Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής

Η παροχή bonus αποτελεί οικιοθελή παροχή της Διοίκησης της Τράπεζας και δεν αποτελεί μέρος των τακτικών αποδοχών

Κανονικά, στο παραπάνω απόσπασμα από την περσινή σχετική εγκύκλιο θα έπρεπε να ξεκινά και να τελειώνει κάθε συζήτηση για το δίκαιο, ορθολογικό, αξιοκρατικό ή όποιο άλλο χαρακτήρα των μπόνους. Το ότι φέτος, κατά τα φαινόμενα, περισσότερα χρήματα θα δοθούν σε λιγότερους δεν είναι παρά η αναμενόμενη εξέλιξη. Άλλωστε κατά τη διοίκηση «το σύστημα αυτό λειτούργησε αποτελεσματικά στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων και επιβραβεύτηκαν οι λειτουργοί του Δικτύου οι οποίοι πέτυχαν τους στόχους που είχαν τεθεί, επιδεικνύοντας εργατικότητα και αποτελεσματικότητα» κάτι που σημαίνει ότι μερικές εκατοντάδες συνάδελφοι που δεν πήραν μπόνους πέρυσι ήταν ανίκανοι και τεμπέληδες. Φέτος ανίκανοι θα είναι όσοι δεν καταφέρουν ως θαυματοποιοί να αυξήσουν μεγέθη καταθέσεων που βασίστηκαν σε ακριβές προθεσμιακές πολλών εκατομμυρίων από ΔΕΚΟ, οργανισμούς κλπ, οι οποίες κατά κανόνα κλείνονταν μεν κεντρικά χρεώνονταν δε στα καταστήματα, υποκαθιστώντας τις παράλληλα με ταμιευτήρια. Οι ικανοί θα είναι κάποια μεγαλοστελέχη και «παρατρεχάμενοι» που θα αξιολογηθούν με βάση «το βαθμό αποτελεσματικής στήριξης των μονάδων πώλησης αλλά και της συνολικής λειτουργίας της Τράπεζας». Αλλά και όσοι πιάσουν τους στόχους, θα αμειφθούν εάν και εφόσον κριθεί ότι «ενεργοποιήθηκαν ιδιαίτερα για την επίτευξη των στόχων».

Οφείλουμε όμως να είμαστε ειλικρινείς και ρεαλιστές συνάμα. Το ότι στόχος της διοίκησης για φέτος ήταν η ενίσχυση των καταθέσεων πρώτης ζήτησης ήταν γνωστό ήδη από τις αρχές του έτους. Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που επιβάλλεται, με την αποδοχή δυστυχώς της πλειοψηφίας του Δ.Σ. του Συλλόγου, η σύνδεση μισθών και στόχων, μια πρακτική που αμφισβητεί τις συλλογικές συμβάσεις, μειώνει τις συνολικές αμοιβές και προωθεί την ατομική διαπραγμάτευση. Όταν αντί για αυξήσεις στο μισθολόγιο και πληρωμή των υπερωριών, βολευόμαστε με την προσφορά χρηματικών ή άλλων επάθλων (τηλεοράσεις κλπ), σαν να μην είμαστε εργαζόμενοι αλλά διαγωνιζόμενοι. Οι ζωές μας δεν είναι ριάλιτι όπου η αμοιβή της εργασίας μας θα εξαρτάται από το αν θα αντεπεξέλθουμε σε μια σειρά δοκιμασιών που μας τίθενται ή από το αν θα μας περάσει η κριτική επιτροπή. Το να ζητάμε θεσμοθέτηση των μπόνους είναι σαν να ζητάμε θεσμοθέτηση των απλήρωτων υπερωριών και της εξοντωτικής εντατικοποίησης της εργασίας. Αντικείμενο διεκδίκησης πρέπει να είναι οι αυξήσεις για όλους μέσω επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης.

