Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

Την Πέμπτη, 18 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας της αντίστροφης αξιολόγησης. Αφού ευχαριστήσουμε θερμά τους συναδέλφους που παρέστησαν στη διαδικασία, συνεισφέροντας σημαντικά σ’ αυτήν, λειτουργώντας και σαν μια άτυπη «ελεγκτική επιτροπή», θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν η εξής:

Οι φάκελοι καταμετρήθηκαν, ανοίχτηκαν, έγινε η εισαγωγή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης και μετά ακολούθησε μια παρουσίαση των αποτελεσμάτων που ήταν δυνατό να εξαχθούν άμεσα, ορισμένα από τα οποία δημοσιοποιούνται σήμερα (βλ. εδώ) μαζί με τον οικονομικό απολογισμό (βλ. εδώ).

Να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι τόσο τα έγγραφα των ΕΛΤΑ όσο και τα ίδια τα ερωτηματολόγια θα κρατηθούν στο αρχείο της Πρωτοβουλίας για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, ούτως ώστε να είναι δυνατός, ανά πάσα στιγμή, ο έλεγχος κι η επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Η πρόσβαση σ’ αυτά είναι ελεύθερη, με την προϋπόθεση βέβαια να γίνονται σεβαστοί οι κανόνες που τηρήθηκαν καθ’ όλη τη διαδικασία. Τα στατιστικά στοιχεία φυλάσσονται σε έναν Η/Υ και οποιοδήποτε μέλος του Συλλόγου επιθυμεί μπορεί να έρθει να κάνει τη δική του επεξεργασία εκεί: τα ίδια τα στοιχεία όμως δεν πρόκειται να «εκχωρηθούν» σε κανέναν.

Ευχαριστούμε θερμά τη διεύθυνση και το προσωπικό του Εργαστηρίου Πολιτικής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών για την παραχώρηση του χώρου και της υποδομής του, καθώς και γενικότερα για τη ζεστή φιλοξενία.

__________

Τα πρώτα αποτελέσματα

Συγκεντρώθηκαν 257 ερωτηματολόγια από τα 1064 που είχαν σταλεί με βάση το οργανόγραμμα του Φεβρουαρίου (το οποίο ήταν εξαιρετικά χρήσιμο απ’ αυτή την άποψη), 248 μέσω ΕΛΤΑ και 9 μέσω εσωτερικής αλληλογραφίας. Κάποιες απαντητικές επιστολές που έφτασαν μετά τις 17/6 δε συμπεριλαμβάνονται στον παραπάνω αριθμό, θα ληφθούν όμως υπόψη στη διαδικασία: δεν έχουμε περιθώριο να αγνοήσουμε καμία άποψη που επιθυμεί να εκφραστεί.

Όταν ξεκίναγε αυτή η διαδικασία δεν μπορούσαμε παρά να ελπίζουμε ότι, στην καλύτερη περίπτωση, τα ερωτηματολόγια θα έφταναν τα 70-80, εάν και εφόσον οι άνθρωποι που αποφάσισαν πέρσι να ψηφίσουν την Πρωτοβουλία εξακολουθούσαν να την εμπιστεύονται.

Κι η προσμονή που είχαμε ήταν ακριβώς αυτή: να κάνουμε μια στοιχειώδη καταγραφή αυτής της τάξης, του 6,5-7,5% των εργαζομένων στην Τράπεζα, και δη των «συμπαθούντων» την Πρωτοβουλία, γνωρίζοντας ότι αυτό θα συνεπαγόταν μια μάλλον μη αντιπροσωπευτική εικόνα ως προς τις απόψεις που θα καταγράφονταν.

Η υπέρβαση αυτού του αριθμού κατά 180 ερωτηματολόγια όμως, με τη συμμετοχή να φτάνει το 24,16%, ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μας, πόσο μάλλον τις βεβαιότητές μας. Λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, την απόφαση του ΔΣ του ΣΥΤΑ για μη συμμετοχή στην αντίστροφη αξιολόγηση και, αφετέρου –και κυρίως-, τον κόπο που συνεπαγόταν, εν μέσω φόρτου εργασίας και οικογενειακών υποχρεώσεων, το να πάτε στα ΕΛΤΑ για να στείλετε την απαντητική επιστολή χωρίς να έχετε καμιά υποχρέωση να το κάνετε, δεν μπορούμε παρά να θεωρήσουμε το βαθμό συμμετοχής καθόλου αυτονόητο.

Το ποσοστό της συμμετοχής και –κυρίως- η ισορροπημένη κατανομή των απαντήσεων σε ό,τι αφορά τα «κοινωνικο-δημογραφικά» στοιχεία, επιτρέπουν να δούμε την αντίστροφη αξιολόγηση σαν κάτι παραπάνω από μια απλή -αναμφίβολα σημαντική ούτως ή άλλως- καταγραφή των απόψεων εκείνων που συμμετείχαν σ’ αυτήν: όπως διαφαίνεται από τα αποτελέσματα, αναδεικνύονται ξεκάθαρα κάποιες τάσεις που δεν μπορούν να αγνοηθούν κατά την εκπροσώπησή μας σε συνδικαλιστικό επίπεδο, πόσο μάλλον από εκείνους που διαχειρίζονται την καθημερινότητά μας στον εργασιακό χώρο εκ μέρους της εργοδοσίας. Ιδιαίτερα δε καθώς στην αντίστροφη αξιολόγηση κληθήκαμε να εκφράσουμε αυτό που ήδη συμβαίνει, αυτό που ήδη θεωρούμε δεδομένο και πραγματικό, κι όχι να μιλήσουμε στη βάση αμφισβητούμενων υποθέσεων, για το τι πρόκειται να κάνουμε ή να πιστέψουμε κάποτε [κατ’ αντιστοιχία με απαντήσεις σε ερωτήσεις του τύπου: «Τι θα ψηφίζατε εάν οι εκλογές ήταν σήμερα»]. Άρα εδώ έχουμε να κάνουμε με μια πραγματική καταγραφή της εμπειρίας όσων απαντήσαμε.

Αν και, σε κάθε περίπτωση, οι απαντήσεις αφορούν πρωτίστως εκείνους/ες που τις δίνουν, η αναγωγή των αποτελεσμάτων στο σύνολο των εργαζομένων, στο βαθμό που ο καθένας/η καθεμιά από μας, με βάση την εμπειρία του/της στη μικρή μας κοινότητα και γνωρίζοντας καλά το κλίμα της, θα θεωρήσει ότι υπάρχει περιθώριο να γίνει, μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να έχουμε μια πρώτη απεικόνιση των θέσεων και των απόψεων που υπάρχουν ανάμεσά μας.

Από την πλευρά μας, δε θα κάνουμε καμιά αναγωγή στο σύνολο κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Η στάθμιση των αποτελεσμάτων θα προϋπέθετε να είχαμε στη διάθεσή μας στοιχεία τα οποία διαθέτει μόνο η διεύθυνση ανθρώπινου δυναμικού (κατανομή των εργαζομένων ανά ηλικία, έτη εργασίας, ύψος αμοιβών, κ.α.). Άλλωστε, είπαμε, προσπαθούμε να κάνουμε μια έρευνα με επιστημονικούς όρους και δε θα διακινδυνεύσουμε τη σοβαρότητά της προς χάριν του εντυπωσιασμού.

Σε κάθε περίπτωση, τα αποτελέσματα που θα εξαχθούν αφορούν τουλάχιστον τις απόψεις των 257 (και πλέον) εργαζομένων που συμμετείχαμε στην αντίστροφη αξιολόγηση. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Θα θέλαμε λοιπόν να σας ευχαριστήσουμε όλους και όλες θερμά για τη συμμετοχή σας, η οποία, τόσο από τον αριθμό των απαντητικών επιστολών, όσο και από την κατανομή των απαντήσεων ανά ερώτημα, είναι προφανές ότι ξεπέρασε παραταξιακά στεγανά (με βάση πάντα τα αποτελέσματα των περσινών εκλογών). Αυτό μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα παρότι η παραταξιακή ένταξη των ανθρώπων που συμμετείχαν δεν υπάρχει τρόπος να διαπιστωθεί και άρα να σταθμιστεί: δε ζητήσαμε από κανέναν να δηλώσει τι ψήφισε. Αυτό άλλωστε δεν αφορά ούτε εμάς, ούτε και καμία έρευνα που στόχο έχει να καταγράψει τις απόψεις όλων μας για την κατάσταση στον εργασιακό μας χώρο. Στις κοινωνικές έρευνες άλλωστε, η όποια απόπειρα στάθμισης δε γίνεται με βάση τις πολιτικές απόψεις, αλλά με βάση δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά (ηλικία, φύλο, εισόδημά, κ.α.).

Κυρίως όμως, όπως διαφάνηκε ήδη από τα πρώτα αποτελέσματα, η συμμετοχή ξεπέρασε τα στεγανά μίας και μόνο οπτικής για τα πράγματα. Αυτό ενισχύει την πεποίθηση ότι στην Τράπεζα υπάρχει κόσμος που, ανεξάρτητα με το τι ψηφίζει και πιστεύει, θέλει να εκφράσει τις απόψεις του και να συμμετάσχει ενεργά σε συλλογικές διεργασίες. Ένας κόσμος που δε θεωρεί δεδομένες και αναπόφευκτες τις δυσκολίες της εργασιακής του καθημερινότητας, που επιθυμεί να τις συζητήσει, ακόμα και να τις αλλάξει.

Το στοίχημα της αντίστροφης αξιολόγησης, το να μπορέσουμε να εκφράσουμε τους προβληματισμούς μας, επιτεύχθηκε. Το τι θα το κάνουμε μέσα στο Σύλλογό μας αυτό είναι ένα δεύτερο στοίχημα. Και αυτό θα το κερδίσουμε όλοι και όλες μαζί. Στο κάτω-κάτω, 257 άνθρωποι δεν είμαστε και λίγοι: μπορούμε και να συζητήσουμε και να προχωρήσουμε υλοποιώντας τις προτάσεις μας, μία από τις οποίες εξάλλου ήταν και η αντίστροφη αξιολόγηση.

Σε ό,τι αφορά τώρα εμάς: περάσαμε καλά, δεθήκαμε μεταξύ μας και κυρίως κάναμε κάτι που άξιζε τον κόπο. Η ιδέα για την αντίστροφη αξιολόγηση μετουσιώθηκε σε πράξη και διεκπεραιώθηκε σε όλα της τα στάδια, από μια ομάδα εργαζομένων που -πρωτοβουλιακά, αυτοοργανωμένα και μακριά από κάθε είδους εμπορευματική διαμεσολάβηση και κομματική ή άλλη χειραγώγηση- ανέλαβε και την έφερε σε πέρας παρά τις σημαντικές τεχνικές και άλλες δυσκολίες, ξεπερνώντας τα όποια κενά είχαμε στην τεχνογνωσία με τη μέθοδο της αλληλοδιδακτικής, μέσω πιο εξειδικευμένων φίλων, κυρίως όμως με αρκετή προσωπική δουλειά.

Με τα περιορισμένα μέσα που είχαμε στη διάθεσή μας, που δεν αφορούν μόνο την οικονομία του πράγματος, αλλά και τις ώρες που μπορέσαμε να διαθέσουμε ως κανονικοί/ες εργαζόμενοι/ες στην υλοποίηση μιας έρευνας τέτοιου μεγέθους, προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι παραπάνω από αυτό που λογικά θα μπορούσαμε. Και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε στην ίδια κατεύθυνση μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας, αλλά και μετά. Με τα λάθη και τις αδυναμίες μας.

Ο πήχης ανέβηκε σε ό,τι αφορά τόσο την Πρωτοβουλία όσο και το Σύλλογό μας γενικότερα. Κι όλοι/ες αποκομίσαμε κάτι από αυτό το εγχείρημα: εκείνοι/ες που βοήθησαν στην υλοποίησή του, εκείνοι/ες που συμμετείχαν εκφράζοντας τις απόψεις τους μέσα απ’ αυτό, αλλά κι εκείνοι/ες που απλώς επεξεργάστηκαν μέσα τους και συζήτησαν μεταξύ τους την καθημερινότητά μας στην Τράπεζα, χωρίς να συμμετάσχουν. Ακόμα κι αυτοί που πολέμησαν την αντίστροφη αξιολόγηση με πρωτόγνωρη σφοδρότητα, ακόμα κι η εργοδοσία, που μάλλον θα αναγκαστούν να δώσουν σημασία στις αδύναμες μεμονωμένες φωνές που όταν ακόυγονται όλες μαζί κάνουν αρκετό θόρυβο.

 Ευχαριστούμε θερμά όσους κι όσες συμμετείχαν στην αντίστροφη αξιολόγηση.

Ευχαριστούμε επίσης κι εκείνους/ες που θα ήθελαν να το κάνουν, αλλά δεν το έκαναν για λόγους που τους υπερέβαιναν.

Ζητάμε εκ των προτέρων την κατανόησή σας στην περίπτωση που δεν καταφέρουμε να έχουμε ολοκληρώσει την επεξεργασία των αποτελεσμάτων την Παρασκευή, 26/6, αν και αυτός είναι ο στόχος μας.

__________

Για τη διαδικασία επεξεργασίας

των στοιχείων της αντίστροφης αξιολόγησης 

Την Πέμπτη, 18 Ιουνίου, στις 4 μ.μ., θα βρισκόμαστε στο Εργαστήριο Πολιτικής Επικοινωνίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών [Ξενοφώντος 4, 6^ος όρ. -Σύνταγμα*], όπου και σας περιμένουμε για να κάνουμε μαζί την καταμέτρηση των απαντητικών επιστολών που συγκεντρώθηκαν.

Στη συνέχεια, θα προχωρήσουμε στην καταγραφή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης, σε τρεις Η/Υ που θα εγκατασταθούν ακριβώς γι’ αυτό το λόγο στην αίθουσα που θα μας φιλοξενήσει. Στη φάση αυτή, κάθε βοήθεια είναι σημαντική, καθώς στόχος μας είναι, παράλληλα, να γίνεται και η επαλήθευση της αντιστοιχίας των στοιχείων που θα περνιούνται στο πρόγραμμα με τις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια κι ο έλεγχος αυτός να γίνεται από ανεξάρτητους παρατηρητές.

Μετά από αυτή τη διαδικασία θα ακολουθήσει η ανακοίνωση του αριθμού των ερωτηματολογίων που συγκεντρώθηκαν και του οικονομικού απολογισμού της έρευνας.

 Σας περιμένουμε. Η παρουσία σας θα είναι τιμή για μας.

Ευχαριστούμε θερμά τους/τις συναδέλφους/ισσες που συμμετείχαν στη διαδικασία από την 1^η έως τη 12^η Ιουνίου.

ΥΓ. Θα υπάρχει καφές και ό,τι άλλο χρειάζεται από τους συνεταιρισμούς των Ζαπατίστας της Τσιάπας και άλλους αντίστοιχους (βλ. http://sporos.org/). Άρα, ελάτε με «άδεια χέρια».

* Η Ξενοφώντος είναι η 1^η παράλληλος της Όθωνος, ακριβώς στο ύψος της πλατείας Συντάγματος.

Για την αντίστροφη αξιολόγηση

Να υπενθυμίσουμε ότι σήμερα, Παρασκευή, 12 Ιουνίου, είναι η καταληκτική ημερομηνία για την αποστολή των ερωτηματολογίων (Για το ερωτηματολόγιο δείτε εδώ).

Ευχαριστούμε θερμά τους/τις συναδέλφους/ισσες που έχουν ήδη αποστείλει τις απαντητικές επιστολές, καθώς κι εκείνους/ες που πρόκειται να το κάνουν σήμερα.

 _________ 

Για τη διαδικασία

Θα περιμένουμε μέχρι την Τετάρτη, 17/6, ούτως ώστε να φτάσουν στη θυρίδα της Πρωτοβουλίας όλα τα ερωτηματολόγια που θα έχουν σταλεί μέχρι το τέλος της προθεσμίας.

Την Πέμπτη, 18/6, τα ερωτηματολόγια θα μεταφερθούν και θα ανοιχτούν στο Εργαστήριο Πολιτικής Επικοινωνίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών [Ξενοφώντος 4, 6^ος όρ. –Σύνταγμα], θα καταμετρηθούν και θα αρχίσει η καταγραφή των στοιχείων στο ειδικό πρόγραμμα στατιστικής ανάλυσης. Η διαδικασία θα ξεκινήσει στις 4 μ.μ. και είναι ανοιχτή. Μπορείτε να παραστείτε απλώς ή και να βοηθήσετε στον έλεγχο των στοιχείων που θα περνιούνται στους Η/Υ. Μετά από αυτή τη διαδικασία θα ανακοινωθεί ο αριθμός των ερωτηματολογίων που συγκεντρώθηκαν και ο οικονομικός απολογισμός της έρευνας.

Η επεξεργασία των στοιχείων θα γίνει τις επόμενες μέρες, με τους ρυθμούς που δύνανται να την κάνουν οι φίλοι κι οι φίλες υποψήφιοι/ες διδάκτορες που μας βοηθάνε, οι οποίοι/ες, παρά τη δεδομένη προθυμία τους, είναι και φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες, κι άρα πραγματοποιούν την έρευνα αυτή στον ελεύθερο χρόνο τους, τον οποίο οφείλουμε να σεβαστούμε.

Την Παρασκευή, 26/6, ευελπιστούμε ότι θα είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα.

_________ 

Περί αξιοπρέπειας

Για εκείνους που έχουν διαμορφωθεί ως προσωπικότητες –και ως συνδικαλιστικές παρατάξεις- μέσα σε κομματικά γραφεία, είναι πολύ δύσκολο ακόμα και το να διανοηθούν ότι απλοί εργαζόμενοι/ες, από τη διοίκηση και το δίκτυο, από τα διπλανά γραφεία, μπορούν, αν το αποφασίσουν, να πάρουν το λόγο, με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται, και να μιλήσουν για την εργασιακή καθημερινότητά τους.

Και, για αυτούς, η όποια αντίστοιχη πρωτοβουλία –άρα και η Πρωτοβουλία- πρέπει να αποδοθεί κάπου, να χαρακτηριστεί ως το μακρύ χέρι κάποιου: αρχικά της –μειοψηφούσας- ΔΗΣΚ, στη συνέχεια του ΚΚΕ, μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και της ΔΑΚΕ και, προσεχώς, όταν εξαντληθεί το φάσμα των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων, και της Αλ Κάιντα. Οποιουδήποτε, αρκεί να «εξηγηθεί» το παράδοξο μιας Πρωτοβουλίας που κάνει πράγματα χωρίς να έχει έναν συνδικαλιστικό ή κομματικό «μπαμπά» από τον οποίο να αντλεί κάλυψη. Καμία κάλυψη. Εδώ είμαστε, με τα ονόματα και τα πρόσωπά μας.

Χωρίς καβάτζες. Χωρίς προσβάσεις στην εργοδοσία, τη διεύθυνση προσωπικού ή την πλειοψηφία του ΔΣ -την πλειοψηφούσα ΔΗΣΚ δηλαδή- για να επιλύσουν κανένα πρόβλημα μας ή να μας «προστατεύσουν».

Χωρίς καμία διασφάλιση. Εξού και το 10ωρο στη δουλειά στην Τράπεζα, κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, που μας πνίγει όπως όλους και όλες τους/τις υπόλοιπους/ες και δε μας αφήνει περιθώρια «ελεύθερου» χρόνου, στον οποίο να μπορούμε να ασχοληθούμε με την άνεσή μας με το συνδικαλισμό, αναλωνόμενοι/ες σε συνεχείς ανακοινώσεις. Γιατί εμάς ο συνδικαλισμός ΔΕΝ είναι μέσα στο οκτάωρό μας.

Χωρίς ταμεία (κομματικά, απεργιακά, κ.α.), χωρίς δημόσιο χρήμα, μυστικά κονδύλια, επιχορηγήσεις ή οποιουδήποτε είδους οικονομική «ενίσχυση» -άρα και έλεγχο από «ευγενικούς χορηγούς».

Ρεφενέ. Έτσι καλύπτουμε το οικονομικό κόστος των πρωτοβουλιών μας. Εξού και οι ανακοινώσεις-φωτοτυπία αντί ιλουστρασιόν φυλλαδίων, κι όλα τα άλλα όχι και τόσο εμφανίσιμα και εντυπωσιακά.

Χωρίς να τα ξέρουμε όλα. Κι έτσι, ρεφενέ, μέσω καλών φίλων, προσπαθούμε να κάνουμε μια έρευνα με επιστημονικούς και σοβαρούς όρους, καλύπτοντας μέσω εκείνων τα κενά που έχουμε εμείς στις γνώσεις μας. Θα ήταν προτιμότερο να πληρωνόταν αδρά μια εταιρεία από το ταμείο του ΣΥΤΑ για να το κάνει «τεχνοκρατικά» (χωρίς φυσικά να διασφαλίζεται καμιά αντικειμενικότητα στη διαδικασία, ο πελάτης παραγγέλνει ό,τι επιθυμεί); Ας το κάνουν έτσι εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τις ενέργειες του ΔΣ του Συλλόγου. Εμείς πάμε μέχρι εκεί που μπορούμε. Αλλά μέχρι εκεί θα πάμε.

Για να μη μείνουμε στη σιωπή. Το να μην αναγνωρίζεται μια θετική πρωτοβουλία κάποιων εργαζομένων είναι μέσα στα πλαίσια της –στενόμυαλης ίσως- παραταξιακής στρατηγικής. Δυστυχώς, στο δικό μας Σύλλογο, κάποιοι πάνε ακόμα πιο μακριά: η αντίστροφη αξιολόγηση καταδικάζεται και καλούμαστε να «μην απαντήσουμε». Δηλαδή, να μη μιλήσουμε.

Τι αντιπροτείνουν; Να μείνουμε στη σιωπή. Για μια ακόμα φορά. Για πόσα χρόνια ακόμα θα συνεχίσουμε να μένουμε στη σιωπή; Για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσουν κάποιοι να υπερασπίζονται αυτό το μοντέλο με αποφασιστικότητα μεγαλύτερη από αυτή με την οποία υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας; Για πόσο ακόμα θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σαν υπηκόους τους;           

Κι η εργοδοσία; Η εργοδοσία μπορεί, για άλλη μια φορά, να γελάει: το προεδρείο φροντίζει για μια ακόμη φορά ο σύλλογος να αναλωθεί σε εσωτερικές διαμάχες και τα πραγματικά ζητήματα να μείνουν πίσω, να μην καταγραφούν, να μην αναδειχθούν.

Αν κάποιοι θέλουν να παίξουν αυτό το ρόλο, ας το κάνουν. Θα έχουν αναμφίβολα κάποια επιτυχία ως συνήθως. Εμείς προχωράμε και κάνουμε αυτό που πιστεύουμε. Και θα φτάσουμε μέχρι εκεί που μπορούμε, όσοι και όσες επιθυμούμε να πάμε παραπέρα.

Η διαφορά είναι διαφορά. Και δεν κρύβεται.

________________________

  Προς εκείνους που συντάσσουν και υπογράφουν τις ανακοινώσεις του ΔΣ

Τους οποίους καλούμε –ξανά- στην καταμέτρηση των ερωτηματολογίων, όπως άλλωστε κι όλα τα μέλη του ΔΣ

Επειδή, όσο κι αν κατά καιρούς παρουσιάζονται εξίσου υπερκομματικοί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ανήκουν στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη (πράγμα το οποίο εξάλλου, όποτε το καλούν οι συνθήκες, το προβάλλουν επαρκώς), θα έπρεπε να ξέρουν ότι τα πιστοποιητικά φρονημάτων έχουν καταργηθεί προ πολλού, κι ότι το «αποταξάμην [την ανανεωτική αριστερά, το κομμουνιστικό κόμμα, ή όποια άλλη πολιτική δύναμη]» ταιριάζει μάλλον σε διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα σε εκκλησίες κι όχι σε Συλλόγους. Υποπτευόμαστε, βάσιμα, ότι ακόμα κι αν, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, έμπαιναν μαζί μας στο παραβάν ή επιτηρούσαν την παραμονή μας στην παραλία από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου, θα συνέχιζαν να χρησιμοποιούν το ίδιο επιχείρημα, ταυτίζοντάς μας μια με τη μία και μια με την άλλη κομματική δύναμη. Και μια και φτάσαμε στην εποχή της χούντας και του εμφυλίου, να θυμίσουμε ότι τότε –και για αρκετά χρόνια μετά, κατά το μετεμφυλιακό κράτος- εκείνοι/ες από τους οποίους απαιτούνταν δηλώσεις μετανοίας όταν αρνούνταν να τις υπογράψουν το έκαναν κυρίως, όχι γιατί ήταν μέλη του ΚΚΕ –πολλοί άλλωστε απ’ αυτούς δεν ήταν-, αλλά γιατί δεν είχαν καμιά διάθεση να διαπραγματευτούν την αξιοπρέπειά τους.

Η Πρωτοβουλία γεννήθηκε πέρσι στο γκισέ και στο δρόμο. Εκεί υπάρχει, κι εκεί λογοδοτεί: στην εργασιακή καθημερινότητα και στους αγώνες για ένα καλύτερο, όχι αύριο αλλά, σήμερα. 

_______________________

1-12 Ιουνίου:

Μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά

Για τη γενική συνέλευση του Συλλόγου μας και το ερωτηματολόγιο

Γυρνώντας από τις κάλπες ή τις παραλίες, επιστρέφουμε στην ίδια εργασιακή πραγματικότητα όπου, όσο κι αν το εκλογικό αποτέλεσμα δημιουργεί προσδοκίες σε πολλούς ανάμεσά μας για το απώτερο μέλλον, άμεσα τίποτα δεν έχει αλλάξει και τα προβλήματα που βιώναμε μέχρι την προηγούμενη Παρασκευή μάς περιμένουν κι από σήμερα.

Η αλλαγή προϋποθέτει τη δική μας ενεργή συμμετοχή, σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου, αλλά πρωτίστως στους χώρους όπου εργαζόμαστε και, άρα, ζούμε για πάρα πολλές ώρες κάθε μέρα.

Για το δικό μας εργασιακό χώρο λοιπόν:

1-12 ιουνίου: Αντίστροφη αξιολόγηση

 Για το ερωτηματολόγιο δείτε εδώ

Η αντίστροφη αξιολόγηση, η διαδικασία αξιολόγησης από εμάς της Τράπεζας και των συνθηκών εργασίας και ζωής που μας προσφέρει συνεχίζεται. Η συμμετοχή μέχρι τώρα είναι παραπάνω από ικανοποιητική, με μια ανταπόκριση που φαίνεται, κρίνοντας από τον αριθμό των ερωτηματολογίων που έχουν ήδη συγκεντρωθεί, να ξεπερνάει τα παραταξιακά στεγανά. Δεν πρόκειται άλλωστε για ένα είδος ψηφοφορίας, αλλά για μια προσπάθεια καταγραφής όλων των διαφορετικών απόψεων.

Να υπενθυμίσουμε ότι η τελική ημερομηνία για την αποστολή είναι Παρασκευή, 12 Ιουνίου.

Στο σημείο αυτό, αφού ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου μας για τη μεγάλη σημασία που έδειξε ότι αποδίδει στο ερωτηματολόγιο, με –ολόκληρη- την ανακοίνωση 87 και με τη σχετική αναφορά του στην 88 (θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το «δημοσκόποι» εμάς αφορούσε κι όχι εταιρίες τύπου V-PRC, MRB, κ.α. αν και σ’ αυτή την περίπτωση η αναφορά αυτή θα αποκτούσε νόημα), θα πρέπει να σημειώσουμε ότι:

Οι απαντήσεις στην επίθεση που δεχθήκαμε και την απόπειρα ουσιαστικά λογοκρισίας από πλευράς του προεδρείου του Συλλόγου, επιλέξαμε να δοθούν μετά το τέλος της διαδικασίας. Θα ήταν ίσως προς το συμφέρον του εγχειρήματος από πλευράς τακτικής, μετά από το ολίσθημα του προεδρείου, να διατηρούμε το θέμα κάθε μέρα στην επικαιρότητα με έναν πόλεμο ανακοινώσεων. Δεν μας ενδιαφέρει, ωστόσο, να λειτουργούμε με όρους [παρα-]πολιτικού μάρκετινγκ σε βάρος των συναδέλφων/ισσών που ξεκλέβουν με δυσκολία κάποια λεπτά από την πίεση της δουλειάς τους για να τα αφιερώσουν στο διάβασμα μιας ανακοίνωσης. Παρά την αντίληψη που μπορεί να έχουν άλλοι παράγοντες, εμείς θεωρούμε ότι απευθυνόμαστε σε σκεπτόμενους/ες κι ελεύθερους/ες εργαζόμενους/ες που έχουν το κριτήριο να αξιολογούν τις θέσεις και τις προσπάθειες κάθε πλευράς χωρίς να χρειάζονται υποδείξεις.

Επειδή λοιπόν αυτή τη φορά το προεδρείο υπερέβη τα εσκαμμένα, θα χρειαστεί να επανέλθουμε για να δοθεί μια απάντηση στα «επιχειρήματά» του, όταν και όπως πρέπει.

Προς το παρόν αρκούμαστε στο να επισημάνουμε ότι:

Κάποια στιγμή, θα πρέπει να αποφασίσουμε όλοι ότι, στο συνδικαλισμό, οι όποιες παρατάξεις οφείλουν να έχουν ως κύριο στόχο τους την εργοδοσία και όχι τις άλλες φωνές. Και ότι οι διαφωνίες πρέπει να έχουν να κάνουν, όχι με το πώς φιμώνεται η μειοψηφία ενός ΔΣ από την πλειοψηφία του, αλλά με διαφορετικές προσεγγίσεις για τον κοινό στόχο, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της κοινότητάς μας, αυτής των εργαζομένων.

Αφού συμφωνήσουμε σ’ αυτόν τον κοινό στόχο, θα πρέπει τουλάχιστον να μάθουμε να αναγνωρίζουμε θετικές πρωτοβουλίες που δεν έτυχε να πάρουμε εμείς, ασκώντας τους ασφαλώς εποικοδομητική κριτική.

Το να βγάζει η κυρίαρχη παράταξη ενός ΔΣ ανακοίνωση (το ύφος της οποίας πιθανώς θα χαροποιούσε την εργοδοσία) για μια πρωτοβουλία μια άλλης παράταξης του ίδιου Συλλόγου, είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό. Πόσο μάλλον όταν την υπογράφει ως ΔΣ κι όχι ως παράταξη, καθιστώντας την έτσι καταγγελία ενός ΔΣ απέναντι στην πρωτοβουλία μιας συνιστώσας των εργαζομένων.

Η πλειοψηφία του ΔΣ είχε μια ακόμα ευκαιρία να αποδείξει έμπρακτα ότι η κριτική που κατά καιρούς της ασκείται για αυταρχική συμπεριφορά και για μη διασφάλιση του δικαιώματος έκφρασης των εργαζομένων είναι άδικη. Δυστυχώς, επιμένει να επιβεβαιώνει το εντελώς αντίθετο.

Λίγα λόγια για τη γενική συνέλευση του συλλόγου μας της 03-06-2009

(για τους/τις πολλούς/ες που, δυστυχώς, δεν ήταν εκεί)

 Η συμμετοχή

Η συμμετοχή ήταν μικρότερη από άλλες χρονιές. Η κινητοποίηση του προεδρείου του Συλλόγου άλλωστε ήταν πολύ περιορισμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή (πιθανότατα επειδή η φετινή συνέλευση δε συνοδευόταν από εκλογές). Επισκέψεις σε καταστήματα δεν έγιναν και η, μέσω ανακοίνωσης, «απειλή» για καταλήψεις κτιρίων όπου δε θα αποχωρούσαν οι εργαζόμενοι/ες στην ώρα τους, φυσικά δε λήφθηκε σοβαρά υπόψη από κανένα. Κάποια καταστήματα έκλεισαν στις 6 και στις 7, όπως κάθε μέρα, και η προσέλευση των εργαζόμενων από το δίκτυο ήταν, εκ των πραγμάτων, προβληματική. Στο μέλλον πρέπει να υπάρξει ένας προβληματισμός για πιθανή αλλαγή ημέρας και ώρας ώστε να διευκολύνονται και οι συνάδελφοι/-ισσές των εκτός λεκανοπεδίου κατ/των.

Από την άλλη, η ανώτατη διοίκηση της Τράπεζας παραβρέθηκε σύσσωμη: γενικοί διευθυντές, διευθυντές διευθύνσεων, περιφερειακοί, κ.α.. Θα ήταν άδικο να τους θεωρούμε όλους ένα, ορισμένοι όμως εξ αυτών καλό θα ήταν να θυμούνται τη συναδελφική τους ιδιότητα περισσότερο από μια φορά το χρόνο και να πράττουν ανάλογα.

Η διαδικασία

Φέτος, το τριμελές προεδρείο της Γενικής Συνέλευσης σκεπτόμενο, επιτέλους, την υστεροφημία του τήρησε (κάποια από) τα στοιχειώδη προσχήματα κατά τη διεξαγωγή της συνέλευσης. Η «προεδρική φρουρά» δεν αφέθηκε εντελώς ασύδοτη να βρίζει και να τρομοκρατεί όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, γεγονός που βέβαια πρώτα από όλα οφείλεται στην ύπαρξη μιας πιο συγκροτημένης παρουσίας συναδέλφων/-ισσών που μέχρι τώρα συνήθιζαν να προσέρχονται ατομικά και να περιορίζονται, αναγκαστικά, σε ρόλο παρατηρητών.

Αυτό που διαφάνηκε μέσα από τη διαδικασία είναι ότι έφτασε ο καιρός, αυτοί που χρόνια τώρα ξέρουν (όχι να μιλάνε αλλά) μόνο να φωνάζουν, να μάθουν πια και να ακούνε. Ίσως κάτι αλλάζει τελικά σε αυτόν το Σύλλογο.

Ο οικονομικός απολογισμός

Ως προς τα του οικονομικού απολογισμού οφείλουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Διαβάστηκε μια μακροσκελής έκθεση από το ένα μέλος της τριμελούς Ελεγκτικής Επιτροπής με μια σειρά από παρατηρήσεις. Δεν είναι ούτε πρόθεση ούτε αρμοδιότητά μας να την κοινοποιήσουμε ή να τη σχολιάσουμε. Ως προς τη διαδικασία της ψηφοφορίας, όμως, έχουμε να επισημάνουμε ότι κακώς – τόσο βάσει καταστατικού όσο και βάσει κοινής λογικής-  αυτή έγινε φανερή, δια ανατάσεως των χειρών, και όχι μυστική, σε κάλπη, όπως αυτή του διοικητικού απολογισμού. Και αφού έγινε έτσι, στη συνέχεια αντί να καταμετρηθούν τα «ναι» και τα «λευκά» (που οπωσδήποτε δεν ήταν πλειοψηφικά αλλά ούτε και αμελητέα) έγινε μια αστραπιαία εκτίμηση «με το μάτι» που κατέληξε στο αποτέλεσμα «σχεδόν παμψηφία».

Το να μην μπορεί να γίνει μια κανονική ψηφοφορία με ένα αποτέλεσμα που να καταγράφεται στα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης δεν είναι ιδιαίτερα τιμητικό για τη λειτουργία του Συλλόγου μας. Η για πολλοστή φορά –σε συνεδριάσεις Δ.Σ. και σε Γενικές Συνελεύσεις- επαναλαμβανόμενη επίσπευση των διαδικασιών ελέγχου επί των οικονομικών δεν αφήνει και τις καλύτερες εντυπώσεις.

Ο διοικητικός απολογισμός

Το ενθαρρυντικό ήταν ότι, αυτή τη φορά, το λόγο πήραν περισσότεροι συνάδελφοι (δυστυχώς όχι και συναδέλφισσες), κάποιοι νέοι και κάποιοι παλαιότεροι που σπάνια μέχρι τώρα μιλούσαν δημοσίως, εκτός από τους «παραδοσιακούς» συνδικαλιστές που μονοπωλούν εδώ και χρόνια όλες τις λειτουργίες του Συλλόγου.

Το άσχημο ήταν ότι, όταν άρχισαν να τίθενται και κάποια πραγματικά ενδιαφέροντα ζητήματα, η αίθουσα είχε ήδη, σε μεγάλο βαθμό, αδειάσει.

Σε κάθε περίπτωση, το ότι ο αριθμός των αρνητικών ψήφων από μονοψήφιος που ήταν σταθερά τα τελευταία 7 τουλάχιστον χρόνια αυξήθηκε σε 50, έχει, αν μη τι άλλο, σημασία. Και για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση των ημερών, ελπίζουμε οι διοικούντες το Σύλλογο να «έλαβαν το μήνυμα».

Εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά

και –προφανώς- θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και μετά τη 12^η Ιουνίου.

Αντίστροφη Αξιολόγηση

Το ερωτηματολόγιο που φτάνει σήμερα στα χέρια σας είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που έγινε από συναδέλφους και συναδέλφισσες της Πρωτοβουλίας σε συνεργασία με ομάδα υποψηφίων διδακτόρων του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σκοπός του είναι η καταγραφή της πραγματικής κατάστασης των εργαζομένων στην Τράπεζα, η αποτύπωση της οποίας εξάλλου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να τεθεί κάποτε ένα πλαίσιο διεκδικήσεων που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές μας ανάγκες.

Ενώ η συζήτηση που διεξάγεται γύρω μας αφορά τις ευρωεκλογές και το μέλλον μιας άλλης κοινότητας, ευρύτερης, εμείς οφείλουμε να μιλήσουμε για το παρόν της δικής μας μικρής κοινότητας και για τα προβλήματά της. Σε μια πραγματικότητα όπου η κυρίαρχη συνθήκη είναι ο αποκλεισμός των εργαζομένων από τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, ακόμα και αυτών του Συλλόγου τους, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποτυπωθεί η άποψη του/της καθενός/καθεμιάς από μας για την κατάσταση που βιώνουμε στην εργασιακή μας καθημερινότητα.

Σε μια κοινότητα που λειτουργεί με πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες, η διατύπωση άποψης και η άσκηση κριτικής οφείλει να γίνεται από και προς όλες τις κατευθύνσεις. Κανείς δεν έχει το αλάθητο και κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής. Όλοι και όλες εμείς, εδώ και πολλά χρόνια, υποκείμεθα σε μια μονομερή αξιολόγηση, από την πλευρά της Διοίκησης, με κριτήρια που συχνά καθορίζονται αυθαίρετα, από ανθρώπους που δεν έχουν κάτσει ούτε μία μέρα στο γκισέ. Ενώ, εμείς, απ’ την άλλη, δεν έχουμε το δικαίωμα να αξιολογήσουμε τις πράξεις και τις επιλογές της Διοίκησης που επιδρούν άμεσα στη διαμόρφωση της καθημερινότητάς μας, στους χώρους εργασίας αλλά και έξω από αυτούς, μετά τη λήξη ενός οχτάωρου που όλο και «ξεχειλώνει» και δεν μπορεί να είναι όλη μας η ζωή.

Εάν είχαμε να κάνουμε με κάποιους πραγματικά τεχνοκράτες μάνατζερ που να λειτουργούν πάνω σε αμερικανικά πρότυπα, η διαδικασία αυτή θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει από την πλευρά της ίδιας της Τράπεζας προκειμένου, στη βάση της δικής της λογικής, να βγάλει συμπεράσματα που να βοηθούν στη χάραξη του επιχειρησιακού της σχεδιασμού, αλλά και για να δώσει στους/στις εργαζόμενους/ες την αίσθηση (και μόνο) της «συμμετοχής» σε αυτόν, με σκοπό να καλλιεργήσει την «ταύτισή» τους με την επιχείρηση. Στην περίπτωσή μας όμως, η Διοίκηση λειτουργεί με έναν τρόπο που συνδυάζει τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό με τον ανατολικό δεσποτισμό, απαξιώνοντας πλήρως, και τυπικά και επί της ουσίας, τον εργαζόμενο και καθιστώντας τον τελευταίο τροχό της αμάξης, ένα απλό εκτελεστικό όργανο, απρόσωπο, που δεν μπορεί να έχει γνώμη. Οι εργαζόμενοι/ες όμως στην Τράπεζα, όπως και οι πελάτες, είναι οι φυσικοί κριτές της λειτουργίας της, καθώς είναι αυτοί που την υλοποιούν κάθε μέρα και άρα οι πλέον κατάλληλοι για να επισημάνουν τις θετικές και τις αρνητικές πλευρές της.

Η αξιολόγηση βέβαια από μόνη της δε λέει τίποτα: σε άλλες Τράπεζες γίνεται ήδη, οργανωμένη από τη Διοίκηση. Μια τέτοιου τύπου αξιολόγηση ΔΕΝ μπορεί να υποκαταστήσει αυτή που πρέπει να γίνεται από την πλευρά των εργαζομένων: γιατί, εδώ, στην αντίστροφη αξιολόγηση, οι εργαζόμενοι/ες παίρνουν το λόγο χωρίς να τους τον «παραχωρεί» κανείς και γι’ αυτό το περιεχόμενο είναι άλλο και η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων διαφορετική. Θα ήταν ασφαλώς καλύτερο η διαδικασία αυτή να γινόταν από τον ίδιο το Σύλλογο: ένα Σύλλογο που να ενδιαφέρεται για τη γνώμη των μελών του και να προσπαθεί πραγματικά να την εκφράσει. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα γίνει κάποτε. Προς το παρόν, πάμε μόνοι/ες μας.

Η διαδικασία

Προσπαθήσαμε ώστε το ερωτηματολόγιο να είναι περιεκτικό, αλλά συνάμα και αναλυτικό, χωρίς γενικεύσεις και απλουστευτικά σχήματα, με ένα εύρος απαντήσεων που να δίνει τη δυνατότητα στον καθένα/στην καθεμιά να προσδιορίσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια την άποψή του/της.

Αναγνωρίζοντας τις αντικειμενικές δυσκολίες, επιλέξαμε μια διαδικασία αποστολής και συλλογής πιο χρονοβόρα και δαπανηρή από την αποστολή ενός απλού e-mail, που όμως διασφαλίζει τόσο την εγκυρότητα της διαδικασίας όσο και την πλήρη τήρηση της ανωνυμίας.

Έτσι, το ερωτηματολόγιο φτάνει στα χέρια σας μαζί με ένα φάκελο απαντητικής επιστολής, το τέλος της οποίας θα πληρωθεί –«ρεφενέ»- από τα μέλη της Πρωτοβουλίας. Εσείς, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε, είναι να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο, να το βάλετε στο φάκελο και να το ρίξετε σε ένα κουτί των ΕΛΤΑ, ΧΩΡΙΣ να σημειώσετε σ’ αυτόν κανένα στοιχείο της ταυτότητάς σας.

Η διαδικασία της συλλογής ξεκινάει από σήμερα, Δευτέρα, 1 Ιουνίου, και ολοκληρώνεται την Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009. Οι φάκελοι θα πρέπει λοιπόν να φτάσουν στην ταχυδρομική θυρίδα που δημιουργήθηκε ειδικά γι’ αυτό το λόγο (αλλά θα εξακολουθήσει να υπάρχει και μετά για να διευκολυνθεί η επικοινωνία κι ο διάλογος) με σφραγίδα ταχυδρομείου μέχρι και τη 12^η Ιουνίου. Η προθεσμία αυτή τίθεται για έναν πρακτικό λόγο, κάποια στιγμή πρέπει να βγουν τα αποτελέσματα, αλλά και για έναν ουσιαστικό που έχει να κάνει με την εγκυρότητα της διαδικασίας: οι απαντήσεις πρέπει να συλλεγούν σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σχετικά μικρό, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι όλοι/ες απάντησαν υπό τις ίδιες συνθήκες.

Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η επεξεργασία των αποτελεσμάτων, στην οποία πάλι θα μας βοηθήσουν οι υποψήφιοι διδάκτορες του Πανεπιστημίου Αθηνών που ειδικεύονται στο αντικείμενο.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν μόλις ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, τόσο στο μπλογκ όσο και με μέιλ.

Το εγχείρημα δεν είναι από τα εύκολα. Προχωράμε όμως σ’ αυτό γιατί πιστεύουμε ότι έχει σημασία για όλους και όλες μας.

Ευχαριστούμε προκαταβολικά για τη συμμετοχή σας

 1-12 Ιουνίου:

Μιλάμε για την καθημερινότητά μας στη δουλειά