ηλεκτρονικών μηνυμάτων από τη Δ/νση Ανθρώπινου Δυναμικού. Πέρα από το δεοντολογικό θέμα και τις, μάλλον προφανείς, σκοπιμότητες της συγκεκριμένης απόφασης, σε καθαρά πρακτικό επίπεδο, η νέα διαδικασία είναι κι εξαιρετικά προβληματική. Αντί της άμεσης εμφάνισης των αριθμημένων Υ.Σ. και αποφάσεων απαιτείται πλέον σε καθημερινή βάση μια χρονοβόρα και άσκοπη διαδικασία αναζήτησης σε ένα πλήθος φακέλων αρχείων, με μοναδικό αποτέλεσμα -εκτός από πολλές ανώφελα χαμένες εργατοώρες- να μην ενημερώνονται έγκαιρα ούτε καν οι ίδιοι οι μετακινούμενοι.

ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ ΜΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ

Κι ενώ με βραδείς ρυθμούς καταβάλλονται σταδιακά κάποιες πετσοκομμένες υπερωρίες, συμβαίνει ένα «μικρό», «τεχνικό» λάθος στις μισθοδοσίες που κάνει το τοπίο ακόμα πιο θολό και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο: Οι πληρωμές καταχωρούνται ως «αναδρομικά bonus» (κωδ. 4101) και όχι ως πρόσθετη εργασία, υπερωρίες, κλπ (με τους κανονικούς κωδικούς 1101-3). Αποφεύγοντας να κάνουμε εικασίες για πιθανή σκοπιμότητα αυτής της «μετονομασίας» και υποθέτοντας ότι συνέβη «εκ παραδρομής» οφείλουμε να επισημάνουμε ότι δεν είναι σκόπιμο να συγχέεται η (υποχρεωτική) αμοιβή πραγματικών δεδουλευμένων ωρών εργασίας με την (προαιρετική) παροχή bonus που ως γνωστό «αποτελεί οικειοθελή παροχή της Διοίκησης της Τράπεζας και δεν αποτελεί μέρος των τακτικών αποδοχών». Οι έννοιες του ωραρίου, της υπερωριακής εργασίας και της αντίστοιχης αμοιβής δεν καταργούνται απλώς με το να μετονομάζονται.

Δ Η Λ Ω Ν Ω     Υ Π Ε Υ Θ Υ Ν Ω Σ

Από την 01-09-2008 και με προθεσμία υποβολής την 30-09-2008 έχουμε κληθεί να υπογράψουμε μια υπεύθυνη δήλωση αποδοχής των όρων του «Κώδικα Ηθικής Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας», ο οποίος θεσπίζεται βάσει της υπ’ αριθμό 89 εγκυκλίου Προέδρου της 27-08, ενώ η υιοθέτηση και εφαρμογή του βασίζεται στο νόμο 3601/2007 και την Πράξη Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος (ΠΔΤΕ) 2577/09.03.2006.

Η σχετική (και μοναδική) ωστόσο αναφορά στη συγκεκριμένη ΠΔΤΕ επιφορτίζει το Δ.Σ. κάθε τράπεζας με την ευθύνη:

Της υιοθέτησης Κώδικα Ηθικής Συμπεριφοράς που εφαρμόζεται από τη Διοίκηση και το σύνολο του προσω­πικού του πιστωτικού ιδρύματος επί τη βάσει των γενι­κώς αποδεκτών αρχών (επιμέλεια, αποτελεσματικότητα, υπευθυνότητα, ευπρέπεια στις σχέσεις με το κοινό, μη αίτηση ή αποδοχή ασυνήθους αξίας ωφελημάτων, τή­ρηση επαγγελματικού απορρήτου κλπ.).