Αναφέροντας, δε, τις απλήρωτες υπερωρίες βλέπουμε τους φόβους μας να επαληθεύονται. Πιέσεις στους διευθυντές και διαδοχικές παρατάσεις στην προθεσμία υποβολής και έγκρισης του προϋπολογισμού των υπερωριών προκειμένου αυτές να περικοπούν τόσο ώστε να προσαρμοστούν στα επιθυμητά από τη διοίκηση επίπεδα, αγνοώντας το τι πραγματικά συμβαίνει καθ’ όλη τη φετινή περίοδο στο δίκτυο και τις διευθύνσεις.

Κι εμείς οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες στην τράπεζα τι κάνουμε απέναντι σε όλα αυτά; Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει στους μετόχους και τη διοίκηση να θέτουν τους στόχους που επιθυμούν – δεν είναι η δουλειά μας να υποκαταστήσουμε τη διοίκηση- αλλά και κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να ταυτιστούμε και με αυτούς. Είμαστε διακριτή οντότητα και οι δικοί μας στόχοι δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν, εφόσον για τους διοικούντες η ανάπτυξη της τράπεζας περνά μέσα από την περιστολή των απολαβών και των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Συνθήματα του τύπου «δεν κάνουμε βήμα πίσω», όταν δεν συνοδεύονται και από αντίστοιχες πράξεις είναι όχι απλά αναποτελεσματικά αλλά και επιζήμια για τα συμφέροντά μας, καθώς μειώνουν την αξιοπιστία του συλλογικού μας οργάνου απέναντι τόσο στη βάση των συναδέλφων όσο και στην εργοδοσία. Η εσπευσμένη και παράτυπη ανάκληση της στάσης εργασίας που είχε προκηρυχθεί για τις 13-06, με τα αιτήματα για τα οποία αποφασίστηκε (πληρωμή υπερωριών, προσλήψεις) να μην έχουν ικανοποιηθεί ούτε στο ελάχιστο, δεν ήταν απλά «ένα βήμα πίσω» αλλά μια άτακτη υποχώρηση. Αγώνες που δεν δίνονται δεν είναι δυνατό να κερδισθούν.

Οι αντοχές μας δεν είναι απεριόριστες και η αγωνιστική κινητοποίηση κάποια στιγμή θα αποτελέσει μονόδρομο. Η συνεχής υποχωρητικότητα που βαφτίζεται σε «σώφρων διαχείριση των κρίσεων» μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη μετάλλαξή μας από εργαζόμενους και εργαζόμενες με αξιοπρέπεια σε ένα φθηνό, ελαστικό και αναλώσιμο «ανθρώπινο δυναμικό». Η διάθεση υπάρχει και αυτό που μένει είναι να σταθεί το Δ.Σ. του Συλλόγου μας στο ύψος των περιστάσεων και να αποδείξει έμπρακτα ότι είναι εκεί για να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του συνόλου των εργαζομένων. Εμείς, με όσες δυνάμεις και μέσα διαθέτουμε, θα στηρίξουμε κάθε απόφαση που θα κινείται στην κατεύθυνση αυτή. Αρκεί αυτή τη φορά να υπάρχει συνέπεια λόγων και έργων.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα στις 25 Ιουνίου 2008 μετά από πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων, εργατικών σχημάτων και αλληλέγγυων εργαζόμενων στην απολυμένη συναδέλφισσα Κωνσταντοπούλου Φωτεινή από την φαρμακοβιομηχανία DEMO, πραγματοποιήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Απασχόλησης.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Οι αρχαιρεσίες της 28^ης, 29^ης και 30^ης Μαΐου έχουν ήδη πια ξεχαστεί, όπως και όλο το πανηγυρικό κλίμα των ημερών που ακολούθησαν. Ο τελευταίος του απόηχος ήταν η πρώτη σύγκλιση του νέου Δ.Σ. την Παρασκευή, 06-06. Το κλίμα αρκούντως συναινετικό, με χαμόγελα και χειραψίες πανταχόθεν. Αγωνιστική φιλολογία και επικλήσεις για ενότητα και κοινό μέτωπο απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, την εργοδοσία.

Θεωρητικά, το κύριο θέμα της συνεδρίασης ήταν η συγκρότηση προεδρείου. Για εμάς οι σχετικές διεργασίες είχαν μικρή σημασία, άλλωστε τα πάντα ήταν γνωστά εκ των προτέρων. Επιλογή μας ήταν να μη θέσουμε κανενός είδους πρόσκομμα στην όλη διαδικασία. Το νέο Δ.Σ. και συνακόλουθα και το προεδρείο του, προέκυψε από την ψήφο των συναδέλφων, την οποία και σεβόμαστε απόλυτα.

Τα εκτός ημερήσιας διάταξης θέματα που συζητήθηκαν ήταν κατά βάση δύο. Η δική μας παρέμβαση αφορούσε την εκλογή εκπροσώπων καταστημάτων και διευθύνσεων. Το προεδρείο δεσμεύτηκε ότι οι εκλογές αυτές θα γίνουν μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους και ότι το Γενικό Συμβούλιο θα συγκληθεί αρχές του επομένου. Σύμφωνα με το καταστατικό, βέβαια, αυτή η διαδικασία θα έπρεπε να γίνει σε διάστημα 15 ημερών από τις αρχαιρεσίες. Οι αιτιολογίες, δε, που δόθηκαν για την αναβολή της για επτά μήνες αργότερα οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ήταν ελαφρώς ασυνάρτητες και, σε κάθε περίπτωση, όχι ιδιαίτερα πειστικές («έχει οικονομικό κόστος», «έχουμε δικαστήρια το Σεπτέμβριο», «δεν έχει πετύχει και πολύ στην Εμπορική»). Ανησυχητικές ήταν επίσης και οι αναφορές στο καταστατικό γενικότερα, καθώς φαίνεται να θεωρείται ότι εφόσον είναι εξαιρετικά δύσκολο να τροποποιηθεί μπορεί να εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Συμφωνούμε ότι πρέπει να «εμπλουτισθεί» αλλά αυτό δε συμβαίνει όταν ακυρώνεται στην πράξη μια από τις δημοκρατικότερες ρυθμίσεις του.

Το άλλο έκτακτο ζήτημα ήταν η προκήρυξη στάσης εργασίας για την Παρασκευή 13-06. Η διακήρυξή της έγινε διθυραμβικά με τη συνήθη ανακοίνωση. Η αναστολή της έγινε τηλεφωνικά λίγα λεπτά μετά την κυκλοφορία του Υ.Σ. της 10-06 για τον προγραμματισμό υπερωριών 2008 Για την ακρίβεια, τα μέλη του ΔΣ ενημερώθηκαν τηλεφωνικώς για την απόφαση αναστολής της, οι εργαζόμενοι δεν έμαθαν ποτέ, ούτε πριν ούτε μετά τις 12.00 της Παρασκευής, εάν τελικά έπρεπε να κάνουν στάση ή όχι. Περιμένουμε ακόμα μια ανακοίνωση που να εξηγεί το σκεπτικό της απόφασης αυτής, όχι απαραίτητα για να διαφωνήσουμε με αυτό, αλλά τουλάχιστον για να ενημερωθούμε.

Για να ενημερωθούμε τουλάχιστον για το κατά πόσο η απόφαση της Τράπεζας για τις πραγματοποιημένες κατά το πρώτο εξάμηνο του 2008 υπερωρίες θα εγκριθούν τελικά ώστε να πληρωθούν στις 15 Ιουλίου. Ή μήπως δεν θα έπρεπε να υπάρχει ενημέρωση ή να ζητηθεί διευκρίνιση σχετικά με τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ήδη υπάρχει ακόμα και υπέρβαση του ορίου Υπερωριακής Απασχόλησης εφόσον μάλιστα η απόφαση για τον προγραμματισμό υπερωριών του έτους πραγματοποιείται στα μέσα του Ιουνίου; Ας υπάρξει δέσμευση για την καταβολή των δεδουλευμένων ως έχουν και ας γίνει προγραμματισμός για το επόμενο 6μηνο έστω κι αν χρειασθεί να συνταχθεί με σκοπό τη μείωση των ωρών υπερωριακής απασχόλησης σε σχέση με αυτές του έτους 2007, ακόμα κι αν ο προγραμματισμός αυτός φαίνεται να είναι παράλογα αντιστρόφως ανάλογος με τον προγραμματισμό ανοίγματος νέων καταστημάτων για το 2008 με το ήδη υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό.

Σε ό,τι αφορά το θέμα της επίσπευσης των προσλήψεων, γνωστοποιήθηκε (στα μέλη του ΔΣ πάντα) ότι «η Διοίκηση δεσμεύθηκε προφορικά». Πότε και πού έγινε αυτό και κυρίως πώς ακριβώς δεσμεύθηκε; Θα γίνει γνωστό το περιεχόμενο των συνομιλιών αυτών;

Κι έπειτα, την ίδια μέρα, ήρθε η Πράξη Προέδρου και η Απόφαση Συμβουλίου Εργασιακών Σχέσεων. Για μια ακόμα φορά είδαμε συναδέλφους να περιθωριοποιούνται τοποθετούμενοι σε μη οργανικές θέσεις (συμβούλων, αναπληρωτών, κλπ) που δημιουργήθηκαν εξ επί τούτου. Έχει άραγε η Τράπεζα, κι εμείς ως κοινότητα εργαζομένων, την πολυτέλεια να τίθενται εκτός παραγωγικής διαδικασίας άξιοι και δοκιμασμένοι συνάδελφοι σε περίοδο μεγάλων ελλείψεων σε στελεχικό δυναμικό;

Όσο κι αν ψάξαμε επίσης δε βρήκαμε πουθενά στο οργανόγραμμα δικτύου θέση «Προσωρινά Επικεφαλής» καταστήματος. Πρόκειται να αλλάξει το οργανόγραμμα κι απλώς ακόμα δεν έχουμε ενημερωθεί ή μήπως ο σκοπός αυτής της προσωρινότητας είναι να λειτουργεί ως ομηρία;

Το ήδη αποδυναμωμένο δίκτυο αποψιλώνεται ακόμα περισσότερο. Το νέο κατάστημα στη Λ. Αθηνών λειτουργεί ως τώρα με δύο άτομα και έπεται το άνοιγμα τριών ακόμα κατ/των μες στον Ιούλιο. Πώς θα στελεχωθούν άραγε αυτά;

Ήδη εμφανίστηκαν και τα πρώτα προβλήματα με τις καλοκαιρινές άδειες. Ο προγραμματισμός αδειών -που μέχρι πρότινος είχε τυπικό σχεδόν χαρακτήρα, καθώς, με καλή διάθεση και συναδελφικό κλίμα, όλοι κι όλες τελικά λίγο πολύ παίρναμε την άδεια την περίοδο που τη χρειαζόμασταν για να κάνουμε τις πολυπόθητες διακοπές μας- καθίσταται πλέον αδύνατος, ανατρέποντας και κάθε προσωπικό ή οικογενειακό προγραμματισμό. Εδώ και κάποιο διάστημα ήδη η απουσία ακόμα κι ενός/μίας εργαζομένου/ης από κατάστημα συνεπάγεται αυτόματα ότι το ή τα τμήματα που καλύπτει είτε «κατεβάζουν ρολά» είτε «φορτώνονται» σε όσους κι όσες μένουν πίσω, οι οποίοι/ες καλούνται να καλύψουν θέσεις που δε γνωρίζουν, αυτοσχεδιάζοντας και με πολλές, φυσικά, πιθανότητες για λάθη. Κι ανεξαρτήτως του αν το λάθος θα αποφευχθεί λόγω φιλοτιμίας και υπερπροσπάθειας από πλευράς κοινότητας εργαζομένων, η πίεση πάνω σε πραγματικούς ανθρώπους κι όχι σε αποπροσωποποιημένες θέσεις σε οργανογράμματα είναι τεράστια. Προφανώς, αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες, η Διοίκηση προχώρησε στην, αστεία κι εξοργιστική συνάμα, προτροπή να εκπαιδευτούμε εντός των προσεχών ημερών ως ταμίες προκειμένου να λειτουργήσουν τα καταστήματα . Κερασάκι στην τούρτα.

4 Ιουνίου 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 31 Μαρτίου 2008, δέκα μέρες περίπου μετά την απεργία της ΓΣΕΕ για το ασφαλιστικό, η φαρμακοβιομηχανία DEMO απέλυσε την εργάτρια Κωνσταντοπούλου Φωτεινή.
Η επίσημη αιτιολογία, την μέρα της απόλυσης, ήταν ότι η εργαζόμενη είχε «απρεπή συμπεριφορά προς τους ανωτέρους» και ότι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα με την δουλειά και την απόδοση της συναδελφισσας.

Η πραγματική αιτία όμως ήταν:
α) η παρέμβαση της στην εταιρεία και στην Επιθεώρηση Εργασίας για το μεροκάματο του χιονιού, που η εταιρεία αρνιόταν να καταβάλλει.
β) η παρέμβαση στο χώρο δουλειάς για τα προβλήματα που είχαν να κάνουν με την ασφάλεια των εργαζομένων, μιας και είχε προηγηθεί σοβαρό ατύχημα (ηλεκτροπληξία) εργάτριας από διαρροή ρεύματος σε μηχανή στις 14 Μαρτίου 2008
γ) η συμμετοχή της σε όλες τις απεργίες για το ασφαλιστικό.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

ένα «ευχαριστούμε» είναι πιθανότατα πολύ λίγο για όλους και όλες εσάς που μας εμπιστευτήκατε, αντιστεκόμενοι στις κάθε είδους πιέσεις και αψηφώντας την υστερική φιλολογία περί χαμένης ψήφου. Η εμπιστοσύνη σας αποκτά ακόμα πιο μεγάλη σημασία αν αναλογιστούμε και την καθυστερημένη, από πλευράς μας, είσοδο στην εκλογική διαδικασία. Η χρονική πίεση για την εντός προθεσμίας υποβολή ψηφοδελτίου οδήγησε σε μια αναγκαστική επίσπευση των διεργασιών που δεν άφησε περιθώρια για διερεύνηση της πιθανότητας συμμετοχής κι άλλων ενδιαφερόμενων.

Όπως, ωστόσο, έχουμε πει κι αλλού, η σύνθεση αυτού του ψηφοδελτίου μικρή σημασία έχει ως προς τα πρόσωπα. Κανείς και καμία από μας δεν ασχολήθηκε με την Πρωτοβουλία προσδοκώντας την προσωπική του/της προβολή ή ανέλιξη. Η συμμετοχή μας στο ψηφοδέλτιο και η, για πολλούς ανέλπιστη, κατάκτηση έδρας στο Δ.Σ. του Συλλόγου και η εκπροσώπηση σε ΟΤΟΕ και ΕΚΑ σε τίποτα δε μας καθιστά διαφορετικούς από κανέναν και καμία συνάδελφο. Ούτως ή άλλως από σήμερα είμαστε πάλι στις ίδιες θέσεις, στα γκισέ των καταστημάτων και στα γραφεία της διοίκησης, βιώνοντας την κοινή για όλους μας εργασιακή καθημερινότητα.

Τώρα όμως κάτι έχει αλλάξει. Η χαραμάδα άνοιξε τελικά, όπως γράφαμε σε παλιότερο κείμενό μας, διασφαλίζοντας την ύπαρξη ενός, έστω και μικρού, διαύλου μεταφοράς των ζητημάτων μας στο εκτελεστικό όργανο του Συλλόγου μας. Η δυνατότητα αυτή πρέπει να ανήκει σε όσο το δυνατό περισσότερους και περισσότερες και υπό αυτήν την έννοια το ανοιχτό μας κάλεσμα προς τους και τις συναδέλφους για συνεύρεση, διάλογο και δράση για τα εργασιακά μας θέματα, ισχύει τώρα πολύ περισσότερο από ότι πριν τις εκλογές. Οι εκλογές δεν είναι για μας η κατάληξη αλλά η αφετηρία του εγχειρήματος αυτού. Η διατήρηση και η διεύρυνση της επαφής και της επικοινωνίας μεταξύ μας είναι τόσο επιθυμητή όσο και αναγκαία για την αποτελεσματική ανάδειξη των προβλημάτων μας και την προσπάθεια επίλυσής τους.

Η σύνθεση του Δ.Σ., όπως προέκυψε, λίγα περιθώρια αφήνει για ουσιαστική συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων. Η ενισχυμένη αυτοδυναμία της ΔΗΣΚ -για την επίτευξη της οποίας επιστρατεύτηκαν πολλά θεμιτά αλλά και αθέμιτα μέσα που μετέφεραν λογικές άλλων χώρων και ωρών της ημέρας στο συνδικαλιστικό πεδίο- την απαλλάσσει από κάθε υποχρέωση να δεσμευτεί για οτιδήποτε. Εμείς θα είμαστε εκεί για να ελέγχουμε τις αποφάσεις, συμφωνώντας με και ενισχύοντας εκείνες που θα είναι στην κατεύθυνση της υπεράσπισης και προώθησης των συμφερόντων μας και ασκώντας κριτική και ενημερώνοντας το σύνολο των εργαζομένων όταν θα απειλούνται κατακτήσεις και δικαιώματά μας.

Η έκφραση όμως άποψης για τα τεκταινόμενα δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο 9 ανθρώπων που καταλαμβάνουν ισάριθμες θέσεις στο Δ.Σ.. Απαιτούμε –κατ’ εφαρμογή του 20^ου άρθρου του καταστατικού του Συλλόγου μας- την άμεση, εντός 15 ημερών, εκλογή επιτροπών καταστημάτων με συνακόλουθη σύγκλιση του γενικού συμβουλίου που θα προκύψει, επανορθώνοντας, αναδρομικά έστω, μια κατάφωρη παραβίαση του καταστατικού που δεν επιβεβαιώνει το επίθετο «δημοκρατική» που χρησιμοποιούν οι παρατάξεις στην ονομασία τους. Ζητάμε ανοιχτές και δημόσιες συνεδριάσεις του Δ.Σ., με έγκαιρη προαναγγελία του χρόνου διεξαγωγής τους και της ημερήσιας διάταξης, ούτως ώστε να μπορούν να συμμετέχουν εργαζόμενοι κι εργαζόμενες που το επιθυμούν με επεξεργασμένες προτάσεις. Το σκοπό αυτό θα εξυπηρετούσε και η διεξαγωγή τους σε απογευματινές ώρες.

Ο ισότιμος διάλογος και η σύνθεση απόψεων στην κατεύθυνση της αναζήτησης της μεγαλύτερης δυνατής συναίνεσης ίσως να μη λένε και πολλά σε κάποιους, ιδιαίτερα όταν αυτοί έχουν την έπαρση μιας γηπεδικού τύπου ερμηνείας της εκλογικής τους νίκης. Για εμάς αποτελούν τη βασική και αναγκαία προϋπόθεση για μια έντιμη και συνάμα αποτελεσματική συνδικαλιστική δράση.

Καλούμε όσους κι όσες ενδιαφέρονται να ενημερωθούν αλλά και να καταθέσουν τις απόψεις τους στην ανοιχτή συζήτηση της Πρωτοβουλίας την Τετάρτη 04-06 στις 4:30 στα γραφεία της ΟΤΟΕ (Βησσαρίωνος 9). Για τους και τις συναδέλφους από τις άλλες πόλεις ισχύουν πάντοτε οι γνωστοί δίαυλοι διαδικτυακής επικοινωνίας μέχρι να βρούμε την πρώτη ευκαιρία να γνωριστούμε κι από κοντά, πιθανότατα και πάλι με τη χρήση των κανονικών μας αδειών και των προσωπικών μας μέσων. Όμως το ελπιδοφόρο μήνυμα των αρχαιρεσιών μας δίνει την αισιοδοξία και την αποφασιστικότητα να προσπαθήσουμε να υπερβούμε τα όποια εμπόδια.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής