Για τον Κώδικα Ηθικής Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας
Δ Η Λ Ω Ν Ω Υ Π Ε Υ Θ Υ Ν Ω Σ
Από την 01-09-2008 και με προθεσμία υποβολής την 30-09-2008 έχουμε κληθεί να υπογράψουμε μια υπεύθυνη δήλωση αποδοχής των όρων του «Κώδικα Ηθικής Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας», ο οποίος θεσπίζεται βάσει της υπ’ αριθμό 89 εγκυκλίου Προέδρου της 27-08, ενώ η υιοθέτηση και εφαρμογή του βασίζεται στο νόμο 3601/2007 και την Πράξη Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος (ΠΔΤΕ) 2577/09.03.2006.
Η σχετική (και μοναδική) ωστόσο αναφορά στη συγκεκριμένη ΠΔΤΕ επιφορτίζει το Δ.Σ. κάθε τράπεζας με την ευθύνη:
Της υιοθέτησης Κώδικα Ηθικής Συμπεριφοράς που εφαρμόζεται από τη Διοίκηση και το σύνολο του προσωπικού του πιστωτικού ιδρύματος επί τη βάσει των γενικώς αποδεκτών αρχών (επιμέλεια, αποτελεσματικότητα, υπευθυνότητα, ευπρέπεια στις σχέσεις με το κοινό, μη αίτηση ή αποδοχή ασυνήθους αξίας ωφελημάτων, τήρηση επαγγελματικού απορρήτου κλπ.).
Θα μπορούσε ασφαλώς κανείς να παρατηρήσει την καθυστέρηση δυόμιση περίπου ετών ως προς την υιοθέτηση του Κώδικα στην περίπτωσή μας ή το γεγονός ότι δεν είναι βέβαιο ότι η Τράπεζα ανταποκρίνεται πλήρως και σε άλλες απαιτήσεις που θέτει η συγκεκριμένη ΠΔΤΕ, όπως αυτή για αναλυτική περιγραφή και σαφή καθορισμό των αρμοδιοτήτων και ορίων ευθύνης για κάθε υπηρεσιακή μονάδα (που δεν ξέρουμε κατά πόσο ισχύει για τις διάφορες μονοπρόσωπες διευθύνσεις, γνωστές και ως «ψυγεία», που δημιουργούνται και καταργούνται σε μια νύχτα).
Σε ό,τι αφορά την ουσία ωστόσο, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το πνεύμα της συγκεκριμένης αναφοράς της ΠΔΤΕ, καθώς και της αντίστοιχης του νόμου 3601, έχει να κάνει με τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ τραπεζών και προσωπικού τους, από τη μια πλευρά, και καταναλωτικού κοινού, από την άλλη. Δεν υπεισέρχεται σε ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις μεταξύ τραπεζών και εργαζομένων. Αυτά εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Κανονισμού Εργασίας της κάθε τράπεζας, ο οποίος άλλωστε έχει ισχύ νόμου.
Ο Κώδικας Ηθικής που εμείς καλούμαστε να υπογράψουμε, όντως, στο μεγαλύτερο του μέρος, αποτελεί κωδικοποίηση βασικών και γενικά αποδεκτών αρχών τις οποίες, ούτως ή άλλως, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων τηρεί εδώ και χρόνια χωρίς να έχει ποτέ χρειαστεί να υπογράψει για αυτό.
Ο εν λόγω Κώδικας όμως δε μένει σε αυτές τις γενικώς αποδεκτές, προφανείς για κάθε εργαζόμενο/η στην Τράπεζα, αρχές. Μπαίνοντας σε «ξένα χωράφια», καθορίζει και υποχρεώσεις των εργαζομένων έναντι της Τράπεζας, με τρόπο που, κάποιες φορές, έρχεται σε αντίθεση με τα οριζόμενα από τον Κανονισμό Εργασίας.
Ενώ λοιπόν, π.χ., ο Κανονισμός Εργασίας, άρθρο 23, παρ.13, ορίζει ότι:
Δεν υπόκεινται στις παραπάνω υποχρεώσεις και περιορισμούς έγκρισης (σημ: για επαγγελματική απασχόληση εκτός Τράπεζας) δραστηριότητες που ασκούνται στα πλαίσια της νόμιμης πολιτικής, συνδικαλιστικής και της κοινωφελούς πολιτιστικής, κοινωνικής ή αθλητικής δράσης.
έρχεται ο Κώδικας Ηθικής να ανατρέψει αυτό το δεδομένο, στην παρ. 2.2.3 όπου αναφέρει:
Δεν επιτρέπεται σε οποιοδήποτε μέλος του Προσωπικού να συμμετέχει σε σωματεία, συνδέσμους, οργανώσεις κτλ, που οι δραστηριότητές τους συγκρούονται ή δεν συνάδουν με τα συμφέροντα του Ομίλου.
Η αντίθεση είναι προφανής και τα ζητήματα που εγείρονται πολλά. Η διάταξη αυτή του Κώδικα, πέραν του εάν συνιστά ζήτημα «ηθικής» και εάν, κατά την ΠΔΤΕ, άπτεται της «επιμέλειας, αποτελεσματικότητας, υπευθυνότητας, ευπρέπειας», κ.α., πρώτα απ’ όλα, ελέγχεται ως προς τη συνταγματικότητά της, καθώς προσβάλλει το κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι («Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια», άρθρο 12.1 του Συντάγματος).
Σε πρακτικό επίπεδο, θα πρέπει να δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα τι μπορεί να σημαίνει η απαγόρευση συμμετοχής σε ενώσεις «οι δραστηριότητες των οποίων συγκρούονται ή δεν συνάδουν με τα συμφέροντα του Ομίλου». Η διατύπωση αυτή είναι τόσο ασαφής και μπορεί να ερμηνευτεί διασταλτικά κατά περίπτωση. Βάσει αυτής θα μπορούσε ουσιαστικά να απαγορευθεί οποιαδήποτε δημόσια κοινωνική παρουσία. Η συμμετοχή σε κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς που ασκούν κριτική στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, σε κινήσεις πολιτών, ιδιοκτητών ακινήτων, ενώσεις καταναλωτών, π.χ., κ.τ.λ. που συχνά στρέφονται με ένδικα μέσα εναντίον τραπεζών, τίθεται «εκτός νόμου».
Για να έρθουμε όμως και στις «δραστηριότητες που» [άμεσα μπορεί και να] «συγκρούονται με τα συμφέροντα του Ομίλου»: Καταρχάς, η όποια [συνδικαλιστική] δραστηριότητα, π.χ., στο πλαίσιο του ΣΥΤΑ ή της ΟΤΟΕ, υπερασπιζόμενη τα νόμιμα δικαιώματα των εργαζομένων, αναγκαστικά (θα πρέπει να) συγκρούεται ενίοτε με τα συμφέροντα του Ομίλου. Αν απωλέσει, και μάλιστα εξ ορισμού, αυτό τον [εν δυνάμει] χαρακτήρα, θα μετατραπεί σε «εργοδοτικό συνδικαλισμό», ο οποίος, κατά τη γνώμη μας πάντα, δεν έχει νόημα.
Εξίσου σοβαρή για τη συνδικαλιστική δραστηριότητα είναι και η εξίσωσή της, σε άλλο σημείο του Κώδικα [2.3], με φαινόμενα απολύτως απαράδεκτα, οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικής ή άλλης παρενόχλησης:
Απαγορεύονται σχόλια προς συναδέλφους [...] σχετικά με: τη φυλετική προέλευση, την υπηκοότητα, το θρήσκευμα, το σεξουαλικό προσανατολισμό, τις πολιτικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, την οικογενειακή κατάσταση, την εγκυμοσύνη και τυχόν ειδικές ανάγκες.
Με βάση τον Κώδικα Ηθικής, άρα, οι συνδικαλιστικές συζητήσεις στους χώρους εργασίας μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι με τα ρατσιστικά σχόλια και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και ρητά απαγορεύονται. Έτσι, είναι απολύτως λογικό το να μπαίνουν στο στόχαστρο τα δικαιώματα συνδικαλιστικής δραστηριότητας (όπως το δικαίωμα πληροφόρησης, οι συναντήσεις σε χώρους εργασίας, η διανομή εντύπων κλπ.) που κατά το άρθρο 21 του Κανονισμού Εργασίας προστατεύονται απόλυτα, με διάφορες επιμέρους ρυθμίσεις, εκείνες π.χ. που περιορίζουν τη χρήση των τεχνικών μέσων (ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, φαξ, διαδικτύου) αυστηρά για υπηρεσιακούς λόγους, ή που ορίζουν ότι απαιτείται έγκριση από το Γραφείο Τύπου της Τράπεζας για κάθε άρθρο ή δημόσια εμφάνιση και ομιλία που μπορεί να συνδεθεί με τον Όμιλο.
Με τον Κώδικα Ηθικής βλέπουμε ακόμα την υποχρέωση για αξιοπρεπή εμφάνιση (Κανονισμός §23.10) να μεταβάλλεται σε «ενδυματολογική πολιτική – dress code» (Κώδικας §2.3).
Επιπλέον, καλύτερα να αποφύγουμε στην παρούσα να κρίνουμε το κατά πόσο όντως η Τράπεζα «εφαρμόζει αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης απόδοσης, προαγωγών και αμοιβών του Προσωπικού της» ή «διασφαλίζει καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας, παρέχοντας ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες σε όλους, με στόχο την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ του εργασιακού χρόνου και της προσωπικής ζωής των εργαζομένων»(Κώδικας §1.3), καθώς και το κατά πόσο «συνάδει» η απαίτηση για διαφανείς και ειλικρινείς σχέσεις με τους πελάτες με το μοντέλο του τραπεζικού-κυνηγού στόχων.
Το ζήτημα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σοβαρότητα με την προσθήκη του Παραρτήματος Ι όπου καλούμαστε (ή μάλλον υποχρεούμαστε) να δηλώσουμε υπευθύνως και εγγράφως ότι αποδεχόμαστε πλήρως όχι μόνο των Κώδικα Ηθικής αλλά και τις τυχόν μελλοντικές τροποποιήσεις του, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το ενδεχόμενο με μια απλή Πράξη Προέδρου ή ένα Υπηρεσιακό Σημείωμα να καταστρατηγείται ο Κανονισμός «από το παράθυρο», με δεδομένη την προηγούμενη σχετική έγγραφη δέσμευσή μας.
Θεωρούμε ότι ο συγκεκριμένος Κώδικας δεν πρέπει να υπογραφεί ως έχει. Τα εργασιακά μας καθήκοντα και υποχρεώσεις προσδιορίζονται σαφώς και επαρκώς στις συμβάσεις εργασίας που έχουμε υπογράψει κατά την πρόσληψή μας και στον Κανονισμό Προσωπικού. Οποιαδήποτε αναφορά του Κώδικα άπτεται σχετικών ζητημάτων, θα πρέπει να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με τα προβλεπόμενα στον Κανονισμό, τους νόμους και το Σύνταγμα, ρητά και με συγκεκριμένες παραπομπές. Καλούμε το προεδρείο του ΣΥΤΑ να απαιτήσει το πάγωμα της διαδικασίας συλλογής υπογραφών μέχρι τουλάχιστον να υπάρξει μια ολοκληρωμένη σχετική γνωμάτευση από το νομικό μας επιτελείο και πλήρης ενημέρωση όλων των συναδέλφων -κάτι που με δεδομένο το φόρτο εργασίας των νομικών μας συμβούλων, λόγω των επικείμενων δικαστηρίων για το Λ.Α.Κ., καθίσταται αδύνατο να πραγματοποιηθεί μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία
Ενόψει των δικών της ερχόμενης εβδομάδας, συμμετέχουμε στις δύο τρίωρες στάσεις, τη Δευτέρα 22 και την Παρασκευή 26/09 που αποφασίστηκαν ομόφωνα από το Δ.Σ. του Συλλόγου στη συνεδρίαση της 18/09.
Ραντεβού στην Ευελπίδων τη Δευτέρα.
Υ.Γ. Συμμεριζόμενοι/ες το μέλημα, που διατυπώνεται ρητά στον Κώδικα Ηθικής, «η λειτουργία του Ομίλου να είναι φιλική προς το περιβάλλον», θα πρέπει να σημειώσουμε ότι μεγάλη μείωση των απαιτούμενων εκτυπώσεων και της κατανάλωσης χαρτιού θα μπορούσε να γίνει με μικρές βελτιώσεις στα πληροφοριακά συστήματα, βελτιώσεις που θα μπορούσαν να επισημαίνονται από τους ίδιους τους χρήστες, εκπρόσωποι των οποίων θα έπρεπε να υπάρχουν στις Ομάδες Έργου (ΠΔΤΕ 2577, Παράρτημα 2, Β1.1). Σε ό,τι αφορά γενικότερα άλλωστε την υιοθέτηση μέτρων «για την εξοικονόμηση ενέργειας [...] και τη μείωση της κατανάλωσης νερού» [3.4], δε φαίνεται να επιτυγχάνεται κάτι στην κατεύθυνση αυτή με το να μην υπάρχει πόσιμο νερό, καλοριφέρ και αιρ κοντίσιον στις αποθήκες του Κόκκινου Μύλου, πόσο μάλλον να διασφαλίζονται «καλές και ασφαλείς συνθήκες εργασίας» για τους εργαζόμενους εκεί.
Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής
Εκπαίδευση προσωπικού: “Μάθε παιδί μου γράμματα” ή “Άρπα-Κόλα”;
Σεμινάριο «Ξέπλυμα χρήματος»
Εδώ και λίγες ημέρες έχει ξεκινήσει σειρά σεμιναρίων- επιδοτούμενων από το Λογαριασμό για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση (Λ.Α.Ε.Κ.) του Ο.Α.Ε.Δ.- με θέμα την πρόληψη νομιμοποίησης παράνομου χρήματος από τα οποία πέρασε ή θα περάσει το σύνολο σχεδόν των λειτουργών της Τράπεζας. Στο βαθμό που αφορά ειδικότερα τους εργαζόμενους και εργαζόμενες στο δίκτυο υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις που πρέπει να γίνουν. Προφανώς η εκπαίδευση και η διεύρυνση του γνωστικού πεδίου των υπαλλήλων είναι κάτι όχι απλά θεμιτό αλλά και αναγκαίο. Ο τρόπος όμως με τον οποίο πραγματοποιείται η διαδικασία επιδέχεται πολλές ενστάσεις που καθιστούν την εκπαιδευτική αξία του εγχειρήματος εξαιρετικά αμφίβολη.
Πρώτα από όλα, η σκοπιμότητα της επιλογής του συγκεκριμένου χώρου ήταν μάλλον ακατανόητη. Ένας χώρος μακριά από το κέντρο, χωρίς γειτονικό σταθμό μετρό ή ηλεκτρικού, η πρόσβαση στον οποίο είναι αρκετά προβληματική, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους που δεν διαθέτουν ιδιόκτητο μεταφορικό μέσο.
Ένα άλλο ουσιαστικό πρόβλημα είχε να κάνει με τη σύνθεση των τμημάτων, τόσο από ποσοτικής πλευράς – με 35 άτομα (ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός από τον κανονισμό του Λ.Α.Ε.Κ.) ανά τμήμα σε μια εικόνα που θύμιζε σχολικές τάξεις προηγούμενων δεκαετιών, όπου εκ των πραγμάτων ελάχιστες δυνατότητες υπήρχαν για ενεργητική συμμετοχή των καταρτιζομένων, απορίες, επεξηγήσεις, ανάδειξη και ανάπτυξη σε βάθος ζητημάτων σχετικών με το διδασκόμενο αντικείμενο-, όσο και από ποιοτικής – με ένα ανομοιογενές ακροατήριο στο οποίο άλλοι είχαν παρακολουθήσει ανάλογα σεμινάρια στο παρελθόν ενώ άλλοι παρακολουθούσαν για πρώτη φορά.
Το σημαντικότερο, βέβαια, ζήτημα έχει να κάνει με το χρόνο διεξαγωγής των σεμιναρίων- σε απογευματινές ώρες, αμέσως μετά το κλείσιμο των καταστημάτων. Είναι λογικό, εργαζόμενοι κι εργαζόμενες που βρίσκονται ήδη δέκα ώρες «στο πόδι» να μην έχουν ούτε την απαιτούμενη διάθεση ούτε και τις δυνάμεις για να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν με ουσιαστικό τρόπο στη διδασκαλία. Μεγάλος αριθμός δε συναδέλφων καλείται να συμμετάσχει επιπλέον και το Σάββατο 13/09 στην ημερίδα για τα αμοιβαία κεφάλαια, γεγονός που πρακτικά σημαίνει μια επιβάρυνση 20 περίπου ωρών στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα εργασίας τους. Αναρωτιόμαστε αν πρόκειται για μια πιλοτική εφαρμογή της εβδομάδας εργασίας των 65 ωρών που θέσπισε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση- οπότε θα πρέπει να είμαστε ίσως και περήφανοι που βρισκόμαστε στην πρωτοπορία των εξελίξεων. Ακόμα και στην περίπτωση αυτή, όμως, θα απαιτείτο τουλάχιστον η συναίνεση εργοδότη και εργαζόμενου, κάτι που φυσικά δεν ισχύει στην περίπτωσή μας.
Δεν θα πρέπει, ωστόσο, να παραβλέψουμε τα θετικά στοιχεία της διαδικασίας, όπως την καλή διάθεση και την προσπάθεια των εκπαιδευτών να ανταποκριθούν στο έργο τους παρά τις όποιες δυσκολίες.
Επίσης η, πενιχρή έστω, αμοιβή που θα λάβουμε για τη συμμετοχή μας στο σεμινάριο, καθώς ο κανονισμός του προγράμματος επαγγελματικής κατάρτισης Λ.Α.Ε.Κ. 2008 σαφώς ορίζει ότι:
«Για προγράμματα κατάρτισης που υλοποιούνται εκτός ωραρίου εργασίας, εντός ή εκτός ορίων νομού που εργάζεται ο καταρτιζόμενος, η καταβολή ωριαίας αμοιβής είναι υποχρεωτική. Η αμοιβή αυτή ορίζεται στο ποσό των πέντε (5) ευρώ ανά ώρα κατάρτισης.»
Αναμένουμε λοιπόν να δούμε την εκπλήρωση του παραπάνω όρου στις προσεχείς μισθοδοσίες μας. Ως προς την ημερίδα για τα αμοιβαία, η απόφαση για αποζημίωση ή όχι των εργαζομένων εναπόκειται στην ευχέρεια της Τράπεζας, η οποία καλείται να δείξει εάν θεωρεί την εκπαίδευση ως μια επένδυση στη γνώση που θα της αποφέρει ανταποδοτικά οφέλη μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και της ασφάλειας των συναλλαγών ή αν λειτουργεί με τη λογική του «από τη μύγα ξύγκι» σε βάρος, ως συνήθως, των εργαζομένων.
Το τελευταίο και σημαντικότερο έχει να κάνει με την ευκαιρία που μας δόθηκε για συνεύρεση. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες που επικοινωνούμε τακτικά μέσω τηλεφώνου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μπορέσαμε να βρεθούμε από κοντά, να ανταλλάξουμε απόψεις κι εμπειρίες. Ως κοινωνικό γεγονός, αν μη τι άλλο, είχε την αξία του.
Παραιτήσεις
25-08-2008, 07:57
Η όποια απώλεια ή αποχώρηση ικανού στελέχους στερεί από την Τράπεζα δυναμική & αξία, δηλώνει στρεβλώσεις & ύπαρξη μηχανισμών, επανεμφάνιση νοσηρών φαινομένων του χθες! Δεν θα το επιτρέψουμε!
(Ανακοίνωση Σ.Υ.Τ.Α. Νο 12)
25-08-2008, 09:32
Σας γνωρίζουμε ότι :
1) O κ. Ε. Κ. του Γ. (Α.Μ …) υπέβαλε την έγγραφη παραίτησή του, λύοντας μονομερώς από τις 22.08.2008 την εργασιακή του σχέση με την Τράπεζα.
2)Η κ. Ε. Κ. του Α. (Α.Μ …) υπέβαλε την έγγραφη παραίτησή της, λύοντας μονομερώς από τις 21.08.2008 την εργασιακή της σχέση με την Τράπεζα.
(Υπηρεσιακό Σημείωμα 382 της Δ/νσης Ανθρ. Δυναμικού)
Την Παρασκευή 29-08 ανακοινώθηκαν τρεις ακόμα παραιτήσεις (στη μία εκ των οποίων και καθ’ υπέρβαση των ορίων του χωροχρόνου, η ανακοίνωση της παραίτησης συναδέλφου προηγήθηκε της ανακοίνωσης της τοποθέτησής του). Ακολούθησαν άλλες δύο παραιτήσεις την προηγούμενη εβδομάδα και, όσο κι αν ευχόμαστε το αντίθετο, το πιθανότερο είναι ότι έπεται και συνέχεια.
Οι «1.100 και πλέον» (?) εργαζόμενοι φτάνουν στα όρια τους….
Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής
http://protergatt.wordpress.com/
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ για ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους πολιτικούς κρατούμενους του Ατένκο (Μεξικό)
ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΑΝΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΤΕΝΚΟ
Η πόλη του Ατένκο έγινε γνωστή όταν την περίοδο 2001-2002 οι κάτοικοι της (φτωχοί αγρότες στην μεγάλη τους πλειοψηφία) με δυναμικές κινητοποιήσεις κατάφεραν να ανατρέψουν την απόφαση της κυβέρνησης του Μεξικού που ήθελε να πάρει τα χωράφια τους για να κατασκευάσει ένα τεράστιο αεροδρόμιο. Μέσα σε αυτό τον αγώνα δημιουργήθηκε και το Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης, η οργάνωση ραχοκοκαλιά του κινήματος του Ατένκο.
Ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι
Θεσσαλονίκη, 06/09/2008
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Νοικιαζόμενοι εργαζόμενοι ή υπηρέτες δύο αφεντάδων, το μοντέλο του
ευέλικτου εργαζόμενου είναι ήδη εδώ. Δοκιμάζεται με επιτυχία σε Τράπεζες
(Εθνική, Alpha Bank, Eurobank) αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις. Είμαστε
εργαζόμενοι με συμβάσεις ενοικίασης που ενώ έχουμε υπογράψει σύμβαση
εργασίας με μια εταιρεία Α – άμεσο εργοδότη, προσφέρουμε τις υπηρεσίες
μας στην εταιρεία Β – έμμεσο εργοδότη. Ο στόχος είναι η αναζήτηση
ευέλικτου και φτηνού εργατικού δυναμικού χωρίς πολλά δικαιώματα.