Θα μπορούσε ασφαλώς κανείς να παρατηρήσει την καθυστέρηση δυόμιση περίπου ετών ως προς την υιοθέτηση του Κώδικα στην περίπτωσή μας ή το γεγονός ότι δεν είναι βέβαιο ότι η Τράπεζα ανταποκρίνεται πλήρως και σε άλλες απαιτήσεις που θέτει η συγκεκριμένη ΠΔΤΕ, όπως αυτή για αναλυτική περιγραφή και σαφή καθορισμό των αρμοδιοτήτων και ορίων ευθύνης για κάθε υπηρεσιακή μονάδα (που δεν ξέρουμε κατά πόσο ισχύει για τις διάφορες μονοπρόσωπες διευθύνσεις, γνωστές και ως «ψυγεία», που δημιουργούνται και καταργούνται σε μια νύχτα).

Σε ό,τι αφορά την ουσία ωστόσο, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το πνεύμα της συγκεκριμένης αναφοράς της ΠΔΤΕ, καθώς και της αντίστοιχης του νόμου 3601, έχει να κάνει με τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ τραπεζών και προσωπικού τους, από τη μια πλευρά, και καταναλωτικού κοινού, από την άλλη. Δεν υπεισέρχεται σε ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ τραπεζών και εργαζομένων. Αυτά εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Κανονισμού Εργασίας της κάθε τράπεζας, ο οποίος άλλωστε έχει ισχύ νόμου.

Ο Κώδικας Ηθικής που εμείς καλούμαστε να υπογράψουμε, όντως, στο μεγαλύτερο του μέρος, αποτελεί κωδικοποίηση βασικών και γενικά αποδεκτών αρχών τις οποίες, ούτως ή άλλως, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων τηρεί εδώ και χρόνια χωρίς να έχει ποτέ χρειαστεί να υπογράψει για αυτό.

Ο εν λόγω Κώδικας όμως δε μένει σε αυτές τις γενικώς αποδεκτές, προφανείς για κάθε εργαζόμενο/η στην Τράπεζα, αρχές. Μπαίνοντας σε «ξένα χωράφια», καθορίζει και υποχρεώσεις των εργαζομένων έναντι της Τράπεζας, με τρόπο που, κάποιες φορές, έρχεται σε αντίθεση με τα οριζόμενα από τον Κανονισμό Εργασίας.

Ενώ λοιπόν, π.χ., ο Κανονισμός Εργασίας, άρθρο 23, παρ.13, ορίζει ότι:

Δεν υπόκεινται στις παραπάνω υποχρεώσεις και περιορισμούς έγκρισης (σημ: για επαγγελματική απασχόληση εκτός Τράπεζας) δραστηριότητες που ασκούνται στα πλαίσια της νόμιμης πολιτικής, συνδικαλιστικής και της κοινωφελούς πολιτιστικής, κοινωνικής ή αθλητικής δράσης.

έρχεται ο Κώδικας Ηθικής να ανατρέψει αυτό το δεδομένο, στην παρ. 2.2.3 όπου αναφέρει:

Δεν επιτρέπεται σε οποιοδήποτε μέλος του Προσωπικού να συμμετέχει σε σωματεία, συνδέσμους, οργανώσεις κτλ, που οι δραστηριότητές τους συγκρούονται ή δεν συνάδουν με τα συμφέροντα του Ομίλου.

Η αντίθεση είναι προφανής και τα ζητήματα που εγείρονται πολλά. Η διάταξη αυτή του Κώδικα, πέραν του εάν συνιστά ζήτημα «ηθικής» και εάν, κατά την ΠΔΤΕ, άπτεται της «επιμέλειας, αποτελεσματικότητας, υπευθυνότητας, ευπρέπειας», κ.α., πρώτα απ’ όλα, ελέγχεται ως προς τη συνταγματικότητά της, καθώς προσβάλλει το κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι («Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια», άρθρο 12.1 του Συντάγματος).

Σε πρακτικό επίπεδο, θα πρέπει να δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα τι μπορεί να σημαίνει η απαγόρευση συμμετοχής σε ενώσεις «οι δραστηριότητες των οποίων συγκρούονται ή δεν συνάδουν με τα συμφέροντα του Ομίλου». Η διατύπωση αυτή είναι τόσο ασαφής και μπορεί να ερμηνευτεί διασταλτικά κατά περίπτωση. Βάσει αυτής θα μπορούσε ουσιαστικά να απαγορευθεί οποιαδήποτε δημόσια κοινωνική παρουσία. Η συμμετοχή σε κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς που ασκούν κριτική στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, σε κινήσεις πολιτών, ιδιοκτητών ακινήτων, ενώσεις καταναλωτών, π.χ., κ.τ.λ. που συχνά στρέφονται με ένδικα μέσα εναντίον τραπεζών, τίθεται «εκτός νόμου».

Για να έρθουμε όμως και στις «δραστηριότητες που» [άμεσα μπορεί και να] «συγκρούονται με τα συμφέροντα του Ομίλου»: Καταρχάς, η όποια [συνδικαλιστική] δραστηριότητα, π.χ., στο πλαίσιο του ΣΥΤΑ ή της ΟΤΟΕ, υπερασπιζόμενη τα νόμιμα δικαιώματα των εργαζομένων, αναγκαστικά (θα πρέπει να) συγκρούεται ενίοτε με τα συμφέροντα του Ομίλου. Αν απωλέσει, και μάλιστα εξ ορισμού, αυτό τον [εν δυνάμει] χαρακτήρα, θα μετατραπεί σε «εργοδοτικό συνδικαλισμό», ο οποίος, κατά τη γνώμη μας πάντα, δεν έχει νόημα.

Εξίσου σοβαρή για τη συνδικαλιστική δραστηριότητα είναι και η εξίσωσή της, σε άλλο σημείο του Κώδικα [2.3], με φαινόμενα απολύτως απαράδεκτα, οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικής ή άλλης παρενόχλησης:

Απαγορεύονται σχόλια προς συναδέλφους [...] σχετικά με: τη φυλετική προέλευση, την υπηκοότητα, το θρήσκευμα, το σεξουαλικό προσανατολισμό, τις πολιτικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, την οικογενειακή κατάσταση, την εγκυμοσύνη και τυχόν ειδικές ανάγκες.

Με βάση τον Κώδικα Ηθικής, άρα, οι συνδικαλιστικές συζητήσεις στους χώρους εργασίας μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι με τα ρατσιστικά σχόλια και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και ρητά απαγορεύονται. Έτσι, είναι απολύτως λογικό το να μπαίνουν στο στόχαστρο τα δικαιώματα συνδικαλιστικής δραστηριότητας (όπως το δικαίωμα πληροφόρησης, οι συναντήσεις σε χώρους εργασίας, η διανομή εντύπων κλπ.) που κατά το άρθρο 21 του Κανονισμού Εργασίας προστατεύονται απόλυτα, με διάφορες επιμέρους ρυθμίσεις, εκείνες π.χ. που περιορίζουν τη χρήση των τεχνικών μέσων (ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, φαξ, διαδικτύου) αυστηρά για υπηρεσιακούς λόγους, ή που ορίζουν ότι απαιτείται έγκριση από το Γραφείο Τύπου της Τράπεζας για κάθε άρθρο ή δημόσια εμφάνιση και ομιλία που μπορεί να συνδεθεί με τον Όμιλο.

Με τον Κώδικα Ηθικής βλέπουμε ακόμα την υποχρέωση για αξιοπρεπή εμφάνιση (Κανονισμός §23.10) να μεταβάλλεται σε «ενδυματολογική πολιτική – dress code» (Κώδικας §2.3).

Επιπλέον, καλύτερα να αποφύγουμε στην παρούσα να κρίνουμε το κατά πόσο όντως η Τράπεζα «εφαρμόζει αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης απόδοσης, προαγωγών και αμοιβών του Προσωπικού της» ή «διασφαλίζει καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, παρέχοντας ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες σε όλους, με στόχο την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ του εργασιακού χρόνου και της προσωπικής ζωής των εργαζομένων»(Κώδικας §1.3), καθώς και το κατά πόσο «συνάδει» η απαίτηση για διαφανείς και ειλικρινείς σχέσεις με τους πελάτες με το μοντέλο του τραπεζικού-κυνηγού στόχων.

Το ζήτημα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σοβαρότητα με την προσθήκη του Παραρτήματος Ι όπου καλούμαστε (ή μάλλον υποχρεούμαστε) να δηλώσουμε υπευθύνως και εγγράφως ότι αποδεχόμαστε πλήρως όχι μόνο των Κώδικα Ηθικής αλλά και τις τυχόν μελλοντικές τροποποιήσεις του, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το ενδεχόμενο με μια απλή Πράξη Προέδρου ή ένα Υπηρεσιακό Σημείωμα να καταστρατηγείται ο Κανονισμός «από το παράθυρο», με δεδομένη την προηγούμενη σχετική έγγραφη δέσμευσή μας.

Θεωρούμε ότι ο συγκεκριμένος Κώδικας δεν πρέπει να υπογραφεί ως έχει. Τα εργασιακά μας καθήκοντα και υποχρεώσεις προσδιορίζονται σαφώς και επαρκώς στις συμβάσεις εργασίας που έχουμε υπογράψει κατά την πρόσληψή μας και στον Κανονισμό Προσωπικού. Οποιαδήποτε αναφορά του Κώδικα άπτεται σχετικών ζητημάτων, θα πρέπει να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με τα προβλεπόμενα στον Κανονισμό, τους νόμους και το Σύνταγμα, ρητά και με συγκεκριμένες παραπομπές. Καλούμε το προεδρείο του ΣΥΤΑ να απαιτήσει το πάγωμα της διαδικασίας συλλογής υπογραφών μέχρι τουλάχιστον να υπάρξει μια ολοκληρωμένη σχετική γνωμάτευση από το νομικό μας επιτελείο και πλήρης ενημέρωση όλων των συναδέλφων -κάτι που με δεδομένο το φόρτο εργασίας των νομικών μας συμβούλων, λόγω των επικείμενων δικαστηρίων για το Λ.Α.Κ., καθίσταται αδύνατο να πραγματοποιηθεί μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία

Ενόψει των δικών της ερχόμενης εβδομάδας, συμμετέχουμε στις δύο τρίωρες στάσεις, τη Δευτέρα 22 και την Παρασκευή 26/09 που αποφασίστηκαν ομόφωνα από το Δ.Σ. του Συλλόγου στη συνεδρίαση της 18/09.

Ραντεβού στην Ευελπίδων τη Δευτέρα.

Υ.Γ. Συμμεριζόμενοι/ες το μέλημα, που διατυπώνεται ρητά στον Κώδικα Ηθικής, «η λειτουργία του Ομίλου να είναι φιλική προς το περιβάλλον», θα πρέπει να σημειώσουμε ότι μεγάλη μείωση των απαιτούμενων εκτυπώσεων και της κατανάλωσης χαρτιού θα μπορούσε να γίνει με μικρές βελτιώσεις στα πληροφοριακά συστήματα, βελτιώσεις που θα μπορούσαν να επισημαίνονται από τους ίδιους τους χρήστες, εκπρόσωποι των οποίων θα έπρεπε να υπάρχουν στις Ομάδες Έργου (ΠΔΤΕ 2577, Παράρτημα 2, Β1.1). Σε ό,τι αφορά γενικότερα άλλωστε την υιοθέτηση μέτρων «για την εξοικονόμηση ενέργειας [...] και τη μείωση της κατανάλωσης νερού» [3.4], δε φαίνεται να επιτυγχάνεται κάτι στην κατεύθυνση αυτή με το να μην υπάρχει πόσιμο νερό, καλοριφέρ και αιρ κοντίσιον στις αποθήκες του Κόκκινου Μύλου, πόσο μάλλον να διασφαλίζονται «καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας» για τους εργαζόμενους εκεί.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

Σεμινάριο «Ξέπλυμα χρήματος»

Εδώ και λίγες ημέρες έχει ξεκινήσει σειρά σεμιναρίων- επιδοτούμενων από το Λογαριασμό για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση (Λ.Α.Ε.Κ.) του Ο.Α.Ε.Δ.-  με θέμα την πρόληψη νομιμοποίησης παράνομου χρήματος από τα οποία πέρασε ή θα περάσει το σύνολο σχεδόν των λειτουργών της Τράπεζας. Στο βαθμό που αφορά ειδικότερα τους εργαζόμενους και εργαζόμενες στο δίκτυο υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις που πρέπει να γίνουν. Προφανώς η εκπαίδευση και η διεύρυνση του γνωστικού πεδίου των υπαλλήλων είναι κάτι όχι απλά θεμιτό αλλά και αναγκαίο. Ο τρόπος όμως με τον οποίο πραγματοποιείται η διαδικασία επιδέχεται πολλές ενστάσεις που καθιστούν την εκπαιδευτική αξία του εγχειρήματος εξαιρετικά αμφίβολη.

Πρώτα από όλα, η σκοπιμότητα της επιλογής του συγκεκριμένου χώρου ήταν μάλλον ακατανόητη. Ένας χώρος μακριά από το κέντρο, χωρίς γειτονικό σταθμό μετρό ή ηλεκτρικού, η πρόσβαση στον οποίο είναι αρκετά προβληματική, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους που δεν διαθέτουν ιδιόκτητο μεταφορικό μέσο.

Ένα άλλο ουσιαστικό πρόβλημα είχε να κάνει με τη σύνθεση των τμημάτων, τόσο από ποσοτικής πλευράς – με 35 άτομα (ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός από τον κανονισμό του Λ.Α.Ε.Κ.) ανά τμήμα σε μια εικόνα που θύμιζε σχολικές τάξεις προηγούμενων δεκαετιών, όπου εκ των πραγμάτων ελάχιστες δυνατότητες υπήρχαν για ενεργητική συμμετοχή των καταρτιζομένων, απορίες, επεξηγήσεις, ανάδειξη και ανάπτυξη σε βάθος ζητημάτων σχετικών με το διδασκόμενο αντικείμενο-, όσο και από ποιοτικής – με ένα ανομοιογενές ακροατήριο στο οποίο άλλοι είχαν παρακολουθήσει ανάλογα σεμινάρια στο παρελθόν ενώ άλλοι παρακολουθούσαν για πρώτη φορά.

Το σημαντικότερο, βέβαια, ζήτημα έχει να κάνει με το χρόνο διεξαγωγής των σεμιναρίων- σε απογευματινές ώρες, αμέσως μετά το κλείσιμο των καταστημάτων. Είναι λογικό, εργαζόμενοι κι εργαζόμενες που βρίσκονται ήδη δέκα ώρες «στο πόδι» να μην έχουν ούτε την απαιτούμενη διάθεση ούτε και τις δυνάμεις για να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν με ουσιαστικό τρόπο στη διδασκαλία. Μεγάλος αριθμός δε συναδέλφων καλείται να συμμετάσχει επιπλέον και το Σάββατο 13/09 στην ημερίδα για τα αμοιβαία κεφάλαια, γεγονός που πρακτικά σημαίνει μια επιβάρυνση 20 περίπου ωρών στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα εργασίας τους. Αναρωτιόμαστε αν πρόκειται για μια πιλοτική εφαρμογή της εβδομάδας εργασίας των 65 ωρών που θέσπισε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση- οπότε θα πρέπει να είμαστε ίσως και περήφανοι που βρισκόμαστε στην πρωτοπορία των εξελίξεων. Ακόμα και στην περίπτωση αυτή, όμως, θα απαιτείτο τουλάχιστον η συναίνεση εργοδότη και εργαζόμενου, κάτι που φυσικά δεν ισχύει στην περίπτωσή μας.

Δεν θα πρέπει, ωστόσο, να παραβλέψουμε τα θετικά στοιχεία της διαδικασίας, όπως την καλή διάθεση και την προσπάθεια των εκπαιδευτών να ανταποκριθούν στο έργο τους παρά τις όποιες δυσκολίες.

Επίσης η, πενιχρή έστω, αμοιβή που θα λάβουμε για τη συμμετοχή μας στο σεμινάριο, καθώς ο κανονισμός του προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης Λ.Α.Ε.Κ. 2008 σαφώς ορίζει ότι:

«Για προγράμματα κατάρτισης που υλοποιούνται εκτός ωραρίου εργασίας, εντός ή εκτός ορίων νομού που εργάζεται ο καταρτιζόμενος, η καταβολή ωριαίας αμοιβής είναι υποχρεωτική. Η αμοιβή αυτή ορίζεται στο ποσό των πέντε (5) ευρώ ανά ώρα κατάρτισης.»

Αναμένουμε λοιπόν να δούμε την εκπλήρωση του παραπάνω όρου στις προσεχείς μισθοδοσίες μας. Ως προς την ημερίδα για τα αμοιβαία, η απόφαση για αποζημίωση ή όχι των εργαζομένων εναπόκειται στην ευχέρεια της Τράπεζας, η οποία καλείται να δείξει εάν θεωρεί την εκπαίδευση ως μια επένδυση στη γνώση που θα της αποφέρει ανταποδοτικά οφέλη μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και της ασφάλειας των συναλλαγών ή αν λειτουργεί με τη λογική του «από τη μύγα ξύγκι» σε βάρος, ως συνήθως, των εργαζομένων.

Το τελευταίο και σημαντικότερο έχει να κάνει με την ευκαιρία που μας δόθηκε για  συνεύρεση. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες που επικοινωνούμε τακτικά μέσω τηλεφώνου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μπορέσαμε να βρεθούμε από κοντά, να ανταλλάξουμε απόψεις κι εμπειρίες. Ως κοινωνικό γεγονός, αν μη τι άλλο, είχε την αξία του.

Παραιτήσεις

25-08-2008, 07:57

Η όποια απώλεια ή αποχώρηση ικανού στελέχους στερεί από την Τράπεζα δυναμική & αξία, δηλώνει στρεβλώσεις & ύπαρξη μηχανισμών, επανεμφάνιση νοσηρών φαινομένων του χθες! Δεν θα το επιτρέψουμε!

(Ανακοίνωση Σ.Υ.Τ.Α. Νο 12)

25-08-2008, 09:32

Σας γνωρίζουμε ότι :

1) O κ. Ε. Κ. του Γ. (Α.Μ …) υπέβαλε την έγγραφη παραίτησή του, λύοντας μονομερώς από τις 22.08.2008 την εργασιακή του σχέση με την Τράπεζα.

2)Η κ. Ε. Κ. του Α. (Α.Μ …) υπέβαλε την έγγραφη παραίτησή της, λύοντας μονομερώς από τις 21.08.2008 την εργασιακή της σχέση με την Τράπεζα.

(Υπηρεσιακό Σημείωμα 382 της Δ/νσης Ανθρ. Δυναμικού)

Την Παρασκευή 29-08 ανακοινώθηκαν τρεις ακόμα παραιτήσεις (στη μία εκ των οποίων και καθ’ υπέρβαση των ορίων του χωροχρόνου, η ανακοίνωση της παραίτησης συναδέλφου προηγήθηκε της ανακοίνωσης της τοποθέτησής του). Ακολούθησαν άλλες δύο παραιτήσεις την προηγούμενη εβδομάδα και, όσο κι αν ευχόμαστε το αντίθετο, το πιθανότερο είναι ότι έπεται και συνέχεια.

Οι «1.100 και πλέον» (?) εργαζόμενοι φτάνουν στα όρια τους….

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

http://protergatt.wordpress.com/

protergatt@gmail.com

Αναδημοσίευση από “Έθνος” 12-08-08

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »